uw keuze
A
B
C
D
E
F
G
H
I
J
K
L
M
N
O
P
R
S
T
U
V
W
Y
Z

Proefnotities en punten op distillery versie April 2026
Bron: Nico Meijboom


Whisk(e)y


score


Opmerkingen

nieuw na

april 2013

 Label 5
Label 5 Pure Malt, 12Y, 43% 75 Leuke mystery guest van Gert op Genietschap proeverij 12-6-2004. Neus heeft veel hout en sherry, iets leerachtig. Smaak is vrij pittig met veel malt, sherry, hout. Blijft wat gesloten, vlak en een beetje saai. Afdronk is glad en onbestemde. Voor een blended uitgemaakt, wat niet ver mis was. Prettige whisky die wat karakter mist.  
Label 5 Blended Scotch Whisky, 40%, no age 70 Cadeautje van Victor 19/7/2009. Neus: graanalcohol, gedroogd fruit, banaan, vanille, floraal. Lijkt een mix van bourbon en sherrywood. Smaak is zacht en zoet met een licht turf, hout, noga. Neutraal en toegankelijk met een vrij zachte en gladde afdronk.  
 Ladyburn
Ladyburn 1973, 50.4%, bottled by William Grant & Sons (owners) in 2000 (?) 89 Een onverwachte gelegenheid deze rariteit te scoren als 17e op festivalzaterdag 2004. Neus: elegant fruitig en heerlijk belegen hout. Smaak: zeer fruitig (potpourri van citrus, abrikoos, perzik, banaan), mooie malt en houtsmaak. Onverdund nog wat gesloten. Met water wordt de neus iets fruitiger maar niet heel erg anders. De smaak gaat wel sterk vooruit met water: de superfruitigheid blijft, het hout wordt duidelijk getemd en er komt een notenachtige smaak bij. De complexe smaakreis zet door in de iets te droge afdronk. Overall een feest en een echte genietwhisky (voor € 550 mag dat ook wel). Jackson en Murray zijn het zowaar eens met een voor mij onbegrijpelijke super lage waardering van slechts 60 punten!  
Ladyburn: Rare Ayrshire 1975, 32Y, 46%, Signatory cask strength collection. Distilled 21/02/1975 and bottled 22/03/2007. Matured in a Bourbon Barrel. Cask no. 556. Bottle # 94 of 265. 85 Pot Still festival 13 april 2007 (12e). Een curiositeit bij Signatory; Ladyburn onder de naam Ayrshire. Neus is zeer fruitig en clean: peer, appel, perzik, clean hout, vanille, malty, stro. Smaak: heerlijk intens hout met een mooie geconcentreerde zoetheid. Malt, vanille, fruitig. Weinig diepgang en ontwikkeling, maar erg lekker van smaak. De zoete afdronk eindigt vrij droog en stroef.  
 Lagavulin
Lagavulin 12Y, 43%, OB White Horse distillers (75 cl Italian bottling circa 1979) 95 9e bij Michel met het genietschap op 31 oktober 2009. Neus: superelegant, rokerig, turf, houtskool ("kolengestookt"). Smaak: superzacht, filmend, zeer complex. Wat een verrassing na de geweldige Brora 1972; hoe elegant kan een whisky worden. Subtiel turf, rook, heerlijk zoet en fruitig. Waanzinnig lange en perfecte afdronk. Het enige punt dat droevig maakt is dat dit vroeger kennelijk de standaard kwaliteit was na slechts 12 jaar rijping.  
Lagavulin 16 Y, 43% (1998 botteling) 93 Na de proefsamples bij Huub op 10-4-2006 een aparte entry gemaakt voor de allereerste Lagavulin (White Horse) die ik proefde en die lang op de eerste plaats in mijn klassement stond voor ik de leeftijdgenoten van Ardbeg en Laphroaig geproefd had. Neus: turf, teer, zee, carbolineum en eikenhout. Planken teren in een vissershaven. Zeer vol en krachtig van smaak en ook in de afdronk een droge teerachtige nasmaak. Je hebt hier niet altijd zin in omdat de teersmaak soms wat tegen staat. Geen water bij doen. Een totaal andere drank dan de recentere zoete en florale 2005 botteling. Sample bij Michel op 15-3-2007 bevestigt de ruime 90+ score!  
Lagavulin 21Y, 56.5%, Distilled 1985. Super Premium Release 2007, 6642 bottles from first fill Spanish Sherry European Oak Casks 93 3e op Diageo tasting Brummen 15 oktober 2007. Neus: rokerig, turf, zoet, sherryhout, fruitig (marmelade). Smaak: zacht, intens rokerig, bacon, turf, fruitig, zoet en vettig. Wat een elegantie! Doet mij in gedachten terugreizen naar het verleden van de allereerste edities van de Distillers edition, maar waarschijnlijk is dit beter. Afdronk is zacht en droog en een tikje bitter. Een verplichte aanschaf die gelukkig lukte. Fles geopend 28-12-2007 voor een test naast de 1979 Distillers Edition. Zoals verwacht wordt de 1979 weggeblazen door dit geweld.  
Lagavulin 30Y, Super Premium Malt, 52.6%, American Oak refill casks filled in 1976 and bottled 2006, 2340 bottles. 92 13e op Diageo tasting Brummen 16-10-2006. Neus: nog steeds fris na 30 jaar in het vat, ziltig, ozon (onweer), citrusfruit, beetje rook en uiteraard hout. Smaak is mooi droog en zoet; clean bourbonwood, zeer getemde turf en rook en meer fruit. Mist wat spanning maar is wel een heerlijke genietwhisky. Werd gecombineerd met verse oesters; wederom een geweldige synergie. Afdronk: eikenhout, zilt en vanille (niet echt goed kunnen doen wegens die heerlijke oesters). Over het prijskaartje kunnen we het beter niet hebben....  
Lagavulin 16 Y, cask strength (work in progress) 91 Uniek sample tijdens rondleiding op de Lagavulin open dag op 24 mei 2003. Neus uit een plastic kuipje niet te doen. Smaak is duidelijk voller en ruiger dan de gewone 16Y. Filmend en plantaardig. De afdronk is verwarmend en lang. Er lijkt een lichte teercoating aan het verhemelte achter te blijven. Zou leuk zijn als dit werd gebotteld.  
Lagavulin 1979, 23Y, 46%, Murray McDavid Mission series, oak cask, 600 bottles. 91 Geproefd op Jim McEwan Masterclass op 25 mei 2003 in warehouse Bruichladdich distilleerderij (91) en punten bevestigd op 11 juni 2016 bij Alexander (90). Neus: zee, zout, turf, plantaardig. De smaak is de optimale gortdroge turf van Lagavulin met zilt en frisser karakter in vergelijking met de distilleerderij botteling. Zoetere smaken komen langzaam naar voren in deze elegante Lagavulin. De afdronk is prettig droog en houdt het maritieme karakter vast.  
Lagavulin 1980 Distillers edition (double matured), bottled 1999, 43% 91 Sensatie in 2000 (93), 2e keer in april 2006 in tripeltest bij Huub met de 1988 & 1989 DE (91) en een nieuwe fles in een dubbeltest met de 1981 DE op 3 april 2010 (91). Dit blijft de mooiste uit de reeks doordat de karakteristieke droge Lagavulin bite hier nog het meest aanwezig is en de zoete sherry veel toevoegt zonder te overheersen. Neus: turf, kruidnagels, rokerig, sherrywood overheerst de vrij frisse malt niet. Smaak: lekker pittig, verwarmend, turf, laurier, sherrywood is duidelijk aanwezig, maar overheerst geen moment; mooie harmonie met de turf en zilte smaak. Droge en relatief zoete afdronk.  
Lagavulin 16 Y, 43% (2005 botteling) 90 Sample bij Huub op 10-4-2006 na de dubbeltest van twee 12Y edities. Neus: floraal, fruitig (perzik, citrus), kruidig, jodium, turf en malt. Een verbluffend elegante expressie van wat vroeger een droog turfmonster was. Ook de smaak is prachtig in balans tussen zoet en zout, subtiel turf, bacon, malt, mooi hout. Afdronk is prettig droog en vrij van teer. Een ongewoon toegankelijke botteling. Zou hier wat op sherryvaten gerijpte whisky aan toegevoegd zijn? Een groot contrast met de cask samples geproefd op Islay festivals.  
Lagavulin 16 Y, 43% (several bottlings 1999-2004) 90 De klassieker. Neus is prachtig: turf, aarde, organisch, carbolineum, gerookte vis, licht medicinaal. Smaak: intens, prachtig eikenhout, turf, kruidnagel, peper. Lange filmende afdronk. Was ooit the ultimate Islay op #1 totdat de leeftijdgenoten van Ardbeg en Laphroaig even goed of beter bleken. Waardering voor Lagavulin 16Y is wat stemmingsafhankelijk en ook de bottelingen geproefd van 2002-2005 variëren. Op 31-8-2002 als 7e bij Huub een geweldige combinatie met oesters. Na de oesters lijkt de Lagavulin vrijwel geen rook meer te hebben, maar een pure zeewiersmaak. Op Lagavulin open dag op 24 mei 2003 uitgebreid kunnen testen t.o.v. allerlei interessante (maar helaas geen bijzonder goede) distilleerderij samples en een heerlijke begeleiding bij de scallops. Op 29 mei 2004 bij het derde bezoek aan de distilleerderij komt Lagavulin weer niet zo goed uit de verf. Verandert mijn smaak of de Lagavulin? Sample tasting in 2006 bij Huub maakt duidelijk dat er behoorlijk variatie in de distilleerderij edities zit. Op 90 punten gezet na opening miniatuurtje uit circa 2000 met Michel op 28-12-2007.  
Lagavulin 12Y, 48%, Distilled 1995 and bottled 2008, Matured exclusively in European Oak. Exclusively bottled for friends of the classic malts. 89 Geproefd met de 12Y bourbonwood 2007 botteling en de 21Y bij Henk op 27-12-2008. Zelf fles aangeschaft die pas in 2012 openging H2H met de laatste druppels uit de 21Y sherrywood. Neus: mooi rokerig, houtskool, aarde, kruidig, nootmuskaat, zwavel. Ruikt niet bepaald als cleane sherryvaten (net als de 21Y). De smaak is nogal droog en vrij stroef. Heerlijk turf, kruidnagel, sherryhout, zwavel die op een vreemde manier wel combineert met het droge Lagavulin karakter. Minder toegankelijk dan de bourbonwood versies en 4 jaar later bevalt deze botteling me nog beter dan in 2008. Afdronk is mooi droog en kruidig. Met water komen er wat meer zoete smaken van de malt, vanille en ook wat meer fruitig naar voren. Ook Het Genietschap kan weer meegenieten op 1-11-2014.  
Lagavulin 1981 Distillers Edition (double matured), 43%, bottled 2000 89 Topper bij de salade met gerookte zalm en heilbot bij Gert op 21-2-2004, 2e keer zelf een fles kunnen scoren in 2009 en een dubbeltest met de 1980 DE op 3 april 2010. Neus: zwaarder sherried dan de 1980 in de neus, maggi, mooi turf, kruidig, wat gesausd. Smaak: kruidig, zeer zacht, verwarmend, drop, aardse turf, rookvlees, licht medicinaal, rokeriger dan de 1980. De sherry is in deze editie meer op de voorgrond en enigszins overheersend. Afdronk: zeer lang, rokerig en filmend. Het blijft een geweldige whisky, maar niet langer in de 90+ categorie.  
Lagavulin 1984 Distillers Edition (double matured), 43% bottled 2001 89 Rokeriger en minder droog dan de 1980. Ook in deze editie wordt de standaard Lagavulin duidelijk verrijkt door de mooie sherry finish. Zeer goed in balans (94). Andere fles geopend december 2004 op ALX5. Neus: prachtige combinatie van zoete sherry met rook, turf, fruit, kruidnagel en vanille. Smaak: zacht en zoet begin en langzame opkomst van de medicinale turfrijke Lagavulin smaak. Complex, intens, zacht en verwarmend. Afdronk: lekker zoet, rokerig en wat droger dan in herinnering (strafpuntje). Leuke dubbeltest naast de 1987.  
Lagavulin 25Y, 57.2%, bottled 2002, 9000 bottles. 89 Na enig aandringen en geduld hebben na de rondleiding op de Lagavulin open dag op 24 mei 2003 een ruime hoeveelheid kunnen scoren van de distilleerderij manager. Neus (onverdund): plantaardig, gesloten. Smaak (onverdund): niet te doen; vuurwater en teer. Met een beetje water prachtige opening; mooie plantensmaak, zeewier maar nog steeds geen topper. Met veel water (bijna 1:1 !) is daar de verwachte Lagavulin kwaliteit. Ook de neus is nu veel frisser: zeewier en eindelijk wat licht fruitige tonen. Een moeilijke en erg gesloten whisky.  
Lagavulin 11Y, 46%, Offerman Edition (USA import) 88 notities volgen  
Lagavulin 1979 Distillers Edition (double matured), 43% bottled 1998 88 Miniatuurtje geopend 28-12-2007 naast de 21Y & 16Y. Neus: turf, gedroogd fruit, mooi sherryhout, maggi, aanzienlijk minder fris dan de 16Y. Smaak: nog steeds heel veel power met zijn 43%, vettig van smaak, veel hout, mooi turf. Afdronk is licht droog en vol turf. De smaak is vrij scherp in vergelijking met zowel de 16Y als de 21Y en ook de balans is minder dan de 16Y.  
Lagavulin 1986 Distillers Edition (double matured), 43% bottled 2002 88 Onder suboptimale omstandigheden geproefd uit een plastic kuipje bij Lagavulin op 29 mei 2004 (wat een verschil met het onthaal bij Laphroaig en Ardbeg!), maar goede herkansing gekregen bij Jos op 28-8-2004. Uitnodigende en elegante neus: sherry, turf, rook, fenol, hout. De complexe smaak heeft de bekende Lagavulin droogheid, verzacht door de sherry finish. Is iets scherper en wat minder overdonderend dan voorgaande edities. Teerachtige filmende afdronk die iets te droog eindigt.  
Lagavulin 1987 Distillers Edition (double matured), 43% bottled 2003 88 Roy van Steenbergen neemt een referentiesample mee 10 december 2004 op ALX5 zodat een leuke dubbeltest met de 1984 kan worden gedaan. Neus: veel geparfumeerder /bloemiger dan de 1984! Rozen, turf, rook, jodium, vanille, kruidnagel en zoete sherry. Smaak: heerlijk zacht en zoet begin met mooie sherryhoutsmaak en langzame opkomst van het wat meer medicinale turfrijke karkater. Afdronk: filmend, verwarmend, kruidig, zoet, rokerig en prettige droge houtsmaak. Neus vind ik minder aantrekkelijk dan de 1984; verschil in smaak is marginaal. Met water erbij wordt de neus nog complexer, fruitiger (perzik, citrus) en zoeter; alles prachtig in balans met turf en zee. Geen water toevoegen; dit verpest de smaak behoorlijk; de droogheid van de Lagavulin 16Y komt nu duidelijk naar voren. Punten arbitrair verlaagd na herproeven diverse andere jaargangen.  
Lagavulin Distillers Edition 1993, bottled 2009, 43%, finished in Pedro Ximenez wood. 88 13e Gall & Gall festival Almere 1-11-2009. Neus: turf, sherrywood, kruidnagel, rook, rood fruit. De smaak is pittig, zacht, aards, turf, kruidig, clean. Lange prettig droge houtafdronk. Een editie met ballen; de Lagavulin DE lijkt langzaam terug te kruipen naar de oude vorm.  
Lagavulin Distillers Edition 1997, bottled 2013, 43% 88 2013 & 2018 botteling H2H met Alexander op 14-5-2021. De 2013 editie is veel krachtiger. Meer ook, turf en zee karakter naast de sherry. Na een wat mindere periode zijn deze bottelingen wel weer OK.  
Lagavulin 12Y, 56.5%, 2019 Special Release, American Hogsheads 87 Neus: medicinaal, krachtige turf en zeewier, citrusfruit, vanille. Oef, lijkt wel Laphroaig CS op de neus. Smaak: clean en scherp, jodium, turf en zilte smaak overheersen bij binnenkomst. Na enige tijd komt de vanille en het citrusfruit erbij. Lange droge en kruidige houtafdronk. Met wat water wordt het geheel toegankelijker, maar voor mij niet beter.  
Lagavulin 12Y, 57.9%, Super Premium Malt, 8th release 2009. From refill American Oak casks. 87 Geproefd bij Richard 24-8-2010. Neus: rokerig, droog, turf, BBQ. Smaak is goed te doen op deze sterkte: zoete bourbonvaten, citrusfruit, vanille, turf en mooi droog eikenhout. De droge afdronk is rokerig.  
Lagavulin 9Y, 46%, Game of Thrones House Lannister Edition 87 "Hear me roar" is de Lannister slogan?? Bij de geur wordt slechts licht instemmend gegromd.
Neus: mooi rokerig, turf is iets minder krachtig dan de klassieke 16 yo. Deze editie ruikt frisser (bijna menthol) en heeft ook citrusfruit. Smaak: voor een Lagavulin zeer zacht en zoet. Uiteraard de nodige turf en rook, maar ook veel zoete toffee smaak, tabak, vleugje peper, in de verte wat citrusfruit (minder dan in de neus). Afdronk: rokerig (geen asbak, maar meer sigaar), lang en droog. Zeer herkenbaar Lagavulin en een welkome afwisseling met de nog steeds wel superieure 16 yo en de wat wisselvallige Distillers Editions.
 
