| Aberfeldy
1978 14Y, 43% Signatory Vintage |
83 |
Prettige
verrassing! Zeer lichte kleur. Fruitig, rook en turf; net iets te
scherp voor de subtop. Veel te weinig punten van Jackson. |
S |
| Aberfeldy
1991-2001, Provenance, 43% |
80 |
15e
op whiskyfestival 23 nov. 2002. Neus is malty en rokerig. Smaak is
rijk en met zoet fruit. Later wat negatieve smaakjes als drop,
laurier, zwavel. De droge afdronk heeft ook een wat kruidige smaak
en mooie balans. |
S |
| Aberfeldy
12Y, 40% |
78 |
Goudkleurig.
Veelbelovende volle en complexe neus met veel appel, hout, sherry,
kruidigheid. Smaak is ook assertief met sherryhoutkarakter,
chocolade, appel, malt, beetje rook en een pittige kruidigheid.
Ergens tussen Glenfarclas en Glengoyne! De afdronk is rokerig met
een fruitige smaak (appelcider) en eindigt in een droge kruidige
houtsmaak. De neus is geweldig (85+), maar de smaak is duidelijk
minder in balans. Interessante whisky (82)! Na een aantal keren
proeven wordt de interesse al wat minder. |
B |
| Aberfeldy
1978, 59.3%, Scott's selection |
73 |
3e
op festival 2001. Weer een teleurstellende Scott's die te scherp is
door hoog alcohol. Water geeft maar weinig verbetering. Scherp en
fruitig. Licht jodium met iets turf en onprettige droge afdronk. Je
zal er maar 164 piek voor betaald hebben! |
S |
| Aberlour-Glenlivet,
8Y, 50% |
91 |
Tweede
bij bezoek Michiel op 12-5-2004. Vierkante fles "Scotch
Whisky", gebotteld circa eind jaren 50/begin jaren 60. Neus is
heftig sherry, hout, kersen, maggi. Prachtige volle zoete smaak, die
wel iets van de Longmorn heeft. Niet te geloven dat dit maar 8 jaar
oud is!! Superlange en verwarmende afdronk. Na de uitstekende oude
Cadenhead botteling alweer een grandioos brouwsel uit het verleden.
Was het vroeger dan toch allemaal beter?? |
S |
| Aberlour
1975-2005, work in progress, circa 49% |
90 |
Onverwachte
meevaller bij bezoek aan Aberlour mei 2005; een sample uit een first
fill bourbon barrel uit 1975. Neus is zeer fris, fruitig (Peerless-achtige
zoete fruitpotpourri met perzik, citrus, mandarijn), zoet (vanille,
honing) en complex. De smaak is zacht en overdonderend zoet, maar
ook prachtig in balans met het hout en fruit. De afdronk is net iets
te droog om in de 90+ te scoren. Heb dit duidelijk liever dan een
a'bunadh! |
S |
| Aberlour
100 proof, 57.1%, No age statement |
87 |
Half
flesje voor € 15 gekocht Wervershoof 2005. Mooie amber kleur en
een zeer expressieve neus: heftig sherry, hout en zeer fruitig
(sinaasappel, kersen, abrikoos). Ook de smaak heeft een enorme power
op 57%, maar is niet scherp. Heerlijke honingzoete smaak met
krachtige sherry, jonge malt, toffee, hout, licht kruidig (kaneel,
noten) en dezelfde fruittonen als in de neus. Over prijs-kwaliteit
verhouding gesproken! Deze wis veegt de vloer aan met duurdere a´bunadh´s
die ik tot nu toe heb geproefd en vele recente Macallans. Een
prachtige balans doordat het hout nog niet overheerst en de jonge
malt goed door de sherrysmaken heenkomt. Puur genieten op deze
sterkte, water is totaal overbodig. De marsepeinzoete afdronk is
zeer lang en verwarmend. De krachtige hout en sherrysmaak gaan nog
lang door en uiteindeljk blijft een mooie droge zoete smaak achter
die naar een volgend slokje doet verlangen. Met water meer fruit in
de neus en toffee in de smaak, maar ook scherper en droger. Blijft
op genietschapsbijeenkomst op 15-10-2005 bij Huub fier overeind
naast 2 a'bunadh bottelingen, een Lochnagar Reserve en de Macallan
cask strength. |
B |
| Aberlour
a'bunadh 59.8% (Batch 13) |
87 |
Inzet
van Michel op genietschapsbijeenkomst 15-10-2005 bij Huub na de
Aberlour 100 proof. Neus heeft duidelijk meer hout en sherry dan de
100 proof. Heftig sherryhout, abrikoos, toffee. De smaak begint wat
scherp en is onverdund een mooie sherry houtnectar. Afdronk is
stroef en droog. Met water erbij duidelijk beter. De neus wordt
fruitiger (mandarijn, marmelade) en de smaak zachter met kaneel,
anijs en rozijnen. Afdronk blijft vol hout en aan de droge kant. |
S |
| Aberlour
a'bunadh 59.6% (Batch?) |
86 |
9e
wis op festival 2000. De doorbraak voor Aberlour! Heeft op de rook
na het niveau van goede Macallan en is superieur aan Glendronach
15Y. Oud en hout, rijpe appel, heftig sherry en plezierig zoete
nasmaak! Net iets teveel hout voor een topnotering. Punten bevestigd
met 2e sample uit de "lege" fles en als 1e wis na het eten
bij Andre (29/12). |
S |
| Aberlour-Glenlivet,
15Y, 1963-1978, Cadenhead |
86 |
Eerste
borrel bij bezoek Michiel op 12-5-2004. Leuke oude botteling met
prachtig zwart etiket. Neus is fris en superfruitig (perzik, meloen,
citrus). Ook de smaak is superfris, met veel fruit en malt. Mooie
filmende afdronk. Een totaal andere drank dan de huidige Aberlour
bottelingen. |
S |
| Aberlour
15Y Sherrywood Finish. |
84 |
2e
(Geen suggesties) in de subtop. Geproefd met de 10Y (groot verschil
in rijpheid en scherpte) en Glenrothes ultimate. Veel zoeter (bijna
marsepein) en heerlijk glad. Weinig houtsmaak in dit geval plezierig
(86). De deelfles met Huub smaakt teleurstellend; is veel droger dan
de whisky in herinnering was en heeft ook niet zo'n mooie gladde
sherrysmaak (82). Gemiddelde score genomen. |
S |
| Aberlour
15Y, 1988-2003, 50%, Douglas Laing Old Malt Cask |
84 |
Value
for money inbreng op genietschapsbijeenkomst 12-6-2004. Neus: zeer
fris, bloemen, hooi, fruit. Lijkt totaal niet op de eigen botteling
van Aberlour. Mooie cleane maltsmaak, honing, gras, peaty (!!) en
zintuigenprikkelend. Iets te droge afdronk. Bijzonder interessante
botteling. |
B |
| Aberlour
16Y Double Matured, 43% |
83 |
Geproefd
bij bezoek aan distilleerderij mei 2005. Neus is zeer fruitig
(perzik, abrikoos, marmelade) met een mooie houtgeur. De smaak is
vol van sherry zoetheid en hout. Tamelijk droog. Met water meer
perzik en iets zachter. |
S |
| Aberlour
a'bunadh 60.2% (Batch 8) |
83 |
Sample
van Michel Februari 2005. Neus: heftig sherryhout, abrikoos, toffee.
Ook de smaak is buitengewoon sherried, zeer vol en heerlijk zoet,
pure houtnectar maar erg scherp. Verwarmende afdronk met rook dat
langzaam door de overdaad hout en sherry heen komt. Met water wordt
de neus iets frisser, maar ook leerachtig. Smaak is wat minder
scherp, maar nog steeds teveel voor het mooi. De houtnectar is
verdwenen. Krachtige sherried whisky, maar overall iets te overdadig
voor mij. Tweede keer proeven op genietschapsbijeenkomst 15-10-2005
bij Huub in een dubbeltest naast batch 13 kost nog 2 strafpunten. |
S |
| Aberlour
12Y Double Matured |
82 |
Zoals
verwacht waardering tussen de 10 & 15Y in. Echter, de double
matured geeft iets overdadige houtsmaak. Verder veel sherry, fruitig
en toffee/chocolade. Afdronk wat te scherp om in de subtop te komen.
Nogmaals geproefd bij Andre op 4-1-2003. |
B |
| Aberlour
10Y, 43% |
81 |
Neus:
graan, fruit, sherry, kaneel en uitnodigend. Smaak is veel minder
rijk dan neus doet vermoeden; een beetje kaal. Ook iets scherper dan
verwacht en erg zoet. Afdronk vol hout, sherry en iets te droog.
Lekker maar minder indrukwekkend dan de oudere versies, a´bunadh en
100 proof. |
B |
| Aberlour
21Y (1974-1996), 43%, The Ultimate |
81 |
Neus:
zoet, fruitig (ananas), vanille, licht. Smaak: zacht & glad,
bourbon en wat zepig "Ultimate" bijsmaakje. Afdronk:
heerlijk fris & zoet; wat saai en iets te droog. |
S |
| Adelphi's
Breath of Islay, 12Y, 57.2%, 2005 botteling. |
86 |
11e
op WFNN 2006 & 4e in Adelphi masterclass Mc. Lean. Neus:
medicinaal, rokerig, turf, vanille, citrusfruit. Smaak: heftige
combinatie van zout en zoet, Islay kracht en bourbon zoetheid. Een
scheutje water doet de vanille en fruitigheid nog verder naar voren
komen. Vettige smaak, olieachtig, malty, turf. Ook de afdronk is
zeer intens rokerig met mooie droge finish. Ardbeg, Lagavulin of
Laphroaig?? Velen maakten deze onbekende Islay voor Ardbeg uit, maar
men suggereerde met iets anders te vergelijken en Laphroaig is
onwaarschijnlijk. Dit kan in ieder geval wedijveren met de Diageo
Premium releases van 12Y Lagavulin. |
S |
| Adelphi's
Private Stock Loyal Old Mature Scotch, 40% |
79 |
Onbekende
maar zeer prettige blended whisky. Neus: fruitig, appel, banaan,
malt. Smaak: veel turf, stevig, sherry, malty, fruitig. Afdronk:
lang, droog, fruitig en veel hout. Prima blended (79). Nogmaals
geproefd als 12e op WFNN 2006 en uiterst merkwaardige finale van de
Adelphi masterclass. Geen verbetering aan punten en totaal geen
partij voor de 4 prachtige single malts die ervoor zaten. |
S |
| Alloa:
zie Carsebridge |
|
|
|
| Allt
a bhainne 12Y James Mac Arthur |
79 |
Frisse
Glengoyne-achtige appelsmaak. Wat droge afdronk. Perfecte aperitief
whisky. Gaat niet vervelen (80). April 2004 deelfles met Huub
gekocht. Smaaknotities ongeveer gelijk, maar iets lager in punten
gescoord vanwege droogheid. Doet sterk aan Lowland whisky denken;
weinig complexiteit. Geen hoogvlieger, maar wel lekkere grijpwhisky
zonder pretenties. |
B |
| Amorik
4Y (French Whisky) |
74 |
Plezierige
neus (mout, fruitig, heide, turf, licht rokerig). Zachte smaak en
lange neutrale afdronk. |
S |
| Amrut,
40% (Indian Single Malt Whisky) |
75 |
4e
op festivalzaterdag 2004. Neus is een verademing na de Outback! Zeer
floraal (bloemenboeket), hout, vanille en fruitig. Ook de smaak valt
niet tegen! Malt, vanille, fruit en een beetje hout. Simpel maar
mooi in balans enabsoluut prettig drinken. Afdronk heeft helaas
beetje velpon en iets te droge houtsmaak. Waarschijnlijk nog erg
jong, maar zeker een distilleerderij met potentieel. |
S |
| An
Cnoc: zie Knockdhu |
|
|
|
| The
Antiquary 21Y, 43%, Old Scotch Whisky |
88 |
Neus:
uitnodigend, rijk, belegen, veel malt karakter. De smaak is zacht en
perfect in balans. Een beetje turf, fruitig, mooie houtsmaak, veel
milde mellow Speyside trekjes. Linkwoodachtige zoetheid met banaan
en perzik? Heerlijke lange afdronk met mooie rokerige houtsmaak;
geen spoortje plakkerigheid die blendeds nogal eens ontsieren.
Tomatin levert een belangrijke bijdrage aan deze whisky die voor
circa 50% uit oude malts & 50% uit 21 jaar oude grain bestaat;
het eindresultaat is duidelijk veel beter dan wat Tomatin als single
malt kan bieden. Een van
de nieuwe koplopers onder de blendeds en een prima prijs/kwaliteit
verhouding voor 67 euro. Tiende op het Van Wees Pot Still Festival
2002 en tweede maal geproefd op Pot Still Festival 2004. |
S |
| Ardbeg
Provenance, 55.6%, distilled 1974, bottled 18 november 1997 |
98 |
Zeer
veelbelovende en complexe neus met fruit (perzik, citrus), malt,
vanille, cacao, zee (paling) en turf. De smaak is overdonderend:
krachtig, vol, complex, subtiel en zacht. In het begin genieten van
de malt en zoete fruitsmaken met een beetje turf. Langzaam ontwaakt
dan het ruige Islay monster: de turf wordt steeds krachtiger en ook
de kruidigheid en plantensmaak komen meer naar voren. Zeer lange
afdronk met veel fruit, malt, hout. De smaaksensatie gaat maar door.
Ter referentie nog even glaasje 21Y Committee & 1976-2002
Oloroso festival botteling ernaast gezet. Vooral de 1976 sherry
maakt geen schijn van kans tegen dit spektakel. De 21Y houdt het
iets langer vol, maar het is al snel duidelijk: deze Provenance is
The Ultimate Ardbeg! Hij combineert de subtiliteit van 17Y/Lord of
the Isles met de ruigheid van de Ardbeg 21Y/Very Old Ardbeg en de
fruitigheid van de 1974. Best of all worlds! Waarom geen 100 punten?
Omdat het limonadekarakter van de 1976 committee er niet helemaal in
zit en omdat er toch iets te wensen over moet blijven. Je merkt best
dat deze cask strength is! Een paar drupjes water geven iets meer
fruitigheid, maar meer doe je hier niet in! |
S |
| Ardbeg
Provenance, part 2 |
98 |
Deel
2: de omstandigheden. Zeer kort na het bezoek aan Islay sneuvelt het
absolute puntenrecord alweer (jammer voor Laphroaig). Het hoogtepunt
van de genietschapsbijeenkomst van 12 juni 2004. Erik's inbreng
overtreft de stoutste verwachtingen. Met een prijs boven de 500 euro
(en bij sommige uitbaters in Nederland zelfs al boven de 700 !!)
neem ik deze nog maar even niet in de privé collectie op. Het thema
"Value for money" kreeg met deze inbreng wel een
interessant aspect: deze fles voldeed duidelijk niet aan het
prijscriterium om mee te kunnen doen met de competitie, maar wat is
de prijslimiet die je aan de allerbeste whisky die je ooit dronk zou
stellen als je het geld zou hebben? Tweede keer proeven op 29 mei
2005 bij Eric na de Laphroaig super tasting even indrukwekkend! |
S |
| Ardbeg
1975-2004, work in progress from fino sherry cask #4719,
whiskyfestival Leiden 2004 |
97 |
17e
op festivalzondag 2004. Ardbeg manager Stuart Thomson heeft nog een
verrassing onder de kurk: "Ardbeg as good as it gets".
Neus: heerlijk kruidnagel, turf, sherry, hout en malt. De smaak is
om stil van te worden: licht medicinaal, beetje turf, sherryhout,
kruidig. De smaaksensatie blijft maar doorgaan a la Provenance en de
balans is perfect. Ook op de lange elegante, zachte en filmende
afdronk geen enkel punt van kritiek. De 1 na beste Ardbeg, of wordt
dit de ultieme botteling als Stuart het tijd vind om hem in de fles
te doen?? |
S |
| Ardbeg
1976, cask 2392, Special 2000 botteling for members of the Committee.
Cask strength (percentage not stated on bottle). Distilled
24-11-1976, bottled 17-7-2000. |
96 |
Bezoek
aan Ardbeg op 29 mei 2004 in de vroege ochtend. De teleurstelling
dat de festival botteling 165 pond kost, wordt verzacht doordat we
als troost een drammetje van een oude Committee botteling mogen
drinken. Neus is zeer zacht met sherry en kruidnagel. De smaak is
ook superzacht, kruidig, sherry, zeewier, jodium. De subtiele
harmonie van sherryvat met Islay karakter blijft maar doorgaan.
Smaaksensatie doet sterk denken aan het sample uit vat 4714 uit
2002. Ook de afdronk is helemaal af. De opkomst van jodium in de
nasmaak is fantastisch. Eindigt net iets te droog. Is dit de ultieme
Ardbeg sherryvat botteling? In ieder geval een stuk toegankelijker
de 1976 festivalbotteling uit 2002. |
B |
| Ardbeg
21Y, 56.3%, Special 2001 botteling for members of the Committee from
12 hand selected casks matured at Ardbeg distillery. Cask strength. |
96 |
Bezoek
aan Ardbeg op 24 mei 2003 loopt weer prettig uit de hand! De gids
heeft een beperkte kennis van zaken, maar een ruime hand van
schenken met de 10Y/17Y. Trekt desgevraagd zo een fles 21Y van
normaal 100 pond open! Neus: zeer krachtig, turf, zout, zoet,
duidelijk geen sherryvaten. Smaak is enorm! Hierna is de 17Y net
water. Het totaal ontbreken van sherry is in dit geval fantastisch.
Lange verwarmende afdronk. Een essentiële Ardbeg voor de collectie
(94). Fles geopend op 26 september 2003 (HODer avond 9). De enorme
kracht, perfecte smaak en bijzonder lange afdronk maken dit een
geduchte concurrent voor de 1976 Oloroso fles. Opgewaardeerd naar
96!! Op de genietschapsbijeenkomst van 13-12-2003 net onder de
Oloroso 1976 gescoord, maar in latere tripel en dubbeltesten was dit
steeds de winnaar. |
B |
| Ardbeg
1974 - 2000, 26Y, Kingsbury, 50%, Bourbon Hogshead. |
95 |
Grote
finale part 2 op Supertasting Andre 29-10-2005. Neus: ingetogener
dan de brute kracht van de voorafgaande DL Old & Rare, maar ook
dit mag er wezen!! Veel turf, zee, jodium, caol ila planten,
jeneverbes, malt, citrusfruit. Smaak is krachtig en subtiel
tegelijk: vanille, citrusfruit, perzik, malt, hout jodium, turf,
drop, kruidig. Afdronk is behoorlijk peperig en aardeachtig.
Misschien zit er nog wel meer dan 95 punten in; verificatie gewenst. |
S |
| Ardbeg
1975-2002, work in progress tasted straight from sherry cask #4714
of #4818 (ca. 48%) at Islay whisky festival 2002 |
95 |
Na
het vullen van het "eigen" vat nr. 1420 met spirit
meegelopen naar het warehouse en onverwacht een geweldige Ardbeg
gescoord, die even voor ons werd getapt in een enorme maatcilinder
("Taste this dram from the past") uit vat #4714! Krachtige
veelbelovende neus. Smaakt verrukkelijk zoet met kruidnagelen, veel
sherry en natuurlijk ook ladingen turf die de strijd aangaan.
Nasmaak zilt en filmend. Een ongelofelijk zachte cask strength die
zeer gemakkelijk wegdrinkt. Deze moet na 27 jaar toch dringend in de
fles! |
S |
| Ardbeg
1976-2002, 53.1% Oloroso Sherry Cask #2390. Special limited edition
handbottled at the distillery for the Islay Whisky Festival 2002 |
95 |
Na
het uit de vaten lurken in het warehouse van Ardbeg deze speciale
botteling gekocht op het Islay wisfestival 2002. Klein slokje
geproefd van excentriekeling die zijn fles in de shop al openmaakte.
Neus zeer veelbelovend: zoet, jodium, krachtig. Smaakexplosie met
een ware krachtmeting tussen zoete sherry, jodium en turf. Een zeer
lange cleane afdronk en zonder teer. Nu maar wachten tot de fles een
keer open gaat op een topproeverij en deze punten hopelijk los van
de emotie worden bevestigd. Op 1 december 2002 is het gelukkig al
zover voor de fles van Huub en alle bovenstaande superlatieven
blijven gehandhaafd!! De neus is duidelijk kruidiger dan de Very Old
Ardbeg. De smaak heeft nog meer kracht (dankzij cask strength),
nectar, kruidnagel, nootmuskaat en zelfs zuurkool wordt genoemd.
Prima te drinken zonder water. De topper van de Ardbeg proeverij. Op
26 november 2003 (HOD avond 9) gaat mijn fles open: de geduchte
concurrenten zijn o.a. Ardbeg 21Y en Port Ellen Port Wood.
Dit is een moeilijke whisky, waar je niet altijd klaar voor
bent (het genietschap is dat duidelijk wel op 13-12-2003). Na vaker
proeven puntje verlaagd naar 95. |
B |
| Ardbeg
29Y, 50.4%, 1972-2002. Douglas Laing Old & Rare serie. |
95 |
Grote
finale part 1 op Supertasting Andre 29-10-2005. Neus: ENORM KRACHTIG
!! Een superpower Ardbeg neus die aan de 21Y Committee botteling
doet denken. Ook de smaak doet naar adem happen: ladingen
turf,fenol, zee, jodium….messcherp maar fantastisch. Met water
gaan de scherpe kantjes er mooi af en komt er veel fruit (citrus,
perzik) naar voren in de neus. Smaak wordt ook zoeter; vanille en
malt krijgen nu de kans naast de turf en zee. Afdronk is mooi droog
en licht teerachtig. Vanwege de teer onder 21Y gezet. |
S |
| Ardbeg
1976-2001, 55.5%, Sherry Cask, Douglas of Drumlanrig |
94 |
Spectaculaire
toegift als 11e bij Michiel op
7-2-2003. Helaas te weinig tijd om er volledig van te kunnen
genieten. Neus lijkt in herinnering veel op de Islay festival 2002
botteling. De smaakexplosie is in herinnering wat minder intens,
maar het blijft een fascinerende strijd tussen sherry & Islay.
De afdronk is glad en zeer lang (van de taxi tot Duivendrecht) |
S |
| Ardbeg
30Y "Very Old Ardbeg", 40% |
94 |
Een
hoogtepunt op de Ardbeg proeverij van 1 december 2002. Een enorme
kracht in de neus voor een 40%- whisky! Sherry, rook, zeewier, turf.
Smaak is zeer complex, kruidig en vooral prachtig in balans. Ook de
afdronk is heerlijk lang, compleet en zonder teer. Een klassieke
Ardbeg. |
S |
| Ardbeg
1974-1996, 40%, G&M Connoisseur's Choice |
93 |
7e
bij Gert op 21-2-2004 en de winnaar van de dag. De meest fruitige
Ardbeg die je ooit geroken en geproefd hebt! Fruitige perzik, turf
en zee strijden om hun plekje op de smaakpapillen. Net zo'n aparte
botteling als de Bruichladdich 1970. Afdronk is ietsje stroef en
droog, maar met heerlijk zoete nasmaak. Met 40% een beetje dun. Had
men dit op cask strength gebotteld was de score waarschijnlijk nog
hoger geweest. |
S |
| Ardbeg
1975, work in progress straight from a fino sherry cask (ca. 48%) at
Islay whisky festival 2002 |
93 |
Na
de tour door de distilleerderij was dit de grote finale. Volgens
manager Stuart Thomson smaakt deze fino sherry versie heel anders
dan de door hem geselecteerde Oloroso botteling. Neus is ook anders
dan het vorige vat, maar weer veelbelovend. Smaak is krachtig, glad,
turf en jodium. Prikkelend op de tong en duidelijk meer houtsmaak.
Afdronk is een stuk droger, maar toch weer grote klasse. |
S |
| Ardbeg
1976-2004, 51.4%, Cask 2398, Distilled 24 Nov. 1976 - Bottled 5 May
2004. Bottle 419/504.Special botteling for Islay festival 2004 |
92 |
Super
Wigman Tastung 2004. Een verrassing bij de aftertasting: de niet
gekochte festivalfles kunnen proeven (niet gekocht wegens de absurde
165 pond prijs) ! Er is teveel vooraf gegaan om deze nog serieus te
scoren. Dat het ergens tussen de 92 en 95 punten is durf ik nog wel
te noteren (94). Als finale bij Jos op 16-5-2004 in de herkansing.
Neus: turf, zeewier, kruidnagel. Smaak onverdund is wat ruw en
gronderig met overdadig hout. Wel prachtig planten, turf, zeewier,
malt en fruit. Met water wordt de neus een stuk rijker en de smaak
iets pittiger. Turf, rook en kruidnagelen komen meer naar voren in
de smaak. Mooie lange afdronk maar tikje stroef. |
S |
| Ardbeg
Kildalton, 1980-2004, 57.6% |
92 |
Grote
verrassing op verticale Ardbeg tasting op 22 januari 2005: een
Ardbeg zonder turf!! Neus is alcoholisch, zoet en zilt. Eerste
associatie is met Springbank, maar die verdwijnt al snel na
toevoegen van een beetje water. Prachtige elegante zoete neus,
subtiel en met veel fruit (perzik, citrus), vanille, malt en thee.
Smaak is verwarmend, zacht, mild en complex. Met water duidelijk
iets zachter en aantrekkelijker. De subtiliteit van de neus zit ook
in de smaak: vanille, peper, thee, brood, perzik, zoethout, malt,
kruidig en stiekem toch een beetje turf. Naar mijn idee is dit toch
niet geheel zonder turf en rook, maar in vergelijking met het
normale gehalte is dit heel weinig. In de afdronk gaat ook alles
goed: zoet, vettig, droog en met perfecte balans. Heeft een beetje
het limonadekarakter van de vroeger geproefde cask samples. |
S |
| Ardbeg
Lord of the Isles, 46%, 25Y Non chill filtered. |
92 |
12e
op festival 2001 en de grote topper. Mocht eigenlijk niet
uitgeschonken en daardoor zeer klein slokje geproefd. Is volgens
standhouder een soort Ardbeg best of the 70's met mengsel van
74/75/76 ca. 85% bourbonvaten en 15% sherryvaten. Subtiel als de
17Y, maar met meer karakter. Geen aardesmaak en een heerlijke lange
zoetige afdronk. Punten bevestigd op de Ardbeg proeverij op 1
december 2002. Neus: complex en zeewierachtig; zeer uitnodigend.