Lagavulin Distillers Edition 2002, bottled 2018, 43% 87 2013 & 2018 botteling H2H met Alexander op 14-5-2021  
Lagavulin 11Y, 46%, Offerman 3rd Edition, Charred Oak Cask, bottled 03.09.2022 86 12e op Whisky Gathering 23.10.2022. Geen notities gemaakt, maar viel behoorlijk tegen  
Lagavulin 12Y, 56.4%, 2020 Special Release, Refill American Oak Casks 86 29-10-2020 in Head to head met de 2019. Neus: rokerig turf, kruidig, gedroogd fruit. Neust minder fruitig dan de 2019 en ook de smaak is wat ingetogener.  
Lagavulin 12Y, 56.4%, 7th release 2008. From refill American Oak casks. 86 17e Brummen 20-10-2008. Neus: clean bourbonwood, zee jodium, rook. Smaak is zeer vol in turf naast zoete vanille en citrusfruit. Wat scherp maar toch aangenaam drinken op deze sterkte. Met wat water wordt het geheel wat toegankelijker, maar het blijft wat kaal. Meer floraal en fruitkarakter en de rokerige turf wordt wat geblust. Prettige licht droge en rokerige afdronk. Blijft lang doorgaan en de smaak gaat lastig weg.  
Lagavulin 12Y, 56.4%, Super Premium Malt, 6th release 2007. From refill American Oak casks. 86 Het antwoord op de vraag "waar is de Lagavulin power van weleer?" die ik bij de 1991 DE stelde is duidelijk: in de 12Y! Neus: super Islay, ruig en clean, ziltige zeebries, rokerig en tegelijk heerlijk fris en zoet. Ook de smaak knalt erin: de gebruikelijk Lagavulin ruigheid in combinatie met prachtige cleane zoete bourbonvaten; veel citrusfruit en vanille naast turf en zee. De licht droge afdronk is rokerig en opvallend zacht. Flesje aangeschaft van deze 6e release van de 12Y, die naar mijn smaak een van de beste tot nu toe is. 5e op Diageo tasting Brummen 15 oktober 2007 (86) en punten bevestigt met het genietschap als 11e op 8-1-2011 .  
Lagavulin 12Y, 57.8%, Super Premium Malt, 2nd release 2003 86 Per ongeluk gekocht November 2005 (had de 2005 botteling willen hebben). Test naast de Very Young Ardbeg op 17-12-2005. Neus is heftig alcohol, turf en planten. Tigerclaws op het palet bij binnenkomst. Onverdund bijzonder heftig en intens; turf, zilt, visachtig. Wat water toevoegen geeft duidelijk verbetering maar blijft intens. Neus ontwikkelt mooi fruit (citrus), vanille en malt naast de turf, zee en planten (toch weer die Caol Ila associatie). Het is allemaal erg kaal en droog, maar deze editie bevalt me beter dan de 2002, 2004 en 2005 botteling. Interessante dubbeltest met de 2004 bij Huub op 10-4-2006. Oktober 2006 weer overtuigend beter dan Ardbeg Oogling, Still Young & Very Young.  
Lagavulin 12Y, Super Premium Malt 5th release, 57.5%, Bottled 2006 from refill American Oak Casks at least 12Y old. 86 14e op Diageo tasting Brummen 16-10-2006. Neus: brute kracht, een frisse zeebries naast de rook, kruiden, malt en hout. Smaak: wat een power weer! Dit valt niet tegen na de voorafgaande 30Y. Clean bourbonwood, vanille, citrusfruit, jonge malt, peper en in your face turf en rook. Ook de afdronk is uitstekend droog en clean. Kaal, wat zoet en niet helemaal af. Deelfles gekocht.  
Lagavulin 15Y, 53.9%, Bottled especially to commemorate Islay Jazz Festival 2023, finished in Oloroso Sherry Butts 86 Klein sample aangeschaft bij bezoek aan distillery op 15 april 2024. Misschien waren mijn verwachtingen wat te hoog gezien het hoge prijskaartje in de shop. Naast een standaard 16Y is deze editie zeker niet beter. Hij komt ook niet heftig sherried binnen zoals de distillers editions dat kunnen. Bijzonder droog mondgevoel; eigenlijk best een stevige CS Lagavulin met behoorlijke tabak smaak naast de turf, rood fruit en droog eikenhout. Afdronk is wel erg droge houtsmaak. Niet aankoop waardig maar leuk om geproefd te hebben.  
Lagavulin 1993-2007, 56.5%, Single Cask botteling for Islay whisky festival 2007, cask 4893. 86 Sample van Bert Faas geproefd op 28-12-2007. Neus: zeer medicinaal, jeneverbes, Dettol, organisch, turf, aarde. Smaak: behoorlijk powerhouse, ietwat wrang met droog hout, maar in vergelijking met een 12Y Super premium veel meer body en substantie. Water toevoegen (terug naar 45-50%) maakt het geheel wat toegankelijker. Citrusfruit komt naar voren in de neus en ook de malt krijgt nu een kans. Mooie vettige smaak.  
Lagavulin Distillers Edition 1991, bottled 2008, 43%, finished in Pedro Ximenez wood. 86 18e Brummen 20-10-2008. Na de zeer krachtige 12Y valt deze double matured alvast niet tegen in de neus. Sherrywood, turf, rook, fruitcake. De smaak is zeer zacht met mooie aarde en turf. Wat vlak in smaak maar bijzonder genietbaar. Prettige licht droge houtafdronk met nasmaak van rookvlees. De voorafgaande Lagavulin 12 heeft een invloed op de score; verificatie gewenst.  
Lagavulin Distillers edition 1994, bottled 2010, 43%, finished in Pedro Ximenez wood. 86 Koopje op Heathrow for old time's sake. Neus: droge geturfde malt met zoet sherrywood, kruidnagel, rokerig. Smaak is zacht, maggi, kruidig, turf. Lange droge houtafdronk. Deze editie wat minder dan de 2009; het zoete houtsausje wat ik niet zo lekker vond in sommige voorgaande jaren is weer terug. Evengoed wel heerlijk drinken, maar heb toch voorkeur voor de standaard 16Y.  
Lagavulin 12Y, 57.7%, Super Premium Malt, 4th release 2005, 85 10e op Diageo Rare Malt/Premium Malt presentatie Brummen 26-9-2005. Neus is kaal: hout, malt turf en vanille. De smaak is behoorlijk zoet voor een Lagavulin; malt, vanille en citrusfruit komen met gemak door het medicinale zee karakter heen. Turf en rook blijven doorgaan in de afdronk. In vergelijking met de 2002 release een duidelijke verbetering door het ontbreken van teer. Ondanks of juist dankzij de kaalheid wel een heel prettige whisky; maar de scores van Lagavulin lijken tegenwoordig standaard onder de 90 punten uit te gaan vallen.  
Lagavulin 1988 Distillers Edition (double matured), 43% bottled 2004 85 Kort na het 1989 debacle proef ik deze editie blind als mystery guest op Genietschap proeverij 15-10-2005 bij Huub. Neus: medicinaal, jodium, sherryhout, abrikoos, rook, versgebakken brood. Smaak heeft mooi Islay sherry cask karakter: turf, rook, planten en zoet rood fruit. Een plezierige drinkwhisky met weinig diepgang. Afdronk is vol sherry, maar ook een beetje kaal en droog. Grote ontluistering als dit een Lagavulin DM blijkt te zijn (83). Herkansing in tripeltest bij Huub op 10-4-2006 naast de 1980 en 1989 bevalt beter. Puntje meer dan de 1989 wegens meer intensiteit, maar het blijft een lage score naast de veel completere en volle 1980 versie.  
Lagavulin Distillers edition 1999, bottled 2015, 43%, finished in Pedro Ximenez wood. 85 Neus: maggi, zoethout, turf, kruidig en rokerige. Smaak: deze editie is behoorlijk zoet en de sherrywood overheerst het gortdroge Lagavulin karakter. Wel lekker drinkbaar en de turf, kruidnagel, gedroogd fruit en sherrywood zijn mooi in balans, maar het geheel mist complexiteit. In de afdronk een wat plakkerig onprettig mondgevoel. Nasmaak eindigt wel mooi droog en kruidig.  
Lagavulin 12Y, 58.2%, Super Premium Malt, 3rd release 2004 84 Dubbeltest met de 2003 botteling bij Huub op 10-4-2006. Neus: planten, jodium, veel kaler dan de 2003. Smaak heeft ook veel minder power dan de 2003 maar wel mooi planten, vanille, turf, zee en helaas toch een beetje spirit. Afdronk ook wat onaf en droog. Erg alcoholisch en water toevoegen geeft dan ook een veel beter resultaat. De malt, zoete vanille en fruitigheid komen meer naar voren naast de turf en het spiritsmaakje verdwijnt. Afdronk is zachter: salmiak, zout, teer.  
Lagavulin 12Y, 58%, Super Premium Malt, 1st release 2002 84 13e op whiskyfestival 22 nov. 2002. Half blind gekregen omdat ik dacht dat het de Caol Ila CS was. Neus: plantaardig, jodium, aantrekkelijker dan Caol Ila 18Y maar erg ruig. Smaak: teer, zeewier, jodium. Afdronk: kaal en onaf. Nogmaals geproefd als 8e bij Andre op 4-1-2003 en zelfs puntje lager gezet. Alweer ruw en onaf en weinig ontwikkeling in de smaak. Geef mij de veel goedkopere 16Y maar!  
Lagavulin 1989 Distillers Edition (double matured), 43% bottled 2005 84 11e op Diageo presentatie 26 september 2005. Na de spectaculaire reeks Rare Malts & Super Premium Malts nog even de nieuwe Distillers editions testen. Na de voorafgaande Lagavulin 12Y neust dit nog veel zoeter en geparfumeerd: bloemen, vanille, turf, rook en sherryhout. De neus is minder indrukwekkend dan de voorgaande Distillers Edition. De smaak is uitgesproken mat en gesausd; waar is de Lagavulin power gebleven? Uiteraard zijn turf, rook, zee, jodium nog duidelijk aanwezig, maar het maakt allemaal weinig indruk. Zeer tegen de verwachting in wordt dit een van de minste whisky's van de dag; ik drink liever de 12Y Premium Malt van 2005 en de Oban Distillers edition! De afdronk is kruidig, zoet en rokerig met een nogal overheersende houtsmaak. In tripeltest bij Huub op 10-4-2006 naast de 1980 en 1988 identieke score. Nog 2 maal gedronken op de boot IJmuiden-Newcastle op 28-4 en 6-5-2006. Heerlijk drinken, maar niet de topper meer die het ooit was.  
Lagavulin Distillers Edition 1991, bottled 2007, 43% 84 4e op Diageo tasting Brummen 15 oktober 2007. Ik geef toe dat het niet helemaal eerlijk is deze na de 21Y te testen, maar het verschil is wel dramatisch groot en dat komt niet alleen door het alcoholpercentage. Neus: sherryhout, gedroogd fruit, maggi, de turf wordt overheerst door de zoete sherry. Waar is de Lagavulin power van weleer? De smaak is een stuk beter dan de neus: zeer zacht, rokerig, zoet, mandarijn, toast, laurier, turf. Een zachte en toegankelijke Lagavulin; bijna een allemansvriend te noemen. Afdronk is licht droog en rokerig. Hoewel de Lagavulin DE al even uit mijn lijstje prijs/kwaliteit tips is verdwenen blijft het een bijzonder drinkbare elegante whisky die nooit verveelt.  
Lagavulin 10Y 82 Sample van Alexander. Na de 9Y GoT editie is dit een teleurstelling. Smaakt echt jong en onaf. Waarom wordt dit in vredesnaam uitgebracht? Kan niet tippen aan de standaard editie  
Lagavulin 8Y 82 Sample van Alexander. Na de 9Y GoT editie is dit een teleurstelling. Smaakt echt jong en onaf. Waarom wordt dit in vredesnaam uitgebracht? Kan niet tippen aan de standaard editie  
Lagavulin Distillers Edition 1990, bottled 2006, 43% 82 15e op Diageo tasting Brummen 16-10-2006. Neus: hout, maggi, turf wordt overheerst door de zoete sherrywood. Niet echt spannend. Smaak: een zachte en toegankelijke Lagavulin, maar het doet me allemaal weinig na de 2 voorafgaande kanonnen van 12 en 30 jaar oud. Afdronk is zacht, zoet hout en turf. Verificatie gewenst want dit is wel een heel lage score.  
Lagavulin 14Y cask strength (work in progress) 81 Uniek sample tijdens de Lagavulin open dag op 29 mei 2004. Neus uit een plastic kuipje niet goed te doen: turf, zee en alcohol. Smaak komt ook heftig binnen; droog, zwaar turf en plantaardig. Afdronk veel te droog. Veel minder dan de 12Y cask strength botteling! Een uitgemergeld vat opengetrokken voor de bezoekers of zou men hier nu echt trots op zijn?  
Lagavulin 3Y cask strength (work in progress) 50 Uniek sample tijdens rondleiding op de Lagavulin open dag op 24 mei 2003. Neus zelfs uit een plastic cupje nog steeds zeer heftig en ruig: turf, zee en alcohol. Smaak komt ook heftig binnen, vieze spiritsmaak en onaf. Als de eerste zeer negatieve indrukken weg zijn blijft er een mooie plantensmaak achter. De afdronk is dragelijk, maar absoluut niet lekker. Dit is echt nog teveel spirit die je smaak nog verpest ook. Een gewone Lagavulin 16Y smaakte hierna uiterst matig. Kwam later gelukkig weer helemaal goed.  
 Lagg
Lagg, NAS, 50%, First Release Batch 1, Bottled 13-09-2022, Heavily Peated (50ppm), bottled 13-09-2022ex bourbon barrel 75 13e op Pot Still festival 2022. Heel jong in de neus, mooi rokerig. Ondanks de zeer jonge malt goed van smaak, maar ik ben er wel snel klaar mee. Afdronk is minder plezierig.  
Lagg, NAS, 46%, Kilmory Edition, 100% ex-Bourbon Barrel 69 Nieuwe distilleerderij op Arran! 2e met het Genietschap op 30-11-2024. Neus: jong, malty en erg rokerig. Smaak: deze smaakt echt nog erg jong en onaf met veel turf. Afdronk is vrij onplezierig met een asbak nasmaak. Scoort verrassend onder de Grabrok opening  
Lammerlaw: zie Willowbank Distillery  
 Langs
Lang's Select 12Y, 40% Blended Scotch Whisky 69 Neus: zoet, vanille, bourbon, lijmig. Smaakt stroef en heeft veel hout. Het Glengoyne gehalte schijnt hoog te zijn in deze blend, maar de subtiele Glengoyne smaak is ver te zoeken. Mystery inbreng bij Gert (2/3/2002).  
 Laphroaig
Laphroaig 30Y, 43% (mixture of bourbon and sherry casks) 97 Na de rondleiding door Laphroaig distilleerderij op Islay whiskyfestival 2002 was manager Iain Henderson in een goede bui en gaf toestemming voor proeven van dit kleinood in de Laphroaig lunchruimte. Een sensationele ervaring! De neus is zacht, sherried, jodium, chocolade en zoete vanille. Ook de smaak is extreem zacht met veel hout maar toch nog zo ontzettend veel Laphroaig karakter behouden (zeewier, jodium). Smaakt nog heel fris en fruitig na 30 jaar; subtiel en complex. De afdronk is ook weer perfect zacht en het hout overheerst totaal niet (96). Helaas volkomen onbetaalbaar (190 pond). Tweede keer proeven op Islay whiskyfestival 2004 na rondleiding Robin Shields bevalt zo mogelijk nog beter! Superlatieven blijven maar komen voor deze zeer complexe en toch subtiele whisky. Was "de definitieve nummer 1" van 29 mei tot 12 juni 2004. Uiteindelijk toch een fles aangeschaft.  
Laphroaig 40Y, 42.4% 97 Op 29 mei 2004 bij Laphroaig geproefd in een mooie test naast de 10Y straight from the wood, 15Y en 30Y. De neus is een stuk minder spannend dan de fenomenale 30Y, maar wel heel mooi zoet, enorm fruitig, licht rokerig en mooi belegen malt. Waar is de turf? In de zeer subtiele en complexe smaak komt wel wat turf naar voren, perfecte superzachte whisky met mooie houtsmaak, fruit (ananas, banaan) en zacht vanille. Met een paar drupjes water komt er meer turf los en na wat langere tijd nog meer fruit (marmelade, perzik). Ietsjes bitter naast de zoetheid en op het laatst toch nog een tikje medicinaal in de afdronk. Een geweldige whisky, maar over prijs/kwaliteit verhouding moeten we maar niet praten (93). Op 29 mei 2005 is dit de grote verrassing van Erik op de verticale Laphroaig tasting en wordt bewezen dat waardering behoorlijk kan afhangen van het voorafgaande. Na de Slibowitz finish van Huub komt de enorme subtiliteit en perfecte balans van deze complexe whisky geweldig uit de verf. De lange reis van smaken waarin het Islay karakter langzaam naar voren komt is fenomenaal. Een totaal andere wis dan de 30Y, maar even geweldig.  
Laphroaig 30Y, distilled 1966, 48,9%, Oak Cask no. 561, distilled 13.2.1966, bottled 18.6.1996, bottle 58 of 142, Signatory Vintage Dumpy Bottle 96 Grote finale op 17-12-2005. Score vastgesteld naast een "gewone" distilleerderij 30Y (wat kan het leven toch mooi zijn). Neus: jodium, rook, rundvlees, cassis, enorm zee!! Smaak: !!WOW!!! Enorme kracht. Naast de ladingen turf, zeewier, zilt valt op hoe fris deze Laphroaig is na 30 jaar. Vanille en fruitsmaken (die cassis...) zijn prachtig in balans met de krachtige tegenpolen. In de afdronk ook alles OK. Het hout overheerst iets, maar het blijft allemaal binnen de perken. Een fantastische whisky die mijn mooie voorgaande Port Ellen van 93 punten weer doet verbleken.  
Laphroaig 17Y, 51.9%, Auld Distillers Collection, Jack & Jack, 180 bottles. 95 Op 29 mei 2005 geeft Huub dit als bonus op de verticale Laphroaig proeverij van Erik na de 17Y festival botteling (96) en de 2e keer proeven als toegift bij Jos op 4-6-2010 (94). De neus heeft een enorme kracht! Prachtig hout, sherry, fruitig (druiven, kersen, perzik), maggi. Ook de smaak is ENORM. Kruidnagels, eikenhout, combinatie van zoet en bitter, koffie, maggi. Licht wrang en iets gesausd hout. De afdronk is licht bitter en zeer elegant. Zowaar nog een puntje boven de festivalbotteling!!  
Laphroaig 17Y, 55.2%, straight from the wood, Special Islay whisky festival botteling 2004, 250 bottles. 95 Op 29 mei 2004 bij Laphroaig geproefd na de Masterclass. Een sublieme festivalbotteling die vanwege de extreem hoge prijs van 150 pond toch niet is gekocht. Neus is complex en subtiel, zoet, fruitig (ananas, citrus), zee en mooi plantaardig. Smaak is enorm krachtig! WOW!! De kopstoot van de 10Y CS met de subtiliteit van de 15Y. Pure houtnectar, kruidnagel, malt, jodium, turf. Ook de afdronk is subliem gebalanceerd. De houtsmaak is geen moment over de top en jodium, vanille en kruiden (peper, nootmuskaat) komen sterk naar voren. Op 29 mei 2005 heeft Michel dit kleinood bij zich op de verticale Laphroaig proeverij van Erik en gelukkig blijft de score staan! Nu iets fruitiger dan in herinnering en opvallend kruidig in de afdronk. Heeft de frisheid van de voorgaande 17Y Whiskyshop botteling met meer complexiteit.  
Laphroaig 17Y, 54.6%, Feb. 1987 - July 2004, Whisky Shop, 247 bottles. 93 Geproefd op 29 mei 2005 op de verticale Laphroaig proeverij bij Erik als 7e. Neus: wat een complexe subtiliteit!! Citrusfris, jodium, malty, vanille. Smaak: hout, turf, zeewier, zilt, malt, mooi zoet. De smaak is minder perfect dan de neus, maar biedt de frisheid van de Cadenhead botteling en de zoetheid van de owners botteling in een perfecte balans. Afdronk is verrassend kort, maar wel lekker. Met water iets fruitiger in de neus maar in de smaak geen verbetering.  
Laphroaig 12 Y, 1991, 56.2%, Cadenhead's 92 Sample bij Michel. Duidelijk subtieler dan de 13Y 1990 Cadenhead. Zachter en toegankelijk en perfect in balans. Dit is wat ik mij ongeveer voorstel als er ooit een 15Y distilleerderij botteling "straight from the wood" zou komen.  
Laphroaig 13Y, 58.5%, cask 228 filled on 16-1-1992 and bottled for the Feis Ile 2005. 92 Geproefd als finale bij Bert op 21 april 2006. Neus heeft een enorme hoeveelheid jodium en turf en geeft direct een kopstoot alcohol. Na enige tijd komt het citrusfruit en de malt voorzichtig tevoorschijn uit het geweld. Smaak is ook enorm intens turf en jodium naast de zoete vanillesmaak. Kaal clean bourbonhout. Afdronk is kruidig met mooi droog hout. Wat een enorm heftige whisky. Met water wat beter te doen, maar dan verlies je de houtnectarsmaak en het kopstooteffect. Toch maar onverdund.....  
Laphroaig 15Y, 43% (bottlings 2000-2005 in vierkante doos) 92 Topklasse Laphroaig! Toegevoegde waarde aan de 10Y door meer hout, rijkere volle smaak en minder zoet. Subtieler dan de 10Y CS en de beste van de 3 standaard bottelingen. Op 29 mei 2004 bij Laphroaig mooie test naast de 10Y straight from the wood, 30Y en 40Y. De neus is duidelijk subtieler en fruitiger dan de 10Y, mooie belegen geur van malt, hooi en hout. De turf en jodium komen in de smaak nog steeds goed naar voren, maar zijn nu wat getemd. Ook qua prijs/kwaliteit verhouding in de mid-price klasse is dit een absolute topper (92). Voor mij ook weer overtuigende winnaar proeverij Bussum 2005 (Talisker 18 & Springbank 15 als competitie)(91). Op 7 juli 2024 heeft Eric deze weer voor de aftertasting en komt hij weer op 92 punten.  
Laphroaig 15Y, 43% (bottlings in rechthoekig blik; waarschijnlijk botteling jaren 80/90) 92 Geproefd September 2015 in Camorino. Old style Laphroaig duidelijk superieur aan de modernere 18Y en de Cairdeas t.g.v. 200th anniversary. Arbitrair 1 puntje boven de botteling in de groene kartonnen doos, maar verificatie nodig.  
Laphroaig 16Y, 40% distilled 1968, Sestante Sailing Ship label, Pinerolo Import. 92 Geproefd bij Eric 6-6-2021. Het is weer even terugschakelen qua ABV, maar het is meteen duidelijk dat dit een bijzonder subtiele editie is. Veel minder medicinaal dan de recente 15Y en 18Y bottelingen en verrassend fruitig in de neus. In de smaak wel stevig turf, maar blijft relatief licht en subtiel voor een Laphroaig. Lijkt een tikje dun op 40%, maar dat kan ook liggen aan het feit dat we van hoog ABV afkomen. Overall zeker op het niveau van een oude 15Y uit de goede tijd  
Laphroaig 21Y, 50%, Nov. 1987 - Jan. 2009, refill hogshead DL Ref 4855, 439 bottles, Douglas Laing OMC. 92 7e bij WFNN2009 28-3-2009 (92). Neus: zee, turf, medicinaal, mooi hout, fruitig. Een veelbelovende en elegante neus. De smaak stelt vervolgens niet teleur: intens en krachtig, complex, zoet, plantaardig, turf en de medicinaliteit perfect getemd door het hout en de zoete fruitige malt. Foutloze licht droge afdronk. Een uitstekende independent Laphroaig waar vele owners bottelingen van tegenwoordig een puntje aan kunnen zuigen. Fles gekocht met identieke score op Genietschap proeverij 27-6-2009 (voor mij de finale van de dag).  
Laphroaig 10 Y, 57.3%, Straight from the wood (green stripe). 91 Na de kopstoot van de alcohol een ware smaakexplosie. Turf, fenol, jodium, malt, hout en vanille strijden met elkaar. Veel intenser, unchillfiltered en minder zoet dan de "gewone" 10Y. Niet voor elke dag en voor mij slechts met heel weinig water; volgens de gebruiksaanwijzing 2 delen water op 1 deel whisky is dodelijk! Geweldige combinatie bij Jos op 20-4-2002 met zalmforel van de BBQ. April 2003 weer een half flesje aangeschaft; moet toch wel dicht bij de 15Y staan. 29 mei 2004 bij Laphroaig mooie test naast de 15Y, 30Y en 40Y (91). Op 29 mei 2005 op de verticale Laphroaig proeverij van Erik blijft deze prijs/kwaliteit gigant weer mooi overeind als 6e naast de Laphroaig 13Y Cadenhead 58.4%.  
Laphroaig 10Y, 43%, "Unblended Islay Malt Scotch Whisky" (75 cl bottle end 70's/early 80's) 91 Genietschap proeverij 14-3-2009 en 1-5-2010. Neus: heerlijk turf, karton, oude boeken, boerenkaas, Old Bottle Effect (OBE). Smaak: zacht en rokerig, veel vollediger dan de huidige 10Y, brie, OBE, turf veel subtieler in vergelijking met huidige bottelingen. Droge afdronk met assige nasmaak. Bijzonder smakelijk en subtiel; het karakter dat je in de Laphroaig 30Y aantreft!  
Laphroaig 13 Y, 1990, 58.4%, Cadenhead's 91 Geproefd (10e) en meteen gekocht in Cadenhead shop Amsterdam op 7-9-2003. Neus heeft prachtig Islay karakter met veel jodium en zeewier. Smaak onverdund heerlijk ruig met veel jodium; waarschijnlijk wat subtieler dan de distilleerderij 10Y CS. Met water iets frisser, maar prima te drinken op cask strength (92). Op 29 mei 2005 op de verticale Laphroaig proeverij bij Erik als 5e in een dubbeltest met de 10Y CS op gelijke hoogte geëindigd (inzet Jos). De Cadenhead is frisser, maar de owners botteling meer compleet van smaak.  
Laphroaig 17Y, 50.3%, Distilled December 1989. Specially selected and bottled for Friends of Laphroaig and 2007 Feis Ile (botteling 2007 in ronde koker) 91 Fles geopend op 30-6-2007 bij Erik na het Ardbeg geweld en de dubbeltest met de Laphroaig 10Y. De neus is in eerste instantie vrij gesloten en heeft wat water nodig om te openen. De frisheid en de hoge drinkability zijn zeer opvallend. De 16-jarige Whisky Shop botteling gaat volkomen onderuit naast deze fles. Augustus 2007 is de geslotenheid helemaal verdwenen en is water toevoegen absoluut niet meer nodig. Neus: zeebriesje, ozon, fris, clean, fruitig (citrus), turf, jodium en vanille. Smaak: krachtig Islay karakter met een lading turf en jodium, maar tegelijk zeer clean hout en onwaarschijnlijk fris. Afdronk: lang en gevaarlijk lekker. Sappig hout en turf. Punten bevestigd bij Ronald Bijl op 12-6-2009 (6e).  
Laphroaig 20Y, 54.3%, distilled 1998, bottled 10.2018, 2 bourbon hogsheads, Cadenhead's Small batch, 474 bottles 91 Neus: mooi gerijpte Laphroaig! Het ruige medicinale karakter is een stuk minder geworden en naast de zoete vanille komen fruittonen (overrijpe appel, banaan) veel meer naar voren en zelfs een tikje floraal. Smaak: prachtig subtiele fruitsmaken en toch wel stevig turf en zee karakter mooi in balans met de honingzoete smaken. Afdronk: lang en rokerig. Tikje bitter droog hout.  
Laphroaig 12 Y, 60.2%, Cadenhead's 90 Geproefd in Cadenhead shop Campbeltown 27 mei 2003. Neus & smaak typisch Laphroaig; wat water geeft verbetering. Niveau tussen de 10Y en de 10Y cask strength van de distilleerderij.  
Laphroaig 13 Y, 1990, 59.3%, Cadenhead's 90 10e op Cadenhead proeverij 21-5-2004. Ander vat dan de eind 2003 gekochte fles. Neus heeft super Islay karakter met veel jodium. Smaak onverdund heerlijk ruig met veel jodium, malt en planten. Een referentieslokje van de distilleerderij 10Y CS: owners botteling iets voller en completer van smaak maar de Cadenhead biedt door zijn kale ruigheid ook veel te genieten. In herinnering minder zoet dan de in 2003 gekochte fles. Met water iets frisser en zachter, maar dat is eigenlijk niet nodig: dit moet zo ruig mogelijk zijn!  
Laphroaig 15Y, 43% (botteling 2006 in ronde koker) 90 Groningen 2007. Neus: jodium, belegen malt, hout. De smaak is nog steeds elegant, zacht en zoet, vol turf en jodium. Foutloze afdronk en gelukkig blijft ook deze nieuwe verpakking een topscorer voor prijs/kwaliteit verhouding.  
Laphroaig 1990, 19Y, 53.1%, Bourbon Barrel, Cask# 89, distilled 22-10-90 and bottled 21-06-10, bottle 80 of 246, Signatory Cask Strength Selection 90 Pot Still festival 2 oktober 2010 (2-12). Neus: zilt, medicinaal, clean en fris. Smaak: heerlijk ruig met veel citrusfruit, turf, vanille. Doet me meer aan Ardbeg bourbon cask denken. Verwarmend voor de winteravond. Sappig hout en veel turf. Licht droge eindeloze afdronk. Laatste bij Jos op 25-6-2011.  
Laphroaig 1991, 15Y, 57.2%, distilled 25-6-1991, bottled 13-11-2006, Bourbon Barrel, cask no. 6980, Han van Wees 75th Anniversary Botteling, Gordon & MacPhail Reserve, 230 bottles 90 Pot Still Festival 2013. Een fraai eerbetoon aan Van Wees. Neus: jodium, citrusfruit, zilt, vintage Laphroaig. Smaak: het is even schakelen na de subtiele Frisky Caol Ila want dit is heerlijk in your face Laphroaig. Dit doet me meer denken aan de 10 jaar straight from the cask dan aan een subtielere 15Y. Niets mis mee natuurlijk. Perfect fruitig, malt en medicinale turf met een eindeloos lange afdronk. Zeker aankoop waardig!  