Smaak: zacht, subtiel. lieflijk, complexe lange reis van impressies
maar je mist de kick van Ardbeg. De afdronk is ook mooi, maar een
beetje saai voor een Ardbeg. Helemaal op het einde toch een beetje
teer. Blijft zacht. |
S |
| Ardbeg
"Guaranteed 15 years old" |
91 |
Twee
keer bij blinde tests van Lagavulin 16Y gewonnen door de zeer
krachtige smaak. Geen teerafdronk zoals bij 10Y & 1977. Deze
versie 1998 op vliegveld Manchester gekocht in 0.5L duopack met
Laphroaig 10Y (The Quintessential Islay pack; anno 2003 collectors
item-189 pond in Whiskyshop Bowmore). Laatste vergeten 2 cl in een
dubbeltest met Ardbeg Uigeadail op 16-5-2004 nog steeds superieur:
mooie subtiele plantensmaak naast de zeer krachtige turf, rook en
malt. Lichte teersmaak die gelukkig niet in de afdronk aanwezig
blijft. Droge rokerige afdronk. |
B |
| Ardbeg
1977, 46%, bottled in 2002 (24Y) |
91 |
Boven
verwachting op verticale Ardbeg tasting 22 januari 2005. Prachtige
frisse en complexe bourbonwood neus. Zee, jodium, turf, mellow malt,
zoete vanille en citrusfruit (mandarijn/peer). De smaak is veel
subtieler dan de 2001 botteling in herinnering was. Nog steeds een
complexe smaakexplosie, waarin de aarde en turf deze keer niet het
fruit en malt gaan overheersen. Bij de bezoeken aan de
distilleerderij in 2003 en 2004 is waarschijnlijk ook deze botteling
naast de 17Y geproefd. |
B |
| Ardbeg
17Y, 40% |
90 |
Veel
minder krachtig dan de 15Y; echter wel subtieler en compleet. Als
10e bij Andre (29-12-2001) zijn jodium (medicinaal), turf, kruidig,
zoet, zee veel duidelijker aanwezig. Deze tweede 17Y fles is wat
minder subtiel, maar zeker complex. Bij bezoek aan Ardbeg
distilleerderij in 2002 blijkt de 17Y weer de vertrouwde kwaliteit
en wint zelfs van een 1977 in de duotest! Op de Ardbeg proeverij van
1 december 2002 wint de 17Y van Jos ook weer van mijn 1977. Bezoek
Ardbeg op 24 mei 2003: zelfde resultaat. Juni 2004 wint 17Y wel in
dubbeltest met Very Young Ardbeg. Blijft op 90 punten na de
verticale Ardbeg tasting op 22 januari 2005 (Subtiel als Kildalton
met turf en een lekkere vettige/waxy afdronk). |
B |
| Ardbeg
1975-2000, 25Y, 50% Old Malt Cask |
89 |
De
topwhisky in Murray's Whiskybible 2004. Buitengewoon krachtige geur!
Jodium, jeneverbes, malt, zee & fruit knalt je tegemoet. De
smaak heeft veel teer met een zeer complexe ontwikkeling tussen
jodium, zee, turf en een zoete bourbonhout smaak. De afdronk is
extreem lang en indrukwekkend met gelukkig wat minder teer dan
verwacht op grond van de smaak. Duidelijk meer familie van de 1977
dan Lord of the Isles. Op avond HOD10 vergelijkende test met Ardbeg
21Y en 1976 Oloroso die voor mij allebei overtuigend winnen. De teer
is voor mij net een tikje teveel aanwezig (93). Na een tweede &
derde keer proeven gaat de teer en straffe jeneverbessmaak me toch
echt wat tegenstaan: uit de top. Vind deze Ardbeg zeer indrukwekkend
van smaak maar niet geweldig in balans. Met water weinig
verbetering. Op de verticale Ardbegtasting van 22 januari 2005
uiteindelijk tot een eindscore van 89 gekomen. |
B |
| Ardbeg
1977, 46%, bottled in 2001 (24Y) |
89 |
Ruikt
zeer complex (zee, zoetig en fruitig). Bij eerste keer proeven
smaakexplosie. Veel te beleven, maar de aardesmaak overheerst op
dezelfde manier als in de 10Y.
Een waanzinnig lange afdronk die soms wat tegenstaat. Een 2e
geproefde fles bij Ardbeg in 2002 heeft duidelijk minder teer in de
afdronk. |
B |
| Ardbeg
Committee Reserve, 55.3%,
no age, bottled in 2002 (a vatting of Ardbeg's from the 70s, 80s and
90s). |
89 |
De
vijfde wis bij bezoek aan Ardbeg op 24 mei 2003! Na de 21Y weet
Andre nog een unieke botteling ter proeving te krijgen. Neus is na
een 21Y wat weeïg en zoet. Heel veel bourbonvat karakter, vanille,
banaan. Smaak is zacht maar explosief. Turf, aarde, vanille. Lange
krachtige zoete afdronk zonder aarde. Ruig en subtiel. Beter dan de
10Y en iets minder dan 1977. Bij een bezoek aan Ardbeg in mei 2004
is deze niet meer te koop, maar wel restje uit een aangebroken fles
meegekregen. Herproeven bevalt steeds beter. |
S |
| Ardbeg
Spirit of Scotland, 55.4%, Gordon & Mc. Phail Single Cask
botteling, cask 1176, 1991. Bottled 3-12-2002 |
89 |
17e
op Pot Still festival 2003. Neus: knallend jodium, zee, turf. Smaak
is weer zeer heftig en verwarmend. Kruidnagelen, jodium, teer
gecombineerd met mooie zoete smaak. Lange afdronk. Toch maar weer
flesje kopen voor verdere verkenning. |
S |
| Ardbeg
Uigeadail, no age, 54.2% |
89 |
Whiskyfestival
Den Haag 2003 (17e). Neus is veelbelovend: zee, jodium, planten,
sherry, kruidnagelen. Smaak is heerlijk vettig met het zoet en de
zee mooi in balans. Geen water nodig. Lange afdronk met ietsje teer
en coating aan het verhemelte. Afdronk wordt na langere tijd erg
droog (kost strafpuntje). Toch maar kopen, want van vergelijkbare
kwaliteit met de duurdere Spirit of Scotland (89). Volgende keren
proeven blijft prima bevallen (88-91). Uiteindelijk in de top geëindigd,
maar na de verticale Ardbeg tasting op 22 januari moet hij er toch
weer uit. |
B |
| Ardbeg
27Y, 1973-2000, 50%, Old Malt Cask Douglas Laing |
88 |
Ardbeg
proeverij 1 december 2002. Geweldige neus: frisser dan de 1977. Met
drupje water spectaculaire opening met veel malt en fruitigheid. Ook
de smaak begint fantastisch: malt, turf, zee, teer, bloemen en aarde
strijden met elkaar. Balans lijkt mooi en dan gaat er ineens veel
mis in de afdronk. Er komt een licht onplezierige bijsmaak op en
helaas toch weer het asfalt. |
S |
| Ardbeg
6Y, 58.9%, Very Young Ardbeg, "For Discussion" (special
botteling 1997-2003 for the committee). |
88 |
Interessante
committee botteling van de eerste whisky die geheel onder het
huidige management bereid is. Eerste keer geproefd op 29 mei 2004 om
10:05 bij Ardbeg. Neus: fruitig, fris, zilt, plantaardig, spirity.
De smaak valt reuze mee! Zeer fris en fruitig met zee, zilt,
bloemen, turf en teer. De afdronk is verwarmend en de smaak blijft
heel lang fris. Einde van de reis is helaas wat droog en scherp en
er blijft wat teersmaak hangen. Wint in een dubbeltest van de 10Y!
Toch wel een sensationeel resultaat na zo'n korte tijd. Ook op
genietschapsbijeenkomst 12 juni 2004 is Gert's inbreng een kraker en
winnaar van de value for money reeks (25 pond bij de distillery!).
Een dubbeltest naast de 17Y maakt duidelijk dat we veel kunnen gaan
verwachten van Ardbeg in de nabije toekomst en dat dit jonge veulen
met eer vlakbij zijn oudere broertje staat. Leuke dubbeltest op
genietschapsbijeenkomst 30-10-2004 met de "Committee Approved"
botteling. Score blijft verrassend overeind in de verticale Ardbeg
tasting op 22 janauri 2005. |
B |
| Ardbeg
10Y non chill filtered (2003 botteling), 46% |
87 |
Lichtgele
kleur. In de neus knalt de turf en zee je tegemoet, maar toch ook
wat lieflijk zoete en fruitige associatie. Bij proeven komt er een
Longrow-achtige aanval van teer en fenol op de smaakpapillen. Na
enige tijd komt de zoete bourbonhout smaak en frisse fruitigheid
naar voren. Heerlijk drinken en een duidelijk verbetering t.o.v. de
2001 botteling. Score bepaald op de verticale Ardbeg tasting van 22
januari 2005. |
B |
| Ardbeg
Limited Edition 1990, no age, 55% |
87 |
Eindejaarsproeverij
Almere 2004. Inzet van Christel (8e). Zeldzame botteling (1140
flessen) van de distilleerderij. Neus: zee, turf, planten, licht
jodium, malt. Smaak is zilt, teerachtig en met veel malt en vanille.
Met water wordt de neus niet fruitiger; het blijft allemaal zeer
krachtig en prikkelend, maar mist een beetje de diepgang (zeker na
die sublieme Caol IIa). Kwalitatief tussen de standaard 10 jaar en
de committee botteling. |
S |
| Ardbeg
10Y non chill filtered (eerste officiële botteling in 2000 na
heropening distillery), 46% |
85 |
Lichtgele
kleur. In de neus knalt de turf en zee je tegemoet, maar toch ook
wat lieflijk zoete en fruitige associatie. Bij proeven komt er een
Longrow-achtige aanval van teer en fenol op de smaakpapillen. Na
enige tijd komt de zoete bourbonhout smaak en frisse fruitigheid
naar voren. Heerlijk drinken, maar de teersmaak in de afdronk staat
na enige tijd tegen (84 punten). Een tweede proefsample had veel
minder teer in de afdronk en ook op Islay 2002 smaakte de 10Y beter
dan in herinnering. 2e bezoek aan Ardbeg op 24 mei 2003 weer mooie
dubbeltest tussen een latere botteling van de 10Y en 17Y kunnen doen
na de rondleiding. Op de proeverij in Bussum op 28-10-2004 is dit
duidelijk teveel voor vrijwel alle deelnemers! |
B |
| Ardbeg
9Y 43% (1990-2000) Provenance serie ; non-chill filtered and no
additional colouring |
85 |
11e
wis op festival 2000. Heeft alles van de 10Y distilleerderij editie,
maar zonder de teersmaak in de afdronk! |
S |
| Ardbeg
Spirit of Scotland, 55.6%, Gordon & Mc. Phail Single Cask
botteling, cask 1182, 1991. Bottled 21-8-2002 |
85 |
Twintigste
op het Van Wees Pot Still Festival 2002. Neus: hout, turf, zeewier.
Smaak komt binnen als een mokerslag. Heerlijke jodium, turf, malt en
ook een licht fruitige smaak. Gelukkig totaal geen grondsmaak of
bitumen in de afdronk. Als cask strength uitstekend te drinken en
geen moment de behoefte hier water bij te doen. Weer een prima
Ardbeg! Op de Ardbeg proeverij op 1 december 2002 scoort deze toch
duidelijk lager dan de 17Y distilleerderij versie. In neus en smaak
nu meer boter. Smaak is wat zoeter dan in herinnering. De afdronk
blijft plezierig, zeer lang en zoet. Op de verticale Ardbeg tasting
op 22 januari 2005 worden er weer punten verloren, vanwege de wat
duffe smaak en plakkerige afdronk. |
B |
| ZDFbeg,
55.5%, distilled 1998. Finished in refill Oloroso sherry cask from
11.2004 to 04.2005. Handbottled by Whiskykanzler. |
85 |
Deze
wis had een moeizame start op 17-12-2005 omdat hij na 2 diabolische
Islay wissen kwam. Resetten van de verkrachte smaakpapillen door een
tripeltestje met Lagavulin 12Y & Very Young Ardbeg deed
wonderen. Neus: heerlijk kruidig, malty en boterig. Smaak: ook hier
weer die volle boterigheid naast de turf, de sherryfinish overheerst
niet. In de afdronk komt de zurige smaak steeds sterker naar voren.
Ik deel het enthousiasme van de anderen nog steeds niet, maar na de
tripeltest zijn de punten toch halverwege de 80 geëindigd. |
S |
| Ardbeg
6Y, 58.3%, Very Young Ardbeg, "Committee Approved",
1998-2004 |
84 |
Nieuwe
committee approved botteling! Voor de eerste keer geproefd op
genietschapsbijeenkomst 30-10-2004. Neus: fruitig, fris, zilt,
plantaardig, veel zoeter en minder spirity dan de Committee
botteling in herinnering was. Ook de smaak blijkt minder ruig en
subtieler dan de Committee botteling (dubbeltest gedaan). Fris,
fruitig, vanille, bloemen, dennennaalden, zilt. Mooie afdronk die
minder droog is dan de Committee botteling. Deze editie heeft minder
karakter en ballen, maar wel weer kwaliteiten in frisheid en
subtiliteit. Wat beide edities gemeen hebben is een sensationeel
resultaat na zo'n korte tijd rijpen. Score blijft verrassend
overeind in de verticale Ardbeg tasting op 22 januari 2005, maar
latere proeverijen bevallen steeds minder. Onderuit tegen de ZDFbeg
en de Lagavulin 12Y op 17-12-2005. |
B |
| Ardbeg
8 Y Signatory |
78 |
Zeer
lichte kleur. Neus is super Islay! Smaak met jodium, teer en turf
maar niet in balans. Te jong voor complete smaakontwikkeling? |
S |
| Ardbeg
1978 - 1996(?), 40%, Gordon & Mc. Phail Connaisseurs Choice |
77 |
Neus:
zeewier, turf, zoet. Smaak: extreem teer en bitumen gehalte, fenol,
medicinale jodium, veel ruiger dan de neus doet vermoeden. De rook
overstemt de subtiliteiten en de teersmaak is echt te erg (wat bij
de 10Y na enige tijd begint is hier vanaf het begin en in hogere
mate aanwezig). Afdronk: aarde, droog. Zeer teleurstellende Ardbeg;
niet in balans. |
S |
| Ardbeg
1993 - 2004 (10Y), 58.6%, Sherry Hogshead, Cadenhead's |
77 |
Boven
verwachting op verticale Ardbeg tasting 22 januari 2005. De neus
doet sterk aan de Uigedail denken: zoet, kruidig, plantaardig, malt,
vanille en zwavel. De zwavel overheerst in de zilte smaak vol met
jodium en malt en zeewier. Onverdund vind ik dit niet lekker. Bij
toevoegen van relatief veel water (1:1) is de zwavel geblust en
komen de subtielere tonen naar voren. Toch gaat het drinken van dit
kleine sample na enige tijd wat tegenstaan; wrang en ruw. Tweede
keer proeven bij Michel is niet veel beter. |
S |
| Ardmore,
21Y, 50%, Douglas Laing Old Malt Cask, Nov 1979 - March 2001, 648
bottles |
85 |
Geproefd
bij Jos op 16-4-2005 (fles Michel). Neus: malt, licht rokerig,
citrusfruit, bloemen, dennengeur uit een spuitbus. De smaak is
clean, malty, beetje turf en licht ziltig. Wat kaal en ruw, maar wel
interessant. Afdronk is neutraal maar wel complex. Glad en filmend. |
S |
| Ardmore
1977-1999, 22Y, 43%, Signatory Oak Cask. |
81 |
4e
bij Gert (15/3/2003) na Balvenie inkomrondje. Neus: fruitig (peer),
malt, turf en rook. Mooie vettige volle maltsmaak. Bloemen, veel
turf & rook mooi in balans met de malt. Vettige smaak blijft in
de gladde afdronk met veel vanille. Lekkere subtiele en elegante
doordrinkwhisky. Wordt iets saaier bij volgende slokjes. |
S |
| Ardmore
1990, 10Y, 46%, Bourbon barrel. Signatory The Un-Chillfiltered
Collection. |
79 |
Neus:
fruitig, fris, malt, rook. Neutrale binnenkomst; vooral bij nasmaak
komt turf & rook mooi naar boven. Boterige, gladde afdronk met
veel vanille. Lekkere subtiele Speyside. Als 2e bij Gert (2/3/2002)
na Blair Athol toch wat scherp. De vreemde nasmaak gaat op de lange
duur tegen staan. Na een halve fles gedaald in punten vanaf 81. |
B |
| Ardmore
13Y, 55.2%, Gordon & Mcphail Reserve |
77 |
Mystery
guest bij Erik op 29 mei 2005. Neus: vanille, zilt, turf, malty.
Smaak is zacht, peaty, kruidig en heerlijk malty. Er komt langzaam
een beetje zeepsopsmaak op die doorzet in de gladde afdronk. Wegens
de zeepsop, behoorlijk turf en lichte ziltigheid gegokt op Bowmore;
grote verrassing als het een peaty Speysider is!! |
S |
| Ardnave
10Y Single Islay Malt |
70 |
Fantasienaam
van Gall&Gall. Ruikt goedkoop en olieachtig. Zacht palet met
zilte nasmaak. Weinig turf en saaie afdronk met velpon. Is dit een
tweedekeus whisky waar een distillery niet de eigen naam op wil
zetten? Waarom dit verkopen als single malt? Een blended als Black
Bottle is veel beter. |
S |
| Arran
Limited Edition finished in Champagne Cask, 58.7%, bottled 2005 |
85 |
1e
op Pot Still festival 2005. Neus is behoorlijk alcoholisch, maar ook
mooi zoet (vanille, honing), fruitig (citrus, appel, druiven), malty
en een vleugje rook/aarde. De smaak is sensationeel mousserend en
blijft maar doorprikkelen op de tong. Clean hout, zilt en zoet in
balans, veel vanille, fris fruitig (sinas, druiven). Het gazeuse
karakter is heel interessant; het mondgevoel eindigt echter een
beetje plakkerig. De afdronk heeft een licht kruidige nasmaak; peper
naast het zoete karakter. Een
uitstekende start en de eerste Arran boven de 80 punten! |
S |
| Arran
Limited Edition finished in Port Wood, 57.5%, bottled 10-6-2004 (bottle
421 of 865). |
80 |
Eindejaarsproeverij
Almere 2004. Inzet van Jos (6e). Na een bijna kleurloze whisky nu
een rode kleur. Het lijkt dan wel een glaasje rosé, maar als je
gaat neuzen piep je wel anders. Enorm alcoholisch en zeer zoet
(aardbei? Of komt die associatie door de kleur? in ieder gevoel zoet
rijp fruit). Smaak zonder water niet te doen. Met wat water gaat de
neus er behoorlijk op vooruit: fruitiger (wat meer citruskarakter),
winey en licht ziltig. De smaak is zilt, winey, mooi zoet maar wat
ruw en nog steeds erg krachtig. Afdronk is zoet en erg droog. Met
veel water (bijna 1:1) scherper en de power blijft. De smaak wordt
nu minder zoet en er ontstaat een intrigerende combinatie van zilt
en zoet. Bonuspunten voor complexiteit. |
S |
| Arran
Limited Edition finished in Rum Cask, 58.6%, bottled 2005 |
79 |
3e
op Pot Still festival 2005. Na de 2 extreme Campagne & Calvados
edities is deze Rum finish wat conventioneler Arran. Neus is mooi
zilt naast de zoete malt, vanille en fruit. Smaak is verwarmend, vol
hout en behoorlijk gesloten. Een scheutje water geeft duidelijk meer
malt en citrusfruit in de neus. Smaak is fruitiger (rozijnen,
druiven) en krijgt ook iets van het prikkelende gazeusekarakter dat
in de champagnefinish zat. Hout, zilt en zoet blijven in balans in
de wat droge afdronk. Een plezierige whisky, maar geen hoogvlieger. |
S |
| Arran,
Limited Edition Single Cask malt 58.6%. |
79 |
Vierde
op het Van Wees Pot Still Festival 2002. Bourbonvat volgens de
standhouder Malcolm Greenwood. De neus is boterig met honing en
zout. De smaak is te scherp zonder water. Bij verdunnen opent een
mooie zilte whisky met veel vanille en boter. De afdronk is
verwarmend en zeer lang. |
S |
| Arran,
Limited Edition Single Cask malt 46%. |
78 |
Vijfde
op het Van Wees Pot Still Festival 2002. Ook een bourbonvat volgens
de standhouder Malcolm Greenwood. De neus is iets zilter dan de cask
strength, de smaak heeft meer vanille en de afdronk is iets minder. |
S |
| Arran
(no age statement, "probably 4-5 years old" volgens
winkelpersoneel in de distillery) |
77 |
Het
eerste distilleerderij bezoek in 2002 is een afknapper in de winkel.
Weinig deskundigheid en geen speciale dingen te koop (terwijl er
toch een Founders Reserve bestaat). De standaard botteling in
Lochranze Hotel bar blijkt weer plezierig. Lichte, frisse ziltige
neus. Smaak malt, zout, vanille (custard pudding?), licht boterig.
Beetje Ultimate smaakje en iets droog in de afdronk. Wel beter dan
in herinnering de Arran op het whiskyfestival 2000 smaakte. |
S |
| Arran
no age (5Y volgens van Wees; 1995-2000) |
75 |
2e
wis op festival 2000; veelbelovend voor zo'n jonge! Heerlijk
citrusfruit en heideachtige neus. Licht zilte smaak, nauwelijks
turf/rook, veel malt. Te droge afdronk voor mij; kost punten! |
S |
| Arran
10Y, 1995 - 2005, 46%, 10th Anniversary Limited Edition of 1200
bottles, Bottled September 2005. |
72 |
4e
op Pot Still festival 2005. Met veel geheimzinnigheid wordt de
eerste 10 jaar oude Arran ingeschonken. Volgens standhouder een mix
van bourbon- en sherryvat gerijpte whisky. De neus heeft inderdaad
zowel bourbon & sherryhouttrekjes, maar wat vooral opvalt is het
ontbreken van de frisse fruitige en zilte neus die zo prettig is aan
de jonge Arran. In plaats daarvan een wat ranzige geur, leer, hout,
rubber (autobanden). De smaak valt ook erg tegen: hout, vanille,
zilt, leer, niet bijzonders. Afdronk is bitter en met veel droog
hout. Met een paar drupjes water iets beter en frisser, maar er komt
dan een weeïge zoetheid naar voren die ook weer onplezierig is.
Voor 100 euro niet bepaald een prijs/kwaliteit sensatie. Persoonlijk
geef ik de voorkeur aan de veel frissere jonge Arran. Na deze dram
maar even gestopt met de reeks limited editions testen. |
S |
| Arran
Founders Reserve |
68 |
3e
bij Huub op 13-9-2003. Neus: zilt, malt, velpon, muf ; bepaald niet
uitnodigend. Smaak is beter dan de neus doet vermoeden: citrus,
vanille, malt. Minder zilt en een stuk zoeter dan de normale editie.
De vlakke en droge afdronk met vrij veel hout is niet zo interessant
en gaat snel tegenstaan. Teleurstellende Arran botteling t.o.v. de
recente cask strength! (74) Volgende keer proeven bevalt aanzienlijk
minder door de afdronk;eigenlijk toch ook "niet voor
plezier" categorie (70). Na de derde keer proeven heb ik
eigenlijk geen zin meer verder te gaan. Halve fles geruild met Huub
tegen Edradour from the cask (lijm tegen zeepsop). Voor die 28 euro
kan je beter een goede blended kopen. |
B |
| Arran
Limited Edition finished in Calvados Cask, 60.8%, bottled 2005 |
66 |
2e
op Pot Still festival 2005. Na de mooie champagne finish is deze
neus tamelijk muf en zurig. Fruitig (rinse appelstroop), malty. In
de smaak ook veel appel, hout en een wat ranzige zure smaak. Afdronk
is kleverig, stroef en vol hout. Paar drupjes water helpen weinig;
ruim water toevoegen maakt de totaalervaring nog appeliger en
onplezieriger. Voor mij de minste Arran tot nu toe; misschien omdat
ik ook niet van Calvados houd... |
S |
| Auchentoshan
21Y, 43% |
87 |
Geproefd
bij Bowmore 2002. Neus: belegen hout, malt, vanille, boterig. Waar
is het fruit? Smaak: boterig, zeer zacht, filmend en wat zeepsop dat
de fruitigheid overheerst. Afdronk: zeer glad en ladingen vanille
(78). Herkansing op 1 juni 2004 bij Auchentoshan disitillery is
sensationeel veel beter! Bijzonder elegante, frisse, fruitige,
belegen malt. Mooie mellow fruitig smaak met veel malt, vanille,
honing, hout en boter. Geheel vrij van zeepsop! De afdronk is lang,
heel mooi in balans en iets te droog. Spoortje rook in de afdronk. |
S |
| Auchentoshan
17Y, 51%, Bordeaux Wine Finish. 2005 botteling |
83 |
14e
op festivalzondag 2005. Onverdund erg gesloten, maar wel fris en
heerlijk zoet. Met wat water prachtige opening: subtiele en frisse
neus met veel citrusfruit (citroen/limoen/mandarijn), banaan, rood
fruit (aardbei, druiven), vanille, leer, was, eikenhout en malt.