Laphroaig 21Y, 52,6%, refill hogshead, cask # 5936, distilled 08-06-1990 and bottled 09-03-2012, WIN First Cask, 280 bottles 90 Neus: medicinaal, turf, zilt, citrusfruit, vanille, kaarsvet. Smaak: wat een verrassing…zacht en zilt met mooie aardse turf. Minder medicinaal dan de neus doet vermoeden. Vol van smaak met fraaie droge afdronk met rokerige en assige nasmaak.  
Laphroaig: Williamson 2013, 60.9%, Moscatel finish, Hogshead Cask No. 211, Bottled 2024 by Berry Bros & Rudd Exclusively for Crafts Spirits Company-The Netherlands, 292 bottles. 90 Slotwhisky (20e!) met het Genietschap op 17 mei 2025 + sample van Andre 24 juni. Neus: jodium, typisch Laphroaig medicinaal maar ook bijzonder fruitig met boterbabbelaars. Zonder water vrij scherp maar goed te drinken. Met wat water (naar circa 50% ABV) veel toegankelijker en nog fruitiger. Werkelijk een snoepje met citrusfruit, honing, kaneel, amandel. Erg lekkere Laphroaig die niet zo genoemd mag worden; de naam Williamson verwijst naar de legendarische distillery manager Bessy Williamson. Perfecte filmende afdronk met veel zoete smaken naast de medicinale turf.  
Laphroaig 10Y Original Cask Strength 58.6%, Batch 014 Bottled June 2021 89 Batch 014 is wat minder ruig dan Batch 001 en duidelijk wat zoeter. Desalniettemin nog steeds een klassiek powerhouse. Heerlijk medicinaal. Heel voorzichtig komt er wat citrusfruit boven de fenolische turf uit. Vanille vooral in de ruige rokerige afdronk . Prima te doen zonder water.  
Laphroaig 10Y Original Cask Strength, 57.8%, batch 001, Feb. 09 89 Slaapmutsje van Erik na het Limburg festival 2010. De neus is nog steeds de ouderwetse kopstoot van turf, fenol, medicinaliteit, maar ook fruitig en zoet. Wat een verschil met de Port Charlotte en de Kilchoman. Smaak is vintage Laphroaig Straight From the Wood stijl; jodium, turf, zoete vanille, malt en fruitig. Compromisloze powerhouse van een whisky. Tweede keer proeven met het genietschap op 23-9-2017 omhoog van 85 naar 89 punten.  
Laphroaig 16Y, 50.1%, March 1988 - February 2005, Refill Butt Cask No. DL 1062, Douglas Laing for the Whisky Fair, 151 bottles. 89 Genietschap 29-11-2025 (19e) Geen Notities gemaakt  
Laphroaig 18Y, 48% (botteling 2009 in ronde koker) 89 Neus: turf, aards, fenol, jodium, belegen malt, hout. De smaak is heerlijk zacht en zoet, zeer stevig in turf, tabak, fruitig. Heerlijk drinken voor de winteravond bij de open haard. Waardige opvolger van de 15Y. Zeker zo subtiel, maar met meer power en bite. Lange zoete en rokerige afdronk.  
Laphroaig 18Y, 48%, OB, Non-chill filtered 89 Neus: heerlijk fris, ziltige zeebries, jodium, vanille, plantaardig. Smaak: duidelijke ruiger dan de 15Y en meer smaak door hoger alcohol en non-chill filtered. Heerlijk vettig, oily, zoete malt en vanille met rook en turf. Die zachtheid van de 15Y mis ik wel een beetje, maar dit stelt zeker niet teleur.  
Laphroaig 1992, 13Y, 59.5%, Signatory Vintage Cask Strength Collection series. Distilled 27.04.1992 & Bottled 31.08.2005. Bourbon barrel # 3407. 89 8e op Pot Still festival 2005. Neus is heerlijk fris na de kazige Bowmore. Zeewier, jodium, turf, malt, citrusfruit en assertief zoals het hoort. Smaak is ook heftig zee met veel vanille en mooie cleane houtsmaak. Hier hoeft geen water bij, maar het kan geen kwaad. De afdronk is peperig en heeft iets teveel droog hout. Minpuntje voor de afdronk. Vergelijkbaar met de bekende reeks Cadenhead bottelingen.  
Laphroaig 10Y Original Cask Strength 58.5%, Batch 016 Bottled Dec 2022 88 Welcome dram op 15 april 2024 op de Laphroaig distillery meegekregen in driver sampleflesjes. September 2025 eigen fles geopend naast Batch 014. Duidelijk verschil. Neus van 2016 is meer ingetogen medicinaal, meer citrusfruit, eucalyptus/menthol, wat groener. Smaak: stevige binnenkomst maar zachter en meer filmend mondgevoel dan batch 014. Meer first fill bourbon in deze batch? Vanille en fruit handhaven zich naast de rook en turf. Toch een puntje lager gescoord uit de net open fles. Wordt vervolgd  
Laphroaig 10Y, 43% (2003-2007 bottling 88 Neus: medicinaal, fenol, zeewier, vanille, malt. Zeer karakteristieke en smaakvolle combinatie van zilte zee met zoete bourbonsmaak en jodium. Droge lange afdronk. Startte op 90 maar ging na enige tijd wat tegen staan door de soms overheersende zoetheid; zeker als je kennis hebt gemaakt met de compromisloze 10Y straight from the wood! Niet geproefd na de ochtendrondleiding mei 2002 door distilleerderij manager Ian Henderson maar wel na de rondleiding op 24 mei 2003 door de nieuwe distilleerderij manager Robin Shields. Hij smaakt hij om 10:30 minder extreem en zoet dan verwacht. Sublieme prijs/kwaliteit verhouding voor nog geen 30 euro! 2004 weer eens een half flesje gekocht in tax free tripelpack (43%) dat boven verwachting smaakt. Doet het ook blind goed als mystery guest op 18-12-2004. Ook het flesje in een in 2007 aangeschaft tripelpack (L01467) scoort weer 88 bij Erik op 30-6-2007 naast een 20cl flesje (L01512).  
Laphroaig 1815 Legacy Edition, 48%, Travel Retail Exclusive (Bottled 2017, Bottle code L7345YB1 2355 11 52) 88 Neus: medicinaal, turf, citrusfruit, abrikoos, maggiplant, zeer krachtig. Dit heeft wel even wat meer karakter dan de 10Y (40%, 2018), Smaak: ook veel meer hout dan de 10Y, dit lijkt een oudere whisky te zijn en wat een fraaie balans van de turf met de zoete smaken. Sherrywood maakt duidelijk onderdeel uit van de samenstelling. Lange licht droge houtafdronk. Kan zich zeker meten met de laatste edities van de 15Y.  
Laphroaig 2000, 58.2%, 7Y, La Préceptorie Cask Finish, distilled 06-05-2000 and bottled 02-05-2008 for La Maison du Whisky, bottle 273 of 445 88 12e bij Genietschap op 27-11-2010. 7Y in refill Sherry Butt + 11 months finish. Neus: mooi sherried, rokerig, niet medicinaal , turf. Smaak: pittig maar goed te drinken op dit hoge percentage, zoet, kruidig, turf. Erg lekker, maar lijkt niet echt op Laphroaig meer. Lange zoete afdronk vol turf.  
Laphroaig Cairdeas, 15Y, 43%, distilled 2001, first fill ex-bourbon barrel, bottled 2017 for the friends of Laphroaig 88 Neus: medicinaal, turf, vanille, citrus. Zoeter en minder "in your face" dan de 10 jaar oude standaard editie. Smaak: toch wel wat ruiger dan verwacht! Turf, tabak, as, jodium en hout walsen over de zoete smaken heen. Afdronk: droog, rokerig en assig. Daarna komt de zoete smaak van het Amerikaans eiken langzaam maar zeker naar voren.  
Laphroaig Cairdeas, 51.5% 200th Anniversary edition 88 Neus: medicinaal, turf, fenol, jodium. De smaak is zeer stevig in turf, tabak. asbak in de nasmaak. Vrij compromisloze en stevige editie geproefd in Camorino September 2015. Ter referentie werd deze geproefd naast een 18Y in ronde koker en een 15Y in rechthoekig blik dia allebei deze whisky het nakijken gaven.  
Laphroaig, 61.5%, A special botteling for dr. J. Schröder 88 Het etiket vermeld niet dat er een narijping van 2 jaar in een slivovitsj vat heeft plaatsgevonden (info Huub). Geproefd op 29 mei 2005 op de verticale Laphroaig proeverij bij Erik. Neus is heerlijk fruitig (druiven, pruimen, abrikoos), extreem zoet, rokerig, zwavel. Smaak is erg scherp en zoals verwacht erg zoet. Kaneel, beetje jodium en fruit. Het typische Laphroaig karakter is vrijwel volledig gemaskeerd door deze mierzoete finish en dat is toch wel jammer. De afdronk is fruitig en droog en heeft ook weer zwavel (strafpuntje). Met water geen verbetering, wordt zelfs nog scherper.  
Laphroaig: Hag Rap Oil 9Y, 55,5%, distilled 1998 and bottled 2007, Daily Dram 88 7e bij Dick 20-1-2008. Neus: krachtige Islay, medicinaal, turf, jodium, vanille, zoet. Smaak is vettig, zoet, zwaar geturfd, muesli. Afdronk is filmend en zwaar turf. Een jonge en levendige onafhankelijke botteling van Laphroaig. De deelfles was snel leeg.  
Laphroaig 10Y, 43% (20cl packing without Royal Warrant) bottle code L01512 87 Een 0.2 L flesje op 43% zonder Royal Warrant (L01512) op 30-6-2007 bij Erik in een dubbeltest met een 43% botteling in een 33,33 cl flesje met warrant (L01467). Het verschil in kleur is minimaal (20 cl iets lichter). De neus van de 20cl is iets ruwer en romiger (banaan?), maar nog steeds marginaal verschil. Pas in de smaak waardeer ik deze net 1 puntje minder. De 33,33cl is iets voller en ook zachter. Minimaal verschil dat waarschijnlijk alleen in een directe vergelijking in identieke glazen te proeven is.  
Laphroaig 12Y, 58.8%, distilled 1998 and bottled 2010, The Private Collection, 30 bottles. 87 Neus: ruig, medicinale turf, vanille, gekookte melk. Smaak; fenol, jodium, malt, hout en vanille strijden om voorrang. Eindeloze afdronk voor turf en droog hout.  
Laphroaig 14Y 43%, distilled 20-05-1981, bottled 08-1995, oak cask # 4601, The Ultimate, 392 bottles 87 6e wis bij Henk (19/1/2001) en de grote klapper. Een Laphroaig zonder zoete bijsmaak is wel iets heel anders: zee, zout, turf, kruidenmix, malt allemaal prachtig in balans en turf niet te overheersend.  
Laphroaig 15 Y, 50%, Douglas Laing Old Malt Cask 87 Miniatuurtje maakt weinig indruk als mystery guest op de Genietschap proeverij op 12-6-2004. Ik vind hem zelf geweldig. Ruig en ongetemd komt deze Laphroaig binnen alsof het een Ardbeg is. Forse smaakexplosie van malt, turf, fenol, jodium, hout en vanille. Intenser en nog minder zoet dan de 10Y straight from the wood. Lijkt veel jonger dan 15 jaar. Niet veel tijd voor de afdronk te bepalen, maar in ieder geval geen overheersende houtsmaak.  
Laphroaig: Elements of Islay LP1, 58.8%, no age 87 12e bij WFNN2009 28-3-2009. Neus: als de oude 10Y CS! Superkrachtig, jodium, turf, zoete malt, citrusfruit. Smaak: intens, turf, medicinaal, heerlijk rokerige malt, grassig, droog hout. Een kopstootwhisky die nog wat leeftijd en subtiliteit mist.  
Laphroaig: Leapfrog 1987, 46%, Murray Mc, David, bourbon cask, MM2868, March 1987 - October 1999. 87 Geproefd februari 2009. Neus: medicinaal, turf, organisch, kaas, maar ook fris met citrusfruit. Smaak: veel substantie, vettig, malty, turf, fruitig. Niet zo complex maar wel zeer drinkbaar. Foutloze houtafdronk met een verrassend zoete nasmaak bij de turf.  
Laphroaig: Leapfrog 1988, 46%, McIntyre´s Malt Whisky Coy. 87 Geproefd op 29 mei 2005 op de verticale Laphroaig proeverij bij Erik als 3e na de dramatische OMC 17Y. Neus is als de owners 10Y 43% met extra vanille en wat dropachtig. Smaak onverdund is verwarmend, zacht, elegant en filmend en tegelijk vol medicinale smaken. Vetter en voller van de smaak dan de 10Y owners botteling. De lange afdronk is mooi droog en zoet en eindigt bitter.  
Laphroaig 10Y, 40% (20cl packing without Royal Warrant) 86 Een 0.2 L flesje op 40% sterkte smaakt een stuk minder indrukwekkend dan de 43% in het duty free triple pack. Op proeverij Bussum maart 2005 dramatisch verschil met de 15Y. Geen idee of dit verschil ook echt aan het alcoholpercentage ligt.  
Laphroaig 11Y, 40%, Special Islay Festival 2003 botteling. 86 Dubbeltest Mei 2003 uit Andre's fles naast de 10Y. Volgens distilleerderij manager Robin Shields zou er weinig verschil moeten zijn, omdat de 10Y ook veel 11, 12, 13 en 14 jaar oude whisky bevat. Deze is dus van 11, 12, 13 en 14 jaar oude whisky samengesteld. Mooie gouden kleur. Neus: jodium, zee, rook, zoete vanille geur plus nog een ondefinieerbare zoete geur. Smaak is weer de typische combinatie van zee met zoet en medicinale jodiumsmaak. De afdronk is lang en glad. Deze editie lijkt inderdaad erg veel op de 10Y, maar ook blind getest is deze net iets voller van geur en smaak. De 10Y is ook ietsjes droger en ruwer in de afdronk. Verschil is dermate klein dat ik mijn fles maar dicht laat....Op 8-1-2011 en 28-5-2011 nogmaals kunnen proeven uit fles van Andre en score daalt van 88 naar 86.  
Laphroaig 12Y, 59.2%, 30-10-1990 - Nov. 2002, Premier Malts Single Cask Malt Scotch Whisky bottled by Malcolm Pride Ltd & imported by Jack Wieber. 86 Geproefd op 29 mei 2005 op de verticale Laphroaig proeverij bij Erik als 4e na de Leapfrog. Neus is zeer alcoholisch en gesloten; rook en plantenkarakter komt naar voren. Smaak onverdund is verwarmend maar niet te trekken. Stevig water toevoegen geeft prachtige opening. Neus: citrusfruit, marmelade, turf, jodium. Smaak blijft zeer heftig en tamelijk ondoorgrondelijk! Licht zuur, plantaardig, teer, malt. De afdronk is vol teer en hars en eindigt voor het mooi iets te wrang en bitter.  
Laphroaig PX Cask, 48%, no age 86 Mengsel van bourbon casks en quarter casks gefinisht in een Pedro Ximenez butt. Neus: mooi turf, medicinaal, veel meer sherrywood dan de vorige editie die "Triple Wood" werd genoemd. Smaak: kruidig, sherried, groene tonen, rokerig en turf. Minder medicinaal dan gebruikelijk. Lange en droge afdronk vol hout en turf. Door de afdronk vind ik de drinkability voor deze Laphroaig iets minder dan de Triple Wood.  
Laphroaig Triple Wood, 48%, no age Bourbon, Quarter, Oloroso Sherry Casks (bottled 2008) 86 Genietschap proeverij 14-3-2009. Neus: mooi turf, medicinaal, subtiel en zoet. Waar is de sherrywood? Smaak: zachter en subtieler dan de Quarter Cask, heerlijk zoet en filmend mondgevoel, vegetaal, planten. Een zoete en rokerige afdronk. Zeer hoge drinkability voor deze Laphroaig; het beleid lijkt erop gericht het vroeger zo compromisloze karakter sterk te verzoeten.  
Laphroaig Triple Wood, 48%, no age Bourbon, Quarter, Oloroso Sherry Casks (bottled 2016) 86 WFNN 2017 18e. Na 8 jaar weer eens een editie van de triple Wood geproefd. Nog steeds een aangename compositie met prima prijs/kwaliteit verhouding.  
Laphroaig, 1998, 8Y, Douglas of Drumlanrig 86 Vlissingen 27 september 2008 (30e). Zeer medicinaal, jodium, jeneverbes, fruitig, boenwas, turf. Smaak: oily, vettig, turf, fruitig. Minder interessant dan de 10Y OB. Filmende en rokerige afdronk.  
Laphroaig 15Y, 1988-2003, sherry cask 3608, Signatory Unchillfiltered Collection, 46% 85 16e op Pot Still festival 2003. Neus: zoet, zeewier, jodium. Smaak is ruig maar ook overheersend zoet. Minder dan de 10Y distilleerderij botteling. Beetje hetzelfde probleem als de Portwood finish in dezelfde serie; het typische medicinale karakter van Laphroaig is aangetast.  
Laphroaig 16Y, 52.5%, April 1988 - Nov. 2004, Whisky Shop, 614 bottles. 85 Geproefd op 29 mei 2005 op de verticale Laphroaig proeverij bij Erik als 8e in een dubbeltest met de 17Y Whiskyshop. Neus: duidelijk minder fris dan de 17Y, maggi, Zwitserse kaas, planten, Smaak is zacht en verwarmend met mooie rook, zeewier, turf en heide. Ook wat zoeter dan de 17Y. Afdronk is droog en een beetje rommelig. Kaas in de neus en minpuntje bij de afdronk houden deze uit de top (89). Herproeven bij Erik op 30-6-2007 naast de 17Y Feis Ile 2007 en 2 verschillende samples 10Y op 43% kost punten. De neus is nu uitgesproken ranzig (wat Laudable trekjes maar minder extreem) en de smaak bevalt ook stukken minder. Scoort nu een stuk onder de 10Y (85).  
Laphroaig 8Y, 57%, distilled 13-09-2001, bottled 10-11-2009, Hogshead # 2927, The Ultimate, 324 bottles 85 Neus: aards, rokerig, ziltige zeelucht maar minder medicinaal dan de 10Y CS, vanille, citrus. Smaak: ruig, peperig, ruw en droog. Not for the fainthearted, maar met een beetje water erbij wel geschikt voor mij. Ook jonge Laphroaig kan prima zijn  
Laphroaig Cairdeas Triple Wood, 59.5% (bottled 2019) 85 notities volgen  
Laphroaig Cairdeas White Port and Madeira, 52.3% (bottled 2023) 85 Wat minder geslaagde vrienden botteling. Misschien omdat ik zowel Madeira als witte port niet uit kan staan  
Laphroaig Lore, 48%, Aged Barrels, Sherry & Quarter Casks (2018 bottling; bottle code L8297) 85 Neus: medicinaal, jodium, turf, maggi, citrusfruit. Wat intenser dan de 10Y (40% 2018). Smaak: kruidig, mooi hout, turf en rook goed in balans met de zoete malt. Duidelijk minder vanille dan de 10Y. Afdronk: lang, verwarmend en lekker droog houtbittertje.  
Laphroaig Quarter Cask, 48% 85 Sample van Bert Faas. Interessante neus: de zoete en fruitige geuren (perzik, vanille, hout) strijden met lysol, jodium en zeewier. Smaak is ruwer en kaler dan de 10Y en meer plantaardig, spirity, kruidig, houtskoolachtig en medicinaal. Afdronk is fruitig (appel), peperig en gronderig. Er staat geen leeftijd op de fles, maar dit is duidelijk jongere whisky. De eerste keer blind geproefd in een verticale Laphroaig tasting; de tweede keer bewust geproefd op de verticale Laphroaig proeverij bij Erik op 29 mei 2005 (identieke score). Met water fruitiger en peper en kruiden komen meer naar voren. Smaak wordt droger en krijgt wat meer hout. Overall minder in balans en ook minder prettig van smaak dan de 10Y 43%. Punten bevestigd op Genietschap proeverij bij Gert op 4-3-2006 (dubbeltest van 2 edities met identieke score).  
Laphroaig 10Y, 40% (2018 bottle) 84 Na jaren weer eens een fles gekocht voor een proeverij. Neus: medicinaal, zeebries, citrusfruit, vanille. Smaak: naast de alomtegenwoordige turf en jodium valt vooral op dat de Laphroaig 10 steeds zoeter en milder is geworden. Afdronk: lang, droog en tikje zepig. In een tripel test naast de NAS travel retail flessen Lore en 1815 Legacy is deze 10 zeker niet beter. Een 1:1 mix van de Lore 48% en deze 10 40% geeft zelfs wat synergie met deze 10.  
Laphroaig 10Y, 40% (2024bottle) 84 15 april 2024 de huur geïnd op de Laphroaig distillery. De 50cl sample fles 2 keer geproefd. Groot verschil met de 10Y CS welcome dram aan de bar. De 40% editie is in vergelijking met vroeger nu echt zoet en mild met veel vanille en fruit naast de turf. Het medicinale jodium profiel is nu wel erg naar de achtergrond verdwenen.  
Laphroaig 14Y, 1989-2003, 50%. Old Malt Cask Douglas Laing 84 Whiskyfestival Den Haag 2003 (15e). Neus: medicinaal, plantaardig. Smaak: vettig, oily, karamel, toffee, zout. Vrij mild voor een Laphroaig. Lange afdronk. De vettigheid past niet zo goed bij Laphroaig. Heb liever de standaard distilleerderij versie.  
Laphroaig 11Y, 50%, cask 962, 04.1992-10.2003. Douglas Laing Old Malt Cask 83 Sample van Michel Feb. 2005. Zeer bleek kleurtje, maar dat zegt niets over de kracht van dit monster. Heftige Islay neus met veel jodium, turf, jeneverbes, planten, vanille. Lijkt meer op Caol Ila dan Laphroaig. Smaak is ruw en scherp, met relatief meer malt en vanillesmaak dan verwacht op basis van de neus. Het is mij allemaal net iets te heftig en de smaak onverdund is niet goed in balans. Met water niet veel verbetering; dan raak je de kick ook nog eens kwijt.  
Laphroaig 12Y, Port Wood finish. Signatory Unchillfiltered Collection, 46% 82 10e bij Gert op 15-3-2003. Neus: zee, malt, jodium, banaan, heerlijk zoet. Smaak is teleurstellend t.o.v. de neus: over de top zoetheid en het distilleerderij karakter is totaal verdwenen. De weeïge zoetheid overheerst de zee teveel en staat snel tegen. Een afknapper t.o.v. de Caol Ila Portwood in dezelfde serie (81). Fles was helaas al gekocht. Tweede keer proeven juli 2003 bevalt een stuk beter. Het smaakt nog steeds niet naar Laphroaig, maar nu wordt de balans tussen zoet en zee beter gewaardeerd. Uitstekende combinatie met palingsalade.  
Laphroaig Select, 40%, 200 years of Laphroaig, 6 months Virgin American Oak Finish (bottled 2015) 82 WFNN 2017 19e. Neus: medicinaal, jodium, ether, jonge malt. Smaak: oef, dat valt niet mee. Duidelijk nog erg jong, spirity/milky, turf, vanille beetje citrusfruit. Nasmaak van teer en tabak. Volkomen afgang na de triple wood en een van de minste officiële Laphroaig releases...en dat voor je 200e verjaardag??  
Laphroaig 12Y, 50%, cask 1300, 04.1992-06.2004. Douglas Laing Old Malt Cask 81 Mystery guest voor Ardbeg proeverij 22-1-2005. Neus: heftig alcohol en planten maar ook een weeïge Dettol geur. Fenol, banaan, vanille. Smaak is ruw en plakkerig. Met water duidelijk beter: fruit (banaan, citrus), malt, vanille, turf, zeewier, maar dat ontsmettingsmiddel blijft. Droge kalkachtig afdronk. Niet goed in balans. Grote verrassing als dit een Laphroaig blijkt te zijn!  
Laphroaig Cairdeas, 55%, No age, 2008 special bottling for the Friends of Laphroaig 80 Neus: medicinaal, erg indringend en heftig turf, plantaardig en alcoholisch. De smaak heeft een kopstoot als binnenkomst, ruwe jonge malt, scherp van smaak en assig. De turf overheerst de normaal aanwezige zoete smaken totaal. Valt niet mee en vind hem ook niet lekker op deze sterkte. Met water toevoegen (meer dan een drupje; eerder naar 40-45% ABV) komt er veel vanille los, citrusfruit, en ook wat floraal karakter in de neus. Smaak is ook zoeter, maar het blijft een zeer ruwe en stroeve Laphroaig waar je echt voor in de stemming moet zijn. De assige smaak (remember Bowmore Enigma!) gaat door in de lange afdronk. Van je vrienden moet je het maar hebben.  
Laphroaig 1991, 15Y, 52.1%, Signatory Vintage Cask Strength Collection series. Distilled 25.06.1991 & Bottled 05.02.2007. Cask #6978, bottle 92 of 183. 79 Pot Still Festival 13 april 2007. Neus: medicinaal/jodium, turf, malt, citrusfruit. Smaak is heftig alcoholisch en niet goed te trekken. Met water is de neus een stuk zoeter: vanille, fris clean bourbonwood. De smaak blijft echter een probleem; de turf en medicinaliteit is zo intens dat het de balans totaal verstoord. Voor de hardcore peat freak, maar deze is aan mij niet besteed.  
Laphroaig 18Y, 50%, 1987-2005, Douglas Laing Old Malt Cask, 632 bottles. 78 Neus: kaas, turf; hier komt een Laudable neusje aan. De smaak is wat ranzig en boterzuurachtig, zeewier, kale malt met veel turf. Met water verdwijnt de ranzige geur voor een belangrijk deel en maakt plaats voor citrusfruit, malt en vanille. Smaak is nu iets zurig en nog steeds niet lekker. Een nogal teleurstellende finale op de Genietschap proeverij van 9 september.  
Laphroaig 17Y, 50%, 1985-2002, Douglas Laing Old Malt Cask, 330 bottles. 77 Geproefd bij Erik op 29-5-2005 als 2e op de verticale Laphroaig tasting. Er lijkt geen einde te komen aan de tegenvallende Laphroaigs van Douglas Laing. Neus: boterig, zurig, zweetkaas (Laudable herinnering), appel, turf. Smaak is ruw, prikkelend en niet goed in balans. Veel minder zoet dan de distilleerderij botteling en met een Caol Ila achtige plantensmaak. Droge en weinig indrukwekkende afdronk. De voorafgaande Quarter Cask was stukken beter!  
Laphroaig: Laudable 1985, 15Y, 50%, Douglas Laing Old Malt Cask 65 Mystery guest bij Erik op 29 mei 2005. Een vreselijk ranzige neus van Zwitserse kaas en zweetvoeten naast citrusfruit. De smaak valt mee t.o.v. de neus, maar is ruw en prikkelend. Droog bourbonwood in de afdronk. Overall echt onplezierig. Grote verrassing als dit een Laphroaig blijkt te zijn. Ik begrijp denk ik waarom het onder een andere naam gebotteld is; dit scoort nog ver onder de flessen die Douglas Laing wel met de naam Laphroaig durft te bottelen. Dit soort flessen kost je op een gegeven moment wel je reputatie als bottelaar.  
Laudable: zie Laphroaig  
Leapfrog: zie Laphroaig  
Ledaig: zie Tobermory  
Lime Pair: zie Imperial  
 Lindores Abbey
Lindores Lowland Single Malt Scotch Whisky, 62.9% The Exclusive cask, distilled 05-07-2018, bottled 15-07-2022, STR Wine Barrique, cask no 18/486, 276 bottles, OB Specially bottled for WIN Benelux 84 Bijzonder afscheidscadeau van Aart Jan: een nieuwe Lowland distilleerderij. Neus: is dit pas 4 jaar oud??? Neus is onverdund zeer krachtig, mooi houtprofiel, gedroogde pruimen, kruidig, een spoortje rook. Smaak: onverdund goed te hanteren. Het wijnvat heeft goed werk verricht. Op deze sterkte verwarmend en meer richting goede cognac/armagnac dan naar een subtiele Lowland malt whisky. Niets mis mee overigens. Gedroogd fruit, kruidnagel, houtskool. Afdronk: ook hier gaat alles goed. Rozijnen met een fijne droge houtnasmaak. Nogmaals verbluft dat deze jonge whisky al zo belegen smaakt. Met water wel een stuk toegankelijker. Neus: nu meer cacao, eucalyptus en rood fruit Smaak: hmmm, nu duidelijk meer mout en vanillesmaak maar persoonlijk geef ik toch de voorkeur aan die onverdunde kracht. Afdronk nu ook wat zoeter en plakkerig. Daar is ook dat gekookte melk smaakje dat vaker bij jonge whisky zit. Verdunnen maakt het geheel niet beter. Paar drupjes water is voldoende.  
Lindores MCDXCIV Lowland Single Malt Scotch Whisky, 48% Bourbon, Sherry, Wine Barrique 76 Een nieuwe Lowland distillery als 1e op Whisky Gathering 23-10-2022. Neus: mooie boterige jonge malt. Gekookte melk, citrusfruit, hooi. Smaak: bourbon barrel profiel is wel dominant aanwezig. Veel vanille, groene appel, citrus. Mooi fruitig maar nog erg jong en zoet. Ondanks jonge leeftijd van circa 3 jaar is het hout al stevig aanwezig. Afdronk: zoet met een houtbittertje en een lijmige plakkerige afdronk.  
 Linkwood
Linkwood 1968-1996, 40%, Gordon & MacPhail 89 Super Wigman Tasting 2004. Beste fles uit de eerste ronde. Neus is zacht en zeer fruitig (mango?), malt, vanille en honing. Ook de smaak is heerlijk zacht, mellow en fruitig. Prettige afdronk. Geen banaan vandaag...  
Linkwood 26Y, 54.5%, Rum wood (14Y finish after American Oak), distilled 1982 and bottled 2008. 1260 bottles. 89 2e Brummen 20-10-2008. Neus: elegant, rijk en kruidig. Rozijnen, toffee. Smaak: prachtig hout, filmend, verwarmend, kaneel, cacao. Lange zoete afdronk met droog hout en bittere chocolade. Met wat water (niet echt noodzakelijk) nog fruitiger in de neus, marmelade, vanille. Smaak is wat zoeter; de chocolade komt nu sterker naar voren. Afdronk wat droger.  
Linkwood-Glenlivet, 17Y, 55.5%, Sherrywood March 1978 - July1995, Cadenhead 89 Bezoek aan Michiel op 12-5-2004. Neus: kersen, sherry, hout. Smaak: superfruitig, hout en sherry prachtig in balans. Bijna port/wijnachtig in smaak. Nectar. De voor Linkwood karakteristieke banaansmaak is opvallend afwezig.  
Linkwood 1974-2005, 30Y, 54.9%, Rare Malts 88 2e op Diageo Rare Malt/Premium Malt presentatie Brummen 26-9-2005. Neus is onverdund al genieten: elegant, belegen malt, prachtig rijp fruit (banaan, perzik, pruimen), honingzoet, ladingen vanille, vers brood, malty, mooi hout. De smaak is verrassend zacht op deze sterkte en heel zoet; pure nectar met vrijwel alles wat er in de neus te ontdekken viel met daarbij nog wat rokerige turfsmaak op de achtergrond. Water toevoegen maakt deze prachtwhisky nog wat toegankelijker, maar levert weinig verbetering in de neus (nog fruitiger!) en iets in de smaak. De afdronk is net als de voorafgaande Glendullan weer eindeloos lang, filmend, zoet en helemaal op het einde wat droog met een gemberachtige nasmaak. Perfect in balans.(90). In November 2005 een fles aangeschaft. Scoort niet iedere keer zo hoog. Zoals met meer Rare Malts moet je hier echt voor gaan zitten en tot December 2007 hebben we dat ook gedaan.  