Smaak is clean en nog zoeter dan verwacht op basis van de neus:
aardbei, mandarijn, rozebottel, marmelade. Prettige droge licht
bittere afdronk. Ondanks de finish is een belangrijk deel van het
Lowland karakter aanwezig gebleven en de balans van deze editie is
goed; een verademing na de 3-wood (84). Tweede keer proeven op
17-12-2005 (inzet Jos) iets minder punten en smaaknotities
aangepast. |
S |
| Auchentoshan
10Y 40% |
81 |
De
neus is heerlijk licht en zoet, fruitig (citrus, mandarijn), mout en
groene tonen (gras, hooi). De smaak is zacht, clean, fris droog en
fruitig. Maltsmaak is mooi in balans met vanille, citrusfruit en
wordt al droog in de mond. Prettig droge en cleane en vrij lange
afdronk zonder overheersende smaken. Uitstekende aperitief whisky.
Gepromoveerd van 72 naar 81 punten na proeverij Bussum 2005 De
zeepsopsmaak uit de vroegere bottelingen is verdwenen. Na een
Bladnoch 1991 smaakt de wis ineens een stuk minder fris en clean. |
S |
| Auchentoshan
1992-2003, 10Y, 46%, Whisky Galore |
79 |
8e
op Pot Still festival 2003. Neus: fris, fruitig, hooi, malt
uitnodigend. Smaak is wat droger dan de neus doet vermoeden. Met
water wordt geur nog frisser en smaak nog droger. Belangrijkste:
geen zeepsop afdronk! Mooie subtiele droge afdronk maar vrij kort. |
S |
| Auchentoshan
13Y, 60%, Dewar Rattray, American Oak |
76 |
11e
op festivalzondag 2004 en 4e op Dewar Rattray masterclass. Neus:
mooi malty en floraal door de heftige alcohol heen. Smaak onverdund
is fruitig maar veel te scherp. Met water gaat het een stuk beter!
Neus krijgt meer citrusfruit, blijft floraal en malty. Smaak blijft
toch wat ruw en spiritachtig, maar heeft in ieder geval geen
zeepsop! Grassig, droog, toffee. Afdronk is ook erg droog. Balans
kan beter. |
S |
| Auchentoshan
Select (no age), 40% |
74 |
Geproefd
bij Bowmore 2002. Neus: wat minder fris dan verwacht, hooi, gras,
fruitig (citrus, banaan), iets muf en wat olieachtig. Smaak is fris,
malty en fruitig en vrijwel zonder zeepsop. Afdronk is glad en malty,
maar maakt verder weinig indruk (70). Herkansing juni 2004 uit
miniatuurtje bevalt beter. Olieachtige geur is weg en smaak is
volkomen zeepsopvrij. Een redelijke Lowland whisky zonder
pretenties. Proef ik daar toch iets turf en rook?? (75) Derde keer
proeven bij Gert op 11-6-2005 heeft de olieachtige smaak weer.
Impressie komt meer overeen met de eerste keer proeven; turf en rook
weer licht aanwezig. Beetje stroef en een assige nasmaak. |
S |
| Auchentoshan
Three Wood 43% (2000 botteling) |
71 |
6e
wis op festival 2000. Complexe stroperige houtsensatie (en dat
terwijl de Longmorn-Glenlivet smaak nog niet helemaal verdwenen
was). Zacht en zoetig (abrikoos, amandel). In de herkansing (maart
2002) grote desillusie. Destijds waarschijnlijk gefopt door
voorafgaande Longmorn. Dit is duidelijk veel teveel hout, dat het
subtiele Lowland karakter totaal heeft verdreven. De maggi-achtige
kruidensmaak is ook een onplezierig facet. Afdronk veel te droog en
overall niet in balans. Gekelderd in waardering naar niet voor
plezier (71). Latere botteling is iets beter, maar blijft over the
top. |
S |
| Auchentoshan
Three Wood 43% (2005 botteling) |
70 |
13e
op festivalzondag 2005. Neus: aromatisch fruitig (abrikoos, citrus,
pruimen), amandel. Ruikt aantrekkelijker dan verwacht op basis van
de 2002 botteling, maar in de smaak gaat het geheel weer onderuit.
Veel teveel hout dat het subtiele Lowland karakter totaal
overheerst. Zoet, gesausd hout, maggiplant, malty. Afdronk
onplezierig en droog. Niet in balans (74). Na de 17Y geproefd te
hebben nog eens aan de 3-wood geroken en nog verder verlaagd in
punten. |
S |
| Auchentoshan
new make spirit (ca. 81%). |
20 |
Dit
is geen whisky maar vers distillaat voor het een
vat in gaat na 3 keer distilleren. Geroken en iets geproefd bij
Auchentoshan. Geur en smaak doen aan gin en jenever denken.
Ondrinkbaar, maar interessant neuzen: duidelijk zuiverder dan dubbel
distillaat. Dit wordt tot 63.5% verdund voor de single malt markt en
tot 68% voor de blended markt. |
S |
| Auchroisk
1974, 28Y, 56.8%, Rare Malt |
89 |
4e
op festivalzondag 2004. Veelbelovende elegante neus: vanille, malt
en fruitig. Smaak onverdund is verwarmend, glad, zeer fruitig, mooi
houtsmaak perfect in balans. Met water wordt het allemaal nog beter!
Enorme fruitigheid ontwikkelt nu meer citruskarakter (mandarijn,
sinaasappel) en de smaak wordt zachter. De afdronk is gelukkig niet
te droog. Een pure genietwhisky en een sensationele Auchroisk! |
S |
| Auchroisk,
1989-2001, 11Y, 43%, Chieftain's Port Finish |
83 |
8e
bij Huub op 13-9-2003. Merkwaardige oranje kleur. Neus: zeer zoet en
rokerig. Mooie zachte en superzoete smaak: marsepein, turf,
alcoholisch. Afdronk ook erg zacht en filmend. Een doordrinkwhisky! |
S |
| Auchroisk:
The Singleton of Auchroisk 1981 |
80 |
Superzachte
mellow Speysider. Verder niet zo heel veel te beleven, maar zeer
prettig. |
B |
| Auchroisk
28Y, 56.8%, Rare Malts |
79 |
Whiskyfestival
Den Haag 2003 (10e). Neus: alcohol, malt, rook. Smaak: verwarmend,
zoet en veel te sterk. Met wat water duidelijk frisser en opener,e
maar er is weinig meer te beleven t.o.v. de onverdunde: malt,
vanille, rook beetje fruit. Droge neutrale afdronk. Heb liever de
gewone standaard Singleton. |
S |
| Auld
Blended Whisky, 35Y, 46%, Duncan Taylor. |
86 |
Dit
is een gemiddelde score van 2 keer proeven. 12e op Pot Still
Festival 2005 uit bijna lege fles. Neust als een topper: prachtig
zoet, zeer complex, boenwas, zoet fruit, beetje rook. De smaak is
zeer elegant, complex en prachtig in balans. Hoe mooi kan een
blended whisky zijn! Heerlijk zoet (bruine suiker, vanille, honing,
toffee, cake), cacao, vleugje eucalyptus, hout, was, harsig. Zeer
rijk. Afdronk heeft veel hout en is mooi droog; helemaal op het
einde komt de menthol weer naar voren (89/90). Tweede keer als
mystery guest op genietschapsbijeenkomst 15-10-2005 is ontluisterend
(is dit wel dezelfde botteling...???). Neus: sherryhout, zoet en
fruitig. Smaak is verwarmend, met sherryhout, vleugje zilt,
chocolade, houtskool, rookvlees. Afdronk is wat overdreven hout,
droog en bitter (83). |
S |
| Auld
Reekie 12Y, 46%, Islay Malt Scotch Whisky, Duncan Taylor. |
80 |
Eigen
vatted Islay malt van Duncan Taylor. Neus is inderdaad behoorlijk
Islay; zeewier, jodium, medicinaal, hout, turf, zilt. Smaak is
duidelijk milder dan verwacht na de neus, maar nog steeds vol turf,
rook en zee. Hier zit vast Lagavulin bij! Superlange droge afdronk.
Tweede keer proeven bij Huub op 24 mei 2005 (als 2e) geeft
vergelijkbare smaaknotities, maar wat lagere puntenwaardering. Met
water veel meer fruitigheid in de neus (ananas, citrus) en de smaak
wordt vat vetter, met meer malt en fruit door de turf heen. Over het
geheel genomen tamelijk ruw en weinig diepgang. |
S |
| Aultmore:
Inverarity Decadence 20Y, 40% |
89 |
Leuk
verhaal bij het rijpingsproces van deze whisky: per ongeluk het vat
een aantal jaren op drinksterkte laten liggen i.p.v. te bottelen.
Geproefd en gekocht bij Loch Fyne Whisky Shop in Inveraray op 28 mei
2004. Neus is zeer elegant, zoet en fruitig. De smaak past helemaal
bij de veelbelovende neus: belegen malt, vanille, fruitpotpourri,
oily en een beetje turf. De afdronk is lang, zoet, zacht en
botervet. Een prachtige genietwhisky. Ingezet op Wigman Super
Tastung 2004. |
B |
| Aultmore
9Y, 60.2%, Cadenhead's |
74 |
3e
met Huub op 17-4-2003. Puur is de neus bijzonder alcoholisch met
zoet fruit. Smaak puur niet te trekken. Met water verdunnen tot
circa 40-45% is noodzakelijk om deze zinloze cask strength drinkbaar
te maken. Scherpe ethanolsmaak blijft desondanks overheersen in de
smaak, verder weinig te beleven: malty en erg fruitig, licht
rokerig. De afdronk blijkt verrassend plezierig met veel rook en
mooie houtsmaak. |
S |
| The
Bailie Nicol Jarvie, 43%, Blended Scotch Whisky |
79 |
Begint
erg prettig met frisse neus en zachte, fruitige, malty, vanille en
sherry smaak. De lange afdronk valt wat tegen; eindigt beetje lijmig
en droog houterig. In een duotest met Speyburn 10Y single malt is
deze blended overduidelijk winnaar. Ook blind geproefd in het
mystery guest rondje bij Gert (21-2-2004) slaat deze lekkere blended
whisky helemaal geen slecht figuur. |
S |
| Balblair
24Y, 46%, limited edition distilled 1979 |
89 |
Geproefd
op Whisky Fair Dufftown 1 mei 2005 (3e). Neus: heerlijk zoete
belegen malt en houtgeur, zoet zacht fruit (perzik, banaan,
aardbei). Smaak is zeer vol en complex!! Wat een verschil met de 16Y
die ik ooit in miniatuur proefde! Duidelijk ook een klasse beter dan
de voorgaande Speyburn 25Y. Mellow malt, mooie kruiden, coating in
de mond, boterig, boenwas. Zeer lange filmende afdronk met veel
hout, vanille en kruiden. Puur genieten! Met water komen de kruiden
ook in de neus naar voren, maar de smaak wordt dan minder
overdonderend. |
S |
| Balblair
16Y, 40% |
68 |
Velpon
neus voorspelt niet veel goeds. Smaak is complexer dan verwacht met
turf, vanille en hout maar ook een ronduit onplezierige bijsmaak.
Afdronk redelijk maar saai. Met water wat verbetering (velpon
verdwijnt grotendeels), maar overduidelijk "niet met
plezier" categorie (67). Tweede keer proeven bij Huub iets
beter: Neus met veel fruit, malty en erg zoet; beetje solventachtig.
Smaak: prikkelend en waterig, hout, olieachtig, kruidig en turf.
Niks te beleven, we zijn blij als de 5 cl weer op is! |
S |
| Ballantine's
Gold |
66 |
Zorgde
op de OR-retraite voor indirecte puntenwinst voor de te laag
gewaardeerde Glenfiddich special old reserve |
S |
| Ballechin:
zie Edradour |
|
|
|
| Balmenach
1973, 27Y, 46%, Highland Selection |
89 |
Eindejaarsproeverij
Almere 2004. Inzet van Marjon (2e). Neus is ook weer top en complex:
een prachtige belegen graangeur, vanille, hout, licht rokerig
(asbak). Verrukkelijke smaak; verwarmend en met perfecte balans.
Naast de verwachte hout, vanille en zoete fruitigheid ook een beetje
gember, amandel en verse vijgen en vooral een perfecte rooksmaak.
Rook en turf zet door in de fraaie afdronk met mooi hout en amandel.
Dit doet sterk denken aan de Arran ervaring, maar bevalt nu nog
beter. Bij tweede en derde keer proeven valt vooral het prettige
turfrijke karakter meer op dan de bij de eerste keer. Af en toe wat
Cragganmore associaties. De complexiteit, sublieme balans en
perfecte smaak zorgen ervoor dat deze deelfles snel weg was (90/91).
De tweede fles is snel gevonden (Mitra Almere!) en scoort meestal
89/90 punten; scoort soms lager door een lichte kurksmaak. |
B |
| Balmenach
1990, 11Y, 59.7%, Adelphi |
89 |
11e
op whiskyfestival 23 nov. 2002. Neus is rokerig en veelbelovend.
Smaak is rijk, complex, malty, flowery (geparfumeerd), rokerig. Ook
veel ontwikkeling in de afdronk. Zeer plezierig. Fles gekocht om dit
t.z.t. nader te omschrijven. Als toegift op genietschapsbijeenkomst
13-12-2003 punten bevestigd! |
B |
| Balmenach
1972, 28Y, 46%. Highland Selection. |
88 |
Lochranza
Hotel bar op Arran (3e wis, 2e avond). Nieuwe bottelaar? Neus is
zwaar belegen en fruitig. De smaak is fluweelzacht, kruidig, zeer
zoet en vol fruit (abrikoos, pruimen, krenten, vijgen). Veel hout en
sherry. Een droge, maar goede belegen afdronk. De Highland Selection
reeks is iets om te onthouden! (87). Arbitrair in punten verhoogd na
proeven van de Highland Selection 1973 op 18-12-2004. |
S |
| Balmenach-Glenlivet,
30Y, 1971-2002, 49.3%, Cadenhead's Chairman Stock |
87 |
5e
op Cadenhead proeverij 21-5-2004. Neus is prachtig belegen met veel
vanille en fruit (perzik!). Smaak begint een beetje vlak: vol,
vettig, beetje turf, mellow Speyside karakter. Krijgt steeds meer
ontwikkeling in het glas; een paar drupjes water zorgen voor verdere
opening. Voor zo'n oude whisky opvallend weinig houtoverheersing;
zelfs de afdronk is niet te droog en wat cacaoachtig. |
S |
| Balmenach
1979, 17Y, 62.4%. Scott's selection. |
84 |
Neus
(onverdund): zwaar alcoholisch; fruitige nectar. Smaak (onverdund):
scherp, fruitig en niet goed te verdragen. Met beetje water nog
steeds te scherp. Een forsere hoeveelheid water (verdunnen tot ca.
40-45%: de gouden kleur verandert in troebel geel) helpt: de whisky
opent zich en er blijft een assertieve, fruitige en kruidige whisky
over. De zoete geur krijgt wat kaneel en zwaveltonen. Afdronk is erg
lang en prettig droog. Bij tweede keer proeven bij Huub (24-10-2002)
nog hoger in punten. |
S |
| Balmenach
10Y, 43%, Signatory Vintage Scotch Whisky serie. Gelabeld als "Scottish
Wildlife". |
79 |
4e
bij Huub op 15-5-2003. Neus: malt, kruidig, rook, bloemen (meer
flowery dan fruitig). Smaak is wat ruw, met veel hout, sherry,
rookvlees, honing. Afdronk is prettig droog en met een behoorlijk
turfsmaak. Balmenach gaat niet ten onder, maar in 1 woord
samengevat: "onaf". |
S |
| Balvenie
Vintage Reserve 1973, 49.7%, 30Y, distilled 21-5-1973 and bottled
28-4-2004 |
94 |
18e
op festivalzondag 2004! De superfruitige en elegante neus lijkt
alweer een topper aan te kondigen. Malt, honing, perzik, citrus. Ook
de smaak is een prachtige houtnectar, stroop en fruit potpourri (citrus).
Ook de fluweelzachte afdronk heeft een perfecte balans tussen hout,
en zoet en gaat nog zeer lang duur. Een sublieme balans.
Beste Speyside ooit geproefd! |
S |
| Balvenie
Port Wood 21Y, 40% |
91 |
7e
wis op festival 2000. Beter dan de Glenmorangie portwood! Donker
roodbruin. Zeer complexe, fruitige, zoete en vooral volle smaak. Een
erg houtrijke en iets te droge (maar wel zeer lange!) afdronk. Bij
tweede keer proeven (nov. 2001) blijkt de houtsmaak dus erg mee te
vallen en kan nog de ongelofelijke zachtheid, anijs en romigheid
worden toegevoegd. Prachtig mooi in balans en een van mijn favoriete
Portwoods. Fles was verrassend snel leeg en vernieuwd! Als 3e op de
Balvenie masterclass op 30-4-2005 na bezoek aan de distilleerderij
de winnaar met een neuslengte verschil met de 30Y. |
B |
| Balvenie
15Y, 57.1%, Signatory Vintage 1974, cask 18103-18130. distilled
19-12-1974 and bottled 07-1990, dumpy bottle 1585/2000. |
90 |
Supertasting
Andre 29-10-2005. Onafhankelijke botteling van Balvenie is zeldzaam.
Onverdund is de neus wat gesloten, zoet en rokerig. Smaak is pittig,
laurier en subtiel turf. Beetje water is nodig voor ontsluiting.
Neus wordt veel fruitiger (perzik, mandarijn), tabak, malt, honing,
asbak. Smaak is heerlijk fruitig en zoet met veel vanille en hout.
Mooie turfsmaak die in de fraaie assige afdronk doorgaat. Voor een
15Y oude is dit grote klasse. |
S |
| Balvenie
30Y, 47.3% |
90 |
4e
op de Balvenie masterclass op 30-4-2005 na bezoek aan de
distilleerderij. Neus: prachtige belegen geur, hout en malt, zoet
exotisch fruit (perzik, mango). Smaak is extreem fluweelzacht, veel
hout, toffee, honing, marsepein, malt, heerlijke zoete fruitigheid
(marmelade, perzik, stoofpeer). Zeer lange afdronk met veel vanille,
kruiden en vooral een krachtige houtsmaak. Met water nog meer perzik
in de neus, maar verder weinig verbetering. In de smaak gaat het
hout na verloop van tijd toch wel wat teveel overheersen; dit
voorkomt een topnotering waardoor de 21Y Portwood voor mij de
winnaar van de masterclass wordt. Gezien de prijs van de 30Y een
spectaculair resultaat. |
S |
| Balvenie
Single Barrel, 25Y, 58%, Distilled 12-11-1974, Bottled 14-11-2002
from cask no. 1522.1 |
89 |
Klein
flesje van 0.2L gevonden in whiskyshop Dufftown mei 2005.
Veelbelovende neus: heerlijk zoete, belegen en superfruitige geur.
Honing, malt, vanille, appel, lavendel, zuurtjes, perzik, citrus,
pepermunt. Smaak is ook geweldig! Heerlijk fris en fruitig voor een
25Y oude whisky. Zacht en zoet gecombineerd met een vleugje bitter.
Rijk en complex. Honing, vanille, mandarijn, perzik, malt en
eikenhout. Zeer lange en zoete afdronk; voor het mooi net een tikje
te droog. Deze kan zeker met de 30Y en de Portwood concurreren. Of
mijn smaak is veranderd of deze botteling is veel beter dan de 1999
editie van Gert. Als 6e bij Huub op 24 mei 2005 valt de bitterheid
in de afdronk meer op en begint wat te storen. Met water niet veel
verandering/verbetering. De balans is niet helemaal goed en het
geheel valt een beetje om op het einde. |
B |
| Balvenie
Port Wood 1991 |
87 |
10e
op festivalvrijdag 2005. Veelbelovende neus: rozengeur, zoet, malty
en mooi rokerig. Smaak is suikerzoet, malty, fruitig (aardbei,
perzik). Prachtig in balans. Afdronk is zoet en filmend en eindigt
wat droog. T.o.v. de 21Y Port Wood heeft deze whisky een zeer goede
prijs/kwaliteit verhouding. |
S |
| Balvenie
Port Wood 1989, 40%, no age |
85 |
Double
matured: eerst rijpen in bourbonvaten en dan een finish in Port
pipes (1 jaar volgens Jackson). Neus: heerlijk zoet, fruitig,
vanille en mellow. Uitnodigend en veelbelovend! Smaak heeft meer
vanille, fruitigheid (marmelade, banaan) en bourbonhoutkarakter dan
verwacht; de zoete portsmaak wordt goed in toom gehouden en
overheerst geen moment. Zacht, creamy, subtiel en een tikje feinty
(leerachtig). Mooie zoete afdronk met wijn, vanille, hout en
marsepein. Iets te droge en harsige nasmaak kost strafpuntjes. Fles
gescoord in Franse Geant supermarkt voor € 32,95 augustus 2004!!
Voor die prijs ineens een topper voor prijs/kwaliteit, maar meestal
staat deze voor veel hogere prijs in het schap (39-60). |
B |
| Balvenie
Single Barrel, 25Y, 46.9%, 1974-1999. |
84 |
Leuke
inkomer bij blindproef rondje bij Gert op 15-3-2003. Verguisd door
sommigen; zeer gewaardeerd door anderen. Neus heel vreemd in
vergelijking met Founders Reserve & Double Wood: zuurtjes en
citrus (mint?). Prettig malty smaak, met kruidigheid, citrus,
siroop, bourbonvat. Stevige prikkelende afdronk; licht olieachtig (Ultimate
associatie). |
S |
| Balvenie
Vintage Reserve 1971, 46.9%, 34Y, distilled 29-6-1971 and bottled
11-5-2005 |
84 |
13e
op festivalzaterdag 2005. Na de fantastische Vintage 1973 op het
2004 festival (94!!) is de verwachting hoog gespannen! De neus is
weer superelegant: anijs, kokos, malt, veel hout en minder fruitig
dan de 1973. In de smaak is de balans zoek: bittere houtsmaak
overheerst de nog steeds aanwezige prachtige fruitige malt totaal.
In de afdronk gaat de houtdominantie nog verder en eindigt bitter.
Jammer dat dit duidelijk over the top is gebotteld. De 1973 was vele
malen beter. |
S |
| Balvenie
17Y, Islay Cask, 43% |
83 |
Lochranza
Hotel bar op Arran (3e wis, 1e avond) . Een mooie belegen neus met
veel meer Speyside karakter dan Islay. Smaakt zeer kruidig en malty.
Glad palet, zoet en veel hout. Afdronk is beetje droog.
Prijs/kwaliteit verhouding van deze Balvenie niet best. |
S |
| Balvenie
Double Wood 12 Y, 43% |
83 |
Rondje
blindproeven bij Gert op 15-3-2003. Neus: zwaar rokerig, tabak
(sigaar), malty, zoet, uitnodigend. Smaak is kruidig, prikkelend,
iets overheersend sherry, chocolade. Afdronk is plezierig zoet en
rokerig, maar iets aan de droge kant en beetje plakkerig. Bijna jaar
later een fles taxfree gekocht: de 84 puntengrens wordt niet meer
gehaald. De chocoladesmaak blijft erg lekker maar de overheersende
sherry finish ga ik minder waarderen (in 1999 begon deze wis nog op
88 punten). Als 2e op de Balvenie masterclass op 30-4-2005 na bezoek
aan de distilleerderij duidelijk lekkerder dan de 15Y single barrel. |
B |
| Balvenie
Founders Reserve 10Y |
80 |
Zeer
plezierige Speyside malt. Nog fruitiger dan Glenlivet, maar net iets
minder prettige afdronk (82). Op rondje blindproeven bij Gert geen
beste score (78). Neus is malt, fruitig en licht zilt. Smaak: malty,
fruitig, toffee, neutraal en mooie balans. Afdronk glad en
plezierig. Lekker, maar geen uitschieter. Gemiddelde score genomen. |
B |
| Balvenie
Single Barrel 15 Y, 47.8%, Distilled 10-01-1990 and bottled
17-02-2005 from bourbon cask #264. |
80 |
1e
op Balvenie masterclass 30-4-2005 na bezoek distilleerderij. Neus:
zeer fruitig, bloemen, vanille. Smaak is zoet, malty en tamelijk
gesloten voor whisky van 47.8%. Met water duidelijk beter. Neus
ontwikkelt nog meer bloemen, honing, malt en clean bourbonwood. In
de smaak komt de vanille, honing en zoet fruit nu sterker naar
voren. Typische cleane whisky, maar een beetje kaal en met weinig
ontwikkeling. De afdronk is erg stroef en droog (strafpunten). Ook
bij deze derde 15Y single barrel test ben ik weer niet bijzonder
onder de indruk. |
S |
| Balvenie
Single Barrel 15 Y, 50.4%, Cask Strength. No details on miniature
bottle. |
78 |
Eerste
sample was een super teleurstelling met slechts 65 punten (verkeerde
barrel?). Verificatie met een ander flesje is veel beter maar toch
een lage score gezien de prijs. Neus heeft veel fruit, graan en iets
van toffee. De smaak is messcherp door de alcohol; veel hout en
graan. Alcohol overheerst de toch wel plezierige smaak. Enkele
druppels water maakt nauwelijks verschil. Een puts water brengt een
weinig verbetering. De afdronk is onplezierig door de superdroge
houtsmaak. 2e Verificatie uit een grote fles bij Gert op 15-3-2003
leidt niet tot herziening van punten; wel tot indirecte opwaardering
van de 25Y single barrel. |
S |
| Banff
24Y, Distilled Dec. 1977, 50%, Silver Seal Single Barrel
("MISSING") |
89 |
Inzet
Michel op genietschapsbijeenkomst 15-10-2005 bij Huub. Twee keer
kunnen proeven: eerste keer na het Aberlour sherrygeweld (90),
tweede keer na het eten (88). Neus is prachtig subtiel en complex:
belegen malt, fruit (peer, perzik, banaan), amandel, stro, gewassen
lakens a la Glenglassaugh. Smaak is ook heerlijk zoet en vol amandel
(banketbakkersspijs), perzik, mandarijn, vanille, belegen hout,
graan en warme melk. Ook de afdronk is zeer complex met veel hout en
kruiden. Alle smaken zijn zeer intens, maar het blijft allemaal mooi
in balans. Met afstand de beste Banff tot nu toe. |
S |
| Banff
1978, 22Y, 43%, Coopers Choice |
83 |
Mooie
gouden kleur. Prettige veelbelovende belegen neus met veel hout,
rook, zoete geuren (niet zo fruitig!). Smaak is verwarmend en
assertief (begint op het scherpe af, maar de smaakervaring eindigt
toch als "zacht"). Veel turf, mooi hout en fijne zoete
smaak. De afdronk is erg prettig maar iets te droog (beetje
theesmaak). |
B |
| Banff
24Y, 55.8%, cask 2251, distilled 25-8-1976, bottled 18-7-2001.