Linkwood 1974, 23Y, 61.2%, Rare Malts 88 Toegift bij Jos op 16-4-2005. Neus: banaan, appel, honing, malt, vleugje turf. Smaak is zoet, mint en straf alcoholisch. Met een scheut water gaat het veel beter met de smaak: zeer fruitig (banaan, citrus, appel), zeer malty en honingzoet. Afdronk is prikkelend, droog en met een vleugje turf. Genietwhisky als hij eenmaal op de juiste sterkte is gebracht.  
Linkwood 26Y, 56.1%, distilled 1975, Rare Malts 88 Genietschap 30-08-2014 (85) & 23-9-2017 (90). Neus: kruidig, drop, licht rokerig, donker fruit (eindelijk geen banaan). De neus is veelbelovend en de smaak overtreft de verwachting! Prima te drinken zonder water; voor een Rare Malt verrassend hoge drinkability. Complex, laurier, kruidig, hout overheerst gelukkig niet de bitterzoete malt en kruidigheid. Met water wordt het geheel wat fruitiger en zoeter, maar de totale smaakbeleving gaat achteruit. De lange afdronk is perfect droog hout en kruidig.  
Linkwood 1987-2003, 45%, cask 4149, Samaroli. Port finish 2nd fill April 2003. 87 Supertasting Andre 29-10-2005. Neus: heerlijk zoet, aardbei, perzik, banaan, kokos, melkchocolade. Smaak is ook suikerzoet, zacht, malty, walnoten, zeer fruitig (frambozen, citrus, banaan). Fraaie zoete afdronk vol sinas met een licht bittertje naast het hout. Voor de liefhebber van portfinishes...  
Linkwood 21Y, 54,7%, 22.8.1975-23.9.1996, Signatory Vintage dumpy bottle, bottle #54/280 87 Geproefd bij Andre 24 mei 2008 in blindproefrondje op de boot en als slotwhisky Genietschap proeverij 28-11-2009. Scoren blijft dus erg lastig. Neus is krachtig met tropisch fruit. Smaak is lekker zoet, banaan, ananas, malty. Licht bittertje in de droge afdronk.  
Linkwood 15Y, 43%, Gordon & MacPhail Licensed Distillery Labels Series, 12/07/2017 botteling (170818) 86 Neus: elegant, kruidig, licht sherried, belegen malt, floraal en overrijp fruit. Smaak: filmend mondgevoel en zoete aanzet, banaan, abrikozenjam. Na enige tijd meer walnoot/hazelnoot en zuurtjes. Hoge drinkability. Afdronk: mooi lichtdroge houtafdronk met bitterkoekjes nasmaak.  
Linkwood 25Y Gordon & MacPhail 86 1e/2e voor het eten bij Andre (29/12) in een ongelijke dubbeltest met de 11Y. Dit is klasse beter met meer hout, zoet rijp fruit, honing en een heerlijke lange afdronk. Eindelijk een Linkwood die aan de puntenverwachting voldoet!  
Linkwood 17Y, 56.5%, The Clydesdale. Distilled Apr 1989 and bottled Sep 2006. Cask ref 0033/1839. 36 bottles (200 ml) 85 Neus is zoet en fruitig: vanille, banaan, abrikoos, citrus (rode grapefruit?). De smaak onverdund is een krachtige houtnectar, vanille, honing, groene thee, fruitig (marmelade, banaan). De lange zoete afdronk eindigt vrij droog met een nasmaak van gedroogd fruit. Prima Linkwood die zelfs goed drinkbaar is op dit vrij hoge percentage. Heeft nauwelijks water nodig.  
Linkwood 1993, 19Y, 52.8%, Distilled 14/06/1993, Bottled 12/09 2012, Refill Sherry Hogshead, Cask #6817, Gordon & MacPhail Reserve exclusively bottled for Van Wees, 224 bottles 85 Dag 2 Pot Still Festival 2012. Neus: floraal (rozen), zoet, honing, citrusfruit (mandarijn, grapefruit) en gedroogd fruit, banaan. Smaak: rijk en vol en minder zoet dan verwacht. Eikenhout, gedroogd fruit (abrikoos, pruim), banaan. Lange zoet houtfinish met filmend mondgevoel.  
Linkwood, 13Y, 50%, Rum Finish, Old Malt Cask Douglas Laing 85 Whiskyfestival Den Haag 2003 (20e). Neus: malty, rook, leer, krenten, aarde. Smaak is fruitig (banaan), kruidig, malty en prikkelend. Heel rijk van smaak en prachtig in balans. Veel vanille in de zachte afdronk.  
Benriach 6Y, 58.2%, distilled 11.2013, bottled 12.2019, ex-oloroso octave, cask #126B, Brachadair, 157 bottles 84 15e op Whisky Gathering 23-10-2022. Voor zo'n jonge Benriach bijzonder smakelijk; vooral met een beetje water naar circa 50. Floraal met rood fruit en een kruidige afdronk.  
Linkwood 15Y, 40%, Gordon & MacPhail Distiller Labels Series (ca. 2005) 84 Geproefd bij Gert 21-6-2006. Neus is zeer aromatisch: abrikoos, citrus, malt, mooi eikenhout en licht rokerig. Smaak valt een beetje tegen na de neus; een metaalachtig bijsmaakje drukt de punten. Interessante combinatie van bitter en zoet. Malty, gedroogd fruit (abrikoos, rozijnen; geen banaan te vinden in deze Linkwood). Afdronk is filmend en zoet eindigt metalig (strafpuntje).  
Linkwood 1990, 56.2%, Signatory Cask Strength Collection. Matured in a re-charred HHD (Hogshead). Distilled 26/11/1990 and bottled 22/03/2007. Cask # 9721. Bottle 6/161. 84 Pot Still Festival 15 april 2007 (14e). Neus: veel kruidiger dan ik gewend ben van Linkwood. Licht rokerig. Smaak: zoet en kruidig en een mooie houtsmaak. Lijkt meer sherrywood dan vers hout. Lange zoete afdronk met kruidige houtsmaak. Prima te drinken op deze sterkte; heeft nauwelijks water nodig.  
Linkwood 19Y, 52.6%, distilled 10.1997, bottled 10.2016, ex-bourbon hogshead, cask #10646, Brachadair, 120 bottles 84 14e op Whisky Gathering 23-10-2022. Mooie fruitige Linkwood met perfect ABV.  
Linkwood 26Y, 56.9%, Port wood (14Y finish after American Oak). Distilled 1982 and bottled 2008. 1260 bottles. 84 3e Brummen 20-10-2008. Neus: kruidig, zoet, eiken linnenkast. Niet zo clean; lijkt wel sherry. Smaak: scherp, zoet, marsepein, koetjesreep. Droge kruidige afdronk. Dit is een enorme keelbrander na de Rum wood. Heeft stevig water nodig (naar circa 45%) en wordt dan een stuk toegankelijker. Neus: rozen, floraal, veel fruitiger. Smaak is ook zachter en veel beter. De zoete fruitigheid die kan worden verwacht bij een port finish is nu sterker aanwezig. Fruitcake, vanille en nog steeds marsepein. De lange zoete afdronk wordt wat te droog voor het mooi.  
Linkwood 10Y, 56.2%, distilled 08-04-2013, bottled 20-10-2023, First fill bourbon hogshead, cask #303798,261 bottles, Keeble cask company 83 Genietschap 6-7-2024 (10e). Na de voorafgaande Craigellachie heeft deze Linkwood het niet makkelijk. Smaakprofiel is vergelijkbaar, maar net iets minder elegant. Geen verdere notities gemaakt; verdient herkansing.  
Linkwood 19Y, 60.6%, Distilled 26-11-1985, Bottled 5-4-2005 from bourbon cask number 4543, 233 bottles. Dewar Rattray Cask Collection. 83 Geproefd op Whisky Fair Dufftown 1 mei 2005 (13e). Neus is zeer vol en honingzoet, maar erg alcoholisch. Smaak is ook tamelijk gesloten, maar wel heel zoet. Met water is de neus vreemd genoeg minder interessant, maar de smaak is duidelijk beter: malt, banaan, vanille, hout, maar minder spannend dan de voorgaande Rattray Speyside. Zonder meer goed, maar zal dit toch niet vaak inschenken.  
Linkwood 26Y, 54.5%, Red wine wood (14Y finish after American Oak). Distilled 1982 and bottled 2008. 1260 bottles. 83 4e Brummen 20-10-2008. Neus: zoet, marmelade, alcoholisch. Smaak: scherp, droog hout, zonder water niet goed te doen. Met water naar circa 40-45% gebracht is de neus floraal, veel fruitiger (grapefruit, druiven). Smaak: kruidig, noten, wat zuriger. Notensmaak zet door in de zoete droge afdronk. Aparte Linkwood maar teleurstellend voor prijs/kwaliteit verhouding.  
Linkwood-Glenlivet, 18Y, 1981-1999, 55%, Cadenhead, bourbon hogshead, 270 bottles. 82 10e bij Jos op 17-5-2003. Neus is zwaar alcoholisch en geparfumeerd. Onverdund niet te trekken. Met water mooie opening. Neus wordt meer bloemig en fruitig (banaan, citrus). Smaak: honingzoet, malty en fruitig. De afdronk is lang, zoet en filmend met banaan/perzik nasmaak. De cask strength is in dit geval een beetje nutteloos.  
Linkwood 2014, 8Y, 48%, Refill Barrel, 308 bottles, Selected by Hogshead Imports, Nijmegen, The Netherlands 81 WFNN 2022: aangename en zeer fruitige jonge Linkwood.  
Linkwood: Glace Fruits Vintage 1994, 46%, bottled January 2007, Wemyss Vintage Malts, Single Speyside Malt Single Cask 81 Genietschap 16 januari 2010. Neus: perzik, appel, vanille, honingzoet, mooie Speyside neus. Smaak: vettig, perzik, erg zoete malt, vanille. Filmende zoete afdronk. Goed gebalanceerde en toegankelijke allemansvriend.  
Linkwood 1988-2000, Signatory Vintage 80 Zoet en vol van smaak: boterig, fruitig (perzik & banaan), malt, sherry en iets turf. Verrassend kruidige maar ook iets weeïge en wat te droge afdronk. Complex en mooi in balans. Door de afdronk wat afgezakt in punten.  
Linkwood 1989 10Y sherrywood Wilson and Morgan 46% 80 3e bij de Still 23/2/2001. Neus: belegen, sherry, aarde. De smaak begint scherp, prettig zoet en is voor een 10Y behoorlijk belegen: veel hout en sherry. Korte afdronk. Met water slechter (scherper).  
Linkwood 1997, 8Y, 45%, from one single cask. Douglas of Drumlanrig. 80 12e op festivalvrijdag 2005. Neus: zoet, vanille, banaan, malt, licht rokerig. Smaak is lekker zoet en fruitig: vanille, banaan, beetje citrus, cake. De zoete afdronk is mooi filmend. Niet erg complex, maar wel lekker. Haalt niet de kwaliteit van de oudere Linkwoods in de lijst, maar voor zo'n jonge whisky is dit helemaal niet slecht.  
Linkwood 2008, 8Y, 46%, bottled 05.12.2016, cask no. 800045, bourbon barrel, 308 bottles, The Ultimate 80 WFNN 2017 15e. Geen smaaknotities kunnen maken. Prettig drinkbaar met de karakteristieke banaansmaak.  
Linkwood 1999-2009, 53.1%, Gordon & MacPhail Reserve, Cask #7271, first fill sherry, 648 bottles 79 2e op Pot Still 2009. Neus: zwavelig, rood, fruit. Met water: peren, floraal, malty. Smaak: stevig hout, sherried. Met water zepig, zacht en een stuk toegankelijker. Geen hoogvlieger met een droge afdronk.  
Linkwood 11Y 1989 The Ultimate Single Malt 78 1e/2e voor het eten bij Andre (29/12) in een dubbeltest met de 25Y. Een plezierige smaak om te starten (zoethout, sherry, licht rokerig) maar er zit een onaangename lijmachtige bijsmaak en lucht aan.  
Linkwood 12Y, 43% Claret Wood Finish, Chieftain's Choice 78 1e op Chieftain's tasting met Jim Murray (opening whiskyfestival 2003). Typische rosé kleur. Neus is zoet, fruitig en wat muf. Smaak is zacht, wat vettig, zoet fruitig. Complex en wat minder malty & banaan dan gebruikelijk bij Linkwood. Afdronk is droog, prettig maar na langere tijd wat bitter en muf (2 strafpunten).  
Linkwood 1990-2003, 13Y, 43%, sherry butts 4803-6. Signatory Vintage. 71 Value for money inbreng op Genietschap proeverij 12-6-2004. Neus is niet aantrekkelijk: malt, zwavel, gekookt ei, licht fruitig. Smaak valt onverdund ook bijzonder tegen. Met wat water komt er wat meer fruitigheid (banaan, perzik), maar de leersmaak verpest de balans. Ook de afdronk is behoorlijk lijmachtig en weeïg. Dit drink je niet echt voor je plezier, dus niet op het gebruikelijke Linkwood niveau.  
Linkwood 1989 10Y sherrywood Wilson and Morgan 46% 70 8e op whiskyfestival 22 nov 2002. Neus: ranzig. Smaak: mist de Linkwood zoetigheid, niet lekker, snel vergeten. Nauwelijks sprake van afdronk.  
Linlithgow: zie St. Magdalene  
 Littlemill
Littlemill 14Y, 1989-2003, 61.9%, Cadenhead's, Bourbon cask (294 bottles) 83 Geproefd en halve fles gekocht in Cadenhead shop Amsterdam op 29-11-2003. Op cask strength absoluut niet te doen. Met veel water (bijna 1:1) nog steeds vrij scherp, maar wel met een zoete, fruitige smaak. De kracht van een Magdalene Rare Malt met een uitstekende afdronk. Blijft laag in punten doordat de eerste smaak gewoon niet zo lekker is. Wel een interessante whisky met veel ontwikkeling (81). Op avond HOD10 opnieuw geproefd en iets verder opgewaardeerd. De scherpte valt nu wel mee en er is beduidend minder water nodig om te openen. Ontwikkeling blijft boeien.  
Littlemill 1990, 20Y, 51.3%, distilled 1-1-1990, cask # 713, The Creative Whisky Company, 217 bottles. 83 Genietschap jubileumproeverij 2021. Neus: fraai en complex met banaan, custard, vanille, hooi. Smaak: scherp mondgevoel en een zurige limoenachtige smaak die volgt op de honingzoete malt. Bijzondere ontwikkeling met een overheersend houtbittertje in de afdronk.  
Littlemill 1975-1999, 40%, exclusive distillery edition in wooden box. 80 Lochranza Hotel bar op Arran (1e wis, 2e avond) . Prachtige koperkleur. Neus is heel zoet, fruitig en veel hout. De smaak is likeurachtig zoet, fluweelzacht en viskeus. Afdronk ook zeer zoet met veel coating. Niet helemaal mijn type whisky.  
Littlemill 1991. Bottled 2008, 57.4%, cask # 92, Gordon & MacPhail Reserve (Blue Label) 79 Pot Still Festival 4 oktober 2008 (10e). Neus: citrusfruit, ananas, vanille. Smaak is prikkelend, vol body, fruitig (toch weer ananas) en malty. Afdronk is kruidig, zoet en bitter tegelijk.  
Littlemill 14Y, 50%, distilled 11.1991, bottled 05.2017, Refill Hogshead, Cask # LD9822Douglas of Drumlanrig 78 Groningen 2014. Geen notities meer gemaakt.  
Littlemill 1990, Signatory, 43%. Bottled in 2001. 77 3e wis in Whisky Store Glasgow. Een frisse, fruitige neus. Smaak ook fruitig en erg glad. Een beetje " Ultimate " bijsmaak. Afdronk wat zepig. Minder zoet dan de gewone 8Y.  
Littlemill 16Y, 59.7%, Cadenhead's (no further details on sample bottle) 76 blindproefrondje Lowlands Genietschap proeverij 19-5-2007. Neus: aldehydes, grassig, zoet, alcoholisch, honing, vanille. Smaak is zeer malty, boterig, zure appel, eiken, licht spirity. Drinkt niet echt prettig; vrij scherp en niet helemaal in balans. Licht droge afdronk vol eikenhout.  
Littlemill 8Y 72 Verdient misschien beter maar is naar mijn smaak veel te zoet. Herkansing waard wegens gestegen waardering voor zoetigheid.  
Littlemill 1990, 15Y, 43%, distilled 15-10-1990 and bottled 02-12-2005. Hogshead cask 2983+2985, Signatory. 70 Geproefd bij Scott Donkers op 16-2-2008 (2). Neus: meloen, peren, clean hout, fris. Interessant door zijn kaalheid. De smaak is minder prettig; zepig, scherp, droge houtsmaak, lijmig. Afdronk is plakkerig en licht droog.  
Littlemill 1990-2001, 43%. Oak Cask 2958. Signatory 58 1e met Huub op 17-4-2003. Bijna kleurloze whisky! Zeer aromatische neus: veel perzik, vanille, abrikoos en een wat minder plezierige wasachtige leergeur. Smaak: veel minder fruitig dan verwacht, wel veel vanille, grassig, droge Martini. Afdronk: superdroog en onplezierig. Afdronk is zo slecht dat het restant in het glas niet meer wordt opgedronken.  
Local Ai: zie Caol Ila  
 Loch Ewe
Loch Ewe: The Spirit of Loch Ewe na 10 dagen op een sherryvaatje, circa 49%.(geen whisky) 40 2e op Leiden 2006. John Clotworthy is weer eens op het festival en heeft wat distillaat bij zich uit zijn eigen Loch Ewe distilleerderij met Alambic still in Wester Ross. Neus: duidelijk nog ruwe spirit, maar nu al heel fruitig en floraal. Smaak valt ook niet tegen. Vanwege het vrij lage alcoholpercentage komt de malt en het fruit al goed naar voren. De spirit in de handen wegwrijven geeft een prachtige geur van graan. Afdronk: tja, het is natuurlijk nog geen whisky...snel wat water genomen. Wel meteen de hoogst scorende new make in de lijst dus dat belooft mooi te kunnen worden.  
 Loch Fyne
Loch Fyne blended whisky, 40% 73 Geproefd by Loch Fyne op 28 mei 2004. Neus met veel malt, enigszins turf, vanille, fruit en beetje goedkoop. Smaak is een neutrale blended; drinkbaar maar niet indrukwekkend. Droge afdronk met hout en vanille. Miniflesje gekocht en ingezet als mystery guest voor genietschap op 12 juni 2004. Slaat geen gek figuur.  
 Loch Lomond
Loch Lomond 21Y, 46% (bottled circa 2021) 86 8e op WFNN 26-3-2022. Gerijpt tot perfectie in American oak cask volgens het label en inderdaad is dit een elegante whisky met zoete belegen malt, kruidigheid, cacao, fruitcake. Goed in balans en Loch Lomond stijgt hiermee voor het eerst naar de subtop categorie.  
Loch Lomond 2007, 51,5%, Faustino Gran Reserva Wine Cask, Cask # 18/189-5, Distilled Sept 2007 and bottled Aug 2018, Single cask limited edition for De Monnik Dranken 100th Anniversary, 343 bottles 83 9e op Whisky Gathering 2019. Mocht deze snel proeven van iemand anders na mijn statement dat Loch Lomond aan mij niet besteed is. Na dit slokje moest ik mijn woorden terugnemen want dit is een prima editie. Geen notities kunnen maken.  
Loch Lomond, no age, 40% (bottled circa 2004) 62 Eerste keer proeven als miniatuurtje van Loch Fyne en ingezet als mystery guest voor het genietschap op 12 juni 2004 (59). Erik slaat terug door hem nogmaals als blindganger in te zetten op 6 september 2008 (65). Neus: goedkope grain, lijmig, muf, stalgeur, leerachtig. Na de wel zeer onplezierige neus heeft de smaak meer fruit dan verwacht, malt, vanille, rozijnen, maar het blijft niet lekker. Redelijk zacht, maar verder weinig ontwikkeling anders dan een toenemende plakkerigheid die doorgaat in de afdronk. Afdronk is helaas ook erg slecht: een droge en onplezierige nasmaak. Zelfs naast een Loch Fyne blended whisky blijft hier niets van over.  
 Loch Lomond - Inchmurrin
Loch Lomond: Inchmurrin 16Y, 54.9%, "Bizarre Yet Bonafide", distilled 20-06-2007, bourbon hogshead & 1st fill HTMC Hogshead finish, Scotch Malt Whisky Society, Cask 135.58, 264 bottles. 90 2e bij Bram op 2-12-2025. HTMC staat voor Heavy Toast, Medium Char. Op de website van SMWS staat deze techniek uitgelegd, waarbij een laag koolstof ontstaat die ongewenste tonen filtert en tegelijkertijd rijke zoete en kruidige aroma's toevoegt. We gaan het proeven! Neus: zeer fruitig, perzik, floraal, licht kruidig. Smaak: extreem zoete nectar, marsepein, fraai houtbittertje, filmend mondgevoel. Eerste reactie is dat dit wel veel ouder lijkt dan 16 jaar. Van de omschrijving op de fles is deze keer vrijwel niets terug te proeven: herbal sausage? coal into a steam train? Geen idee waar ze dit vandaan halen bij deze fantastische zoete fruitbom. Lange filmende en licht bittere houtafdronk. Halverwege de proeverij nog even terug naar dit bijzondere glas en de score nog 2 punten omhoog. De beste Loch Lomond die ik tot nu toe heb mogen proeven.  
Loch Lomond: Inchmurrin 1974, 29Y, 54.4%, bourbon barrel bottled March 2003, Cadenhead's Chairman Stock, 210 bottles. 85 10e bij Scott 17-1-2009. Neus: kauwgom, pepermunt, komkommer, citrusfruit. Bijzonder fris voor zo'n hoge leeftijd. Smaak: blijft fris en heerlijk zoet, vanille, honing, licht droog hout zonder bittertje. De iets te droge afdronk zorgt voor strafpuntjes, maar dit is wel een uitzonderlijk goede Loch Lomond.  
Loch Lomond: Inchmurrin 1993, 23Y, 57,4%, Distilled 24-05-1993. Bottled 01-05-2017, Hogshead Cask No. 2856, Signatory Vintage Cask Strength, 221 of 254 bottles 83 Pot Still Festival 2017 (7e). Geen smaaknotities gemaakt.  
Loch Lomond: Inchmurrin 18Y, 46% 80 Pot Still Festival 2015. Neus: floraal, lavendel, vanille, malt op Amerikaans eiken. Smaak: vrij zoete smaak. Vanille, citrusfruit. Mellow Speyside type whisky met een filmende zoete afdronk. Wel lekker, maar niet zo spannend.  
Loch Lomond: Inchmurrin 2014, 9Y, 46%, Single Cask Port Pipe bottled 2023 79 5e op High Spirits proeverij Brunssum 14-6-2024. Een finish op witte port vaten volgens Frans Brouwer. Neus: interessant floraal en zoet (vleugje lavendel), vanille en eikenhout. Smaak: in eerste instantie vooral zoet met mooi houtprofiel. Ontwikkelt meer kruidigheid naar de afdronk toe. Nasmaak zelfs wat maggi-achtig. Het is niet helemaal mijn type whisky, maar zeker niet verkeerd.  
Loch Lomond: Inchmurrin, no age, 40% 65 Rare neus: oplosmiddel (IPA, Ether), malt, kaneel, zoet fruit (tutti frutti?). Smaak is prikkelend, vol fruit (Banaan), toffee, vanille, licht turf. Met wat water verdwijnt etherlucht om plaats te maken voor kruidige Maggismaak en meer sherry. Wordt ook scherper met water. De afdronk is kort en droog en lijkt weinig bijzonder (72). Er ontwikkelt zich echter een droge mond die zijn weerga niet kent; veel strafpunten hierdoor. Dan maar liever een goede blended.  
 Loch Lomond - Old Rhosdhu
Loch Lomond: Old Rhosdhu Single Highland Malt, 5Y, 40% 70 Blind geproefd bij Erik op 6 september 2008. Neus: fruitig (peren, lychees), grassig, graan. Smaak: zacht, clean, fruitig, zeer malty. Weinig ontwikkeling. Smaak wordt steeds onaangenamer en eindigt lijmig en droog.  
Loch Lomond: Old Rhosdhu 1996, 12Y, 46%, Bourbon Barrel Bottled 2008 by Murray Mc. David 58 Neus: bah…ranzig hout, natte aarde, humus. Smaak: sherrywood met maggi. Licht zwavelig, kruidig. Dit drink ik echt niet voor mijn plezier op…Afdronk is kruidig met sappig hout. Nasmaak valt ook best mee, dus een 6- kan er nog af…  
Loch Lomond: Old Rhosdhu Pure Highland Malt, no age, 40% 55 Neus is goedkoop en muffe rozijnenlucht (Drumguish?). Smaak valt dan in eerste instantie mee: erg zacht, glad filmend en wat fruitig (abrikoosachtig). Weinig ontwikkeling verder en na enige tijd gaat de nasmaak echt tegenstaan. Viel niet mee om het glas leeg te drinken. Niet meer proberen!  
 Loch Ness
Loch Ness, 43%, Single malt Scotch Whisky. 68 9e op festivalzaterdag Leiden 2007. Neus belooft niet veel goeds: kaal hout, jonge malt, maar niet echt fris in de neus. Smaak vind ik ook niet lekker en vrij simpel. Afdronk: droog en onplezierig.  
 Loch Ranza
Loch Ranza, 40%, Blended Scotch Whisky 60 Souvenir van Arran smaakt nergens naar. Zoet, fruitig, maar vooral vlak en velpon. Afdronk is lijmig en verpest je smaak (55). Tweede keer proeven bevalt iets beter, maar het blijft duidelijk in de niet voor je plezier drinken categorie. Wat meer turf geproefd naast de abrikoos in velpon. Scherper en assertiever dan in herinnering. Afdronk nog steeds slecht. Toch hoeft dit zeker niet onder de Old Rhosdu te staan. Derde keer net op voldoende gewaardeerd.  
 Lochnagar
Lochnagar 13Y, 60.2%, Distilled 1992 and bottled Feb. 2006. First fill sherry butt. Bottle 420/571. Blackadder Raw Cask 86 Geproefd als 17e op Whiskyfair Dufftown 30 april 2006. Neus: knallend sherrywood, kruidnagel, kaneel, rubber, zoet rood fruit, alcoholisch. Onverdund verwarmend, kruidig, zwavel. Met wat water (45-50%) minder last van de zwavel (nog wel duidelijk aanwezig), druiven, kersen, zoet sherryhout, bruine suiker, kruidig. Afdronk is verwarmend en mooi droog.  
Lochnagar 1973, 28Y, 50%, distilled 05.1973, bottled 05.2001, Douglas Laing Old Malt Cask, 252 bottles 85 Pot Still festival 4 oktober 2013. Neus: gedroogd fruit, amandel, grassig. Smaak: zoet en fruitig. Tikje waterig voor dit hoge ABV. Wel bijzonder smakelijk.  
Lochnagar: Royal Lochnagar Selected Reserve, 43% 85 Inzet Huub op Genietschap proeverij 15-10-2005. Neus: zoet, prachtig sherryhout en fruitig (rozijnen, druiven, perzik). Smaak is ook vitaal en komt krachtig binnen met een lading sherryhout, aarde, vleugje rook, marmelade, rozenbottel, vanille. Gaat onderuit in de afdronk vol droog hout, maggikruiden en bitterheid (83). Onmiddellijke herkansing na de Macallan 10Y cask strength & Aberlour reeks bevalt de afdronk veel beter; maar over prijs/kwaliteit moeten we het niet hebben.  
Lochnagar 21Y, 50%, 1986-2008, bourbon hogshead, 150 bottles, The Whisky Agency 84 Vlissingen 27 september 2008 (29e). Neus: vanille, malt, heerlijk fruitig. Smaak: belegen malt, bitter hout, lekker zoet. Afdronk is wat bitter.  
Lochnagar: Royal Lochnagar 23Y, 59.7%, Rare Malts Selection 84 Neus: zwaar alcoholisch maar ook fruitig (citrus). Heftige binnenkomst maar al snel goed te drinken. Prettige rokerige maltsmaak, noten, eikenhout en fruitig. Toch wel iets te scherp voor het mooi. Saaie afdronk met weinig ontwikkeling. Verdunnen met water maakt veel meer fruitigheid los, maar de smaak gaat niet echt vooruit; wordt zelfs iets scherper en de afdronk blijft teleurstellend (stopverf): 83. Voor prijs/kwaliteit verhouding dus weer een misser. Bij volgende keren proeven (onverdund) stijgt de waardering iets, maar het is toch niet helemaal mijn smaak.  
Lochnagar: Royal Lochnagar Selected reserve, 43%, Limited edition bottled 2007, 4710 bottles 80 6e Brummen 20-10-2008. Neus: zeer elegant, gedroogd fruit, abrikoos, marmelade, boenwas, honing. Smaak: begint mooi zoet met sherry, rood fruit en een tikje bitter. Smaak wordt snel droger en minder plezierig. De afdronk is lang, droog en kruidig. Iets teveel voor mij. Beroerde prijs/kwaliteit verhouding. Met water geen verbetering.  
Lochnagar: Royal Lochnagar 12Y, 40% (2008 bottling) 76 Nieuwe verpakking geproefd Vlissingen 2008 (4e). Neus: licht rokerig, fruitig (perzik), malt. Smaak: mooi hout, minder fruitig dan verwacht op basis van de neus, rozijnen, malt, toffee, licht geturfd. Afdronk is veel beter dan de vorige edities die ik heb geproefd. Licht droog hout en zoete malt.  
Lochnagar: Royal Lochnagar 12 Y 74 Neus: mellow malty, licht rokerig, fruitig, sherryhout maar een beetje muf. Smaak heeft wat sherryhoutkarakter, rozijnen, malt, zoet (toffee) en behoorlijk wat turf. Afdronk is onplezierig droog en eindigt bitter. Hoewel smaken interessant zijn is de balans niet geweldig en de afdronk kost strafpunten. Op proeverij Bussum 2005 voor de derde keer gescoord; voor mij duidelijk minder dan de voorgaande Auchentoshan 10Y. Eerste deelfles had door vieze nasmaak (kurk??) een score van slechts 71. De tweede keer proeven beviel ook matig: goed begin en fraaie complete smaak maar wederom een matige kurkdroge afdronk (74).  
Lochnagar: Royal Lochnagar 12Y, 40%, House Baratheon Game of Thrones Limited Edition (2019) 74 Geopend 2021. Dankzij de GoT-serie weer eens een Lochnagar in huis. Neus: gedroogd fruit, drop, postelastiek, muf hout aroma, kruidig. Smaak: bitter hout en wat zurige fruitsmaak. Mondgevoel begint niet best, maar 2e slok gaat al wat beter. In tegenstelling tot de briljante TV-serie is die allemaal niet zo boeiend. Redelijke whisky met een vrij droge en kruidige afdronk. Dankzij hert fenomeen "deelfles" was ik er toch vrij snel doorheen.  
 Lochside