Signatory Dumpy. |
83 |
Mystery
guest voor Ardbeg tasting 22-1-2005. Neus is wat bleekjes en
alcoholisch. Veel malt en fruit. Smaak is echter prima: malt, turf,
rook, as en zoet fruit prachtig in balans. Net als je denkt dat dit
een hoge score gaat worden begint de plakkerig droge en uiteindelijk
vrij onplezierige afdronk die veel strafpunten kost. |
S |
| Banff
36Y, Distilled 1966 and bottled 2003, cask 3440, 50.2%, Jack Wieber |
81 |
Blind
geproefd als mystery guest op genietschapsbijeenkomst 15-10-2005.
Neus: malt, fruit (perzik, citrus) en oplosmiddel. Smaak is mooi
vettig met veel zacht fruit. Visceus en licht zilt. Mooi in balans
maar niet erg spannend (79). Nadat bekend was gemaakt wat het was
nogmaals geprobeerd met wat water. Neus wordt nog fruitiger en de
smaak blijft vet en malty. De smaken (en vooral het fruit) zijn erg
indringend, maar ook de tweede keer wordt ik er niet echt opgewonden
van. Afdronk wordt ook wat weeïg. |
S |
| Banff
18Y, 43%, Chieftains |
80 |
Neus
heerlijk fruitig (citrus, perzik), vanille, malt. Smaak is
verwarmend en zoet, fruitig en iets lijmachtig. De afdronk is lang
en zoet. |
S |
| Bell's,
Blended Scotch Whisky, 40% |
74 |
Was
ooit mijn allereerste fles Schotse whisky en vond dit toen lekkerder
dan de Glenfiddich Special Old Reserve. Arend's huiswhisky in Kenya
1999 geleegd; het blijft een prettig drinkbare Scotch met duidelijke
turfsmaak en niet zo'n droge afdronk als een Famous Grouse. 24 juni
2005 weer eens geproefd op vliegveld tegen JW Red, Grant's en J&B.
Neus is kruidig met rurf, rook en planten. Smaak: hout, kruidig.
tabak, krenten, abrikoos. Afdronk heeft ook redelijk wat turf, maar
zonder het maritieme karakter van JW Red. Beetje lijmig maar niet
storend. Voor prijs/kwaliteit is dit een prima wis! |
B |
| Ben
Nevis 1966, 37Y, 48%, Douglas Laing Old Malt Cask |
86 |
Super
Wigman Tastung 2004. Het tempo in deze prachtige serie was moordend
en ik heb deze helaas niet goed kunnen proeven. Even ruiken aan het
glas van Huub (zeer interessante neus!) en een heel klein slokje
proeven. Prima volle whisky; vooral de kruidigheid valt op. Afdronk
lijkt erg droog. Verificatie gewenst. In ieder geval een totaal
andere whisky dan de 30Y owner's botteling. |
S |
| Ben
Nevis 30Y, 56.9% |
83 |
Na
een sublieme vismaaltijd (zalm en mosselen) in Crannog restaurant
(Fort William) op 29 mei 2003 een machtig digestief besteld. Bijna
bruine kleur. Neus: hout en toffee. Smaak (onverdund): te scherp,
hout en sherry. Droge houtafdronk, wel lekker zoet. Met beetje water
wat verbetering. Met veel water (iets minder dan 1:1) mooie opening.
Neus wordt heerlijk zoet en complex. De smaak is extreem sherryhout
(Macallan achtig) en lekker zoet. Het is moeilijk om door al het
hout heen te proeven, maar het lukt na enige tijd wel. Rijp gedroogd
fruit (pruimen?). Afdronk blijft erg houtig en zoet. Geen whisky
voor alle dagen. |
S |
| Ben
Nevis 10Y |
80 |
Fris
met citrus en een appelcider-achtige smaak. Jong hout, mout en een
wat droge grondachtige afdronk. |
S |
| Ben
Nevis Single Grain Whisky |
0 |
Nog
niet geproefde rariteit |
|
| Ben
Wyvis |
0 |
Ben
Wyvis nog niet geproefde zeldzaamheid. Silent still sinds 1977. |
|
| Benriach
28Y, 56%, Signatory cask strength serie. Cask 7212. Distilled
22-12-1975. Bottled 06-10-2004. |
92 |
13e
op Pot Still festival 2004 en de winnaar van de dag. Neus: heftig
sherry en rijk fruit- en bloemenpalet. Longmorn-Glenlivet
associatie! De smaak bevestigt de hoge verwachting op basis van de
neus: mooie houtsmaak, zeer fruitig (kersen, bessen, blauwe
druiven), ietsjes turf, clean. Het grote genieten gaat door in de
cleane afdronk met veel hout. Prachtige balans en het hout
overheerst geen moment. Koopfles met mogelijk nog groeipotentie! |
S |
| Benriach
34Y, 50.4%, 11.1968-01.2003, cask 2590, Peerless Collection |
91 |
Bezoek
aan Michiel op 12-5-2004. Neus met veel hout en superfruitig: appel,
bosbessen, meloen. Smaak: WAT EEN FRUIT!!! Potpourri van fruitsmaken
prachtig in balans met het hout en de malt. De afdronk is ook
uitstekend van smaak, maar wordt erg stroef (strafpuntjes) en een
tikje bitter. Benriach in de top aantreffen is evengoed een
sensatie! |
S |
| Benriach
20Y, 43%, new 2004 botteling |
87 |
14e
op festivalzaterdag 2004. Neus: na de toch al verrassend goede 12 en
16Y is dit duidelijk nog een sprong voorwaarts! Volgens de
standhouder bevat deze editie ook nog wat veel oudere whisky (tot
26Y). Smaak: heerlijke Peerless-achtige fruitpotpourri (perzik,
citrus, bosvruchten en nog veel meer), volle malt smaak en belegen
hout. Wat een elegantie! Dit is een potentiële aankoop. Ook in de
afdronk blijft alles goed gaan: lang, zoet en fruitig. |
S |
| Benriach
34Y, 50.4%, 11.1968-01.2003, cask 2593, Peerless Collection |
87 |
Super
Wigman Tastung 2004. Zusterfles van de Benriach in de top. Heel
klein slokje geproefd omdat het een ander vat is. Neus is zeer
vergelijkbaar: hout en superfruitig. Smaak is duidelijk minder
fruitig en rijk dan cask 2390 in herinnering was, maar nog steeds
enorm. Fruitcake en een vleugje turf. De afdronk is ook bij deze
vrij stroef (86). Herkansing op supertasting Andre na de Bowmore
Peerless 34Y bevalt iets beter en heeft meer turf dan in herinnering
(88). Gemiddelde genomen. |
S |
| Benriach
1986, 43%, new 2004 botteling |
86 |
15e
op festivalzaterdag 2004. Neus: geweldig, maar minder elegant dan de
20Y. Bevat duidelijk meer turf. Smaak is weer prachtig en behoorlijk
anders dan de 20Y: meer turf, noten (walnoot?), meer gedroogd fruit
(abrikoos, rozijnen). De lange filmende afdronk is behoorlijk peaty.
In die Benriach serie is voor mij toch wel meer in te proeven dan in
de Macallan Fine Oak reeks. |
S |
| Benriach
16Y, 40%, new 2004 botteling |
81 |
13e
op festivalzaterdag 2004. Neus is nog plezieriger dan de 12Y; nog
steeds wat turf en het lijkt wel wat sherryhoutachtig. Smaak: mooie
mellow Speyside whisky. Zacht, filmend, malt, turf, toffee, perzik.
Afdronk: hout, vanille toffee. |
S |
| Benriach
12Y, 40%, new 2004 botteling |
78 |
12e
op festivalzaterdag 2004. Neus is een aangename verrassing: elegant,
fruitig, malty en een beetje turf. De smaak is ook heerlijk malty
met veel hout, turf en gedroogd fruit. Fraai bourbonhout karakter.
Lange fruitige en wat droge afdronk. In vergelijking met de vroegere
weinig indrukwekkende blauwe label botteling is dit een sprong
voorwaarts. |
S |
| Benriach
10Y, 40%, Curiositas Peated Malt, new 2004 botteling |
77 |
16e
op festivalzaterdag 2004. Neus is wat ruw na de 1986 editie: turf,
malt, hout, beetje velpon. Smaak: heerlijk peaty (leuke instinker
voor een blindproeverij; niemand noemt dit Speyside!), malt en
fruitig. Nog niet helemaal af. Afdronk ook niet verkeerd: hout
blijft mooi in balans met turf en malt. Vreemde whisky! |
S |
| Benriach
10 Y |
72 |
Neutrale
Speyside met wat onplezierige nasmaak. Bevestigd naast Glen Keith en
Glenfiddich. Bij Henk als opening op 24-6-2002 goed geraden en 1
punt hoger gescoord. |
S |
| Benrinnes
13Y, 55%, Bourbon Cask 7014. Distilled September 1992 & bottled
January 2006 by the Harris Whisky Co. |
84 |
7e
op WFNN 2006. Neus lijkt wel een Lowland whisky: vers gemaaid gras,
hooi, fris gewassen lakens, linnen, malt en een vleugje citrusfruit
(limoen). Smaak is zeer clean hout, filmend. Complex en heerlijk
aperitief. Afdronk is mooi droog en zoet: hout, vanille, cake. Met
water nog iets mooier. Verrassende Benrinnes! |
S |
| Benrinnes
1990, 14Y, 45%, from one single sherry butt. Douglas of Drumlanrig. |
81 |
16e
op festivalvrijdag 2005. Neus: mooi sherryhout, winey, marmelade,
rokerig, boenwas. Smaak is prikkelend en zoet (honing, gember) met
fraaie houtsmaak. Na de eerste prikkeling mooi zacht van smaak;
duidelijk wat verder gerijpt dan de voorgaande Glendullan van
dezelfde bottelaar. Mooie houtsmaak in de afdronk die wat stroef
eindigt. |
S |
| Benrinnes
1978-1995 G&M Centenary Reserve |
80 |
Plezierige
neus (mout, sherry, licht rokerig). Lijkt in eerste instantie
eenvoudige doordrinker, maar blijkt subtiele smaakontwikkelaar. |
S |
| Benrinnes
1989-1999 Wilson and Morgan sherrywood 46% |
79 |
2e
bij de Still 23/2/2001. Neus niet geweldig: velpon, parfum, graan en
rijpe appel. De smaak verwarmend en verrassend complex: veel hout,
sherry, rook, toffee. Droge en te scherpe afdronk. Met water iets
beter (velpon verdwijnt): 77. Herkansing als 7e op whiskyfestival 22
nov. 2002. Neus: zoethout en rokerig. Smaak is droog, kruidig en
interessant. Moeilijk te omschrijven. De afdronk is mooi droog met
veel hout. Geen last van velpon: 81. 79 punten gemiddeld. |
S |
| Benrinnes
1979, 62.4%, Scott's selection |
71 |
2e
op festival 2001. Teleurstellende Scott's. Malt en verder weinig.
Onfris en veel te scherp door hoog alcohol. Water noodzakelijk en
dan rest een saaie smaak. Voor 147 piek miserabele prijs/kwaliteit. |
S |
| Benromach
1978, 52.1%, Scott's selection |
79 |
8e
op festival 2001. Laatste Scott's. Belegen sherrywhisky met veel
malt, hout en vanille. Afdronk erg droog hout (mede door de alcohol) |
S |
| Benromach,
no age, 40% (2004 botteling) |
77 |
Mystery
guest op genietschapsbijeenkomst 28-10-2004. Neus: malt, fruitig en
fris. Geur komt me heel bekend voor. Smaak is verwarmend,
ongecompliceerd en er is nog wat turf te proeven naast de hout, malt
en vanillesmaken. De droge afdronk is wat minder prettig. |
S |
| Benromach
12Y 40% |
76 |
Rook,
turf, fruitig, boterig, zacht. Eerste smaak vrij scherp, dan zoet en
een prettige droge afdronk met hout. Geen water! |
S |
| Benromach
21Y, 45%, finished for 6 months in a Hungarian Tokaji Whine cask,
2000 bottles, bottled sep. 2004 |
74 |
Sample
in Gordon & MacPhail shop Elgin mei 2005. Neus is niet erg
aantrekkelijk met veel hout, krenten en zoet fruit. Smaak is droog
en niet goed in balns. De zoete wijnsmaak combineert niet geweldig
met het mellow malty karakter. Veel te droge en houtige afdronk. |
S |
| Big
Smoke 60, 60%, Islay Malt Scotch Whisky, Duncan Taylor. |
80 |
13e
op Pot Still Festival 2005. Neus: rook (doet zijn naam eer aan),
tamelijk gesloten. Smaak onverdund is ook scherp en gesloten. Met
water veel beter. De neus krijgt nu ook wat citrusfruit, malt en
turf naast de nog steeds zeer aanwezige rook. De smaak heeft nu
chocolade, mandarijn, malt, vanille en kaal hout naast de rook en
turf. Afdronk is tamelijk droog en ruw. Geen leeftijd en
waarschijnlijk jonger dan de Auld Reekie van Duncan Taylor. Scoor
hem echter even hoog; de kale houtsmaak en heftige rook is wel
redelijk in mijn straatje. |
S |
| Black
Barrel Single Grain whisky |
63 |
Bijzonder
zacht van smaak en duidelijke bourbon trekjes. Er is echter niets te
beleven in mond & afdronk. Interessante ervaring, maar niet de
moeite waard om op te drinken. Benchmark whisky voor starters
proeverij om verschil tussen grain, blended en malt te illustreren. |
S |
| Black
Bottle Blended Scotch Whisky 10Y, 40% |
82 |
"With
a heart of Islay" staat terecht op de fles. De rook, turf en
zee slaan je tegemoet in de verleidelijke neus. De smaak is ook
lekker rokerig, subtiel en zacht. Prettige iets te droge lange
afdronk, maar voor een blended van nog geen 20 euro is dit toch wel
een grote verrassing. Als 7e bij Andre (29-12-2001) blind geschonken
en redelijk tot goed gewaardeerd. |
B |
| Black
Bush (Blended Irish) |
84 |
Op
advies van Huub eindelijk getest in hotelbar. Neus is typisch Iers
aroma. Mild, vanille, malty. Mooie volle, vettige en zoete smaak
(iets sherry?) met veel fruit, vanille en noten. Mooie zachte gladde
afdronk met veel malt, mooie houtsmaak en een vleugje rook. Geen
lijm in de afdronk! Net als de 1608 scoort ook deze blended (grain
component komt van Midleton) boven de Bushmills 10Y single malt!
Oktober 2004 fles aangeschaft van deze heerlijke zachte whisky (ook
sublieme keus voor de Irish Coffee te doen; 81)! Bij blind proeven
nog hoger gescoord (o.a. als mystery guest op 18 december 2004).. |
B |
| Black
Cat. Blended Thai Whisky. |
25 |
Whisky
uit Thailand op rariteiten nosing Gert (2/3/2002). Bocht! Voor de
barbecue aan te steken. |
S |
| Black
Ribbon 21Y, 43% |
83 |
Hotelbar
Stockholm 20 januari 2005. Prima vatted malt whisky. Neus niet goed
te doen in de tumbler, maar behoorlijk malty en redelijk wat turf.
In de prikkelende smaak veel fruit, malt en een beetje rook en turf. |
|
| Bladnoch
1980, 16Y, 43% Signatory |
86 |
Eindelijk
breekt een "gewone" Lowland door in de subtop. Geur zeer
veelbelovend. Smaak zeer subtiel en extreem fris. Citrusfruit, graan
en een heerlijke lange gladde afdronk. Geen water!! |
S |
| Bladnoch
1991-2001, 55.7%, Cask No. 3999, James Mac Arthur's Old Masters
selection from… |
86 |
11e
op festival 2001. De beste Bladnoch tot nu toe! Krachtig door de
alcohol, maar toch subtiel en wat vettig van smaak. Hier is
eindelijk weer dat vanille/citrus mengsel dat de 16Y Signatory zo
uitstekend maakte (87). Na aanschaf hergewaardeerd op 85/86; maar
het blijft een sublieme Lowland. De zeer cleane fruitsmaak valt op
in dubbeltest met Chieftain's Rosebank. Met water erbij nog mooier
(wordt dan wel troebel). |
B |
| Bladnoch
1991, 57.2%, no age, bottling date or cask details. James Mac
Arthur's Old Masters selection from… |
85 |
Deze
versie in 2005 op de whisky auction gekocht; ik vermoed een
botteling eind 2001 of 2002. Neus is weer prachtig fris na toevoegen
van een scheutje water; vers gemaaid gras, malt, citrusfruit en
vanille. Smaak is iets anders dan de 55.7% fles; nog steeds een
frisse en fruitige malt met veel vanille en citrusfruit, maar in
herinnering iets pittiger en met een vleugje kruiden en turf. Minder
vettig dan de 55.7% (wordt minder snel troebel met water). Afdronk
is fris en prettig droog. Het blijft een uitstekende aperitief
whisky; water toevoegen is essentieel. |
B |
| Bladnoch
1977, 23Y 53.6% (Rare Malts Selection) |
83 |
Eerste
op de Rare Malts proeverij 5-4-2002. Neus: zeer zoet fruitig (perendrups,
framboos) fruitig, belegen hout, alcohol. Smaak onverdund zeer
gesloten. Met water erbij veel frisser (hoewel een stuk minder fris
dan gewoonlijk bij Bladnoch), enorm veel vanille en belegen smaak.
Filmend in de mond en toch wat prikkelend. De afdronk is wat weeïg
en zeer lang. Overall toch onder de maat voor Bladnoch / Rare Malt
(81). Februari 2005 opnieuw geproefd bij Michel en nu hoger
gewaardeerd. De geslotenheid blijft, maar de smaak is lekker vettig
en malty en ik proef nu ook duidelijk turf. |
S |
| Bladnoch
1980 18Y 43% Signatory cask 89/591/29 |
83 |
Weer
een typische Bladnoch. Verrassend minder plezierig dan de 16Y 1980
die veel frisser was. Belegen smaak combineert echter goed met het
Citrusfris. Proef ik daar wat zeepsop?
Water toevoegen weer geen verbetering. |
S |
| Bladnoch
1988-2001, 12Y, Connoisseurs Choice |
83 |
10e
op festival 2001. Beter dan de voorafgaande Flora en Fauna editie.
Fris, veel malt, zacht en vanille. |
S |
| Bladnoch
1991 - 2003, 56.4%, Gordon & Macphail Reserve Green Label |
83 |
3e
op WFNN 2006. Neus: citrusfruit, graan, vanille, bubble gum.
Onverdund te scherp; water is noodzakelijk. Met water wat kokos en
vers gemaaid gras in de neus en nog frisser. De smaak is mooi zoet
en fruitig met clean bourbonwood. Afdronk: neutraal en filmend. Een
uitstekend aperitief, maar niet echt spannend.. |
S |
| Bladnoch
11Y Cadenhead's |
82 |
Cask
strength maakt het een stroperige whisky met veel fruit, bloemen,
boter, vanille en iets rook. Water toevoegen geen verbetering (wordt
zelfs scherper!). Afdronk te droog voor het mooi. |
S |
| Bladnoch
12Y, 59.8% Cadenhead's |
82 |
Tweede
op 6-3-2003 in Cadenhead shop Londen. Na aanschaf van diverse
postzegels is de man wat scheutiger met samples. Neus: fris,
fruitig, malt en boter. Smaak onverdund erg sterk: malt, boter,
perzik, nauwelijks turf maar ook geen frisse smaak. Met wat water
komen veel meer fruitsmaken los (perzik, peer). De vette botersmaak
wordt meer honingachtig met vleugje zeepsop, maar het geheel blijft
vol van smaak en lekker zoet. De afdronk is redelijk lang en glad;
plezierige houtsmaak. Mogelijk herproefd als mystery sample uit de
Cadenhead shop in Campbeltown ("Bladnoch 1989"). Ongeveer
dezelfde smaaknotities. Flesje bevat houtskool. |
S |
| Bladnoch
1987 58.9% (12Y ; Scott's selection) |
82 |
5e
wis op festival 2000. Heerlijk lichte geur; wat water maakt veel
los. Droge en kruidige smaak. Indruk vertroebeld door de
voorafgaande Longmorn-Glenlivet. Voor een lowland toch best hoog geëindigd.
Verificatie nodig. |
S |
| Bladnoch
1988, 10Y, 40% Flora & Fauna |
82 |
9e
op festival 2001. Niet zo fris als verwacht, wat boterig en tamelijk
licht na al die cask strength. Verificatie gewenst. |
S |
| Bladnoch
12Y, 43%, James Mac Arthur's (zwart label) |
80 |
4e
op WFNN 2006. Neust heeft aardig wat sherryvatkarakter, kruidig,
zwavel, leerachtig. Mist de citroentjesfrisheid van de G&M
botteling. Smaak is ook zoet en kruidig (kaneel, kruidnagel),
perzik. Afdronk is droog en zwavelig. Niet mijn type Bladnoch. |
S |
| Bladnoch
15Y, 46%, 2004 owner's botteling! |
77 |
Geproefd
bij Jos op 16-4-2005 (fles Huub). Neus: aldehydes, citrusfruit, vers
gemaaid gras, stro, zurig, kaas, spirit. Vettige en boterige malt
smaak met zoete zuurtjes (perendrups). Droge en wat onprettig
branderige afdronk met zwavel. Met water weinig verbetering. Deze
editie is wel beter dan de 55% versie wegens geen zeepsop/oud
papier, maar Raymond Armstrong heeft duidelijk niet de beste vaten
teruggekocht voor zijn eerste eigen release. |
S |
| Bladnoch
10Y The Ultimate serie |
76 |
4e
wis bij Henk (19/1/2001). Neus: mout, gras, fris bloemig. Komt
redelijk scherp binnen met zepige bijsmaak. Gevarieerd gebeuren;
wordt zacht en geeft glad palet. Afdronk lang maar wat kaal. Veel
minder punten dan de Scott's versie. |
S |
| Bladnoch
15Y, 55%, 2004 owner's botteling! |
74 |
Super
Wigman Tastung 2004. Neus: oud papier, malt. Smaak onverdund erg
scherp en niet echt lekker. Met water wordt de neus veel fruitiger
en frisser; hooi en versgemaaid gras komen naar voren in de smaak
maar helaas ook zeepsop. Droge onprettige afdronk. Niet mijn stijl
whisky. |
S |
| Bladnoch
1986, 11Y, Connoisseurs Choice, 40% |
74 |
Uitnodigende
neus met veel hout, sherry en zacht fruit (perzik, banaan). Veel
minder licht, fris en fruitig dan andere Bladnochs. De smaak is
zacht, maar een stuk assertiever dan gebruikelijk. Veel turf (!) en
rook aanwezig naast de toch wel heerlijke zoet belegen fruitige
Lowland tonen. Echter ook wat leerachtig, wee en met een iets te
droge houtsmaak in de lange maar weinig interessante afdronk. Smaakt
geen moment als een Lowland en helaas een behoorlijk teleurstellende
aanschaf. Ooit gestart op 83 punten (waarschijnlijk uit respect voor
het label). |
B |
| Bladnoch
10Y 40%, James Mac Arthur |
73 |
Gescoord
op Kruger veiling, maar het blijkt alweer geen typische Lowland (de
derde Bladnoch miskoop op rij). Donkere kleur en veel sherrykarakter
in de neus (Macallanachtig). Smaak is goed maar wel erg zoet en een
overdreven houtsmaak (79). Bij herproeven gaat vooral de zeer matige
balans van deze whisky en het overdadig sherrykarakter steeds meer
storen. Kan niet in de schaduw staan van de frisse Jamex Mc Arthur
cask strength 1991 botteling. |
B |
| Bladnoch
1987-1998 (11Y), 43%, Signatory Oak Cask 40018. |
71 |
Neus:
malt, fruitig, verbrande heide. Smaak: licht prikkelend (bijna
mousserend) en malty met veel turf,
waar in de verte nog wat frisse fruitige lowland doorheen
probeert te worstelen. Eerst wel lekker (77/78), maar de turf is
voor mij zwaar over de top (heeft iets van een minder geslaagde
Brora) en verpest deze normaal zo fris fruitige malty whisky
behoorlijk. Balans is niet OK (vergelijk Lammerlaw & Signatory
Ardmore). De smaak is wel lekker clean en daarom net een puntje
interessanter dan de vorige Connaisseurs Choice miskoop. Afdronk is
lang, glad en teerachtig. Met water duidelijk wat frisser, maar dan
krijg je weer behoorlijk wat zeepsop in smaak en afdronk. Turf
blijft overheersend. Gelukkig maar een klein flesje! Maar dat gaat
al snel tegenstaan. Na een keer of vijf proeven afgezakt naar niet
voor plezier categorie (en toch minder dan het CC flesje). |
B |
| Bladnoch
1988-2000 (12Y); Signatory Oak Cask 42016; 43% |
71 |
Eerste
bij Gert op 21-2-2004. Wat mindere maar toch interessante Bladnoch.
Neus is fris, subtiel, grassig en zoet. Smaak heeft veel graan
(hooi), heide, malt, vanille en hout. Beetje kaal met een licht
leerachtige bijsmaak (houtskool?). Kurkdroge afdronk met veel
vanille. Water toevoegen is geen verbetering: er komt wat
zeepsopsmaak bij (78). Bevalt bij volgende keren proeven steeds
minder. Blinde dubbeltest met Johnny Walker Red Label verloopt
dramatisch. Gewoon te kaal en niet in balans. Voorlopig maar geen
Bladnoch meer kopen... |
S |
| Bladnoch
14Y, 53.6%, Cadenhead's |
69 |
2e
op Cadenhead proeverij 21-5-2004. Onplezierige leerachtige geur;
droog en grassig. Onverdund niet te drinken. Met water wat frisser
maart het blijft toch niet voor je plezier drinken. Afdronk
plakkerig en erg droog. Een beetje een afgang na een prima Dewar's
blended en veel minder dan de plezierige 12 jaar oude Cadenhead van
59.8%. |
S |
| Blair
Athol 1975, 27Y, 54.7%, Rare Malt |
87 |
5e
op festivalzondag 2004. Meteen na de Auchroisk Rare Malt alweer zo'n
elegante, belegen en fruitige neus. De smaak heeft duidelijk meer
turf en minder citrusfruit. Met water nog fruitiger; prachtig in
balans met malt, rook, vanille en turf. Ietsjes te droge afdronk,
maar al met al weer een uitstekende Rare Malt. Veel hoger
gewaardeerd dan op whiskyfestival 2003 (9e met 78 punten). |
S |
| Blair
Athol 1989-2002, Mystery sample uit de Cadenhead shop Campbeltown |
84 |
Cadenhead
shop Campbeltown was in goede bui en gaf 3 samples mee op 27 mei
2003. Neus is erg alcoholisch, maar ook heel fruitig en mellow malt
geur. Smaak is enorm krachtig met veel bourbonvanille en fruit
(vooral perzik). Water toevoegen is geen verbetering: wordt scherper
en wat zeepsopachtig. Snel whisky erbij en het komt weer goed. Gaat
een beetje richting Glenlivet. Genietwhisky. |
S |
| Blair
Athol 25Y, 58.8%, Chieftain's Choice |
84 |
2e
op Chieftain's tasting met Jim Murray (opening whiskyfestival 2003).
Troebele lichtrode kleur. De neus is zoet, malty en heel fris voor
zo'n oude whisky. Smaak is prachtig belegen (maar lijkt toch jonger
dan 25Y), heerlijk vettig, vol en met veel substantie. Nog zoeter
dan de Linkwood en veel lekkerder. De afdronk is helaas wat
teleurstellend: te droog en niet in balans. |
S |
| Blair
Athol 1977, 22Y 43% (Signatory) |
82 |
Neus:
zoet, fruitig, geparfumeerd. Smaak heel apart: marmelade, gember?.
Zeer zacht, boterig en vet in de mond.
Lange gladde afdronk met veel vanille. Ietsjes zepig.
Opmerkelijk fris voor zo'n oude whisky. Prima opening bij Gert
(2/3/2002) |
S |
| Blair
Athol 1990, 14Y, 45%, from one single sherry butt. Douglas of
Drumlanrig. |
82 |
17e
op festivalvrijdag 2005. Neus: mooi zoet, sherryhout, kersen,
marmelade, waxy. Smaak is zacht, zoet, malty en fruitig. De
houtsmaak is een beetje harsig en de afdronk iets te droog om bij de
hoge punten te komen. Plezierige whisky, maar niet helemaal in
balans. |
S |
| Blair
Athol 12Y 43% (Flora en fauna serie) |
81 |
After
dinner zwaar sherried whisky. Hout, verwarmend, bittere chocolade,
karamel. Macallan / Glendronach karakter. Lekkerder dan Macallan 7
& 10Y. |
B |
| Blairmhor
8Y |
61 |
Mooie
verpakking in koker, maar weinig smaak. Als dit je eerste malt is
blijf je net zo lief blended of iets heel anders drinken. |
S |
| Blanton's
Single Barrel Kentucky Straight Bourbon, 46.5% (93 proof), No Age
Statement, Barrel 111, Bottle 270, Bottled on July 14th 1995. |
82 |
Krachtige
Bourbon met naast de karakteristieke bourbon reuk & smaak een
kruidig kaneelaroma. Veel hout, vanille en peperige kruidnagelsmaak.
Mooie balans en zowaar een prettige afdronk zonder droge houtsmaak.
In een tweede dubbeltest met Sazerac Rye de nipte winnaar. Deze
Bourbon verveelt niet snel. |
B |
| Bowmore
35Y, 44%, 1966-2001, Douglas Laing Old Malt Cask |
94 |
Grandioze
finale als 10e bij Michiel op
7-2-2003. Volkomen onherkenbaar als Bowmore of Islay whisky! Neus:
bosbessen, plantaardig en zoet. Smaak is superzacht, filmend (oily),
cassis, dennen, zeer weinig turf te proeven. Voor zo'n oude whisky
nog opmerkelijk fris van smaak. Hout prettig aanwezig; overheerst
totaal niet. De afdronk is zeer lang, zoet en filmend. Jammer genoeg
is deze fles niet meer te vinden. |
S |
| Bowmore
34Y, 43.3%, Peerless Collection, cask 1421, distilled 02.1968 and
bottled 06.2002. |
92 |
Supertasting
Andre 29-10-2005. Fantastische extreem fruitige neus met veel
bosbessen (cassis), lychee, citroen, vanille, dennennaalden. Smaak
is superfruitig, malty, mentholfris en subtiel. De fruitsensatie
blijft maar doorgaan en na een hele tijd komt er voorzichtig wat
turf naar voren. De afdronk is nog steeds subtiel, zoet en fruitig
maar heeft ook wat as. |
S |
| Bowmore
21Y, Vintage 1973, 43% |
91 |
Verjaardag
Andre B. (14-1-2004). Neus: veelbelovende prachtige plantengeur,
malt belegen, zilt. Smaak is zeer zacht met mild zeekarakter.
Complex! Prachtige turfsmaak, maar niet overheersend. Vanille komt
langzaam door, boterig, dropsmaak. Smaak heeft overeenkomst met
MacPhail's Pure Islay Malt: kolengestookt?? De afdronk is zeer lang
en perfect in balans. |
S |
| Bowmore
15Y, 55.7%, Distilled 26-2-1990, Bottled 28-9-2005 from
"barrel" number 260, 230 bottles. Dewar Rattray Cask
Collection. |
90 |
6e
op festivalzondag 2005. Neus: turf, rook, planten, zeewier (zelfs
iets jodium), keldergeur. Smaak is uitstekend: turf, rook, malt,
planten, houtskool, marmelade. Met water wat zachter en creamier.
Lange verwarmende afdronk met mooie balans tussen turf, hout en
vanille. Een akelig complete Bowmore. Bij herproeven na de 2
opvolgende Dewar Rattray's op de masterclass blijft deze overeind
als de beste van de reeks. |
S |
| Bowmore
1970, 34Y, 56.6%, Signatory Vintage Cask Strength Collection series.
Distilled 24.09.1970 & Bottled 20.09.2005. Sherry butt # 4689,
bottle 282 of 287. |
90 |
7e
op Pot Still festival 2005. Neus: kruidig, turf, sherrywood,
stalgeur (boerenkaas), honing, drop. Smaak: WOW… Krachtig
sherryhout, turf, rook, honing. Planten en zeewier komen langzaam
naar voren en blijven dan aanwezig. Het licht medicinale karakter
combineert naar mijn smaak niet zo met de contant aanwezige
kaasachtige smaak. In de ziltige afdronk vol turf is het hout nogal
overheersend aanwezig. Strafpuntje voor de balans, maar een heel
bijzondere versie van Bowmore. |
S |
| Bowmore
25 Y |
90 |
Geproefd
na de rondleiding door Auchentoshan op 1 juni 2004. Veelbelovende
neus: verrassend fris en nog steeds zeer fruitig, planten en zeer
weinig turf. Smaak is zacht, subtiel en prachtig in balans. Toch
lichte turfsmaak die het opneemt tegen de fruittonen (abrikoos,
pruimen). Zachte verwarmende afdronk. |
S |
| Bowmore
21 Y |
88 |
Heerlijk
zacht, belegen en perfect in balans. Op de Bowmore proefmiddag als
3e weer overduidelijk winnaar (mede door ontbreken van
zeepsopsmaak). Derde keer proeven bij Gert op 15-3-2003: prachtig
zee en plantaardige neus en smaak. Lekker zacht en zeepsopvrij. |
S |
| Bowmore
16Y, 53.4%, Distilled 18-2-1989, Bottled 5-4-2005 from sherry cask
number 1092, 262 bottles. Dewar Rattray Cask Collection. |
87 |
Geproefd
op Whisky Fair Dufftown 1 mei 2005 (14e). Het is weer de hoogste
tijd voor wat pittigers na de reeks Speysiders en er blijkt zowaar
een prachtige Bowmore te staan! Neus: turf, rook, zee, planten,
zeewier (zelfs iets jodium), malt en hout. Onverdund al genieten van
turf, rook en iets van houtskool. Het is niet bekend wat voor
sherryvat het was, maar fino sherry licht voor de hand gezien het
subtiele droge karakter. Water toevoegen maakt de smaak wat zachter,
maar er lijkt nog meer turf los te komen. Zoet fruit, hout en malt
blijven er wel goed doorheen komen. De lange afdronk is ook vol
turf, hout en houtskool. Een prachtige en behoorlijk pittige Bowmore
zonder een spoortje zeepsop. |
S |
| Bowmore
12Y, 43% |
86 |
Sensatie
na de rondleiding door Bowmore distilleerderij in 2003: een 12Y
zonder zeepsop! Neus is subtiel, rokerig en plantaardig. Zachte
tintelende zoete smaak met veel heide, kruidigheid, turf & rook.
Afdronk: lang, zilt en prettig droog. Zo goed kan het dus zijn!
Meteen de overige gecontroleerd (o.a. 17Y & 15Y) en helaas:
zeepsopsmaak alom. Misschien nog een paar jaartjes geduld hebben tot
het badedas tijdperk voorbij is. Voorlopig maar proberen een grote
fles 12Y zonder zeepsop te scoren! |
S |
| Bowmore
36Y, 42%, Peerless Collection, cask 3311, distilled 05.196 and
bottled 11.2002. |
86 |
Bonusinbreng
van Erik als 11e mystery guest op genietschapsbijeenkomst 12-6-2004.
Fantastische neus met veel bessen(cassis), malty, zoet en kruidig en
een vleugje turf. Schept hoge verwachtingen voor de smaak (90+), die
dan dus ietsjes tegenvalt: wel lekker zoet en fruitig met veel
vanille en malt, maar gaandeweg komt er een wat bittere stroeve
nasmaak opzetten. Kruidigheid en turf komt ook langzaam naar voren.
De onplezierige bittere smaak zet door in de afdronk en dat kost in
dit geval veel punten. |
S |
| Bowmore
12Y, 1991-2003, 46%. Krüger whisky in commemmoration of the great
Italian whisky collector Baffo |
84 |
Mystery
guest bij Erik op 29 mei 2005. Neus: turf, planten, zeewier. Mooie
ziltige smaak met turf, vanille en clean bourbonwood. Mooie balans
en prettige afdronk. Verdient een herkansing. |
S |
| Bowmore
1991-2002, 10Y, 60.8% bourbon hogshead, Cadenhead's Bond Reserve. |
84 |
Mystery
guest bij Andre B op 27-3-2004. Neus: zee, turf, vanille, planten,
alcohol. Blind geproefd direct herkenbaar als Bowmore (zeepsopje).
De zeep wordt gelukkig ruimschoots overtroffen door de vanille en
turf. Goed te drinken op cask strength, maar wel prikkelend en zeer
krachtig. Mooie houtsmaak in de droge afdronk, die relatief weinig
zee en turf bevat. Mooie cleane jonge Bowmore (81). Herkansing bij
Jos op 16-4-2005 bevalt beter. Vind hem nu niet zo goed meer te
drinken op cask strength en ook met water blijft de neus behoorlijk
alcoholisch naast de turf, planten en cleane bourbonwood. Mooie
rokerige turfsmaak en veel zoete vanille. Malty zonder zeepsop.
Afdronk is prikkelend, clean en plantaardig met droge houtsmaak op
het einde. |
S |
| Bowmore
The Vaults, 56% cask strength (2004 botteling) |
84 |
Geproefd
bij Loch Fyne shop Inverary op 1 juni 2004. Neus: zoet, plantaardig,
creamy, turf, malt. Smaak is zachter dan verwacht op 56%: turf,
jodium, planten, hout. Prachtig vol van smaak, filmend en botervet.
Met water kruidiger en iets droger. De vette smaak verdwijnt en er
komt wat meer bite. Zeer lange en prettige droge afdronk met veel
hout. Nieuwe botteling van Bowmore zonder zeepsop en met meer
sherrykarakter dan de 2002 botteling is een aangename verrassing
voor het genietschap als mystery guest op 12 juni 2004. |
B |
| Bowmore
1993-2004, 50%, Wilson and Morgan |
83 |
Geproefd
bij Jos op 16-4-2005. Neus: turf, plantaardig karakter (zeewier),
vanille, mooi hout, zoet (sherry?). Smaak: pittige jonge whisky,
zoet en beetje gesausde houtsmaak. Prettige droge afdronk. |
S |
| Bowmore
14Y, 59.6%, Distilled 15-7-1991, Bottled 28-9-2005 from sherry cask
number 2054, 575 bottles. Dewar Rattray Cask Collection. |
82 |
7e
op festivalzondag 2005. Na de sublieme 15Y Bowmore op bourbonwood
neust en smaakt dit toch wat minder. Neus: gedroogd fruit,
chocolade, zee, sherrywood. Smaak is vettig, met veel materie. Niet
helemaal in balans en een beetje rubberachtig. In de zoete afdronk
komt wat zeepsop naar voren. |
S |
| Bowmore
16Y, Distilled 1989 and bottled 2005. Limited Edition, 51.8% |
82 |
Inzet
Erik op genietschapsbijeenkomst 15-10-2005 bij Huub. Neus: planten,
zeewier, zilt, redelijk fris, maar ook een vleugje zeepsop. De smaak
heeft mooi turf, zout, laurier, drop en is wat muf en feinty (leer,
zeepsop). Afdronk is kruidig (laurier) en wat stroef. Niet geweldig
in balans; ik heb liever de Vaults. |
S |
| Bowmore
Dusk 50% (Claret Bordeaux finish) |
82 |
7e
na het eten bij Andre (29/12). Na een Springbank moet je dit
eigenlijk niet doen. Zeer rode kleur en een neus van ether. Hij
smaakt echter veel lekkerder dan hij ruikt. Na de zoete wijn smaak
duidelijke turf, zee en zout smaak. Niet helemaal in balans en
daarom duidelijk onder de Glenmorangie special wood finishes. Punten
bevestigd op Bowmore proefmiddag als 7e. |
S |
| Bowmore
Vault, 56% cask strength |
82 |
Geproefd
bij Bowmore 2002. Neus: creamy, turf, malt. Smaak: zacht,
plantaardig, peaty, licht zeepsop. Afdronk: zacht, filmend, teer,
hout en kruiden. Vanwege nauwelijks zeep een interessante Bowmore. |
S |
| Bowmore
1995 sherry cask (work in progress) |
81 |
Geproefd
bij Bowmore 2002. Nu al een heerlijke zoete sherried Islay whisky
met veel potentie. Geen spoortje zeepsop! |
S |
| Bowmore
21Y, Dun Bheagan 1980-2001 |
81 |
5e
bij Jos op 20-4-2002. Ook onafhankelijke bottelaars kunnen dus de
zeepsopsmaak hebben! Wat men vergeten is mee te nemen is het Islay
karakter en de houtsmaak. Je gelooft niet dat dit een 21 jaar oude
Islay is. Neus is fris,
zacht en elegant. De smaak is zacht, malt, zepig. Geen jodium of zee
te bekennen. De afdronk glad, fruitig en licht. Niet te vergelijken
met de distilleerderij 21Y editie (75). In de herkansing bij Gert op
15-3-2003 na de distilleerderij 21Y bevalt deze whisky nu veel
beter: nauwelijks irritant zeepsop en prettige fruitige smaak.
Blijft wel minder dan de gewone 21Y. |
S |
| Bowmore
Cask strength (56%) |
81 |
4e
bij Henk (24-6-2002). Zeer vergelijkbaar met de Bowmore Vault. Zeep
duidelijk aanwezig, maar er is mee om te gaan. Prachtig plantaardig,
heide, zee. Afdronk vol teer en zoete houtsmaak. |
S |
| Bowmore
Legend (2005 botteling), 40% |
80 |
Huismalt
van campingbar in Cornwall 2005. Met aarzeling genomen omdat het
alternatief Famous Grouse of Bell's blended was, maar het bleek een
enorme meevaller. Na de 12Y is ook de Legend nu in ere hersteld.
Geen spoortje zeepsop meer en een mooie ruwe frisheid naast de turf
en zeewiersmaak. De wat scherpe smaak is niet storend. Lekkere
pittige en kruidige afdronk die iets te droog eindigt. |
S |
| Bowmore
1989 bourbon cask (work in progress) |
79 |
Geproefd
bij Bowmore. Plezierige Islay whisky uit dit vat, maar nog wat
scherp. Veel vanille, nauwelijks zeepsopsmaak. |
S |
| Bowmore
1989, 11Y, 43%, The Ultimate, Cask 20956, Distilled 15-6-1989 &
Bottled 29-1-2001, bottle 172. |
79 |
Geproefd
op de proefzolder van Wees en een flesje gekocht. Een Bowmore zonder
zeepsop in bourbonvat gerijpt. Als 2e op Bowmore proefmiddag viel
hij matig in de smaak (behalve bij mij). Wordt een beetje saai en
clean als je eenmaal aan de turf gewend bent. Wel prettig drinken. |
B |
| Bowmore
1992, 10Y, 43% The Ultimate, Cask 2216, Distilled 6-5-1992 &
Bottled 11-9-2002, 397 bottles. |
79 |
Geproefd
bij Gert op 11-6-2005. Neus: medicinaal, fris, fruitig (citroen),
turf en malt. Smaak is wat ruw maar lekker pittig met turf, jodium,
rook, malt en clean bourbonwood. Afdronk is wat kaal en clean, droog
en fruitig. Prettige drinkwhisky. |
B |
| Bowmore
17Y |
78 |
Eerste
op Bowmore proefmiddag. De zeepsop is aanwezig, maar minder irritant
dan in de 15Y. Subtiel, zacht en een mooie balans tussen sherry en
Islay. Smaak is snel weg. |
S |
| Bowmore
12Y, 43% |
76 |
Robuuste
Islay whisky met een aparte zepige bijsmaak, die niet iedereen kan
waarderen. Bleek op Bowmore proefmiddag als 5e minder dan de 15Y.
Het miniflesje uit de distilleerderij in 2003 is iets beter van
kwaliteit maar zeker niet sopvrij terwijl de grote verpakking dit
wel was (zie aparte entry). |
B |
| Bowmore
1997, 8Y, 45%, from one single cask. Douglas of Drumlanrig. |
76 |
19e
op festivalvrijdag 2005. Neus: turf, zilt, licht medicinaal, liga's,
lavendel, citrus. Smaak is wat bruut, kaal, onaf. Te jong gebotteld.
Afdronk is droog en niet echt lekker. |
S |
| Bowmore
Darkest, 43% |
75 |
De
hoogst scorende Bowmore bij Jackson. De neus is veelbelovend en
complex. Bij de smaak zet “zeepsop” al gauw in, maar er is toch
heel veel meer te genieten. Extreem zacht, veel sherry en zoetig
parfum, maar toch ook zout, zeewier en turf. Complex met zeer lange
supergladde afdronk. Start op 81/82 punten; maar dan toch, bij vaker
proeven weer ver omlaag door de zeep. Gelukkig fles weer kunnen
verkopen. |
S |
| Bowmore
Legend (2000-2003 bottelings), 40% |
75 |
4e
op Bowmore middag uit miniatuurtje. De zeepsop in neus en smaak
overheerst het verder prettige Islay karakter. Scherper dan de 12 en
15Y (70). Bij latere tastings (o.a. bij Bowmore 2002 & bij Jos
op 17-5-2003) is de zeepsmaak minder storend maar wel aanwezig.
Maakt overall weinig indruk. |
S |
| Bowmore
Enigma 12Y, 40% |
74 |
Geproefd
op vliegveld Gatwick 24-11-2005. Neus: mooi planten, rook, turf,
vrij zoet (sherryhout?). De smaak heeft een onvoorstelbare dosis as
die alle subtiliteit overheerst. Over uit balans zijn gesproken….
Met een beetje water wordt de smaak iets zoeter (honing, vanille) en
komen de planten en turf een beetje door de asbak heen. De afdronk
heeft een duidelijke tabaksmaak met droog hout. Wat is dit nu weer
voor een ontwikkeling? Is er eindelijk weer een mooie 12Y zonder
zeepsop op de markt, krijgen we as als vervelende bijsmaak... Een
whisky voor rokers?? Nogmaals geproefd op Heathrow op 2-12-2005 met
vrijwel hetzelfde resultaat. Aan mij niet besteed... |
S |
| Bowmore
Dawn, 51.5%, Portwood finish |
73 |
Geproefd
bij Bowmore. Neus: vol, fruitig (overrijpe banaan). Smaak: eerst
afstotend met heftig alcohol en zeepsop. Dan toch wel een mooie
smaak erdoor heen. Afdronk: glad, filmend, kruidig, plantaardig en
zeep. Ongeveer niveau Bowmore Darkest. |
S |
| Bowmore
12Y, 1989-2001, 46%, "Whisky Galore" |
71 |
8e
bij Jos op 17-5-2003. Neus is gesloten en erg licht na de Longrow.
De smaak is droog en mooi plantaardig. Afdronk is glad met vanille,
wordt uiteindelijk erg plakkerig. Hoewel er nauwelijks zeepsop in
deze Bowmore zit vind ik hem toch niet echt lekker: balans is niet
goed en hij blijft erg gesloten. De ter referentie neergezette
Legend heeft een stuk meer pit en karakter. |
S |
| Bowmore
Mariner 15Y |
71 |
Zeer
zachte Islay, maar de karakteristieke Badedas Bowmore bijsmaak is
hier wel extreem aanwezig. Staat heel snel tegen. Als 6e op de
Bowmore proefmiddag wint hij toch nog van de Legend en de 12Y. Bij
herproeven bij Bowmore 2002 en van een miniflesje 12Y en de Legend
toch de score weer omgedraaid. |
S |
| Bowmore
1984 bourbon cask (work in progress) |
65 |
Geproefd
bij Bowmore 2002. In dit vat is het prijs met een enorme
zeepsopsmaak! De vatenman van Bowmore heeft geen idee waar we het
over hebben. |
S |
| Young
Peaty Islay, distilled at Bowmore on 17-2-1999 and bottled march
2005, 61.5%, Royal Mile Whiskies. 322 bottles. |
58 |
Neus:
turf, zee, oplosmiddel, spirit. Smaak onverdund niet te trekken,
heel scherp en spiritachtig. Met water erbij wat verbetering maar
nog steeds niet lekker. Een bittere wrange houtsmaak gecombineerd
met onaf product. Zware tegenvaller op 17-12-2005 na de toch ook
niet geweldige McClelland. Snel vergeten! |
S |
| Bowmore
new make spirit (ca. 70%). |
20 |
Dit
is geen whisky maar vers distillaat voor het een
vat in gaat. Geroken en iets geproefd bij Bowmore, Ardbeg &
Laphroaig. Ondrinkbaar, maar interessant neuzen wegens nu al veel
turf en plantaardigheid (en geen spoortje zeepsop). |
S |
| Brackla:
Royal Brackla 1978 14Y, 43% Signatory Vintage |
69 |
Fruitig
en bloemige geur. Onplezierig zoete & scherpe smaak; door ietsje
turf niet bij de onvoldoendes (67). In de herkansing wat hoger
gewaardeerd. Fruitige smaak en turf zijn echter niet in balans.
Afdronk: vies en plakkerig. |
S |
| Braes
of Glenlivet: zie Braeval |
|
|
|
| Braeval:
Braes of Glenlivet, 19Y, 1979, 58.1%, sherry butt, Signatory Vintage
dumpy bottle |
84 |
11e
en laatste bij Jos op 17-5-2003. Neus heeft veel sherry, hout en
licht rook. De smaak is vrij scherp, maar heerlijk zoet. Met water
wordt de whisky zachter en komen de fruitsmaken beter naar voren.
Prettige lange afdronk met veel hout. |
S |
| Braeval:
Braes of Glenlivet 1979-1995, 60% (15Y Signatory) |
83 |
Amberkleurig;
zwaar sherryhout. Duidelijke Macallan / Glendronach associaties.
Veel alcohol; houtnectar smaak. Wat water geeft troebele donkergele
wis, die nu aanzienlijk lichter en zoeter smaakt. Afdronk extreem
lang en iets te houtig naar mijn smaak. |
S |
| Braeval
1996, 8Y, 45%, from one single sherry butt. Douglas of Drumlanrig. |
74 |
13e
op festivalvrijdag 2005. Neus: pruimen, marmelade, leer, hout.