Lochside 35Y, 1966 Single Malt Whisky, 51.3%, distilled 22 Dec 1966, bottled Nov. 2002, cask # 7541, Jack Wieber's Premier Malt 92 Geproefd op Super Wigman Tasting 2004, 14 juli 2005 met Michel en een vers geopende fles van Andre Z met het genietschap als 7e Lochside op 28 mei 2011. Neus: Wow! Het hout van de eerder geproefde grain en de fruitbom die Lochside soms kan zijn. Heerlijk zoet (Bruichladdich 1970 associatie), kersen, eucalyptus/menthol/mint. Smaak is zeer intens, zoet en ook wat zure tonen. Mint, fris en fruitig (cassis en appelstroop). Het hout overheerst een tikje in de filmende afdronk met het effect van een Fisherman's Friend op neus en keel. De sherryhout en kersensmaak in de mond blijft fabuleus. Omhoog van 90 naar 92 en winnaar van de dag.  
Lochside 1964, Single Blended Whisky, 47.7%, 1964-2006. Scott's Selection 91 Geproefd bij Scott Donkers op 16-2-2008 (8). Neus: zeer rijk, superfruitig, ingetogen hout, cakedeeg, muesli. Doet wat denken aan de oude Invergordon grains. Smaak is romig, veel materie (kan hem bijna kauwen), vanille, hout prachtig in balans met de zoete smaken en dit gaat door in de foutloze afdronk. Als we het over drinkability hebben is dit wel een hele gevaarlijke.  
Lochside 21Y, 50%, distilled 1979, bottled November 2001, bottle #7 of 236, Silver Seal Whisky Company 91 Ingezet als 6e Lochside op Genietschap proeverij 28-5-2011 (89) en in aftertasting op 5-1-2013. Net geopende fles in 2011 is nog wat gesloten en heeft lucht nodig; geur wordt al steeds fruitiger in het glas. Na 19 maanden is zowel neus als smaak erop vooruit gegaan. Neus: zeer fruitig (zeker na de voorafgaande 1981 Gordon & MacPhail), kruidig en malty. Smaak is nog veel fruitiger dan de neus; een fruitbom van tropisch fruit, ananas, citrusfruit, cleane zoete malt, vanille, houtskool. Aparte vlezige smaken voor een Lochside naast de frisse fruitige zoetheid en een waxy mondgevoel. Heerlijke kruidige en lichtdroge afdronk. Lekker complex en lang genieten.  
Lochside 17Y, distilled 1965, 40%, Gordon & MacPhail Connoisseurs Choice (Brown Label) 90 Neus: Wow!! Een tropisch fruitbommetje, kersen, pure nectar. De smaak is superzacht en net zo fruitig als de neus aangeeft. Mooi houtbittertje in perfecte balans met de zoete malt en vanille. Bijzonder drinkbaar; zij het wat dunnetjes wegens de 40%. Lange sappige houtafdronk.  
Lochside 1981, 28Y, 56%, distilled 23 Feb 1981, bottled June 2009, oak cask #617, bottle 31 of 262, Blackadder Raw Cask 90 8e Lochside op Genietschap proeverij 28-5-2011 (85) en sample op 22-4-2020 (92). 2011: Neus: krachtig, kruidig, laurier, eikenhout en wat rook. Smaak is wat straf en erg alcoholisch. Klein beetje water helpt om wat tropisch fruit en zoete malt los te maken. maar het blijft een verrassend donkere Lochside met drop, rook en gedroogd fruit. Vrij korte en droge houtafdronk. Sample 2020: Neus: vers gebakken citroencake, floraal, vanille, custard. Smaak: heerlijke fruitbom (ananas, tropisch fruit), houtnectar, geen water meer nodig. Ellenlange zoete filmende afdronk met fruitige nasmaak. 2011 (net open) en 2020 (sample jaren in de kast) lijkt niet op elkaar qua notities. Tijd kan veel doen.  
Lochside 35Y, 50%, Douglas Laing Old Malt Cask, Dec. 1966 - Jan. 2002 (216 bottles). 90 Geproefd bij Jos op 16-4-2005 en als toegift bij Erik op 1 mei 2010 (14e). Neus is een enorme fruitbom! Een prachtige zoete fruitigheid a la Peerless maar veel krachtiger (ananas, limoen, perzik, peer, tropisch fruit), belegen hout, menthol, beetje rook. Zeer complexe en fantastische neus. Na het neuzen volgt een muur van smaak: vettige malt, gember, fruitig en zoetheid, mentholfris, maar ook bitter hout dat de zoete smaken overheerst en de lange afdronk bepaald. Bij herproeven 5 jaar later exact dezelfde score.  
Lochside 40Y, Single Grain Whisky, 46.1%, Dec 1966-July 2007, bourbon cask # 0753, Jack Wieber's Old train Line 90 4e Lochside op Genietschap proeverij 28-5-2011. Neus: uitstekend! Floraal, fruitig en stevig hout. Aardbei, venkel, vanille. Smaak: de intense houtsmaak overheerst gelukkig niet het gedroogde fruit (marmelade, abrikoos) en het subtiele graan. Heerlijk zoete smaak (cake met vanillesuiker) die doorgaat in de vrij korte filmende afdronk. Er blijft een perfecte houtnasmaak achter. Niet complex, maar wel heel erg lekker.  
Lochside 21Y, 62.4%, The Perfect Dram, distilled 1987 and bottled 2008, ex-Bourbon hogshead, 199 bottles. 89 15e bij WFNN2009 28-3-2009. Neus: alweer een fruitbom, limoen, malt, oud hout, superfris en elegant. Smaak: complex, clean, waxy, zeer intens. Puur genieten en zeer hoge drinkability. Heerlijke zoete filmende afdronk. Onverdund al fantastisch drinken, maar met een beetje water nog lekkerder. Vintage Lochside.  
Lochside 1981, 40%, bottled 1998, Gordon & MacPhail Rare and Old 88 5e Lochside op Genietschap proeverij 28-5-2011. Neus: eikenhout, kruidig, peperig en wat rook. Smaak heeft veel body, drop, rokerig, gedroogd fruit. Mooie houtafdronk. Hoge drinkability! Verrassend weinig fruit voor Lochside (zeker in vergelijking met de 4 voorafgaande).  
Lochside 1981, 46%, Berry's own selection, bottled 2004, bourbon casks #610-613 88 Geproefd bij Jos 12-7-2014. Geen notities gemaakt. Er is teveel voorafgegaan.  
Lochside 21Y, 50%, May 1979-June 2001. 306 bottles, Douglas Laing OMC. 88 Geproefd bij Scott Donkers op 16-2-2008 (7). Neus: fruitbom (ananas, lychee, perzik), kruidig, plantaardig. Smaak is ook superfruitig, marmelade, zoet met een licht houtbittertje. Lange filmende afdronk met bitterzoet einde.  
Lochside 1981, 54.5%, Berry's own selection, bottled 2003, cask#606 87 8e bij Scott 17-1-2009. Neus: geparfumeerd, fruitbom, hout. Smaak heeft weer die intense houtnectar, zoete malt, heerlijk fruit (marmelade) en een bittertje dat langzaam opkomt en doorgaat in de afdronk.  
Lochside 1991-2008, 43%, Gordon & MacPhail Connoisseur's Choice 87 8e op Pot Still 2009. Neus: superfruitig, zoet, malty. Smaak: heerlijke frisse malt, wel iets wranger dan de 2007 maar nog steeds zoet en fruitig. Afdronk is stroperig en fruitig (sinaasappel).  
Lochside 1991-2007, 43%, Gordon & MacPhail Connoisseurs Choice. Refill Bourbon Barrels, Distilled September 1991 and bottled July 2007 (15Y) 86 Aankoop by Gordon & MacPhail in Elgin tijdens Schotlandreis 2009 bevalt zo goed dat we weer terug gaan voor een tweede fles. Ingezet als 2e Lochside op Genietschap proeverij 28-5-2011 (H2H met de 2003).Neus: zeer fruitig (ananas, limoen), cleane malt en eikenhout, zoet en fris. Duidelijk meer body dan de 2003. Smaak: zacht, fruitig (peer, groene appel), heerlijk zoete vanille, mooi hout en dan ineens een licht subtiel rokerig smaakje. Perfecte balans. Filmende zoete en fruitige houtafdronk die een tikje droog eindigt. Gevaarlijk drinkbaar zo'n jonge Lochside!  
Lochside 18Y, 46%, distilled 05.1981 and bottled 12.2001, Refill Sherry Cask, Murray Mc. David 85 Blindrondje genietschap 9-6-2019. Zeer floraal en citrusfruit in de neus. Smaak: veel fruit, vanille, walnoot, zoete malt. Hoge drinkability met lange bitterzoete droge afdronk.  
Lochside 23Y, 46%, Berry's' Own Selection, Distilled 1981 and bottled in 2004 from cask no 610/613 by Berry Bros & Rudd. 85 Geproefd op Genietschap proeverij 9-9-2006 en nogmaals als 3e Lochside op Genietschap proeverij 28-5-2011. Neus: honingzoet, fruitig (perzik, citrus) en wat eucalyptus. Smaak is filmend, fruitig (mandarijn, perzik, ananas), menthol en tikje bitter hout. De afdronk is vol marmelade en bitterheid van het hout. Omlaag van 88 naar 85 (tussen de 2 voorafgaande Gordon & MacPhail Connoisseurs Choice bottelingen)  
Lochside 1981, 56.1%, cask no. 803, refill sherry hogshead, distilled 23-3-1981 and bottled 24-6-2009. Gordon & MacPhail exclusively for La Maison du Whisky. 84 2e bij Michel met het genietschap op 31 oktober 2009. Neus: floraal, fruitig. radijsjes, fris, malty. Smaak: intens fruitig (abrikoos, pruimen), hoge drinkbaarheid, maar een tikje uit balans in vetgelijking met de Connaisseurs Choice bottelingen. Ook een tikje teveel houtbitterheid in de licht droge en zoete afdronk.  
Lochside 1991-2003, 43%, Gordon & MacPhail Connoisseurs Choice 84 Inzet Michel op Genietschap proeverij 4-3-2006 bij Gert. Zeer subtiele neus: fruit (banaan, citrus), groene tonen (snijbonen malen), planten, eucalyptus, heel licht rokerig. De smaak is vol en elegant: boterig, plantaardig, esters (perendrups, ananas, menthol) Helaas is er ook een irritant Convalmore-achtig zoetje dat erg aanwezig is in de korte en licht zepige afdronk. Een dessertwhisky! Omlaag van 87 naar 84 in de H2H met de 2007 botteling.  
Lochside 21Y, 59.8%, Dewar Rattray, distilled 13.10.1987 and bottled 3.11.2008, refill hogshead, cask#20621, 180 bottles. 84 7e bij Scott 17-1-2009. Neus: fruitig en zeer alcoholisch. Smaak onverdund is veel te scherp en heeft intense houtnectar. Verdunnen met water naar circa 45% maakt het geheel een stuk toegankelijker. Neus: floraal, zuur en zoet, vanille, citrusfruit, limoen. Smaak: erg zoet, bazooka gum, sappig hout, bittertje komt langzaam naar de voorgrond en zet door in de licht droge afdronk.  
Lochside 22Y, 50%, Douglas Laing Old Malt Cask 84 2 keer geproefd uit miniatuurtje op 28 mei 2004. Neus is uitnodigend: licht en fruitig (ananas, gember, citrus), veel vanille. De smaak is prima, maar valt wat tegen t.o.v. de neus; bitterder dan verwacht. Balans is matig en de afdronk is prettig maar niet indrukwekkend.  
Lochside 18Y, 46%, distilled 05.1981 and bottled 02.2000, Refill Sherry Cask, Murray Mc. David 82 Stevig alcoholisch in de neus maar toch heel zacht van smaak. Veel graan, zacht fruit (banaan, aardbei), hazelnoot en licht rokerig. Afdronk lang, verwarmend.  
Lochside 1981-2002, 50%, cask # 654. Lombard's Jewels of Scotland series 81 Whiskyfestival Den Haag 2003 (14e). Klein slokje van Jos kunnen proeven. Neus: fruitig, malt, etherisch. Smaak: zoet, fruitig, malt, plakkerig. Afdronk: droog en zoet. Te kort na de Broras geproefd om goed te kunnen scoren.  
Lochside 23Y, 56.7%, Port Hogshead, distilled 1981 and bottled Feb. 2005, Cadenhead 80 11e op festivalzaterdag 2005. Neus: mooie meer sherrywood dan port neus, zoet fruit, leer en hout. Smaak is verwarmend met veel zoet fruit (kersen, aardbei, perzik) en naar mijn smaak wat teveel hout. Afdronk is zoet en droog.  
 Locke's
Locke's Malt (Irish Whiskey) 80 Grote meevaller in vergelijkende test met Bushmills. Kan zich meten met Edradour, Balvenie en Glenmorangie; meer rook dan Glenmorangie, maar een iets te droge afdronk.  
 Lombard Pebble Beach
Lombard Pebble Beach, 40% 50 3e op whiskyfestival 23 nov. 2002. Neus is onplezierig, industrieel, ziltig. Smaak: goedkoop & vies. Afdronk: smerig. De hele serie van 6 fantasienamen meteen links laten liggen.  
 Long John
Long John blended whisky (bottled in the 70s) 84 Verrassende winnaar van blindproefrondje bij Erik op 25-9-2016. Neus: mooi hout, duidelijk sherrywood aanwezig en hoog gehalte aan malt. Smaak is in lijn met de neus; mooie zoete whisky met vanilletrekjes wat aardse smaken die doorgaan in de droge afdronk. Dit is de 2e verrassend hoge score van Long John in de lijst! Jammer dat dit spul niet meer gemaakt wordt want daar hebben veel hedendaagse single malts het nakijken...  
Long John Pure Malt 79 Eindejaar proeverij Almere 2004. Mystery guest van Gert bij de toegift. Neus: vanille, malt, fruit (banaan), leer. Smaak is een mooie combinatie van zoete malt met veel boterige vanilletrekjes en enige maritieme invloed. Doet iets aan Bunnahabhain denken. Afdronk is lekker vettig. Een mooie rehabilitatie voor Long John in de lijst.  
Long John 58 Uiterst matige blended whisky. On the Rocks op verjaardag gaat het wel. Maar waarom zou je dit nu puur opdrinken?  
 Longmorn
Longmorn-Glenlivet 1971, bottled 1999, 58.6% Scott's selection Sherrywood 97 4e op whiskyfestival 2000 en de grote verrassing! Bijna rode kleur en uitermate aromatische en complexe neus. Iets van oude Macallan en de houtnectar van Glenfarclas 105 maar veel zoeter met een lading rood fruit en een vleugje rook. Smaak is al net zo fantastisch als de neus en heeft heel veel clean sherryhout, kersen, kruiden, kaneel, honing, mout en ook wat rook. De balans en drinkbaarheid is fantastisch ondanks deze sterkte en water is absoluut overbodig. De houtige zoete afdronk is heerlijk en extreem lang en overstemde op het festival 2000 tenminste de volgende 2 wissen. Februari 2001 mijn eerste fles boven de 200 gulden gekocht en eind 2002 een tweede fles gekocht die geopend werd op Longmorn tasting genietschap 3 januari 2009. Head to head met de 57.8% van Jos is dit de winnaar door het superfruitige karakter, een betere balans met het hout en gevaarlijk drinkbaar. In de aftertasting met het genietschap januari 2011 wordt het wegblazen van concurrenten nog eens dunnetjes overgedaan. Terug naar 97.  
Longmorn 1966, 44.3%, bottled 06.2011, 1st fill sherry butt, cask #5063, Gordon & MacPhail Reserve, Specially bottled for Van Wees 95 Dag 2 Pot Still Festival in de schatkamer van Van Wees. Neus: er komt geen eind aan de geweldige sherrybommen in dit kamertje. Ook deze neus is weer van uitzonderlijke klasse. Een fruitbom met kersen, framboos, perzik, en bessen. Het sherryhout uit de gouden tijd is fantastisch en houdt zich zowaar op de achtergrond op deze hoge leeftijd. Honingzoet en ook kruidig. Smaak: superzacht door het lage ABV en rood ruit van Longmorn 1971 Scott's Benchmark kwaliteit. Ook de afdronk is ellenlang, zacht zoet en kruidig. Ik ben terug gegaan voor een tweede glas.  
Longmorn 1969, 61.5%, Gordon & MacPhail, no age, bottled before 1991. 94 Super Wigman Tasting 2004. De winnaar van de avond. Smaakervaring doet zeer sterk aan de Scott's Selection denken. Heftig sherry, veel kersen, kruidig, enorm complex. In herinnering net iets minder clean, maar naast elkaar zouden ze wel eens gelijk kunnen scoren.  
Longmorn 1972, 57.3%, Festival bottling 2005 1. Müncher Whisky Festival. 94 Geproefd bij Scott Donkers op 16-2-2008 (9). Neus: WOW! Tropisch fruit, paddenstoelen, aarde, vleugje turf, kaas. Smaak: zacht, complex en superelegant. Begint vlezig met champignons, aardse smaken en sappig hout maar verandert na enige tijd in een heerlijk fruitige whisky. De smaak lijkt wel voortdurend te veranderen. Heerlijke kruidige en licht droge afdronk. Wat een perfectie! Topper van de dag.  
Longmorn 20Y, 56.8%, distilled on 15-12-1964 and bottled November 1985, Intertrade. 94 Genietschap Longmorn tasting 3 januari 2009. Neus: enorm rijk en complex! Zoete geur met rood fruit, eiken linnenkast met lavendel en Provençaalse kruiden. Smaak: houtnectar, belegen malt (kolengestookt), OBE. Perfecte balans die doorgaat in de eindeloze filmende afdronk met gedroogd fruit en sappig hout. De elegantie ten top!!  
Longmorn-Glenlivet 1971, bottled 1999, 57.8%, Scott's selection Sherrywood 94 Bij bezoek aan Michiel op 12-5-2004 de tweede variant van de legendarische Scott's botteling geproefd na een reeks sublieme Springbanks. De neus is weer een geweldig feest met veel hout en kersen. Ook de smaak en afdronk hebben alles van de 58.6% editie. Lijkt iets vetter en minder clean van smaak. Weet niet zeker of het nu echt een punt scheelt met de 58.6%, maar bij deze tasting komt hij niet boven de Springbanks uit (95). Jackson durft slechts 62 punten te geven aan deze fenomenale wis. April 2005, September 2006, Maart 2007 en in 2008 geproefd bij Jos. Op 4 September 2006 geproefd naast de Scott's 1970 en de Macallan 14Y. De geur en smaak is nog steeds fantastisch (beetje water erbij heeft nu ook duidelijk mijn voorkeur). Naast de 1970 is deze superzoete neus heerlijk fruitig (rijpe kersen), kruidig en kaneelachtig. De smaak is enorm intens en veel zoeter en zachter dan de 1970. Clean, zoet, verwarmend. Ook de lange en de intens zoete afdronk is vrijwel foutloos. Ook naast de Yamazaki 1984 maart 2007 blijft deze klassieker overeind. Op de Longmorn tasting genietschap 3 januari 2009 head to head met mijn 58.6%. In vergelijking is deze 57.8% iets minder in balans met iets teveel hout en een drogere afdronk. Minder limonadekarakter en wat meer complexiteit. Beiden uiteraard geweldige whisky's!  
Longmorn-Glenlivet 1971, bottled 2004, 53.5%, Scott's selection Sherrywood (75 cl bottle) 94 Longmorn tasting genietschap 3 januari 2009 en sample van Alexander 14 april 2009. Veel lichter van kleur dan de klassieke 1971-1999 bottelingen. Neus is meteen weelderig en ligt in het verlengde van de Gordon & MacPhail 1963. Eikenhout, rook, belegen malt, groenten. Ook de smaak is fantastisch met veel diepgang en lagen en is prima te drinken op deze sterkte; geen moment behoefte aan water. Zoet, filmend, krachtige houtsmaak perfect in balans met zoete smaken en een licht bittertje, rode grapefruit, licht turf, Haagsche hopjes. Prikkelend mondgevoel en een heerlijk sappige houtafdronk. Hier doen we het allemaal voor....  
Longmorn 1971, 40%, bottled 2004, Gordon & MacPhail 93 Samples met Michel, genietschap Longmorn tasting 3 januari 2009, 30-08-2014 en 12-12-2015. Neus vol prachtig clean sherrywood, kersen, malt, cacao. Hier is het verdunde broertje van de klassieke Scott's Longmorn-Glenlivet 1971 !! Qua drinkability is dit een van de hoogtepunten op 3 januari. Heerlijk zoet met kersen, malt, tropisch fruit en een zoetsappige filmende afdronk. Een net geopende fles op 12-12-2015 smaakt dramatisch veel minder en lijkt geoxideerd. zurige neus en smaak i.p.v. de prachtige fruitigheid.  
Longmorn 1972, 58.3%, distilled 8-3-1972 and bottled April 2003, 31Y, cask 1099, Cask strength Sherry Wood, Jack Wiebers Premier Malts. 93 Genietschap Longmorn tasting 3 januari 2009. Neus: complex, belegen kaas, Provençaalse kruiden, bacon, oud hout. Smaak is weer fantastisch en complex! Heerlijk kruidig, OBE, belegen malt, houtnectar, rood fruit. Lange filmende afdronk. Alweer een topklasse Longmorn om het jaar mee in te luiden. Op 6 juli 2024 neemt Eric deze sublieme Longmorn weer mee en na 15 jaar lucht nog steeds een topwhisky! Met een beetje water  
Longmorn-Glenlivet 1967, 52.2%, bottled 2003, Scott's Selection, Bourbonwood. 93 Genietschap jubileumproeverij 2021. Deze keer geen sherrybom, maar een fantastisch lekker bourbon vat. Neus: oude boekenkast, tikje muf in combinatie met tropisch fruit en banaan, vleugje amandel, fraaie belegen malt. Smaak: suikerzoet en elegant. Na een kleine 33 jaar in het vat op perfecte drinksterkte en we zitten weer stil te genieten. Hout overheerst geen moment in het complexe karakter. De licht rokerige smaak naast de zoete malt doet het perfect. Tamelijk foutloze licht droge afdronk. 2e keer geproefd met Alexander op 25 mei 2024 gaf identieke score. Op 6 juli 2024 neemt Alexander hem weer mee naar het Genietschap en komt er nog een puntje bij in de Head to head met een Longmorn 1972. Met een tikje water nog fruitiger, maar echt nodig is het niet.  
Longmorn 1967, 35Y, 57.1%, sherry cask, James MacArthur 92 12e op festivalzaterdag 2005. Neus: zwaar sherry, kruidnagels, kersen, leer. Smaak heeft enorme power. Zwaar sherrywood, kersen, chocolade, anijs, bittere chocolade. Strafpuntjes voor de wat droge afdronk die een mint after-eight achtige nasmaak krijgt (en dat is geen compliment). Moet wel boven de Cooper's Choice 32Y blijven.  
Longmorn 1969, 50%, bottled 2008, cask #5295, Gordon & MacPhail for La Maison du Whisky 92 Zeer fruitige topklasse Longmorn. Puur genieten van deze old style whisky, vol oud hout, tropisch fruit. Was het altijd maar zo mooi…geen detailnotities kunnen maken, maar er is heel wat gaande. O ja, de drinkability als limonade op deze sterkte is nog het vermelden waard.  
Longmorn 1973-1995, 58.6%, Specially selected for the Scotch Single Malt Circle 92 Super Wigman Tasting 2004. Zeer rijke en volle neus met veel sherry en kruiden. Smaak heeft zeer veel hout, super sherry, kersen, kruidnagel, drop. Droog maar niet overdadig, verwarmend en complex. Zeker vergelijkbaar met de Cooper's Choice.  
Longmorn 30Y, 43%, Gordon & MacPhail Private Label, bottle code AJ/JFFC 92 H2H met de 1971-2004. Neus: Wow!! Heerlijk uitnodigend sherryhout, boenwas, kersen, cacao, oude boeken, leer. Smaak: fluweelzacht, perfecte balans van zeer aanwezig hout met rood fruit, zoete honing, belegen malt, kruidnagel, kaneel. Gevaarlijke drinkability; wat een overheerlijke licht rokerige houtsmaak die net een tikje bitter geeft als tegenhanger voor de zoete smaken. Lange zoete en licht droge houtafdronk waarin langzaam een prettige aardse nasmaak naar voren komt. Smaak naar meer...Slechts 1 puntje onder de 1971-2004 die net even mooier is in fruit. Op 15 juli 2022 gaat er een nieuwe fles open t.g.v. trouwen met Josefien; weer net zo fantastisch. Het restant gaat nog 1 keer langs bij het genietschap en het laatste restje gaat eruit op 31 december 2022.  
Longmorn 1971, 43%, bottled 2008, Gordon & MacPhail 91 Geopend en geleegd op dag 100-jarig feest 9 mei 2009. Neus: gedroogd fruit, boenwas, prachtig sherrywood, boekenkast, belegen malt, amandel, noten, Provençaalse kruiden. Smaak: zacht mondgevoel, vettig, rokerig, tabak, het sherryhout overheerst de malt en de kersen een beetje. Ontwikkelt meer gedroogd fruit; tutti frutti. Complex en met hoge drinkbaarheid; mede door de uitstekende lange sappige afdronk met licht rokerige nasmaak. Smaakt naar meer en de fles overleeft de feestavond dan ook niet. Daar heb je vrienden voor... Gelukkig is er nog een tweede fles waar ik beter op kan passen mogelijk als inzet bij het Genietschap op 12-12-2015 en die scoorde nog beter..  
Longmorn 1973, 54%, Gordon & MacPhail Reserve (green label). Distilled 30-4-1973 and bottled 26-5-2006. Cask 3650. 91 Pot still festival 13 april 2007 (1e). Fantastische opening op eerste Pot Still avond! Mooie kastanjebruine kleur en een neus die meteen herinneringen aan de 1971 Scott's oproept. Prachtig belegen sherrywood, rood fruit als kersen, bessen, aardbei, maar ook perzik en gedroogd fruit. De smaak is zeer intens hout, perfect drinkbaar op deze sterkte, al het fruit dat de neus aankondigde en daarnaast ook kruidig. Ietsjes droog, dat doorzet in de een tikkeltje bittere afdronk vol zoet fruit en hout. Op het slot van de avond nogmaals gescoord. Winnaar van het festival.  
Longmorn 32Y, 1969-2001, Coopers Choice, 46% 91 De uitsmijter bij Jos 20-4-2002. De neus is weer zwaar kersen en kaneel en lijkt veel op de Scott's botteling. Smaak is veel minder explosief, maar blijft een vergelijkbare ontdekkingsreis. Voor een 32 jaar oude is de afdronk een stuk minder houterig dan verwacht; jammer dat zo'n mooi vat op 46% is gebotteld (91). Fles juli 2003 geopend en een dubbeltest met de Scott's gedaan (geen partij helaas) en een blinde H2H test met sherried Macallan 18Y (Longmorn wint!). In de aftertasting met het genietschap januari 2011 gestegen naar 92.  
Longmorn 1963, 40%, bottled 1996, Gordon & MacPhail 90 Samples met Michel en genietschap Longmorn tasting 3 januari 2009. Neus: elegant, belegen malt, kolen, as, organisch (champignons), muesli graanmix. Smaak: complex en mond vullend. Vlezige en kruidige malt. Was enigszins gesloten na opening maar op 3 januari geen enkel probleem meer. Heeft veel van de 15Y OB maar verder geperfectioneerd en met de kolengestookt touch. Afdronk is lang en licht bitter met mooie houtsmaak en kruidige nasmaak. H2H tegen de 1971-2008 moet deze toch een puntje hoger.  
Longmorn 1963, 40%, bottled 2003, Gordon & MacPhail 90 Geproefd met Het Genietschap op 30-8-2014 naast de 1971-2004 en een 1975. Duidelijk beter dan de 1975, maar minder fruitig en compleet dan de 1971. Evengoed een waanzinnige luxe om dit naast elkaar te mogen proeven. Deze Longmorn is ook een heerlijk zoete belegen malt met prachtige houtsmaak, old school sherrywood, rood fruit.  
Longmorn 1964, 47.7%, cask # 5614, bottled 2011. Gordon & MacPhail Reserve, exclusively bottled for Van Wees 90 14e op Pot Still Festival 2011. 500 euro is het prijskaartje aan deze 46 jaar oude whisky. Neus: Yes! Fantastisch oud sherryvat, klassiek Longmorn rood fruit, leer, oude boekenkast. Subliem. Smaak: complex, gedroogd fruit, wel heel erg veel eikenhout waardoor er ook wat bitterheid in de smaak komt. Old school uit het kolengestookte tijdperk van Longmorn. Kruidig. Afdronk: ellenlange kruidige droge houtafdronk. Eigenlijk iets te ver in het houtprofiel om zeer hoog te scoren, maar lager dan 90 kan ik niet gaan met die sublieme neus en fantastische smaak.\  
Longmorn 1973, 56.2%, Gordon & MacPhail Reserve (green label). Bottled 2005. Cask 2198. 90 Sample tasting met Michel 2-6-2007. Neus: belegen sherrywood, kersen, druiven. De smaak is zeer elegant en superzacht voor dit alcoholpercentage. Hier hoeft geen druppel water bij. Fruitig, kaneel, spoortje zwavel, sappig oud hout en heerlijke belegen malt. Lange licht droge afdronk. Zeer hoge drinkbaarheid.  
Longmorn 20Y, 54%, oak refill cask # 2748, distilled on 25-10-1984 and bottled on 28-09-2005, 235 bottles, Dewar Rattray. 90 8e op festivalzaterdag 2005. Neus is zeer krachtig, kruidig en rokerig. Mooie malty en houtig. De smaak is ook zeer krachtig en verwarmend; zo mogelijk nog intenser dan de voorafgaande Glenmorangie 30Y. Laurier, drop, anijs, clean hout, malty en vanille. Prachtig in balans en ook in de afdronk blijft alles goed gaan. Het hout is zeer aanwezig, maar blijft getemd door de andere smaken. Aanschaf waard!  
Longmorn 1969, work in progress distilled on 13 May 1969 and tasted on 2 May 2005, 55.6%, Sample from 2nd refill hogshead. 89 Geproefd als 6e op de Longmorn masterclass 2 mei 2005 na bezoek aan de distilleerderij. In 1969 was Longmorn nog privébezit met eigen maltings, houten washbacks (nu RVS) en kolengestookte stills (nu stoom). Mooie gouden kleur. Neus is rokerig, zeer mellow en rijk in fruit (perzik, abrikoos, marmelade, mandarijn). Prachtige belegen zoete fruitige malt en wat bittere houtsmaak. Heerlijk zacht ondanks het hoge alcoholpercentage. Eindeloos lange zoete en rokerige afdronk met veel hout die wat droog en bitter eindigt. Prachtige whisky die zeker aan botteling toe is; misschien zelfs al iets eroverheen! (91). Rianne's sample meegenomen en op 24 mei 2005 met Huub geproefd als 8e en laatste. Met water erbij iets fruitiger in de neus, maar vooral rokeriger en minder bitter. Het bittertje bevalt nu minder goed en wordt iets storend. Punten komen niet boven de voorafgaande Balvenie Single Barrel 25Y.  