Smaak: gedroogd fruit (tutti frutti), mooi kruidig, beetje turf,
waxy. Smaak is niet mooi in balans en een beetje rommelig. Afdronk
is onplezierig en erg droog. Geen geweldig sherryvat en nog wat ruw;
vooral na de geslaagde 8Y Linkwood van dezelfde bottelaar. |
S |
| Brechin:
zie North Port |
|
|
|
| Brora
1970-2003, 32Y, 58.6%, Douglas Laing "Old & Rare"
reeks |
93 |
Sample
van Michel. Neus is veelbelovend: mooie planten, zeewier, jodium,
turf, as, malt, drop/laurier en kaas. Smaak is zeer krachtig (Islay!!)
maar prachtig in balans. Het hout overheerst geen moment de andere
smaken. Peper, kruidnagel, turf, zeewier, vanille en malt voeren een
ware veldslag op het palet. De afdronk is prettig droog en vol
herinnering aan de sensationele smaak en iets van zuurkool a la
Ardbeg 1976 festival botteling. Met water erbij tot circa 40%
troebeling en behoorlijk ander karakter: de neus wordt wat minder
spannend (!!), maar er komen meer fruitgeuren naar voren
(perzik/limoen). Het medicinale karakter in de smaak wordt ook
minder maar de turf blijft overeind. Ik heb hem liever onverdund. |
S |
| Brora
1972-2003, 31Y, 49.3%, Douglas Laing "Old & Rare"
reeks, 231 bottles. |
93 |
Geproefd
met Michel op 14 juli 2005. Neus is veelbelovend: superkruidig,
minder turf dan gebruikelijk bij Brora maar wel duidelijk aanwezig,
droog a la Lagavulin, sherrywood en malt. Smaak is geweldig en heeft
een prachtige balans. Wederom de associatie met Lagavulin Distillers
Edition. Het hout overheerst geen moment en er is voldoende
gelegenheid voor kruidnagel, turf, vanille, hout, malt en planten om
de strijd met elkaar aan te gaan. De afdronk is enorm lang en intens
en geen moment droog of bitter. |
S |
| Brora
30Y, 56.3%, Super Premium Malt, 4th release 2005, 3000 bottles.
American oak and European oak refill casks. |
93 |
5e
& 9e op Diageo Rare Malt/Premium Malt presentatie Brummen
26-9-2005. Neus is zeer krachtig en maritiem: zee, jodium, turf,
rook, leer. Ook de smaak is zeer krachtig: hout, kruiden
(nootmuskaat, peper), turf, rook, zilt, licht medicinaal (minder dan
je zou verwachten op basis van de neus). Puur genieten. Afdronk is
zilt, rokerig, mooi droog en met veel hout. Water toevoegen heeft
veel effect: de leerachtige geur verdwijnt en de zeebries wordt
sterker. Citrusfruit komt sterk naar voren. De smaak blijft
zinnenprikkelend en kruidig en wordt steeds zilter. De afdronk is
minder droog, nog steeds zilt en iets zurig (zuurkool?). Tweede keer
proeven na de Caol Ila 25Y maakt deze fantastische Brora nog meer
indruk. De smaak heeft een enorme power in vergelijking met de toch
ook niet geringe Caol Ila. |
S |
| Brora
1972-2002, 29Y, 51%, Oak cask, Douglas Laing "Old &
Rare" reeks |
92 |
Tiende
Brora bij masterclass Andre op 8-11-2003. Grootse finale! Neus:
mooie planten, jodium, zeewier (medicinaal), turf, drop (salmiak),
anijs, malt en toch iets
van sherryachtige zoetheid? Smaak is heftig Islay karakter, maar
prachtig in balans. Zware neusverkoudheid laat goed scoren en
afdronkomschrijving niet meer toe, maar in een vergelijkende test
met een Very Old Ardbeg (!) & Port Ellen Portwood blijft deze
whisky behoorlijk overeind. Punten bevestigd bij Andre op 11-7-2004. |
S |
| Brora
1972-1997, 25Y, 40%, Gordon & MacPhail "Connoisseurs Choice" |
90 |
Achtste
Brora bij masterclass Andre op 8-11-2003. Neus is veelbelovend: mooi
vol (sherryvat?), jodium, peaty, rook. Smaak stelt niet teleur:
mooie volle Islay-achtige whisky! Subtiele combinatie van zachte
zoetheid (vanille, malt, fruit) met ruig zee karakter (turf, zee,
jodium). Afdronk is prachtig in balans. Een top Brora! Exact
dezelfde score op supertasting Andre op 29-10-2005. |
S |
| Brora
1981, 18Y 50%, Douglas Laing Old Malt Cask |
90 |
10e
wis bij Andre (4-1-2003). Blind geproefd. Mooie neus met veel malt,
turf, teer en wat jodium. Smaak is zeer krachtig en tegelijk fris!
Malt, zee, planten. Mooie lange afdronk. Lijkt een synthese van
Speyside met Islay (88). Tweede keer proeven bij Andre op 8-11-2003
bevalt stuk beter: in vergelijking met de 1982 Old Malt Cask is deze
veel frisser: subtiel en toch met veel ruig Islay karakter. |
S |
| Brora
1980-2003, 23Y, 49%, cask 824, Dun Bhegan |
89 |
Super
Wigman Tastung 2004. Geen notities gemaakt bij deze ronde. Deze
Brora is in ieder geval heel anders dan gebruikelijk. Niet de
heftige turfsmaak, maar juist een volle creamy malt. |
S |
| Brora
1981-1999, 50%, Oak Cask, Lombard's "Jewels of the Highlands"
reeks. |
89 |
Eerste
Brora bij masterclass Andre op 8-11-2003 is meteen een kraker! Neus:
vanille, zilt, kruidig, malt. Smaak komt zeer scherp binnen, maar is
kruidig, jodiumachtig, subtiel en vettig. De kruidigheid ontwikkelt
naar een peperig karakter a la Talisker in de afdronk. Toevoegen van
water geeft iets verzachting, maar de verdovende afdronk blijft
aanwezig. Iets overdadig (86). Wat later op de avond nog eens
geproefd ter referentie met hoger scorende Brora's en toen
opgewaardeerd. De verrassing van de avond! |
S |
| Brora
22Y, 1981, 56.4%, Signatory cask strength series. Sherry butt 1561.
Distilled 08.12.1981. Bottled 06.10.2004. |
88 |
12e
op Pot Still festival 2004. Neus onverdund is zeer alcoholisch met
veel turf, rook, malt en ook iets zilt. Smaak is rijk: malt, rook,
turf, fruitig. Blijft enigszins gesloten. Met water wat subtieler;
het zilte karakter uit de neus komt sterker naar voren. Lange
verwarmende afdronk. Genietwhisky. |
S |
| Brora
22Y, 50%, 1982-2004, Old Malt Cask, 644 bottles. |
88 |
Geproefd
op Whisky Fair Dufftown 1 mei 2005 (8e). Na een reeks Speysiders
behoefte aan wat meer pit en dat biedt deze botteling ook. Mooie
rokerige neus met veel turf en kruiden. Smaak is ook rijk aan turf
en rook, maar deze smaken blijven prachtig in balans met het hout en
de malt. Licht medicinaal. Afdronk is vrij kruidig met een mooie
houtsmaak. Een prima Brora! |
S |
| Brora
1977, 21Y, 56.9% (Rare
Malts selection) |
87 |
2e
wis na het eten en nogmaals als afsluiting bij Andre op 29-12-2001.
Zuivere Islay trekjes bij deze Highland! Connemara-achtige ervaring
maar deze is veel rijker van smaak. turf, zout, zee, rook, kruidig,
maar ook mellow en belegen malt door de turf heen. Zoete en
leerachtige afdronk. Heel mooi! Punten exact bevestigd bij Andre als
slotwhisky op 29-12-2001. Zelf fles gekocht in 2002. Dit is een van
de weinige Rare Malts die goed op deze sterkte te drinken is. Als 9e
Brora op de masterclass bij Andre op 8-11-2003 is dit geen
verrassing meer, maar wel een van de betere. Nogmaals hoge punten
als blind&guess bij Andre op 29-10-2005. |
B |
| Brora
1981, 19Y, 43% Signatory Vintage, Sherry butt. |
87 |
Highland
met Islay kenmerken. Veel turf, rook en kruiden. Mooi in balans met
de milde zacht zoete malt basis. Lange rokerige afdronk. Pure
genietwhisky. |
B |
| Brora
20Y, 58.1%, Rare Malts |
87 |
Whiskyfestival
Den Haag 2003 (12e). Neus: turf, zilt, plantaardig. Smaak: heftige
binnenkomst met medicinale trekjes, zee, zilt, verwarmend. Een
genietwhisky op cask strength met volop peper en kruiden in de lange
afdronk. |
S |
| Brora
1977, 24Y, 56.1% (Rare Malts Selection) |
86 |
Vierde
en slotwhisky op Rare Malts proeverij 5-4-2002. Neus: zee, malt,
turf, rook en licht medicinaal. Smaak: meer turf & jodium dan de
neus; toch ook wel zoet. Afdronk plezierig, niet te droog en heel
lang. Iets minder dan de 21Y Rare Malts bij Andre. Niet teveel water
bijdoen!! |
S |
| Brora
1981, 19Y, 43% Signatory Vintage. Oak butt. |
86 |
Geweldige
neus: malt, zeewier, jodium, fruitig. Creamy smaak met verrassend
veel vanille als tegenspel voor het zout. Prikkelend; op het
mousserende af. Anijs nasmaak met turf. Overall zoet en fruit mooi
in balans met zee; een avontuurlijke whisky. Toch heeft de 19Y
sherrywood meer mijn voorkeur. |
S |
| Brora
1981, 23Y, 53.7%, Signatory Vintage Cask Strength Collection series.
Distilled 08.12.1981 & Bottled 08.06.2005. Sherry butt # 1557. |
86 |
9e
op Pot Still festival 2005 (84). Tweede keer als blind&guess bij
Andre op 29-10-2005. Neus: perzik, mandarijn, laurier, kruidig,
leer, zoet, malty, behoorlijk fris voor een sherryvat. Waar is de
turf??? De smaak is wat gesloten en prikkelend. Veel minder turf dan
gebruikelijk bij Brora. Met wat water komen krenten, peper, salmiak,
noten en leer naar voren. Smaak blijft krachtig, maar is vrij snel
weg en ook de iets te droge afdronk is vrij kort (hout,
cashewnoten). |
S |
| Brora
1981-2004, 23Y, 60.5%, Duncan Taylor |
86 |
Geproefd
met Michel op 14 juli 2005 uit miniatuurtje. Neus is zeer
alcoholisch met veel turf, rook, malt en peper. Smaak is veel minder
scherp dan verwacht op basis van de neus en licht medicinaal: hout,
turf, planten, kruiden, drop. Mooie ziltige afdronk met hout, jodium
en zilt. Met water is neus en smaak duidelijk subtieler, veel
ziltiger en jodiumachtig. Met water duidelijk subtieler en licht
zurig. Rook, salmiak en peper. Prettige zilte en medicinale afdronk
met veel hout. |
S |
| Brora
1982-2002, 50%, Lombard's Jewels of Scotland series |
86 |
Whiskyfestival
Den Haag 2003 (13e). Neus: plantaardig, fruitig, zilt en veel minder
peaty dan de voorafgaande Rare Malts. Smaak: zeer peperig, teer,
rook, kruiden. Afdronk is kort, maar heel plezierig. Voor
prijs/kwaliteit een betere keuze dan de Rare Malt. |
S |
| Brora
1982-2002, 58.6%, 20Y, Oak Cask # 273, Signatory Vintage (dumpy
bottle) |
86 |
Tweede
Brora bij masterclass Andre op 8-11-2003. Neus: zoet, bourbon, zwaar
alcoholisch. Smaak onverdund veel te sterk: verdovend en complex.
Toevoegen van ruim water geeft mooie opening: subtiele combinatie
van malt, zilt, vanille en bourbonhout. Minder avontuurlijk dan de
eerste van de avond en duidelijk meer gesloten. De afdronk is droog,
zoet en aan de scherpe kant. |
S |
| Brora
13Y 60.4% Cadenhead's |
85 |
Klein
slokje op de proefzolder van Wees; zeer bijzondere smaak met veel
ontwikkeling. Zilt, turf, graan, bloemen. |
S |
| Brora
1982-2001, 19Y, 50%, Sherry cask # 1653, Douglas Laing Old Malt Cask |
85 |
Vierde
Brora bij masterclass Andre op 8-11-2003. Neus: clean, plantaardig,
vanille. Smaak is zilt, kruidig, vet, olieachtig, zilt en met veel
vanille. Zeker na de Chieftain's lijkt dit meer een Bourbon dan een
Sherryvat. De afdronk is een beetje kaal en licht bitter in
vergelijking met de smaak. |
S |
| Brora
20Y, 1982-2003, 50%, Douglas Laing |
85 |
Geproefd
in Whiskyshop Edinburgh op 31 mei 2003 na de zeer teleurstellende
30Y botteling. Dit is toch stukken beter! Neus: elegant, fris, veel
bourbon. Smaak is eerst verrassend fruitig en pas later komt de turf
naar voren. Toch veel minder peaty dan de meeste Brora's die ik tot
nu toe heb gehad. Met wat water nog losser. Prettige lange en
pittige afdronk. |
S |
| Brora
1977 - 2003, 26Y, 54.9%,
Douglas Laing Platinum (for Japanese market), 228 bottles |
84 |
Sample
van Michel in oktober 2005 twee keer geproefd. Neus onverdund is
tamelijk gesloten, vol hout en alcoholisch. Smaak is verwarmend,
kruidig, complex en alcoholisch. Beetje water toevoegen doet
wonderen in de neus en laat turf en het medicinale karakter beter
loskomen in de smaak. Neus: jodium, zuurkool, salmiak, leer, hout,
zoete sherry. graan, citrus. De smaak blijft verwarmend, medicinaal
en pittig. Een krachtige dram met mooie houtnectar in de smaak,
kruidnagelen, beetje turf, rook. De droge afdronk heeft veel hout en
aarde en begint clean. Na langere tijd komt er een wat onplezierige
maggismaak die strafpunten kost. Nog meer water toevoegen (troebeling)
geeft nog meer zoetheid in de smaak, die op een vreemde manier
combineert met de wat muffe aarde. Niet een van de beste Brora's, en
dat voor een platinum.... |
S |
| Brora
1981-2002, 59.2%, 21Y, Refill sherry butt # 1421, Signatory
"Straight from the cask" reeks |
84 |
Vijfde
Brora bij masterclass Andre op 8-11-2003. Neus: alcoholisch &
gesloten. Smaak onverdund ook heftig alcoholisch met mooie zoete
vanillesmaak. Met water mooie opening: wordt kruidiger (maar
duidelijk minder kruidig dan de voorgaande Old Malt Cask) met een
mooie zilte smaak; ook jodium en planten aanwezig. Afdronk is
cleaner dan de Old Malt Cask en in lijn met de smaak (85). Blind
geproefd op 29-10-2005 bij Andre wat lager gescoord wegens de enorme
scherpte in onverdunde toestand (83). |
S |
| Brora
1981-2003, 21Y, 46%, Signatory Unchillfiltered, Refill Sherry Butt #
1422 |
84 |
Neus:
uitnodigend, fruitig (citrus, perzik), malt, vanille. Smaak:
prikkelend maar beslist niet scherp. Mooie ronde zilte en frisse
smaak met veel malt, turf en vanille. Kruidiger dan de neus doet
vermoeden. Afdronk: prettig droog en heel lichte teersmaak. Dit
heeft veel van Caol Ila, m.u.v. de planten, maar schiet iets te kort
in complexiteit. |
B |
| Brora
1975-2001, 25Y, 43%, Oak cask, Provenance reeks |
83 |
Zevende
Brora bij masterclass Andre op 8-11-2003. Neus: zacht en malty.
Smaak heeft veel malt, vanille, subtiele plantensmaak, zilt en mooie
houtsmaak. Met water nog iets zachter; meer vanille. Afdronk is
glad, neutraal (mooie balans tussen zout en zoet) en een beetje
gronderig. |
S |
| Brora
1982-2002, 40%, Gordon & Mcphail Connoisseur's Choice |
83 |
Kopje
op Gatwick airport december 2005. Neus: rook, drop, anijs, kruiden,
kaneel, malt. Minder turf dan gebruikelijk. Smaak is zacht en heel
toegankelijk: malt, ziltig, turf, peperig. Prettige afdronk met
droge houtsmaak. Wat minder indrukwekkende Brora. |
B |
| Brora
1983-2001, 52.9%, Oak cask # 40, Signatory "Silent Stills"
reeks |
80 |
Zesde
Brora bij masterclass Andre op 8-11-2003. Neus: ruikt scherp en
beetje kaal. Smaak onverdund erg scherp. Met water iets opener:
vanille, malt, zilt. Ruwe droge afdronk. Ook bij herproeven blijft
deze whisky hoekig en onaf. Zeer teleurstellend voor zo'n dure fles! |
S |
| Brora
1982-2001, 46%, 19Y, Sherry Casks # 1189 & 1192, Chieftain's |
78 |
Derde
Brora bij masterclass Andre op 8-11-2003. Prachtige donkerrode
kleur. Neus: zwaar sherry, fruitig, planten en aarde. De smaak is
vol, kruidenbitter, zilt en erg veel hout. Met wat water iets
verbetering, maar de houtsmaak blijft de mooie jodium en
kruidensmaak overheersen. De afdronk kost helaas strafpunten: toffee
en maggismaak. Typisch voorbeeld van een te laat gebottelde whisky. |
S |
| Brora
30Y, 1972-2003, 47.4%, The Whisky Shop botteling |
75 |
2
Brora fans ontmoeten elkaar toevallig in The Whisky Shop in
Edinburgh op 31 mei 2003. Na enig aandringen gaat de eigen botteling
van 30Y open (fles van 90 pond!). Neus: hout. Smaak: vooral hout,
iets turf, malt en zware fruitigheid. Afdronk: hout. Een duidelijk
voorbeeld van een whisky die ver over zijn top heen is gebotteld.
Met wat water komt hij een beetje los, maar het blijft voor mij
allemaal te overdadig met hout. De teleurgestelde manager maakt ter
compensatie nog een 20Y oude Douglas Laing botteling open! |
S |
| Brown-Forman:
Old Forester Kentucky Straight Bourbon, 43% |
79 |
Neus:
toffee, kruidig, zoethout. Niet al te overdadige en prettige neus.
Smaak is ook veel frisser en lichter dan gebruikelijk bij Bourbon.
Veel vanille, fruitig, kruiden (rogge?). Blijft sappig in de afdronk
en wordt geen moment plakkerig. Een prima Bourbon! |
S |
| Bruichladdich
1968, 41.8% (work in progress) |
96 |
Slotwhisky
en hoogtepunt op de masterclass van Jim McEwan op 30 mei 2004. Wat
een elegantie in de neus! Superfruitig (lychee, perzik), malt,
vanille en hout. Ook de smaak is weer een enorme fruitsensatie, veel
vanille en een heel klein beetje zilt op de achtergrond. Zeer
krachtig voor een whisky van slechts 41.8%! De meest elegante en
allerbeste Bruichladdich tot nu toe. |
S |
| Bruichladdich
1970, 32Y, 44.2% |
94 |
9e
op whiskyfestival 22 nov 2002. Neus: heerlijk zoet en veelbelovend;
rijp fruit, licht rokerig, tabak. Overdonderende smaak met heel veel
fruit, vanille. Zeer vol en wat olieachtig. Spoortjes rook en zilt
proberen zich door het fruit te worstelen. Voor zo'n oude whisky nog
bijzonder fris; het hout overheerst niet.
De afdronk is zeer lang, zacht, fruitig en erg zoet.
Uitstekende whisky (mag ook wel voor 180 euro)(89). Verrassende
winnaar bij de Jim McEwan Masterclass op 25 mei 2003 in het
warehouse van de Bruichladdich distilleerderij. Neus: perzik, zeer
zacht en uitnodigend. Smaak: extreem zoet, zacht fruit, heerlijk
filmend, totaal geen turf/rook. Subliem! Oily, rook en zilt van de
eerste proefnotities vallen nu niet op. Afdronk als eerste keer.
Overall: een feest! (92). Ontroerend moment als de enige nog levende
stillman uit die periode wordt voorgesteld. Op
genietschapsbijeenkomst 13-12-2003 verder gepromoveerd. Na de zware
aanslag op de fles van Andre zelf ook een exemplaar gekocht. Een van
de kroonjuwelen van Bruichladdich. De 1970 handhaaft zijn positie in
een dubbeltest met de 1973 op 29-9-2004 met Huub. |
S |
| Bruichladdich
1973, 30Y, 40.2% |
92 |
Het
tweede kanon op de masterclass van Jim McEwan op 30 mei 2004.
Bestaat uit circa 65% bourbonvat en 35% sherryvat gerijpte whisky.
Neus is weer een ware fruitpotpourri. Ook de smaak is zeer zacht en
prachtig fruitig (abrikoos, perzik) met veel vanille en hout.
Fruitigheid blijft ook in de iets stroeve afdronk maar doorgaan.
Superelegante whisky die de voorgaande Strathisla net iets
overtreft. Puntje minder dan de 1970? De sherrysmaak is in dit geval
niet echt een verbetering. Dubbeltest tegen de 1970 op 29-9-2004 met
Huub: zelfs 2 puntjes verschil. De 1970 heeft wat meer pit en
overall net iets perfecter. |
S |
| Bruichladdich
8.26 Valinch, 1983, 19Y,
58.8%. Matured in oloroso sherry cask. Special botteling for Islay
whisky festival 2002. |
90 |
Geproefd
in de week van release op Islay in de distilleerderij. Neus: sherry,
kersen, belegen malt. Smaak: houtnectar, zacht fruit (kersen,
perzik) en licht turf. Hele mooie lange afdronk met veel hout en
extra vanille. Niets mis mee, maar te duur om aan te schaffen voor
65 pond per 0.5L (en achteraf spijt natuurlijk). |
S |
| Bruichladdich
Valinch Babe, 14Y, 59.9%. Distilled 24th August 1988 and filled in
Sherry Wood cask # 930. Matured at the distillery and bottled at the
Islay whisky festival on May 25th 2003. |
89 |
Fles
zelf gevuld uit het vat op Islay festival 2003 en een heel klein
slokje kunnen proeven. Een heerlijk open whisky met zoete
nectarsmaak. Prima te drinken op cask strength! Later beter scoren
(91). Flesje gaat open op 26 september 2003 (HOD avond 9). Neus is
heerlijk zoet; gebrande suiker, sherry, leer. Smaak is overdonderend
zoet, zeer krachtig. Met water wat fruitiger, maar ook scherper.
Heerlijke lange verwarmende en zoete afdronk. Na regelmatig
herproeven t.o.v. anderen uit de top verwijderd. |
B |
| Bruichladdich
1966, 37Y, 40.5%, Peerless Collection |
88 |
9e
op Pot Still festival 2003. Neus: extreem zoet en fruitig,
uitnodigend, sterke associatie met de 1970 distilleerderij versie.
Smaak is ook zeer zoet (perzik, honing), iets scherp, licht rokerig,
droog hout. Waar is de karakteristieke lichte ziltigheid? De nasmaak
wordt langzaam wat bitterder. De afdronk is droog, bitter en
(eindelijk) licht zilt. |
S |
| Bruichladdich
"Big Brother", The Whisky of Mass Distinction, 46%.
Limited edition. |
87 |
Geproefd
op Islay festival 2004 bij Bruichladdich. Neus uit plastic is al
heel plezierig: hout, vanille, malt. Smaak is ook weer een
uitstekende elegante combinatie van zilt, vanille, hout en malt.
Mooi rokerig en veel fruit in de afdronk. Misschien wel de beste uit
de reeks speciale edities in de distilleerderij winkel. Ook deze dus
maar aangeschaft. Exclusively bottled for visitors to
bruichladdich.com (86). Geopend maart 2005 HOD12. Bevalt nu nog
beter! De zilte frisheid in de neus is fenomenaal en ook de smaak
volledig in balans. |
B |
| Bruichladdich
1986, 54%, Scott's selection |
87 |
7e
op festival 2001. Eindelijk een goede Scott's! Een bedrieglijk
lichte neus met een zeer apart accent (gerookt zeewier?). De smaak
komt echter als een krachtige Islay binnen: malt, turf, zee, rook en
alles prachtig in balans. Een ontdekking en de eerste doorbraak van
Bruichladdich in de hogere punten. |
S |
| Bruichladdich
Cairdean "Family", 14Y, 46%. Distilled at 14-4-1989 and
matured at the distillery in a refill sherry cask. Bottle 1798/2000. |
87 |
Geproefd
op Islay festival 2004 bij Bruichladdich in plastic. De volle neus
heeft veel sherry karakter, belegenheid en veel zoete fruitigheid.
Mooie volle sherryhoutsmaak, malt, vanille, amandel en licht zilt.
Heel plezierig en zeer toegankelijk. Afdronk is lang en plezierig,
fruitig en filmend met iets van bittere chocolade. Exclusively
bottled for visitors to distilleerderij and bruichladdich.com.
Mystery guest bij Huub op 30-10-2004 en blind geproefd gelukkig
dezelfde score gegeven (85). Daarna in een dubbeltest met Andre's
Bruichladdich 17Y inzet nog een puntje verhoogd. Eigen fles geopend
februari 2005 met Eric & Bert: weer een puntje hoger. |
B |
| Bruichladdich
1970-2001, 30Y, 52.7%, cask 4776, Signatory |
86 |
Super
Wigman Tastung 2004. Neus: fruitig, hout, leer. Smaak onverdund erg
alcoholisch en duidelijk minder dan de nu al klassieke
distilleerderij editie. Met wat water is de scherpte weg en komt een
mooie ziltige smaak naar voren. De fruitsensatie van de owner's 1970
zit hier ook wel in verstopt, maar komt veel minder mooi uit de
verf. Mooie droge afdronk. Een prachtwhisky die de pech heeft door
zijn jaartal met een topper te moeten wedijveren. |
S |
| Bruichladdich
1990-2005, 56.5%, Scott's Selection |
86 |
Geproefd
op Whisky Fair Dufftown 1 mei 2005 (17e). Neus: zilt en zoet, hooi,
stro, honing, vanille, malt. Smaak is het bekende samenspel tussen
zout en zoet, zee en land, licht turf en malt. Met water toevoegen
komt de malt beter naar voren; relatief weinig fruit t.o.v. de
distilleerderij versie. Mooie complexe en prikkelende smaak.
Plezierige drinkwhisky met uitstekende licht droge afdronk. Beter
dan de 15Y van de distilleerderij! |
S |
| Bruichladdich
20Y, 46% (100% bourbon; de nieuwe 2001 botteling van de distillery) |
86 |
Geproefd
in distilleerderij na de 15Y. Neus: zacht, fris, elegant. Smaak
belegen malt met veel vanille. Zeer weinig turf. Afdronk is glad en
zoet. Minder dan de 15Y! (84). Bij de hernieuwde kennismaking
augustus 2003 is het oordeel duidelijk positiever; vooral met een
scheutje water komt deze whisky prachtig los : heerlijke frisse en
fruitige neus (abrikoos, citrus), maar ook belegen met veel malt en
honing. De smaak is zacht, malty, honingzoet en prachtig in balans.
Langzaam komt in de nasmaak en afdronk een prikkelende ziltigheid
naar voren die zo lang blijft hangen dat het karakter bij de
volgende slok heel anders is dan bij de eerste: een zilte
eilandwhisky. Zeer toegankelijk en fris voor een 20 jaar oude
whisky! Je kan dit eigenlijk altijd drinken zonder dat het verveelt. |
B |
| Bruichladdich
Valinch "Harvey Hall", 19Y, 53.3%. Distilled 16th February
1984 and filled in Bourbon cask #12. Matured at the distillery and
bottled at the Islay whisky festival on opening of botteling line
May 25th 2003. |
86 |
Het
blijft feest bij Bruichladdich. Niet gekocht maar wel klein slokje
kunnen proeven. Geen notities gemaakt dus achteraf lastig te scoren.
Krachtige bourbon whisky. Ik heb toch duidelijk voorkeur voor de
sherrywood, maar deze is waarschijnlijk wel mooier dan de
"standaard" 1984 en de 17Y. |
S |
| Bruichladdich
"The Lord Robertson of Port Ellen Valinch", 54.8%, Refill
Sherry Cask #1009. Distilled at 14-4-1989 and matured at the
distillery and bottled at the Islay whisky festival on May 30th
2004. Bottle 182/390. |
85 |
Geproefd
en gekocht op Islay festival 2004 bij Bruichladdich. Neus uit
plastic niet goed te doen, maar duidelijk veel milder dan Babe 2.
Smaak is mooi zilt en vanille. Mooie neutrale balans tussen malt en
hout. Weinig sherrykarakter? Fruit komt later naar voren. Droge en
prettige afdronk. Flesje gekocht; heeft mogelijk nog groeipotentie
als ik hem in glas kan proeven. |
B |
| Bruichladdich
1984. 46%, oak cask (circa 20% oloroso, 20% fino sherry & 60%
bourbon vaten) |
85 |
Achtste
op het Van Wees Pot Still Festival 2002. Deze is wat complexer dan
de XVII in zowel neus als smaak. De afdronk is lang en plezierig.
Bij wat water toevoegen komt er ook wat rook en turf vrij. Zeer
plezierig! |
S |
| Bruichladdich
12Y, 56.8%, Dewar Rattray, Scottish Oak |
84 |
15e
op festivalzondag 2004 en 8e op Dewar Rattray masterclass. Scottish
oak is in dit geval een refill sherry. Mooie ziltige neus met veel
malt en vanille. Smaak is wat gesloten: zilt, vanille, kruidig. Met
water wordt de neus duidelijk fruitiger en plantaardiger. De
redelijk complexe smaak heeft iets meer heidekarakter. De charme van
dit merk blijft toch de voortdurende strijd tussen zoet en zout.
Afdronk is mooi droog, pittig kruidig en misschien zelfs een tikje
medicinaal (kan ook nog van de voorgaande Highland Park komen). |
S |
| Bruichladdich
15Y, 46% (85% bourbon, 15% sherry; de nieuwe 2001 botteling van de
distillery) |
84 |
Geproefd
in distilleerderij mei 2002. Neus veelbelovend; zoete belegen malt
met sherry. Smaak als verwacht zoet, malt, vanille, sherry maar nu
komt licht turf duidelijk naar voren. Prachtige balans. Afdronk is
lang en zoet (85). Op 30 mei 2004 een 0.2 flesje gekocht. Smaakt
minder sherryachtig dan in herinnering. In tegenstelling tot 2002 nu
mooie opening met beetje water: bloemen, heide, sherry, zilt,
vanille en fruit in de neus. Smaak is zilt, fruitig en licht
rokerig. Mooi vanille en fruit in de afdronk (83). Derde keer
proeven bij thuiskomst: 84. |
B |
| Bruichladdich
17Y, 55,5%, Cadenhead. Oak cask. Bourbon hogshead 1986-2004 |
84 |
Genietschapsbijeenkomst
30-10-2004. Onverdund
erg scherp, gesloten en te alcoholisch. Deze keelbrander opent
echter fantastisch bij verdunning met water tot circa 40%. Neus:
vanille, malt, perzik, rook en ziltig. De smaak is zeer zilt met
veel vanille en fruitigheid (citrus, perzik). Prettige zoete en
droge afdronk. In een kleine dubbeltest voor de punten is de
sherrywood Cairdean duidelijk lekkerder. |
S |
| Bruichladdich
1986, 16Y, 55.6%, Cadenhead's |
84 |
7e
op festivalvrijdag 2005. Neus: vanille, zilt en zee. Smaak onverdund
is erg stroef; wel typisch Bruichladdich. Met water veel
toegankelijker. Mooie zilte smaak naast de zoete malt met
citrusfruit en vanille. Afdronk tamelijk droog. |
S |
| Bruichladdich
20Y, second edition "Flirtation" |
84 |
Finish
in wijnvaten. 1e op Pot Still festival 2004 ("secret
sample"). Geweldige superfruitige en zoete subtiele neus.
Fruitig (citrus, banaan), zilt, floraal en vanille. Smaak is
prikkelend, fris fruitig, zilt en heerlijk zoet (honing). Doet sterk
aan portfinish denken. De zoetigheid overheerst de zilte
bourbonwoodsmaak behoorlijk. De afdronk is zilt, wat plakkerig en
droog. De matige finale kost strafpunten. Herkansing bij Jos op
16-4-2005 geeft vergelijkbare smaaknotities en 1 punt hogere score. |
S |
| Bruichladdich
Full Strength 1989, 13Y, (2003 botteling), 57.1% |
84 |
3e
op Pot Still festival 2003. Neus: zwaar alcoholisch, rokerig, zoet.
Smaak: gesloten, spirity, zout, boenwas (78). Met flink water erbij
prachtige opening: zeer zoete geur (banaan, perzik, honing), hooi,
zilt. Smaak is verwarmend met veel fruit en zilt. Vooral hout in de
prettige droge afdronk (83/84). Deelfles gekocht November 2003:
zelfde notities maar hij blijft wat spiritachtig smaken na
verdunning. Wel een heerlijke grijpwhisky; de deelfles is snel
soldaat gemaakt! |
B |
| Bruichladdich
Links. 14Y, 46%. The 16th Hole Augusta. |
84 |
Geproefd
in masterclass Mc.Ewan en gekocht bij Bruichladdich op 30 mei 2004.
Neus is mooi fruitig (peer, lychee), bloemig, malt, zilt en vanille.
Smaak is prachtig in balans: zoet en zilt houden elkaar in
evenwicht. Licht turf, oily, vanille, malt. Een zachte en vrij zoete
afdronk. Na de Port Charlotte viel de turf niet zo op, maar thuis in
de dubbeltest met de 15Y wel. |
B |
| Bruichladdich
Cadenhead 1986-2000, 57.9%, Bourbon hogshead |
83 |
Mystery
guest bij Andre B op 27-3-2004. Neus: malty en fruitig (perzik).
Smaak heeft veel hout (eiken), vanille, malt. Filmend mondgevoel en
een beetje saai. Afdronk: prettig & neutraal. Mooi maar niet
veel bijzonders te beleven. |
S |
| Bruichladdich
Links. 14Y, 46%. The Old Course St. Andrews. |
83 |
Bar
White Hart hotel Port Ellen 28 mei 2004. Neus is fruitig, zilt en
licht rokerig. Smaak is oily, rokerig, licht turf en plantaardig.
Prettige droge afdronk. Fles blijkt uitverkocht, maar er is alweer
een nieuwe Links uit. |
S |
| Bruichladdich
XVII (2002 botteling), 46% |
83 |
Zevende
op het Van Wees Pot Still Festival 2002. De neus is licht zilt, maar
ook zoet en zeer malty en met veel hout. De smaak is ongeveer wat ik
me herinner van de 20 jaar oude; lekker zoet met veel vanille en
mooi in balans. Licht fruitig en nauwelijks turf te bekennen.
De afdronk is lang en eikenhoutachtig (83). Verificatie
gewenst na upgrade van de 20Y! Verificatie als 2e op Pot Still
Festival 2003: duidelijk meer belegen dan de 12Y, malty, zoet, iets
scherp. Met water fruitiger en nog zoeter, maar wordt wel dun. Toch
minder dan de 20Y. Prettige droge houtafdronk. |
S |
| Bruichladdich
3D, "The Peat Proposal", 46% |
82 |
Neus:
turf, vanille, zilte zeegeur, leer, boenwas, citrus. Smaak: veel
turf!, zilt, prikkelend alcoholisch en licht spiritkarakter. De turf
blijft getemd en in balans met vanille, hout en fruittonen. Lekkere
zoete en iets droge afdronk met veel hout en nasmaak van
mandarijnen. Redelijk geslaagd experiment, met een wat oudere heavy
peated Port Charlotte component er in zal het resultaat nog beter
worden. |
S |
| Bruichladdich
10Y (2001 botteling in brede koker), 46% |
81 |
Klein
slokje geproefd in winkel Wervershoof. Prettige milde zeewhisky;
duidelijk beter dan de vorige 10Y editie. Herwaardering op
Bruichladdich open dag op 25 mei 2003. Heerlijke frisse ziltige
whisky, mooi in balans en uitstekende combinatie met de verse
oesters uit Loch Indaal. Veel frisser en mooier dan in herinnering.
Prima prijs/kwaliteit verhouding (80). Nog een puntje erbij op
Bruichladdich dag 2004; wederom met oesters, schitterend weer en
uitstekende sfeer. |
S |
| Bruichladdich
12Y (2003 botteling), 46% |
81 |
1e
op Pot Still festival 2003. Frisse fruitige en duidelijk zilte neus.
Smaak doet sterk aan de 10Y denken; zout, fruitig. Nasmaak en
afdronk vrij droog. Veel hout in de afdronk en zilte smaak. Als
mystery guest bij Andre op 8-11-2003 slechts 79 punten. |
S |
| Bruichladdich
Valinch Babe 2, 1990, 55.2%, Sherry Wood cask #3666. |
81 |
Geproefd
op Islay festival 2004 bij Bruichladdich. Neus (uit plastic): muf,
sherry, ruw spirity. Smaak is verwarmend zilt en erg ruw. Met water
niet veel verbetering. Wat een verschil met de vorige Babe editie!
Niet kopen dus ondanks verzamelwaarde. |
S |
| Bruichladdich
10Y, 1991, 56%, Cadenhead's |
79 |
Geproefd
(7e) in Cadenhead shop Amsterdam op 7-9-2003. Neus: ziltig, fris,
vanille. Door cask strength scherpe binnenkomst; zout, vanille,
alcohol. Wat water toevoegen maakt het allemaal wat frisser.
Plezierige whisky, maar duidelijk minder dan de unchillfiltered
distilleerderij botteling die wat vetter van smaak is en beter in
balans. |
S |
| Bruichladdich
"Sinnsear", 1988, 50%. Limited edition. |
78 |
Geproefd
op Islay festival 2004 bij Bruichladdich. Neus: malt, zilt, beetje
kaal. Smaak is wat spiritachtig, droog, ruw. Ook in de afdronk
weinig te beleven. Doet en beetje denken aan Bruichladdich
"oude stijl". Exclusively bottled for visitors to
bruichladdich.com. |
S |
| Bruichladdich
10Y (blue label) |
76 |
Opvallend
milde Islay, maar minder allround dan Bunnahabhain. Deze botteling
was de oorzaak dat ik Bruichladdich veel te lang heb genegeerd. De
nieuwe 10Y onder regime van McEwan is een stuk beter. |
B |
| Bruichladdich
15Y (green label) |
75 |
Bittere
teleurstelling in vergelijkende blindtest met 10Y en Bunnahabhain
12Y. Olieachtige smaak en scherpte verpest veel van de toch al niet
plezierige houtsmaak. Wat een verschil met de uitstekende 15Y onder
regime van Mc. Ewan! |
S |
| Bruichladdich:
Port Charlotte 3Y, 68.2%, cask 1 (work in progress) |
73 |
Geproefd
op 30 mei 2004 als grapje in masterclass Jim Mc. Ewan, die reuze
trots is op het eerste distillaat onder zijn management dat whisky
mag heten. Dit wordt een zwaar peaty (40 ppm) editie. Neus is vol
turf, rook, vanille, bourbonhout en wat spirity. Smaak is
suikerzoet, zilt en zwaar peaty. Dit is veelbelovend spul! Mooi
plantaardig en veel minder droog dan Lagavulin. Afdronk is nog ruw,
onaf, droog en kaal. Nasmaak na enige tijd wat onplezierig. Nog een
jaartje of 8 geduld. |
S |
| Bruichladdich
9Y; James Mc. Arthur |
72 |
Neus:
fruitig maar niet fris, lijmig en malty. Smaak is zacht met licht
turf maar erg plakkerig. Bourbonzoetheid en wat saaie goedkope
smaak. Tot dan 74 punten maar de afdronk is een drama: iets zilt,
droog en vooral veel lijm. Niet voor plezier categorie. In de
herkansing viel de afdronk weer wat mee. |
S |
| Buffalo
Trace, 45%, Kentucky Straight Bourbon Old Style Sour Mash Whisky |
80 |
7e
op festivalzondag 2004. Neus: typische bourbon zoetheid maar ook
lekker kruidig. Smaak hakt er stevig in: hout, vanille, pittig
kruidig. Doet denken aan Wild Turkey. Afdronk is erg zoet en nogal
plakkerig. Overall een prima Bourbon met een waardering tussen
Maker's Mark en Wild Turkey Rare Breed. |
S |
| Bunnahabhain
1966, 35Y, 46.1%. Distilled on May 16th and matured in sherry cask
4379. Bottled on 19-3-2002 on cask strength. Limited edition of 401
bottles. |
92 |
Geproefd
in White Hart Hotel in Port Ellen voor het bezoek aan de maltings.
Heerlijk zoete neus met erg veel hout. In de smaak valt het hout als
eerste op, net niet te overheersend met een prachtige honingzoete
smaak. Lichte tabaksmaak. Prettig droge afdronk waarbij opvalt dat
het hout totaal niet overheerst. Met wat water gebeurd er weinig met
de neus, maar de smaak komt prachtig los: tabak maakt plaats voor
zoet fruit. Perfecte balans. Mag naast een Macallan Gran Reserva
staan! |
S |
| Bunnahabhain
1967, 40.5%, Prenzlow collection. |
90 |
19e
op festivalzaterdag 2004! Neus lijkt een topper aan te kondigen!
Belegen en heel elegant met veel hout, perzik en ander fruit. De
smaak doet erg aan de 1966 owners botteling herinneren, maar is iets
minder subtiel met veel fruitig sherryhout karakter (kersen,
perzik). De heerlijke lange afdronk wordt uiteindelijk iets bitter
en is net te droog om in de top te komen. |
S |
| Bunnahabhain
1969, 30Y, 40.1%, Scott's Selection. |
88 |
Inzet
Gert op genietschapsbijeenkomst 13-12-2003 na de Auld Acquaintance.
Duidelijk een veel lichtere whisky. Neus vol vanille, belegen,
ziltig. Zacht, elegant en vol karakter. Mooie houtsmaak met beetje
rook en veel vanille. Mooie droge afdronk. Deze drink ik toch liever
dan de Auld Acquaintance botteling. |
B |
| Bunnahabhain
Auld Acquaintance 34Y, 1968-2002, 43.8% Limited Hogmanay Edition. |
88 |
Aankoop
bij bezoek aan distillery mei 2003. Geopend op 26 september 2003 (HOD
proefavond 9). Neus: veelbelovend! Heerlijk vol en zoet, veel hout,
sherry en overrijp zoet fruit. Smaak: krachtig, zoet, filmend,
abrikoos, chocolade, veel overheersend hout. Afdronk: lang,
verwarmend, glad, stroperig. Hout blijft ook in afdronk
allesbepalend (beetje vergelijkbaar met de nasmaak na een USA
Bourbon). Er gebeurt gewoon te weinig om de aankoopprijs van 100
pond te rechtvaardigen. Teleurstellend t.o.v. de 1966 en helaas de
"verliezer" van de avond. Tweede keer proeven met Huub
identieke score (84). De neus is als een topper, de smaak valt dan
gewoon een beetje tegen. Derde keer als opening van
genietschapsbijeenkomst van 13-12-2003 iets hoger gewaardeerd (86).
Bij volgende keren proeven in isolement weer iets gestegen. Langzaam
ontdek je het licht zilte karakter door het hout heen. Wordt steeds
meer genietwhisky en eindigt uiteindelijk op 88. Februari 2005 weer
eens blind geproefd bij Michel: 85. |
B |
| Bunnahabhain
1966, sherry cask, cask strength, Murray McDavid Mission series |
87 |
Geproefd
op Jim McEwan Masterclass op 25 mei 2003 in warehouse Bruichladdich
distilleerderij. Neus: heftig sherry, hout, zacht fruit, boenwas,
beetje ranzig. Smaak: veel frisser dan de neus! Hout, kaneel, heel
veel sherry. Overdadig hout in de afdronk. In de blindtest door
bijna iedereen voor een Macallan uitgemaakt tot groot genoegen van
McEwan. Deze geweldige whisky was de minste van de vijf in de
masterclass!! |
S |
| Bunnahabhain
1984-2003, 57.5%, Scott's Selection. |
87 |
Inzet
Michel op genietschapsbijeenkomst 15-10-2005 na de Highland Park.
Neus is vettig, bloemengeur, vanille en licht ziltig. Fris en vol
karakter. Mooie krachtige smaak; na de eerste alcoholprikkel al snel
zacht en vettig. Mooi boterige malt, vanille, aarde, zilt. Mooie
droge afdronk; goed in balans en met een licht bittertje. |
B |
| Bunnahabhain
1979-1996, 17Y, 57.2% Sherry butt 5109. Signatory Dumpy Bottle. |
86 |
Staartje
opgemaakt bij vakantievoorbereiding met Andre 10-2-2003. Neus:
sherry, rook, planten. Smaak: zwaar sherry, kruidnagel,
postelastiekjes, licht rokerig. Met wat water grote verbetering:
neus wordt fruitiger met iets van kaneel. De elastieksmaak verdwijnt
en de malt komt nu meer door de sherry heen. Zeer weinig turf! De
afdronk is uitstekend, lang en coating. |
S |
| Bunnahabhain
1981, 22Y, Work in progress straight from the cask |
82 |
Buitenkansje
tijdens bezoek aan Bunnahabhain op 26 mei 2003: voor een DVD project
werd de manager geïnterviewd in o.a. het warehouse. Een sample uit
een refill sherry cask uit 1981 (22Y) werd getest. Neus: heerlijk
zoet en honingachtig. Onverdund prima te drinken! Smaak is
verwarmend, boterig en honingzoet. Verder weinig ontwikkeling. Lange
gladde afdronk. |
S |
| Bunnahabhain
1988-1998 The Macphail's Collection |
82 |
3e
wis na het eten bij Andre (29/12). Leuk na een Brora omdat deze
Islay juist bijna nul zee en turf karakteristieken heeft. Lucht en
smaak van boter en honing. In de afdronk ietsje ziltig. Zeer zacht
en iets plezieriger dan de officiële botteling. |
S |
| Bunnahabhain
1989, 15Y, 45%, from one single cask. Douglas of Drumlanrig. |
82 |
18e
op festivalvrijdag 2005. Neus: subtiel, licht zilt, citrusfruit,
boterig, vanille, malt. De frisheid is een verademing na de reeks
voorafgaande sherryvaten. Smaak: zacht, malty, fruitig (nu meer
banaan dan citrus), licht zilt en wat olieachtig. Mooie zoete
afdronk die langzaam in een prettig bittere nasmaak overgaat.
Typisch Bunnahabhain; de 12Y distilleerderij botteling is een stuk
goedkoper voor prijs/kwaliteit verhouding. |
S |
| Bunnahabhain
Moine, 7Y, Islay festival botteling 2004 |
82 |
Super
Wigman Tastung 2004. Leuke rariteit, maar alweer een waar ik
nauwelijks aan toe kwam. Slechts klein slokje geproefd. Erg jong,
spirity en veel meer turf dan gebruikelijk bij Bunnahabhain
("zij kunnen het nu ook…"). De whisky is natuurlijk
prima, maar Bunnahabhain was juist altijd die milde Islay whisky.
Dit blijft nog ver van het niveau van de 3 grote Islay zuidkust
whisky's. Zit de wereld hier nu op te wachten? . |
B |
| Bunnahabhain
12Y |
81 |
Milde
Islay whisky met hoog allround karakter. Mist de diepgang en flair
van de grote namen maar is een prima genietbaar product voor alle
tijdstippen. Volgens de distilleerderij manager is de gemiddelde
leeftijd momenteel (2003) 14Y (80). November 2004 half flesje
aangeschaft. Neus: subtiel, honing, boter, malt. Smaak: zacht, malty,
fruitig (perzik, banaan), licht zilt en olieachtig. Afdronk: de
honingzoete malt verandert langzaam in een prettig bittere nasmaak. |
S |
| Bunnahabhain
1979-2003, 24Y, 45.7%, Cadenhead's |
81 |
7e
op Cadenhead proeverij 21-5-2004. Neus is opvallend neutraal; er
springt geen geur echt uit. Smaak is prikkelend, boterig en licht
bitter. De afdronk wordt overheerst door zwavel; kost strafpunten.
Water toevoegen geeft verbetering. Heeft lange tijd nodig om te
openen! Geur wordt fruitiger en smaak meer honingachtig (bittertje
blijft er ook in). Zwavel in de afdronk wordt minder storend. |
S |
| Bunnahabhain
1978, 27Y, 54.9%, Signatory Vintage Cask Strength Collection series.
Distilled 30.03.1978 & Bottled 27.05.2005. cask # 2541, bottle
327 of 489. |
79 |
10e
op Pot Still festival 2005. Neus: boterig, malty, spiritus, graan.
Smaak onverdund is vettig, malty en kaal. Water toevoegen geeft wat
opening van zaken: meer fruit, malt en vanille in de neus. Smaak
blijft vettig en malty, maar heeft nu duidelijk zwavel. De droge
afdronk met noten en hout is eigenlijk wat saai. Ik vind dit minder
lekker dan de 12Y distilleerderij botteling; over prijs/kwaliteit
gesproken.... |
S |
| Bunnahabhain
20Y, 1979, 46% Murray Mc. David (Bourbon cask) |
79 |
9e
bij Andre (29-12-2001). Neus plezierig zacht en boterig. Smaak
scherp; lijkt jonger dan 20 jaar, zee, vanille. Droge afdronk.
Complex! |
S |
| Bunnahabhain,
1988-2002, 14Y, 43%, Chieftain's Sherry Finish, cask# 9038 |
79 |
10e
bij Huub op 13-9-2003. Neus: vettig, rook, vanille, banaan. Smaak:
boterig, vanille, zilt. Waar is de sherry? Iets minder lekker dan de
distilleerderij botteling. |
S |
| Burn
of Speyside 6Y, distilled 1996, 46% ("from refill bourbon
barrels"). Bevat Balvenie & Glenfiddich (handmatig
doorgekrast op label in latere edities), |
78 |
Mystery
guest bij Gert op 21-2-2004. Neus: zeer fruitig (citrus), bloemen,
veel malt en fris. Smaak is licht prikkelend op de tong, fruitig,
graan en een beetje turf. Afdronk
is droog en fris met mooie houtsmaak. Blind geproefd dacht ik aan
een Lowland. Deze whisky bevalt een stuk beter dan het broertje
gerijpt op refill sherry hogshead! |
S |
| Burn
of Speyside 6Y, distilled 1996, 46% ("from refill sherry
hogshead"). Bevat Balvenie & Glenfiddich (handmatig
doorgekrast op label in latere edities), |
68 |
Neus:
fruitig (perzik, citrus), malty, licht rokerig maar niet echt fris (velpon).
Smaak is zacht en fruitig met licht turf.
Weinig ontwikkeling en korte zoete plakkerige afdronk. Gewoon
iets te jong (72)? Bij tweede keer proeven nog minder interessant en
een onprettige nasmaak. Gert neemt een blind sample mee als mystery
guest op genietschapsbijeenkomst 13-12-2003; identieke score. |
S |
| Bushmills
16Y Triple Wood (Irish
Whiskey) |
84 |
8e
wis op festival 2000. Revanche van de Ieren met deze lekker houtige
en belegen whiskey. Sherry, koffie, toffee, vanille (bourbon) en
noten en fluweelzacht. Totaal geen turf of rook. Sterk houtige
afdronk. Een wereld van verschil met de 10Y. Pas bij aanschaf van de
fles ontdekt dat het een triple wood is (eerst bourbonvat, dan
sherryvat, finish met portvat). 2e in 2004: minder zacht dan
verwacht. Heerlijke zoete smaak, maar de port overheerst geen
moment. Prachtige balans. Stroeve afdronk kost punten. Blind proeven
tegenover de Black Bush (nog eens herhaald als mystery guest op 18
december 2004) in wat ontluisterend. De veel goedkopere blended
blijkt even goed! |
B |
| Bushmills
1608 Reserve (Blended Irish) |
81 |
Grote
verrassing: een blended scoort hoger dan de 10Y single malt! Neus is
aromatischer dan de 10Y met veel vanille, hout en zacht fruit. De
smaak is zeer zacht, boterig en voller dan de 10Y. Kleur ook iets
donkerder. |
B |
| Bushmills
10Y (Irish Single Malt Whiskey) |
78 |
Vroeger
vond ik dit een topper naast de Jameson & Tullamore Dew
huiswhisky. Neus licht, fruitig, zoet (honing, vanille, malt en
fruit (citrusachtig). Smaak is zacht, malty, honingzoet en Lowland
licht, maar met een aparte kruidige smaak erbij. Afdronk duidelijk
minder prettig: stroef en vreemd bijsmaakje. Op
genietschapsbijeenkomst) van 12 juni 2004 een nieuw label geproefd
("10Y double matured"); ik heb hier vrijwel exact dezelfde
smaaknotities en puntenwaardering bij. |
B |
| Cadenhead
Bond no. 3 Campbeltown (Springbank), 54.4%, uit een vaatje in de
Cadenhead shop in Campbeltown getapt op 27-5-2002; volgens personeel
Springbank whisky's waarvan merendeel ouder dan 20Y |
91 |
Na
slokje proeven halve fles gekocht uit het vat in de Eaglesome
Cadenhead shop in Campbeltown. Heerlijke sherry matured Springbank
stijl. T.z.t. dubbeltesten uitvoeren met de 12Y & 21Y. Op 1
december 2002 is het zover! Na de zwakke performance van de Highland
Park 1977 blijkt dit een kraker. Kokos, sherry, zee, wat zurig
bijsmaakje en een heerlijke afdronk. Met wat water nog meer kokos.