Longmorn 23Y, 52,6%, distilled 1994, bottled spring 2018, Guadeloupe Rum Cask, Cadenhead's, 222 bottles 89 Duitsland. Geproefd bij Cadenhead in Keulen. Geen notities gemaakt  
Longmorn 28Y, 46%, distilled 1973 and bottled 2001, hogshead #3970, Wilson and Morgan 89 15e bij Michel met het genietschap op 31 oktober 2009. Neus: Yes! De Longmorn neus waar wij op kicken; complex, zeer krachtig sherrywood, gedroogd fruit, kersen. Na de geweldige neus kan de smaak niet helemaal overtuigen door de zeer intense stroeve houtsmaak en een vleugje zwavel. De rest van de smaken zorgt evengoed voor fantastisch drinken; superfruitig, rozijnen. De afdronk is helaas wel erg droog en houdt hem onder de 90 punten. Speciale vermelding nog voor de 2e keer proeven in een prachtige combinatie met Rum baba's met vanille ijs en karamel saus :)  
Longmorn 12Y, 40%, Gordon & MacPhail licensed (80s botteling) 88 After dinner tasting met Erik in Dornoch Castle 22-11-2017. Neus: jaaah, deze flessen stellen zelden teleur zelfs met dit lage ABV. Mooi sherrywood, zwart fruit, leer, oude boekenkast. Smaak: industrial old style whisky…licht rokerig, rookvlees, pruimen, rozijnen, kersen, heerlijk drinken gewoon. Lange rokerige afdronk met prettig droge houtsmaak.  
Longmorn 17Y, 55.1%, 1987-2004, Chivas Brothers Cask Strength Edition, Non Chill-Filtered Single Speyside Malt Whisky, Batch No. LM 17 002 88 Geproefd als 5e op de Longmorn masterclass 2 mei 2005 na bezoek aan de distilleerderij. Cask strength botteling uit een vatting van 2 vaten. Neus: Minder complex dan de voorafgaande 15Y en tamelijk gesloten, zeer creamy, boterig, vanille en eiken. Smaak is zacht en filmend op cask strength! Honingzoet, rokerig, kruidig en complex. Met water toevoegen wordt de neus fruitiger, maar de smaak scherper. Heerlijke lange zoete afdronk met een peperige nasmaak (87). Uiteraard flesje gekocht ondanks dat de score niet boven de standaard 15Y komt! Op 17-12-2005 een puntje minder na de Strathisla in dezelfde reeks en op 21-2-.2006 in dezelfde volgorde juist een puntje erbij. Een echte genietwhisky die onverdund het lekkerst is.  
Longmorn 1992, 20Y, 58.1%, distilled 1992, bottled May 2012, Sherry Hogshead, cask no. 86622, Scott's Selection, 222 bottles 88 Groningen 2014. Bij Scott's selection en Longmorn is mijn verwachting altijd gespannen hoog. Neus: prachtig fruitig en heel alcoholisch. Smaak is net te doen, maar beetje water is aan te bevelen. De hoge leeftijd geeft deze whisky pas enige tijd prijs. Intens fruitig, mooi sherrywood. Lange fruitige finish. Opvallend licht van kleur en karakter voor een Longmorn van deze leeftijd op sherrywood.  
Longmorn 1996, 17Y, 57.2%, distilled 01-05-1996, bottled 23-07-2013, 1st fill sherry butt, cask no. 72319, The Ultimate Cask Strength, 600 bottles 88 H2H met vat 10591 van Alexander op 7-2-2015. Bijzonder vergelijkbare sherrybommen, maar deze editie is net wat fruitiger en minder bitter en scoort 1 puntje hoger. Beide flessen heb ik graag in de collectie.  
Longmorn 22Y, 55.7%, distilled 1998, bottled 2021, bottled for 15 Years The Nectar. 88 notities volgen  
Longmorn 33Y, 52.5%, distilled 1976 and bottled 2009, Whisky Agency Perfect Dram series. 88 Limburg festival 2010 (7e). Neus: kruidig en aards, licht rokerig, laurier, menthol. Smaak: complex en kruidig; mooi hout, malt. Nogal gesloten na de 3 voorafgaande hout en fruitbommen van dezelfde bottelaar. Lekkere licht droge houtafdronk met kruidige nasmaak.  
Longmorn-Glenlivet 12Y, 40%, Gordon & MacPhail (code IF/BBG; bottled 1996) 88 Gedreven door de herinnering aan fraaie 90s bottelingen deze editie in 2021 op de veiling gekocht. Neus: complex, mooi sherryhout, licht rokerig, kersen. Smaak: veel hout, malt, kersen, zeer vol en krachtig voor een 40% ABV botteling. Afdronk:  
Longmorn-Glenlivet 19Y, 45%, distilled Sept 1974 and bottled October 1993. Cadenhead's Original Collection (green label) 88 14e bij Michel met het genietschap op 31 oktober 2009. Neus: zoet, superfruitig, heerlijk sherried. Smaak: WOW! Over drinkability gesproken. Zacht en zoet met net de het juiste bittertje van het hout. Prachtig fruitig, kersen, lekker zoet hout. Lange zoete licht droge afdronk met een wat bitter einde.  
Longmorn-Glenlivet 25Y, 40%, Gordon & MacPhail Private Label (bottled circa 2004-not on label) 88 Eindejaar proeverij Almere 2004. Inzet van Huub (1e). Een fantastische complexe neus die een hoge score lijkt aan te kondigen: prachtige belegen houtgeur, zoet rijp fruit (kersen, mandarijn), graan, vanille en licht kruidig. De smaak valt iets tegen na de neus: weliswaar prachtig vol en heerlijk fruitig maar ook wat onplezierig stroef en droog. Na enige tijd komt mooi rook en as naar voren in de smaak. Met wat water duidelijk fruitiger (meer richting citrus dan rood) en bloemiger. Houtsmaak is mooi, maar eindigt echt veel te droog en bitter. De fruitigheid blijft lang hangen. Zonder die stroefheid zou het in de 90 punten zijn. Prachtige start van een topproeverij. Tweede keer proeven in 2005 geeft dezelfde score.  
Longmorn 13Y, 61.6%, distilled 17.03.2005, bottled 01.08.2018, 1st fill sherry cask, cask #21952, Distillery Reserve Collection, 924 bottles 87 11e op Whisky Gathering 23-10-2022. Een messcherpe sherrybom. Blijft overeind op ca. 50% na wat extra water.  
Longmorn 1975, 46%, distilled 26-3-1975, bottled June 2008, cask #3958, Mac Killop's Choice (Exclusive for World of Whiskies) 87 Sample geproefd 20-11-2009 (86) en 30-7-2010 (84). Aftertasting genietschap januari 2011 (88) en jaren 60/70 thema op 30-08-2014 (87). Neus: anijs, citrusfruit, rokerig, complex, iets zurig naast de zoete malt en vanille. Smaak is complex; zoet, zuur en wat bitter bij elkaar. Winey, mooi hout, malt, kruidig. Fles beter geworden met open staan. Lange licht droge en kruidige houtafdronk. Heerlijk drinken met een afwijkend smaakprofiel.  
Longmorn 1990, 26Y, 46%, bottled 05.12.2016, cask no. 8622, hogshead, 290 bottles 87 WFNN 2017 17e. Geen smaaknotities kunnen maken. Eindelijk weer een Longmorn in de in de buurt komt van de oude OB. Complex en kruidig met heerlijke licht droge afdronk.  
Longmorn 1992, 19Y, 55.1%, distilled 10.04.1992, bottled 17.08.2011, Hogshead #48481, Signatory Vintage Cask Strength Collection, 259 bottles 87 Pot Still Festival 2012 Neus: zoet en fruitig. Appel, vanille, kaneel. Smaak: vol en rijk, heerlijk zoet, mooie houtsmaak die niet overheerst, walnoten, amandel. Erg lekker en ook in de lichtdroge en kruidige afdronk gaat alles goed.  
Longmorn 1992, 46%, 23Y, Hogshead, Cask# 48497, distilled 10-04-92 and bottled 24-07-15, 264 bottles, The Ultimate 87 Neus: vanille, perzik, vleugje maggikruid, elegant en mellow. Smaak: creamy, amandel, verwarmend ondanks het bescheiden ABV, zoet citrusfruit (zoete rode grapefruit/mandarijn), voor de hoge leeftijd is het eikenhout bijzonder ingetogen. Bijzonder makkelijk drinkbare zoete en elegante whisky. Afdronk: prikkelend, honingzoet en een mooi licht houtbittertje in de afdronk.  
Longmorn 1992, 59.7%, bottled 2006. James McArthur, cask# 62552 87 Genietschap Longmorn tasting 3 januari 2009. Neus: kruidig, complex, kaneel, lavendel, gedroogd fruit. Smaak is net zo complex als de neus; mooi droog hout, kruidige malt, pittig en assertief door de alcohol, maar toch wel te doen op deze sterkte. Licht droge en kruidige afdronk.  
Longmorn 1996, 17Y, 60.8%, distilled 25-06-1996, bottled 25-11-2013, 1st fill sherry butt, cask no. 105091, The Ultimate Cask Strength, 588 bottles 87 Geproefd bij Alexander 1-11-2014. Een enorme sherrybom op vatsterkte. Lading rood fruit, mooi hout, bittere chocolade. Mag wel wat water hebben voor mij. De Signatory serie Longmorn 1996 17Y is op 43% gebotteld en dat is weer iets te slap. Voorleur voor de keuze van The Ultimate!  
Longmorn 24Y, 55.4%, World Champions 2014, distilled 1990, bottled 2014, Signatory Vintage, filled in hogsheads in 1990, the year Germany previously won the World Cup. Bottled in 2014 to celebrate Germany winning the 2014 World Cup in Brazil. Outturn 2014 bottles. 87 Wat masochisme op zijn tijd voor een Nederlander…of zou Symington zoete wraak plannen op Duitsers na uitschakeling Schotland? Neus: kruidig, vleugje maggi, overrijpe appels, amandel, licht rokerig, champignons, karton. Intrigerend. Smaak: assertief op 55.4% maar wel te doen. Complex! Zowel zoet, bitter en zilt op de tong. Heerlijk kruidig en fruitig met droog eikenhout, toffee. Afdronk: middellang met smokehouse amandel en droog eikenhout. Met wat water veel meer citrusfruit in de neus en honing. Smaak met water wordt zelf nog wat heter; altijd verrassend wanneer dat bij een bourbon hogshead gebeurt.. Gelukkig een prima unieke Longmorn die op veilingen niet zo populair blijkt te zijn...waarom toch?  
Longmorn-Glenlivet 12Y, 40%, Gordon & MacPhail (5 cl miniature bottle purchased 2002; bottled in the 90's) 87 Neus: sherry, rokerig, complex, ruig, begin van kersen. Smaak: veel hout, malt, kersen, beetje scherp. Afdronk: lang, heerlijk en complex. Duidelijk op weg naar de smaak van de 28Y! Wat een variatie in kwaliteit bij die miniatuurtjes.  
Longmorn: SMWS 7.191 "A mouth watering temptation", 61,2%, distilled 7-9-2004, 1st fill ex-bourbon barrel, bottled 2017, 202 bottles 87 notities volgen  
Longmorn "Persian Anise" 1992, 46%, bottled 2016, Hogshead, Wemyss Malts, 336 bottles 86 notities volgen  
Longmorn 11Y, 57.2%, distilled 2011, bottled 2023, cask 972, 154 bottles, Maggie's Collection, Exclusively bottled for Friends With Drams of Singapore, Highlander Inn 86 notities volgen  
Longmorn 15Y, 45% 86 Inmiddels de klassieke OB geworden. Uitstekende complexe neus: hout, malt, kruidig, dennenboom, amandel, citrusvruchten, marmelade, anijs. Mooie cleane smaak; kruidig, complex, mooi hout, licht zurig naast de zoete malt en vanille. Licht turfkarakter. Afdronk is ook kruidig en prikkelend met een nootachtige nasmaak. Uitdagend en prachtig in balans. Als dit spul op vatsterkte, unchillfiltered en zonder karamel zou worden gebotteld zou het wel eens in de 90 kunnen scoren. Na dubbeltest met de Gordon & MacPhail Longmorn-Glenlivet 25Y bij Jos op 18-12-2004 (+ mystery guest performance) de hoge score gehandhaafd. Deze verliest op de neus, maar is spannender van smaak. Als 4e op de Longmorn masterclass 2 mei 2005 na bezoek aan de distilleerderij identieke score. De botteling staat ook zijn mannetje head to head tegen de nieuwe 16Y OB op Longmorn tasting genietschap 3 januari 2009. April 2009 nog een flesje gevonden tijdens Schotlandreis 2009 in Whisky Castle. Blijft het prima doen en punten weer bevestigd in het blindproefrondje bij Jos op 4-6-2010.  
Longmorn 1996, 17Y, 43%, distilled 01-05-1996, bottled 06-08-2013, 1st fill sherry butt, cask no. 72325, Signatory Vintage, 869 bottles 86 Pot Still Festival 2013 slotwhisky na dag 2. Lekker kruidig met rood fruit en de nodige complexiteit. Geen tijd meer om te schrijven want zaal moet leeg.  
Longmorn 1988-2007, 46%, Berry's Own Selection 85 6e op WFNN 2008. Neus: na de Glen Grant is dit een stuk kruidiger, aldehydes (vers gemaaid gras) en wat minder malty. Smaak is de gebruikelijke kruidige en complexe Longmorn. Er zit een vervelend bijsmaakje bij dat een hoge score belemmert en dat verder doorzet in de droge afdronk.  
Longmorn 1992, 15Y, 46%, cask#53807, Distilled 20/04/92 and matured in a hogshead and bottled 11/09/07. The Ultimate. 85 Neus: kruidig, amandel, noten, fruitig, malt. Smaak: kruidig, complex, belegen malt, mooi hout, licht rokerig en aards. Afdronk is prikkelend op de tong, licht droog hout, kruidig. Prima in balans. Tip van Marc Seegers en inderdaad een prima prijs/kwaliteit verhouding.  
Longmorn 1992, 46%, 18Y, Hogshead, Cask# 48475, distilled 10-04-92 and bottled 24-08-10, bottle 56 of 291, The Ultimate 85 Pot Still festival 2 oktober (2-11). Neus en smaak doen aan de oude 15Y denken. Geen notities kunnen maken door gesprek, maar mooie complexe malt, kruidig en licht rokerig met prettig droge afdronk.  
Longmorn Vintage 1983, Bottled 2006, 46%, Daily Dram Cask Selection, Selected by Bresser and Timmer & The Nectar 85 Neus: krachtig ondanks de 46%, eikenhout, malt, creamy, boterig, vanille en licht rokerig. Smaak is zacht, kruidig, rokerig, tabak,. Complex met een vreemd bijsmaakje. Lange zoete houtafdronk met een licht droge en kruidige nasmaak.  
Longmorn-Glenlivet 12Y, 40%, Gordon & MacPhail (2009 botteling) 85 19e en finale op Pot Still 2009. Ook deze botteling is weer helemaal goed. Heerlijk zoet en fruitig. Een uitstekende prijs/kwaliteit verhouding in vergelijking met de OB16Y.  
Longmorn-Glenlivet 1983, 20Y, 54.5%, Scott's selection. Sherrywood 85 18e op festivalzaterdag 2004! Neus: jummie! Sherry, kersen, hout, kruidig. Smaak valt dan enorm tegen; duidelijk ranziger dan de 1971 en erg scherp. Met flink water komt de smaak los: veel fruitiger (kersen, perzik, citrus), duidelijk sherryhout, malt en een vleugje turf. Iets bittere droge afdronk. Had geen moment verwacht dat de fameuze 1971 benaderd zou worden, maar toch eigenlijk wel dat hij de kwaliteit van de 15Y distilleerderij editie zou halen. Nee dus.  
Longmorn-Glenlivet 25Y, 40%, Gordon & MacPhail Private Label (bottled circa 2010-not on label) 85 Sample bij Richard 24-8-2010. Neus: mooi sherrywood, gedroogd fruit, kaneel, hazelnoot, diesel. De smaak is droog met voor mij wat overdadige houtsmaak. Stroef mondgevoel, vijgen, minder zoet en weelderig dan verwacht door het houtbittertje. Gedroogd fruit. Met wat water iets fruitiger (meer rood fruit) en floraal. Afdronk kost strafpunten; iets te droog en te bitter voor mijn smaak.  
Longmorn 16Y, 48%, Non-chill filtered (2011 botteling). 84 World of whisky's Heathrow 10 september 2011. Zomaar weer eens een sample geproefd en aangenaam verrast. De kruidigheid en diepgang lijkt terug. Flesje meegenomen vanwege de lage pondkoers. Neus: zoet, fruitig (mandarijn, banaan) en kruidnagel, licht rokerig, tabak. Alles mooi in balans met het eikenhout. Smaak is aan de scherpe kant, maar heerlijk kruidig en complex. Zoete malt, crème brûlée, peperig. Licht droge houtsmaak die doorzet in de lange kruidige afdronk.  
Longmorn 1992, 21Y, 52,5%, Bourbon Cask no. 110994, Jack Wieber 'Great Ocean Liners" series, 246 bottles 84 15e op Whisky Gathering 2019. Neus: voor een Longmorn is dit wel heel floraal en fruitig. Smaak: veel fruit (mandarijn, mango, peer, etc.), belegen malt, mellow en goed drinkbaar op deze sterkte. Afdronk: zoet en fruitig met een licht houtbittertje . Erg lekker, maar van een Longmorn 21 verwacht ik meer diepgang...al helemaal als je je serie Ocean Liner noemt.  
Longmorn-Glenlivet 1970, bottled 2000 (30Y), 57.2%, Scott's selection Sherrywood 84 Miniatuurtje bij Huub 10-8-2006. Na de Macallan 14Y is de neus van deze Longmorn nog intenser: sherryhout, kruidig, Tia Maria, chocolade, kaneel. Zeer indrukwekkende neus, maar wat minder clean dan de 1971en ook minder fruitig; met name de kersen missen. De smaak valt vervolgens niet mee: enorm hout dat erg overheerst. De bitterheid van het hout is te intens naast de zoete en fruitige smaken. De stroeve afdronk geeft vooral een houtcoating op het palet. Ook wat zwavel en rubber. Met water komt er wat meer kersen en citrus in de neus en ook de smaak is veel beter (zwavel verdwijnt), maar hout blijft. De afdronk is erg stroef met teveel hout en cacao. Het blijft ruw en bitter en niet goed in balans. Deze bittere variant op de Longmorn klassieker is helaas ver over de top gebotteld (83). Dubbeltest met tweede miniatuurtje naast de 1971 (57.8%): 85. Gemiddelde genomen.  
Longmorn 2002, 15Y, 57,4%, Distilled 17-09-2002, Bottled 26-01-2018, Bourbon Barrel, Cask No. 800636, The Ultimate Cask Strength, 219 bottles 83 Pot Still Festival 2018 (Dag 1 - 1e). Neus: zoete cleane malt, banaan, weinig bijzonders te melden. Smaak: scherp en gesloten. Water brengt uitkomst. Mandarijn, vanille, honing. Voor een Longmorn valt dit wel een beetje tegen. Licht droge zoete afdronk  
Longmorn 2003, 43%, Gordon & MacPhail Distillery Label (bottled 2018) 83 Pot Still Festival 2018 (Dag 2 -2e). Neus: vanille, citrusfruit, weinig bijzonders te melden. Smaak: voor een Longmorn is dit een vrij simpele malt. Lekker fruitig (limoen, banaan, perzik), zoet (vanille, cake), klein beetje cacao en een houtbittertje. Cleane afdronk met sappig hout en graan. Gordon & MacPhail heeft wel heel veel betere expressies gebotteld in deze serie.  
Longmorn-Glenlivet 12Y, 40%, Gordon & MacPhail 82 4e bij Andre op 4-1-2003. Nieuwe entry wegens het grote verschil met het 5 cl flesje. Neus is malty, rokerig en de kersengeur is afwezig. De smaak is stevig en vol met veel sherry, vanille, turf & rook. Afdronk is zoet en scherp. Duidelijk een andere selectie.  
Longmorn 1988, 13Y Coopers Choice 80 1e bij Jos 20-4-2002. Neus: hout, sherry, zoet. Komt stevig binnen met volle rokerige houtsmaak. Prettig zoet met een aparte bijsmaak. Erg droge afdronk met veel hout en iets lijmig. Kan niet tippen aan de 15Y distilleerderij editie.  
Longmorn 16Y, 48%, Non-chill filtered (2007 botteling). 79 1e op Vaktasting Leiden 11 november 2007. Neus: mooi kruidig, gedroogd fruit, custard, malt en eiken. Kan een drupje water gebruiken om te openen. Wordt dan wat frisser (banaan, abrikoos) en floraler. De smaak is wat scherp en zoet. Malt, vanille, peren, zuurtjes, licht kruidig, kaneel, mooie hout. Lijkt wat minder complex dan de vroegere 15Y. De scherpe smaak wordt niet veel beter met water en het prikkelende effect blijft doorgaan in de mooi droge en kruidige afdronk (84). Tweede keer proeven op Longmorn tasting genietschap 3 januari 2009 head to head met de oude 15Y OB is ontluisterend! Deze 16Y editie is in vergelijking met de 15 minder rijk, stroever en zoeter. Mist diepgang en complexiteit.  
Longmorn 8Y, work in progress. Cask strength sample from first fill bourbon barrel 2 May 2005 78 Geproefd als 3e op de Longmorn masterclass 2 mei 2005 na bezoek aan de distilleerderij. Na het zeer matige hogshead sample van 8Y oud is dit een geweldige illustratie van het enorme effect dat een vat heeft op de smaak. Ondanks de jonge leeftijd is dit al heel genietbare whisky. Neus is creamy met veel meer vanille dan het hogshead sample. Prachtig zoet fruit (perzik, peer, mandarijn) en graan. Zeer rijk en vol van smaak; romige malt, vanille, perzik. Met water verdunnen tot circa 45-50% geeft een nog frissere neus, maar vooral een zachtere smaak met nog meer mellow vanille. Waar zijn de kruiden? Prettige zoete licht droge afdronk.  
Longmorn NAS, 40%, The Distillers Choice (bottled 2016) 78 WFNN 2017 3e Na de Scapa is dit wel een vooruitgang. Een overduidelijk nog jonge Longmorn whisky heeft al aardig wat complexiteit en kruidigheid. Stukgemaakt door verdunnen naar 40% en geen schaduw van de klassieke 15Y OB.  
Longmorn-Glenlivet 12Y, 58.1%, distilled June 1984 and bottled September 1996. Cadenhead's 78 16e bij Michel met het genietschap op 31 oktober 2009. Neus: zwavelig, hout, vrij gesloten. Smaak: stroef hout, boterig, zwavel. Droge en bittere afdronk. Na de 2 voorafgaande Longmorns is dit de andere kant van de sherrywood medaille. Met water naar 45-50% wordt de neus een stuk beter; meer fruit en zoeter. De smaak blijft vettig maar heeft nog steeds teveel hout voor mij.  
Longmorn 14Y, 55.3%, Dewar Rattray, American Oak 77 13e op festivalzondag 2004 en 6e op Dewar Rattray masterclass. Mooie cleane en neutrale neus met vooral malt, beetje turf en citrusfruit. Smaak is fruitig, harsig en gesloten. Met water wordt de neus veel mooier: meer fruit (nu ook peer/ananas naast citrus) en florale geuren. Ook de smaak is fruitiger en de harsige smaak is weg. In plaats daarvan echter oily en licht ranzig niet goed thuis te brengen bijsmaakje. Te weinig tijd voor afdronk, die in ieder geval droog gaat worden. Niet de meest indrukwekkende Longmorn.  
Longmorn 1990, Marsala finish, 46% Wilson & Morgan 76 6e op whiskyfestival 23 nov 2002. Neus: uitnodigend met rook en verborgen fruit. Smaak is vreemd en complex: naast fruit en malt iets waarvan je denkt "vind ik dit wel lekker?". Afdronk is droog met een potpourri van smaken. Rommelig en niet in balans. Waardering zeer lastig te geven; kan makkelijk +/- 4 punten zijn (blijft ondermaats voor een Longmorn).  
Longmorn-Glenlivet 12Y, 40%, Gordon & MacPhail (5 cl miniature bottle) 73 Weer een variant op de 12Y Longmorn en deze valt op 24 feb. 2004 niet mee! Nieuwe entry wegens het grote verschil met de 2 voorgaande samples. Neus is malty, sherry, hout. Zware geur en licht ranzig. Smaak is zoet fruitig (appelachtig) met veel hout maar een onplezierige bijsmaak. De afdronk is extreem lijmig (het was niet voor niets een postzegelavondje bij Huub)  
Longmorn 10Y, 43%, April 1993-august 2003, sherry butt #62205, Chieftain's, 876 bottles. 69 Genietschap Longmorn tasting 3 januari 2009. Zeer lichte kleur (waarschijnlijk Fino sherry vat). Neus: mooi kruidig, amandel, tabak, perendrups, citrusfruit, licht rokerig. Smaak: boterig, malt, jong, mariakaakjes, licht kruidig. Begint aardig maar al snel komt er een zeepsmaak opzetten die door blijft gaan in de weeïge afdronk. De zeep kost zwaar strafpunten.  
Longmorn 8Y, work in progress. Cask strength sample from Hogshead 2 May 2005 65 Geproefd als 2e op de Longmorn masterclass 2 mei 2005 na bezoek aan de distilleerderij. Hogshead (250l) is gemaakt van ex-Bourbon vaten en wat nieuw eiken. Neus: zeer fris, citrusfruit, malty, vanille. Onverdund erg ruw en spiritachtig. Met water naar circa 40% verdunnen geeft mooie ontwikkeling in de neus: bloemengeur en nog meer citrus. Smaak wordt zachter en honingachtig. Kruidigheid vergelijkbaar met spiritsample; nog steeds weinig dus. Cleane bourbonwood smaak, maar nog steeds wat spiritachtig. Afdronk is droog en onplezierig. Duidelijk nog niet af.  
Longmorn New make spirit, circa 67.5% 25 Dit is geen whisky maar vers distillaat voor het een vat in gaat. Geroken en beetje geproefd als 1e op de Longmorn masterclass 2 mei 2005 na bezoek aan de distilleerderij. Neus onverdund is weer de bekende afschuwelijke jeneverachtige alcohollucht. Op advies wordt de spirit door de handen gewreven zodat de alcohol verdampt. Er blijft een pure graanlucht achter! Vervolgens met water verdunnen naar 20-30% (2:1) wat een fruitige geur losmaakt (appel, calvados?). Ook de smaak is fruitig naast de gerst en reeds licht kruidig. Vettige onplezierige nasmaak, maar een zeer leerzame ervaring.  
 Longrow
Longrow 10Y, 56.0%, Original Bottling , distilled November 2007, bottled 15 October 2018, Fresh Sauternes Hogshead, Bottle Code 18/437, 258 bottles, Selected with The Nectar, Belgium 92 Genietschap 5 januari 2019 en 2e fles geopend maart 2026. Neus: een fantastisch samenspel van zoet rood fruit, rozijnen, rook, noten. Na enige tijd staan zelfs een beetje floraal. Buitengewoon complex. Smaak: ondanks het hoge ABV slechts een licht prikkelend mondgevoel. Geen water nodig voor mij, maar smaken verschillen. Romige rokerige zoete malt met een intens en breed palet aan perfect geintegreerde smaken. De zoete wijn domineert niet en heeft, in tegenstelling met enkele rode wijn edities, duidelijk synergie met het Longrow karakter. Heerlijk zoete fruitige smaak in harmonie met de kruiden, aardse turf en rook. Dan een eindeloos lange afdronk met sappig hout, bittere chocolade en gedroogd fruit (tutti frutti). Een buitencategorie Longrow!  
Longrow 21Y, 46%, 2019 botteling 91 notities volgen  
Longrow "Red",15Y, 51.4%, Pinot Noir cask matured, 9400 bottles (bottled 04-02-2022 ; 22/20) 90 notities volgen  
Longrow 14Y, 46%, 2005 botteling 90 Neus: medicinaal, zee, turf, gerookte vis, malt, vanille en bourbonhout. Smaak is typisch Longrow: vanillezoetheid, zilt, zeewier, maar de 4 jaar extra rijping heeft voor een eleganter karakter gezorgd. Nog steeds een ruige whisky, maar wel een stuk zoeter en zachter dan de Longrow 1991. Mooie balans tussen de extreme smaken. Afdronk is iets droog, maar zeer plezierig: jodium, zout, vanille en hout blijft achter.  
Longrow 18Y, 46%, (wit label from 2014) 90 Genietschap 5 januari 2019  
Longrow 1987, 45%, Bottled by Samaroli 1999, bottle 184/354 90 2e bij Michiel 7-2-2003 en op 12-5-2004 nogmaals H2H met de Samaroli 15Y 55%. Derde keer bij Andre Z in aftertasting op 28-5-2011. Neus: zeebries, turf, jodium, plantaardig, malty, vanille. Smaak: Islay associatie (met name Caol Ila), veel rook, zee en malt. Na enige tijd verdwijnt het ruige begin en krijg je een zachte en frisse voortzetting met veel malt en vanille en een heerlijk volle en vettige smaak. In de lange filmende en cleane afdronk komt de turfsmaak weer stevig terug.  
Longrow 21Y, 40.1%, Limited Single Cask Release, Rum Cask, bottled 2022, 216 bottles 90 6e op Springbank Society Tasting 12-9-2023. Neus: licht zeebriesje brengt rokerige turf en heerlijke zoete geuren. Floraal, fruitig maar ook het typische farmy Longrow karakter. Smaak: zeer laag in alcohol, feestje van turf, belegen malt, licht jodium, vanillesuiker en veel fruit. Niet supercomplex, maar vooral erg lekker drinken. De kruidige en aardse smaken blijven doorgaan in de afdronk.  
Longrow "Red",11Y, 53.1%, Pinot Noir cask matured, 9000 bottles (bottled 07-01-2019 ; 19/003) 89 8 jaar gerijpt op bourbon vaten en vervolgens 3 jaar finish op Pinot Noir vaten.
Neus: elegante zoete en rokerige geur. Veel minder medicinaal dan verwacht, maar wel ziltig. Rood fruit, organisch, winegums en potloodslijpsel. Met een paar drupjes water komt meer floraal en citrusfruit karakter naar voren. Zeer aantrekkelijke combinatie van zoet, zuur en zout. Smaak: weer een vettig mondgevoel en een opvallend zoet en fruitig begin. De kruidigheid, turf en rook komt al snel voren. Ook het licht dirty typische Springbank karakter zit erin. Zeer complex met alle smaken uitstekend in balans. Hoeft voor mij geen water meer bij. Afdronk: zeer lang en kruidig.
 
Longrow 10 Y, 46% (no vintage year; bottled around 2000) 89 In 2001 en 2003 leek deze botteling heftiger dan de exemplaren die in 2021 en 2024 open gingen. Neus: zilt, mooie aardse turf, vleugje jodium, citrusfruit, overrijpe appel, bruine banaan, compost. Tikje dirty en animaal. Smaak: Wow! Het aardse karakter naast de zoete malt combineert perfect. Vettige oily smaak met rookvlees en tabak. Veel subtieler dan ik mij herinnerde uit 2003. Lange droge en peperige afdronk. Zo maken ze hem niet meer anno 2024! Op 16 mei 2025 H2H met de vintage 1991. Volledig aan elkaar gewaagd.  
Longrow 11Y, 56.8%, Distilled 1993, Bottled September 2005, Bourbon Hogshead, Cadenhead Cask Strength, 270 bottles 89 Geopend door Andre op 4 januari 2014 met Het Genietschap en nogmaals kunnen proeven op 18 mei 2025. Kleur is erg donker voor een bourbon vat. Neus: medicinaal, maritiem, marmelade en een lading vanille. Veel frisser dan de 10Y OB 1991! Een tikje gesloten, maar drupje water doet wonderen. Smaak: goed te drinken op dit hoge ABV. Ondanks de medicinale turfsmaak ook elegant, fruitig en zelfs zoet. Lange kruidige afdronk. Met water wordt de geur van aardser en de smaak beduidend vettiger. Allebei de versies zijn prima, maar bij een tweede keer proeven toch een lichte voorkeur voor de nectar van de onverdunde versie. Ruim 10 jaar open staan heeft een positief effect gehad want in 2014 was hij nog wat gesloten.  
Longrow 1987-2003, 15Y, 55%, Bottled by Samaroli 89 Bezoek aan Michiel op 15-4-2004. Neus: malt, turf, zilt, beetje kaal. Smaakexplosie met wederom veel Islay associatie. Minder fris dan de 1999 Samaroli botteling. Gladde afdronk met teer. Water toevoegen is geen verbetering. In een dubbeltest met de 1999 is deze beter van neus, maar minder van smaak.  
Longrow 26Y, 56.1%, distilled 12.1998, bottled 14-04-2025, 23y in Refill Oloroso Butts + 3y Fresh PX Hogsheads, OB for Springbank Society Members, bottle code 25/60 89 7e bij Bram op 2-12-2025. Neus: zoete sherry met zwavel. Ai…wel duidelijk aanwezig in de neus. Smaak: veel hout; vraag me af of die PX finish nu echt nodig was. Zoute drop, zwavel stoort nu niet, rood fruit, turf. Best wel complex en intrigerend. De oudste Longrow in mijn lijst wordt helaas net geen high score vanwege de zwavel en iets te overheersend hout.  
Longrow Gaya (work in progress) 89 6e op Vaktasting Leiden 11 november 2007. Een staartje mystery sample uit een proeverij neust fantastisch: intens hout en fruit, boenwas. Enorme power in de smaak ook; intens en verwarmend. Turf helemaal getemd door de sherry. Komt naar verwachting in 2008 op de markt; in de gaten houden.  
Longrow "Red", 12Y, 52.9%, 11 years in bourbon casks and 1 year in Fresh NZ Pinot Noir casks, bottled 20-08-2015, 9000 bottles, 15/353. 88 6e op Masterclass Frank McHardy 10-10-2015. Neus: rood fruit, bramen, turf, rook. Weer veel zoete geuren in een Longrow, maar wel veel aantrekkelijker dan het voorafgaande Tokaji vat. Smaak: rokerig, turf, sappig hout en heerlijk zoet/zuur rood fruit (aalbes, bramen). Deze rode wijn finish is wel goed in balans en ook in de afdronk blijft alles goed gaan met een lekker houtbittertje en aardse nasmaak. Meteen op zoek gegaan naar een fles en met Het Genietschap op 5 januari 2019 word de score zelfs nog een puntje hoger!  
Longrow "Red",11Y, 51.8%, Matured in Fresh Port cask, 9000 bottles. (bottled 2014 14/312) 88 notities volgen  
Longrow "Red",11Y, 53.7%, Australian Shiraz Cask matured,9000 bottles.(bottled 2013 13/293) 88 Genietschap 5 januari 2019  
Longrow 10Y, vintage 1991, 46% 88 7e bij Jos op 17-5-2003. Neus: zeewier, vanille/bourbonhout, turf. Smaak: heerlijke ruige binnenkomst met veel vanille. Olieachtig, zoet, vis. Opvallende overeenkomst met de eerste van avond (Springbank 5Y), maar nu is alles goed. Prima afdronk zonder het branderige gevoel van de vorige distilleerderij botteling. Longrow blijft een heel bijzondere combinatie bieden van zoete whisky met een ruige Islay-achtige turd en zilte zee smaak. Op Springbank proeverij bij Overmars 17-11-2003 leuke dubbeltest met de 1993 (10e/11e). De 1991 is duidelijk beter, wat waarschijnlijk komt door de 100% bourbonvatrijping. Op vrijdag 16 mei 2025 maakt Alexander weer een fles open die als dubbeltest met dezelfde editie zonder vintage weer vrijwel hetzelfde scoort. Volledig aan elkaar gewaagd.  
Longrow 14Y, 56.9%, distilled Mar 90, bottled Jan 05, cask 114.5, "Smoked Sausages and Curry" The Scotch Malt Whisky Society 88 Genietschap 4-1-2014 & 1-11-2014. Neus: medicinaal, zilt, kruidig, limoen, gedroogd fruit. Mooie neus en ook de krachtige rokerige smaak stelt niet teleur met rood fruit, rookvlees, honing. Best wel een heet mondgevoel dus wat water toegevoegd. Wordt wel wat toegankelijker, maar niet veel beter. Sherrywood is nu nog wat duidelijker en fruit wordt licht zurig. Lange rokerige afdronk.  
Longrow 18Y, 46%, (label van 2011-2013 bottlings) 88 Genietschap 4 januari 2014. Neus: medicinaal, eucalyptus, menthol, leer, organisch. Veelbelovend in de neus en dan blijkt de smaak een lichte teleurstelling. Complex en licht mineraal, ziltig karakter. Citrusfruit, tabak.  
Longrow 1987, 10 Y, 43%, distilled 19-06-1987, bottled 08-12-1997, Signatory Vintage 88 Ruig & zee! Duidelijk familie maar verschil met Springbank reeks door totaal ontbreken zoetheid. Is dit de Attack of Tigerclaws die Michael Jackson bedoelde maar niet te vinden was bij de 10 OB?  
Longrow Sherry Wood, 13Y, 53,2% (2002 botteling) 88 7e bij Michiel op 7-2-2003. Neus: zilt, kruidig en krachtig. Smaakexplosie van turf, sherry, malt en heel veel kruiden (bijna Clynelish achtig). Afdronk: lang en kruidig. Mooie combinatie van sherry met het ruige Longrow karakter.  
Longrow 10Y 100 proof, 57% 87 7e op Vaktasting Leiden 11 november 2007. Neus: mooi bourbonhout, malt, vanille, rook, turf. Smaak is ruig, turfrijk, licht medicinaal, mineraal (niet echt zout) en tegelijk heerlijk zoet door de bourbonvaten. Mooi rokerige droge afdronk met veel turf. Heb dit liever dan de Springbank Vintage 1997.  
Longrow 8Y, 43%, distilled 19-06-1987, bottled 02.1996,oak cask 142 + 143, Signatory Vintage 87 Bezoek aan Michiel op 15-4-2004. Referentieslokje ter vergelijking met beide Samaroli bottelingen. Neus & smaak duidelijk wat ruwer, maar verder zeer vergelijkbaar. Deze editie iets minder dan de 10Y 1987 van Signatory in herinnering was. Blijft een prachtige whisky!  
Longrow NAS, 46%, Peated Campbeltown Single Malt Whisky, bourbon en sherry casks, bottled 4-11-2025, bottle code 25/213 87 Er staat geen leeftijd op het etiket, maar als ik op de neus af moet gaan heeft dit gemiddeld zeker een respectabele leeftijd. Hij lijkt zelfs ouder dan de 10yo botteling van begin deze eeuw. Bijzonder aangename geur: limoen, banaan, aardse turf, rook, as, katoen (als in buiten gedroogde lakens), vanillecake, zeebries. Smaak: hier proef je wel wat jeugdiger karakter, maar wat een hoge kwaliteit heeft dit instapmodel Longrow zeg! Heerlijk rokerig, lichte tabak, kruidig, vleugje mosterd, ziltig, licht aangebrande cake, gedroogd fruit en alles fraai in balans met het eikenhout. Geen uitgesproken sherry of zoet bourbon karakter, dus misschien 2nd fill vaten. Ik ben ook wel benieuwd naar de leeftijd range in deze batch want er zit ook een fraaie belegen creamy maltsmaak in. Wel een beetje dun op 46%, maar de drinkability is mede daardoor zeer hoog. De lange afdronk is kruidig, met wat witte peper en licht droge fijne houtnasmaak.  
Longrow, 18Y, 54.1% , Specially Bottled for Magnus Fagerström, from cask no 178, distilled March 1990, bottled May 2008, 237 bottles 87 Blindproefrondje genietschap 6 september 2008 bij Erik en herkansing 5 januari 2019. Weer als een Islay aangemerkt natuurlijk…Neus: fris, jodium, turf, banaan. Smaak is prikkelend en behoorlijk scherp. Wel een hoge drinkability.  
Longrow 2001, 51.7%, "Rundlets & Kilderkins", Distilled Nov. 2001 and bottled Jan. 2013, 9000 bottles. 85 Genietschap 4-1-2014. H2H met de Springbank Rundlets & Kilderkins. Neus: mooi rokerig, rood fruit, menthol. Smaak: krachtig en heerlijk rokerige malt. Rood fruit, mild eikenhout en een wat assige nasmaak. De Springbank scoort 2 puntjes hoger.  
Longrow "Red", 10Y, 52.5%, bottled 01-12-2020, 7y Bourbon Barrels + 3y Matured in Refill Malbec cask from “De Toren Private Cellar” in Stellenbosch, South Africa, bottle code 20/187, 10000 bottles 84 Fles geopend maart 2026. Neus: je hebt niet veel fantasie nodig om de invloed van de rode wijn te herkennen. Veel meer rood fruit en sinaasappel dat de turf, rook en kruiden totaal overheerst. Niet onaangenaam, maar voor Longrow vreemd en ook van Malbec wijn had ik wat donkerder profiel verwacht. Zuid Afrika gaat misschien anders om met de Malbec druif dan de Cahors streek in Frankrijk. Smaak: aardbei, kersen, marsepein. Eerder het profiel van een zuurstok rosé finish dan van een zware rode wijn. Uit de bourbonvaten is daarnaast ook nog een lading, honing en vanille gekomen. De turf, kruiden en rook komen ook pas in tweede instantie meer naar voren. Gelaagd karakter, maar niet echt harmonieus. Pas in de lange zoete afdronk gaat het eikenhout een rol spelen. Het is even wennen aan een suikerzoete Longrow, maar zelfs binnen de Red serie is dit wel uniek.  
Longrow 10Y, 1992, 46% 84 Genietschap 5 januari 2019  
Longrow 10Y, 1993, 46% 84 Geproefd (11e) in Cadenhead shop Amsterdam op 7-9-2003. Na de Laphroaig 13y valt dit erg tegen als finale!! Neus is erg boterig en ziltig. Smaak is ook vettig en olieachtig met veel zee, turf, boter maar niet zo mooi in balans dan de 10Y OB. Afdronk wat plakkerig maar niet onplezierig (81). Op Springbank proeverij bij Overmars 17-11-2003 leuke dubbeltest met de 1991 (10e/11e). De 1991 is duidelijk veel beter; deze 1993 versie bevat circa 60% bourbonvat en 40% sherryvat gerijpte whisky. Daardoor is deze waarschijnlijk ook minder fris en ook veel zoeter dan de geweldige 1991. 1e keer wel iets te laag gescoord (84).  
Longrow 10Y, 55.6%, Tokaji Wood, Feb. 1995 - August 2005, 7440 bottles. 8 years in refill & 2 years in fresh Tokaji. 82 Geproefd bij Jos na de Hazelburn op 29-9-2005. Neus onverdund is wat gesloten en scherp: fruitig (pruimen, Sultanas), zwavel, leer, heel zoet. Smaak onverdund is gesloten, zoet, stroef en scherp. Afdronk is wat bitter en vol hout. Dit heeft wat water nodig. Met een paar drupjes water meer fruit in de neus (mandarijn, perzik), maar in de tegenvallende smaak verandert weinig (80 punten!). Meer water toevoegen (circa 40%!) geeft eindelijk opening van zaken. In de neus verandert het fruitaroma nu meer in druiven en passievrucht (nog zoeter), maar ook meer vanille, malt, boter en een nat dweiltje (met dank aan Kristel...). De smaak is zachter en minder bitter. Ook de wat vervelende leersmaak is verdwenen. Appel, boerenjongens, anijs, cognac, malt, zilt en een vleugje turf. Ook de afdronk verbetert door het vrijwel verdwijnen van de bitterheid. Mooie droge houtsmaak, licht peperig en zoet. Het Longrow karakter is vrijwel verdwenen met deze finish. De tweede keer proeven als inzet van Jos op Genietschap proeverij bij Huub op 15-10-2005 een puntje erbij (81). Smaaknotities toegevoegd aan bovenstaande tekst. Derde keer proeven als 5e op de Frank McHardy Masterclass op 10 oktober 2015: Neus onverdund is wat gesloten, onfris maar wel intens: fruitig (pruimen, Sultanas), zwavel, leer, licht rokerig, heel zoet. Smaak: de marsepeinzoete rode wijn walst over het peaty Longrow karakter heen. Afdronk is bitter en vol hout. Met een paar drupjes water meer fruit in de neus (mandarijn, perzik), maar in de tegenvallende smaak verandert weinig. Meer water toevoegen (naar circa 40%!) geeft eindelijk opening van zaken. In de neus verandert het fruitaroma nu meer in druiven en passievrucht (nog zoeter), maar ook meer vanille, malt, boter en nog steeds onfris. De smaak is zachter en minder bitter. Appel, boerenjongens, anijs, cognac, malt, zilt en een vleugje turf. Ook de afdronk verbetert door het vrijwel verdwijnen van de bitterheid bij verdunnen. Veel werk om wat te maken van deze woodfinish. Score 83. Gemiddelde score genomen.
Derde keer proeven als 5e op de Frank McHardy Masterclass op 10 oktober 2015: Neus onverdund is wat gesloten, onfris maar wel intens: fruitig (pruimen, Sultanas), zwavel, leer, licht rokerig, heel zoet. Smaak: de marsepeinzoete rode wijn walst over het peaty Longrow karakter heen. Afdronk is bitter en vol hout. Met een paar drupjes water meer fruit in de neus (mandarijn, perzik), maar in de tegenvallende smaak verandert weinig. Meer water toevoegen (naar circa 40%!) geeft eindelijk opening van zaken. In de neus verandert het fruitaroma nu meer in druiven en passievrucht (nog zoeter), maar ook meer vanille, malt, boter en nog steeds onfris. De smaak is zachter en minder bitter. Appel, boerenjongens, anijs, cognac, malt, zilt en een vleugje turf. Ook de afdronk verbetert door het vrijwel verdwijnen van de bitterheid bij verdunnen. Veel werk om wat te maken van deze woodfinish. Score 83. Gemiddelde score genomen.
 
Longrow 14Y, 57.8%, Sherry Cask Matured, Original Bottling , distilled September 2003, bottled July 2018, Refill Oloroso Sherry Butt, 9000 bottles 82 Genietschap 5 januari 2019. Zwavel verpest deze whisky.  
Longrow 8Y, 1987-1885, Signatory, 43& 82 4e bij Michiel op 7-2-2003. Neus is heftig turf en zee. De smaak is ook superkrachtig: malt, turf, zee, vanille. Ook afdronk vooral turf. Overall wat kaal, te bruut en onaf (vergelijk de te jonge Ardbeg van Signatory).  
Longrow NAS, 46%, OB 81 Neus: stalgeur, organisch, turf, duidelijk nog jonge whisky. Smaak: nog wat ruw en tikje spirity, veel turf en ziltige smaak. Krijg wel heimwee naar de oude 10Y die heel wat meer te bieden had.  
Longrow CV, 46%, OB 80 16e in Leiden 2009. Neus: fris, fruitig, stevig turf en malt. Neust als een jonge Islay whisky. Smaak: ruw en onaf, turf, zilt, malt, mist subtiliteit maar wel lekker ruig. De wat droge en plakkerige afdronk zorgt voor strafpunten.  
Longrow 100 Proof, 58.6%, Refill Pinot Noir Vatting Cask Sample (new for 2025) 79 6e op Springbank Society tasting 2-8-2024. Dit moet de opvolger gaan worden van de Longrow Red serie waar Mitchell mee stopt. Vaten vorige Longrow Red zijn opnieuw gebruikt. Er is dan ook nauwelijks rode wijn karakter te bekennen. Wel een stevig geturfde hele jonge whisky. Leeftijd is 6 jaar volgens presentator. Tja...licht medicinaal. rokerig, aardse turf. Droge afdronk. Het is nog wat onaf en zeker geen aanbeveling om aan te schaffen in 2025.  
Longrow PBS, 59.0%, bottled 02.11.20, Specially Selected by Findlay Ross for Cadenhead's The Tasting Room (20 cl bottle) 69 Specially bottled Double distilled Peated PBS from Springbank distillery Campbeltown staat op het label. Longrow dus en PBS staat voor Pure British Spirit…ergo…het is (nog) geen whisky. Een ruige en zeer jonge Longrow. Neus: heftig alcoholisch, turf, rook, salmiak, vanille en erg spirity. Met wat water beter drinkbaar, maar blijft niet echt lekker voor je plezier drinken. Ruw en onaf, laurier, zoute drop. Met water tamelijk zacht met een vettige nasmaak in de afdronk. Dit is wel de beste van de 4 Tasting Room flesjes die ik heb gekocht. Op Whiskybase zijn de waarderingen voor de PBS-en tot mijn verbijstering heel hoog (maar deze staat er (nog) niet op).  
Longrow new make spirit (ca. 70%). 25 Dit is geen whisky maar vers distillaat voor het een vat in gaat. Geroken en iets geproefd bij de Cadenhead shop Edinburgh op 31 mei 2003. Smerige start met die spiritsmaak maar daarna wel interessant. Met water verdund al iets van het Longrow karakter te proeven, maar het blijft geen drinken.  
 Lot no. 40 (Michael Booth)
Lot no. 40 from D. Michael Booth. Single Copper Pot Still Canadian Whisky from a mash of small grains and malted rye. 68 Smaakt als een Bourbon met een velpon blended bijsmaak. Een heel andere Rye dan Sazerac. Minder prettige Nosing rariteit van Gert (2/3/2002; 70 punten) Herkansing in 2004. Neus: vanille, kaneel, kruidnagel, fruitig (appel), hout. Smaak: veel lichter dan een Bourbon maar toch veel hout, honing en vanille in de eerste smaak. Later komen velpon, mint en kokos boven. Afdronk droog en plakkerig (73). Bij nader inzien wel een rijke whisky, maar ik heb toch liever de lichtheid van Canadian Club & Seagram VO of een Ierse whiskey dan dit. Derde keer proeven op ALX4 avond: weer terug naar niet voor plezier categorie ("Cetabever").  


uw keuze
A B C D E F G H I J K L M N O P R S T U V W Y Z

Auteursrecht: Nico Meijboom



terug naar proefnotities en punten

 

webmaster
__________ 
Whisky Monitor __________
nmeijboom59@kpnmail.nl

webdesign
ekksites
internet producties