Pure genietwhisky (93)! Bij blindproeven als mystery guest bij Huub
op 13-9-2003 onverdund aanzienlijk lagere score (89; gokje op
Macallan/Nikka); evengoed nog de winnaar van die dag. Met water
erbij toch weer 91 punten. |
B |
| Cadenhead
Bond no. 3 Campbeltown (Springbank), 57%, uit een vaatje in de
Cadenhead shop in Londen getapt op 6-3-2003. |
90 |
Lijkt
erg veel op het flesje uit Campbeltown 2002. Ietsjes lichter van
kleur en wat scherper van smaak. Het ingeschonken sample was te
klein voor beoordeling. Andre zet hem in bij Gert op 15-3-2003:
eerste winkelindruk bevestigd. Minder kokos en wat meer turf. De
smaak is top, maar door de scherpte gewoon net iets minder. |
S |
| Cadenhead
Bond no. 3 Campbeltown, 57.6%, uit een vaatje in de Cadenhead shop
in Amsterdam getapt op 29-11-2003. |
87 |
Geproefd
in Cadenhead shop Amsterdam op 29-11-2003. Een tweede vaatje is
gearriveerd met een hoog Islay whisky gehalte. Neus lijkt erg op
Caol Ila, de smaak is echter een stuk steviger met teer in de
afdronk. Uitstekende prijs/kwaliteit voor 20 euro! |
B |
| Cadenhead
Bond no. 3 Campbeltown (Springbank) uit een vaatje in de Cadenhead
shop in Campbeltown geproefd op 27-5-2003. |
86 |
Deze
Bond no. 3 is duidelijk minder dan de vorige 2 uit Campbeltown en
Londen. Veel scherper en veel meer bourbon karakter dan de sherry
topper van 2002. Wel wat kokos aanwezig. Niet gekocht dus. |
S |
| Cadenhead
Bond no. 3 Campbeltown (Springbank?), uit een vaatje in de Cadenhead
shop in Edinburgh geproefd op 31-5-2003, 52.6%. |
84 |
Duidelijk
wat mindere Bond no. 3. Erg scherp en zonder kokos. Verder wel de
bekende smaken van de andere edities. Deze dus maar niet gekocht. |
S |
| Cadenhead
Bond no. 3 Campbeltown, 53.3%, uit een vaatje in de Cadenhead shop
in Amsterdam getapt op 7-9-2003. |
81 |
Geproefd
(1e) in Cadenhead shop Amsterdam op 7-9-2003. Hoewel de minste Bond
No. 3 tot nu toe smaakt hij wel heel bijzonder: extreem zout naast
de vanille en mooie bourbonhout smaak. Grote kans dat dit geen
Springbank is. Flesje gekocht omdat het de winkelopening aanbieding
was voor slechts € 13,50 (80). Herkansing bevalt beter: mooie
bourbonvanillesmaak bij de extreem zoute smaak. Gaat toch wel een
beetje richting CV, maar is bruter. |
B |
| Cadenhead's
Islay Malt, 9Y, 51.5% Canongate Reserve 37.5 cl |
85 |
9e
bij Michiel 7-2-2003 als
antwoord op de MacPhail's. Ook deze wis hakt er meteen stevig in met
veel Islay karakter. Naast zee, turf, jodium ook een bijzonder
kruidige smaak. Mengsel van Malts is onbekend. Minder dan Macphail's
vatted maar in herinnering wel superieur aan Vintage Islay Malt. |
S |
| Caledonian
Single Grain Whisky, |
0 |
Nog
niet geproefde rariteit |
|
| Cambus
Single Grain Whisky, |
0 |
Nog
niet geproefde rariteit |
|
| Cameronbridge
Single Grain Scotch Whisky, 25Y, 56.7%, 1979-2005, Duncan Taylor |
65 |
7e
bij Huub op 24 mei 2005Neus: hout, kruiden, mint, vreemde zoete geur
met rijp fruit. Wat toegankelijker dan de Strathclyde & Port
Dundas maar bepaald niet aantrekkelijker. Smaak vol hout en
plakkerige zoetheid. Geen moment de overdonderende impact van de
Port Dundas en de Strathclyde. Een slokje Strathclyde hierachteraan
maakt meteen het verschil duidelijk. De afdronk is ook zeer matig:
hout en kruiden, maar vooral lijmig en droog. Niet alle oude single
grain is dus per definitie lekker! Voor mij "niet voor je
plezier" categorie. |
S |
| Cameronbridge
Single Grain Scotch Whisky |
55 |
Het
vulmiddel van Johnny Walker. |
S |
| Campbeltown
Loch, 25Y, 40%, Blended Whisky |
84 |
Op
17-5-2003 in opwarmrondje bij Jos blind geproefd t.o.v. 3 Ieren. De
kort ervoor geproefde Redbreast had waarschijnlijk nog restinvloed.
Neus is complex: malt, sherry, rook en zoet fruit (kersen). De smaak
is honingzoet, vettig met zacht fruit en sherry. Mooie balans in
smaak. Afdronk is verwarmend maar beetje saai neutraal. Wel een
prachtige blended! Onthulling was verrassing want geen zilt
Campbeltown karakter aanwezig. 2e op Springbank proeverij Overmars
op 17-11-2003: vrijwel zelfde score en smaaknotities. Derde keer
proeven op 28 oktober 2004 in Bussum na de proeverij: kokos in de
neus en hogere score. |
S |
| Campbeltown
Loch, 21Y, 40%, Blended Whisky |
81 |
Prima
blended, maar iets minder dan de Campbeltown Loch 25Y. |
S |
| Canadian
Club, 6Y, 40%, Blended Canadian whisky |
75 |
In
Canada doen ze het weer anders: twee maal distilleren en blenden
voor het in het vat gaat. Frisse neus met honing, stroop,
hout. De smaak is een aangename verrassing en veel beter dan
verwacht. Het hout is mooi in balans met de zachte en mierzoete
smaak van toffee, stroop, honing en vanille. Licht prikkelend en
ongecompliceerd. Prettige maar superkorte afdronk; sappige houtsmaak
en totaal niet droog. Unieke zeer lichte whisky. Een jonge leeftijd
heeft soms zo zijn voordelen. Tip voor prijs/kwaliteit verhouding.
Ook de 2e keer proeven op de Canada/USA proeverij is weer prettig,
maar toch wel iets minder dan de Seagram VO. |
S |
| Caol
Ila 1977-2002, 25Y, 58.1%, Douglas Laing Old & Rare Platinum
Selection. |
93 |
Eindejaarsproeverij
Almere 2004. Inzet van Michel (7e). Neus: zee, aarde, planten,
jodium, turf, malt. Niet bepaald een karakteristieke neus voor Caol
Ila; dit gaat meer naar een Ardbeg toe!! Ook qua smaak een
sensationeel krachtige binnenkomer: zilt, teer, vanille, malt en
mooi hout. Cleane krachtige whisky waar ik geen moment de behoefte
voel water aan toe te voegen (wat een verschil met de voorgaande
Arran Port Wood!!). Verwarmend teerbeest en volkomen in balans.
Beste Caol Ila tot nu toe. Eindeloze afdronk. |
S |
| Caol
Ila 25Y, 1979-2005, 58.4%, Super Premium Malt, American Oak refill
casks, 6000 bottles. |
92 |
8e
op Diageo Rare Malt/Premium Malt presentatie Brummen 26-9-2005. Na
de Port Ellen & Talisker is deze neus zeer uitnodigend en
toegankelijk. Het water loopt in de mond bij deze frisse zeebries
vol zeewier, planten, malt, vanille en citrusfruit. Onverdund prima
te drinken en een feestje voor de papillen: zilte smaak vol planten
met zoete smaken van houtnectar, citrusfruit, perzik en malt.
Prachtig in balans; het hout overheerst geen moment. De afdronk
wordt alsmaar zoeter, maar de rook en turf blijven aanwezig. Een
fantastische Caol Ila die een aankoop waard is. Tweede keer proeven
als allerlaatste op dezelfde dag, na de enigszins tegenvallende
reeks 2005 Distillers Edition bottelingen, bevestigt de eerste
indruk en in november 2005 een fles gekocht. |
B |
| Caol
Ila 1975-2000, 25Y, 55.3%, oak cask # 2963, Signatory Vintage Dumpy
Bottle |
91 |
Geproefd
bij Gert op 10-11-2003. Neus: complex met veel aarde/turf/rook en
een lichte leergeur. Smaak is zeer rokerig maar ook fruitig.
Schitterende balans en goed te drinken op cask strength. Niet echt
herkenbaar als Islay whisky en mist de Caol Ila plantensmaak, maar
de toegevoegde fruitigheid maakt dit tot een topper. Afdronk is zeer
lang met mooie hout- en turfsmaak. Verwarmend. |
S |
| Caol
Ila 1974-1997, 23Y, 54.4%, cask # 1974/46, Distilled 3-5-1974 &
bottled 18-8-1997, Signatory Vintage Dumpy Bottle |
90 |
Inzet
van Gert op 15-10-2005 bij Huub. Neus: WOW!! Mooie planten en
zeewiergeur, zilt, citrusfruit, banaan, stalgeur. Smaak is
verwarmend, rijk en complex: turf, kruiden, citrusfruit, malt, drop.
Prachtig mooie balans tussen zoet, zuur en zout. Afdronk is kruidig
met een mooie hout- en wiersmaak. Alweer een topklasse Caol Ila.
Uitstekende finale van de genietschapsbijeenkomst. |
S |
| Caol
Ila 1978, 23Y, 61.7%, Rare Malts Selection, Bottled May 2002. |
88 |
Genietschapsbijeenkomst
30-10-2004. Krachtige complexe whisky; onverdund zeer alcoholisch.
Flink wat geduld nodig voor opening. Neus heeft veel planten, zilt
en turf maar ook zoete fruitigheid (banaan, ananas) en parfum
(lavendel, eucalyptus). Ook de smaak is veel zoeter dan de normale
distilleerderij botteling met veel perzik en vanille naast de zilte
plantensmaak en turf. Is dit Islay? Een referentiesample van de
standaard 12Y botteling maakt duidelijk hoe subtiel en zoet deze
Rare Malt is. De karakteristieke Caol Ila smaak is ver weg (84).
Tweede keer proeven als sample van Michel in oktober 2005 bevalt een
stuk beter. De krachtige binnenkomst in onverdunde toestand is nu
beter te plaatsen, maar een beetje water blijft wonderen doen. Turf
komt goed los met water en overall een zeer goed gebalanceerde
whisky. Enorm lange afdronk vol teer, planten en hout. Genieten voor
de liefhebber.... |
B |
| Caol
Ila 1991, Portwood Finish, 46% Signatory unchillfiltered series |
88 |
Vreemde
roséachtige kleur. Neus knalt er meteen op de bekende Caol Ila
wijze in: plantaardig, zoet, fris, turf, zeewier. In dubbeltest met
de Mc. Killops is deze Portwood minder ruig. Smaak is ook duidelijk
zoeter dan Mc. Killops. De port mengt prachtig met het ruige Islay
karakter en biedt een mooie extra dimensie zonder de essentie van
Caol Ila geweld aan te doen. Lange, zoete, plezierige en niet te
droge afdronk. Kan behoorlijk wat water hebben. Wordt bij herproeven
steeds lekkerder en is gestegen vanaf 86 punten. |
B |
| Caol
Ila 1976-2001, 25Y, 57.5%, oak cask # 8086, Signatory Vintage Dumpy
Bottle |
87 |
Inzet
Andre B op genietschapsbijeenkomst 13-12-2003. Neus minder
plantaardig dan gewoonlijk bij Caol, wel kruidiger en met veel hout
en alcohol. Mooie volle smaak, met veel hout, turf, rook en wat
jodium. Iets fruitiger met een beetje water maar ook scherper. Een
genietwhisky, maar wel minder dan zijn broertje uit 1975 (gecheckt
met referentiesample Gert). |
S |
| Caol
Ila 1989-2001, 12Y, fresh bourbon cask 2107, Murray McDavid |
87 |
Mystery
guest voor Ardbeg proeverij 22-1-2005. Veelbelovende neus:
medicinaal, jeneverbes, jodium, stro, brinta, turf, fruitig,
bourbonwood. Na enige tijd een lichte stalgeur. Smaak heeft eerst
een heftige binnenkomst met veel planten, turf en malt. Na enige
tijd komt de fruitigheid (mandarijn, limoen) langzaam door de woeste
Islay krachten heen. De lange vettige afdronk is echt genieten: hout
prachtig in balans met turf en fruit (afdronk meer perzikachtig dan
in de smaak). Voor kniesoren: na afloop ruikt het lege glas echt
onplezierig. |
S |
| Caol
Ila 25Y, 59.4%, Natural Cask Strength serie |
87 |
3e
op festivalzondag 2004. Neus: zeewier, turf, rook, malt, vanille,
zeer alcoholisch. Smaak onverdund zeer gesloten en niet te trekken.
Met flinke scheut water een prachtige opening! De karakteristieke
Caol Ila plantengeur en smaak komt naar voren en het gehele palet
wordt veel frisser en fruitiger. In de smaak is naast de
gebruikelijke planten, zeewier, turf, malt, vanille, fruit ook nog
wat teer en fenol te detecteren. Afdronk is lang, verwarmend en mooi
in balans. Na verdunning een uitstekende Caol Ila!! |
S |
| Caol
Ila 10Y, 43%, Chieftain's Choice |
86 |
4e
op Chieftain's tasting met Jim Murray (opening whiskyfestival 2003).
Na de wat muffe Rumwood finish is de frisse neus en smaak van deze
botteling een verademing: prikkelend, droog, malty, zeewier, jodium,
turf, citrus. Plezierige lichte afdronk zonder teer. |
S |
| Caol
Ila 12Y (new distillery botteling 2002) |
86 |
Geproefd
in de week van release op Islay na de rondleiding door de
distilleerderij. Neus: de typische Caol Ila plantengeur, fris, malt,
oily, licht turf. Smaak is heerlijk fris, met veel malt, turf &
fruit. Met water wat scherper, maar meer turf (en plantengeur
verdwijnt!). De afdronk is lang en prettig (stijl Signatory
Unchillfiltered). Het aanschaffen waard! Punten bevestigd als finale
bij Huub op 13-9-2003. |
S |
| Caol
Ila 1989, 10Y, 43% Signatory Single malt Collection. |
86 |
8e
bij Andre (29-12-2001) tijdens de vissalade. Neus: fruitig door de
zee en turf heen. Smaak typisch Caol Ila (jeneverbes?) met veel
turf. Lange afdronk. Combineert prima met lichte vis. |
S |
| Caol
Ila 1989, 11Y, 46% Signatory unchillfiltered series |
86 |
6e
wis bij Huub (31/8/2001). Ondanks de enorme lading turf, fenol, zee,
jodium ook een frisse fruitige malt proefbaar na toevoegen water.
Associaties met Longrow. Zeer lange en droge afdronk. Stelde wat
teleur op Islay-avond 12/10/2001. Moet onder Ardbeg 10Y ! Proef nu
ook wat Jackson jeneverbes noemt. |
B |
| Caol
Ila 1989, 43%, Mackillop's Choice from a single cask, cask 3321,
31-10-1989- nov. 1999 |
86 |
5e
bij de Still (23/2/2001) en blind geproefd bij Andre's Blind &
Guess op 29-10-2005. Neus: zee, turf, fenol, planten, medicinaal.
Smaak: zeer Islay, rook, heide en aarde. Kaal, krachtig en goed in
balans. Afdronk zeer lang en bij deze niet de aardesmaak die soms
tegenstaat. Duidelijke Caol Ila plantensmaak en perfecte afdronk. |
B |
| Caol
Ila, 1991, cask #743. Work in progress for Dewar Rattray Cask
Collection. |
86 |
8e
op festivalzondag 2005. Aardigheidje in de masterclass. Neus is
prachtig plantaardig, zilt en veel clean bourbonwood. Smaak is eerst
zoet en dan knalt de turf en zeewier naar voren. Een prima Caol Ila;
wat aan de kale kant. |
S |
| Caol
Ila, 9Y, 1989-1999, 46%, Cadenhead, bourbon barrel, 282 bottles. |
86 |
9e
bij Jos op 17-5-2003. Een verademing na de Bowmore deze superfrisse
plantaardige turfwhisky. De smaak is typisch het Caol Ila
distilleerderij karakter; iets frisser en met heerlijke zeewier en
malt nasmaak. Prikkelende afdronk. Aperitief. |
S |
| Caol
Ila 1977, 21Y, 61.3%, Rare Malts Selection |
85 |
Complexe
whisky; puur niet goed te drinken. Wat water nodig voor opening; dan
fris, zeewier, zwavel, fenol en de karakteristieke Caol Ila smaak.
Zeer lange smaakontwikkeling en grote complexiteit, maar bij vaker
drinken en nader inzien heb ik toch veel liever een jongere Caol Ila
op een wat lager alcoholpercentage. Dit is allemaal wel erg heftig. |
B |
| Caol
Ila 1990-2002, 12Y, 46%, Whisky Galore |
85 |
4e
op Pot Still festival 2003. Neus: heftig zee, planten, jodium.
Lekker krachtige smaak, typisch Caol Ila (weinig verschil met
distilleerderij botteling). Afdronk: plezierig droog, verwarmend,
lang. Deze was per ongeluk ingeschonken nadat ik om Auchentoshan had
gevraagd; 10 minuten water & brood om de smaak weg te krijgen. |
S |
| Caol
Ila, 11Y, 1989-2000, 57.8%, Cadenhead, bourbon barrel, 228 bottles. |
85 |
Borrel
gekregen van de hospita in B&B Campbeltown. Neus is sterk
alcoholisch, zeewier en Caol Ila plantengeur. Smaak onverdund lijkt
eerst goed te doen, meer teer dan verwacht maar bij nasmaak en
afdronk brand in de mond. Met water erbij wordt het iets geuriger en
lichter, maar het niveau van de distilleerderij botteling wordt niet
gehaald. |
S |
| Caol
Ila 18Y, new distillery botteling |
83 |
12e
op whiskyfestival 22 nov. 2002. Neus is belegen, rokerig,zacht,
belegen. Smaak is zacht, fruitig, belegen en plantaardig (maar veel
minder dan de normale botteling). De afdronk is zeer lang maar wat
vlak. Deze mist naar mijn mening het ruige Islay & Caol Ila
effect. Wel lekker, maar zal hem niet kopen. |
S |
| Caol
Ila 1975, 21Y, 61.3%, Rare Malts Selection |
83 |
Blind&guess
bij Andre op 29-10-2005. Neus en smaak onverdund blijven zeer
gesloten; wel uiterst heftig Islay & alcohol. Na verdunnen gaat
het beter. Turf, zee, planten, peper, kruiden, noten en een vleugje
overgebleven citrus dat snel maakt dat het wegkomt uit dit geweld.
Afdronk is ruw en peperig, zelfs na verder verdunnen met water. Iets
teveel van het goede voor mij. |
B |
| Caol
Ila 1988-2000, 40%. Gordon & Mc. Phail's Private Collection.
Cognac Wood Finish |
83 |
Neus:
turf, plantaardig, fruitig (druif?). Smaak: zacht, glad, turf,
prikkelend op de tong. Afdronk: veel houtcoating, prettig droog maar
loopt wat plakkerig af. Cognac associatie niet zo duidelijk; hooguit
in de afdronk. |
S |
| Caol
Ila 1989, 11Y, Signatory |
83 |
Weer
de typische Caol Ila smaak (jeneverbes?) en veel turf, fruit en zee.
Droge lange afdronk, maar…zonder grondsmaak. Zeer plezierig half
flesje voor weinig geld. |
B |
| Caol
Ila 1990-2001, 40%. Gordon & Mc. Phail's Private Collection.
Port Wood Finish (cask 99/47 1.2) |
83 |
Vierde
na aanschuiven bij de vuurkorf van Jos op 28-8-2004. Neus: zilte
zeegeur, jeneverbes, turf, zoet, fruitig en beetje velpon? De eerste
binnenkomst is uitstekend: zoete port en zilte Islay kracht gaan met
elkaar op de vuist. Stroeve nasmaak met veel hout en een plakkerige
afdronk kosten veel strafpunten. Lekker, maar een stuk minder
geslaagd dan de Signatory portwood! |
S |
| Caol
Ila 20Y 1974-1995 ; Signatory Vintage Cask Strength |
83 |
Benchmark
voor turfsmaak! Bijzonder krachtige 1e kennismaking met Caol Ila.
Zou er geen fles van kopen, maar jongere editie is het proberen
waard. |
S |
| Caol
Ila 9Y, 46%, Wilson and Morgan |
83 |
5e
na het eten bij Andre (29/12). Duidelijk een jonge en zeer heftige
wis. Sterke associatie met Ardbeg 10Y en Longrow. Een beetje
grondsmaak in de afdronk maar overall heel goed. 85 punten bevestigd
bij Henk (7e op 19/1/2001); 1 puntje eraf omdat na een half uur
reizen naar NS-Alkmaar de grondsmaak toch heftig blijkt. |
S |
| Caol
Ila Cask Strength, no age, new distillery botteling |
83 |
14e
op whiskyfestival 22 nov. 2002. Onverdund wat kaal en ruw; met water
wat meer plantenkarakter. Smaak is ruig en met veel zeewier. Lekker,
maar minder dan de goedkopere 12Y distilleerderij editie. |
S |
| Caol
Ila 15Y, 43%, Flora & fauna |
82 |
Geproefd
in White hart Hotel in Port Ellen. Inmiddels opgevolgd dor 12Y
distilleerderij editie. Neus: fris, vanille, zacht, plantaardig.
Smaak is glad en filmend. Na het hout, turf, vanille weinig verdere
ontwikkeling. Erg zacht, maar niet spannend; minder dan de nieuwe
12Y versie. De afdronk is droog, wat plakkerig en dropachtig. |
S |
| Caol
Ila 1994, 10Y, Portwood Finish, 46% Signatory unchillfiltered
series. Cask 04/0292. Distilled 12-05-1994. Bottled 16-08-2004. |
82 |
Zelfde
rosékleurtje als vorige editie. Neus knalt er meteen op de bekende
Caol Ila wijze in: plantaardig, zoet, fris, turf, zeewier,
alcoholisch. De smaak is ruw, onaf en zoet. Balans en afdronk veel
minder dan de vorige editie in deze serie. Ook minder dan de G&M
Portwood. Slotwhisky als 18e op Pot still festival 2004. |
S |
| Caol
Ila 9Y, Medoc Finish, 50%, cask 90441-90444, Chieftain´s |
82 |
Blind&Guess
bij Andre 29-10-2005. Zeer aparte oranje/rose kleur. Neus is
heerlijk:aardbei, honing, vanille, zee, jodium, turf en planten.
Smaak is heftig alcoholisch maar wel toegankelijk: turf, teer en
zout overmeesteren uiteindelijk de zoete aardbei. Water toevoegen is
geen succes; er komt dan vrij veel zwavel naar voren. |
S |
| Caol
Ila 12Y, 43%, Rum wood finish, Chieftain's Choice |
81 |
3e
op Chieftain's tasting met Jim Murray (opening whiskyfestival 2003).
Neus is karakteristiek Caol Ila. De smaak is wat minder
karakteristiek: zachter en milder dan de standaard botteling, wel
weer erg plantaardig en glad en filmend. Door het rumvat
waarschijnlijk ook een wat muffige krentensmaak erdoorheen; wat
minder geslaagde combinatie wat mij betreft. Leuk om een keer
geproefd te hebben. |
S |
| Caol
Ila 1993, work in progress 2002, cask 15510 |
79 |
Geproefd
als mystery guest bij Bo$$ op 16-9-2005 uit zijn "eigen"
vat. Neus is heftig Islay; veel zeewier, turf, jodium, zilt. Smaak
is heftig alcoholisch met veel turf en jodium. Ruw en onaf. Na enige
tijd komt er wat citrusfruit, vanille en malt door de zilte smaak
heen. Droge afdronk met jodium en gerookte vissmaak. Kan nog wel
even blijven liggen. |
S |
| Caol
Ila 3453 days old, Signatory, 55,9% |
77 |
Puur
ondrinkbaar. Smaakt vooral naar turf, zee en medicinaal
ontsmettingsmiddel (Lysol). Met water (veel) opening van zaken met
een veel frissere whisky als resultaat. De vraag is hoe vaak je dit
voor je plezier drinkt. Interessante begeleiding bij het visbrood
bij Gert (2/3/2002). |
S |
| Caol
Ila 10Y, Cadenhead's, cask strength |
76 |
In
Cadenhead Shop Edinburgh op 31 mei 2003 alweer een puur ondrinkbare
Caol Ila geproefd (Andre is het niet met me eens). Met water (veel)
ontstaat een iets frissere whisky, maar de teersmaak blijft
overheersen. Ook hier is de vraag is hoe vaak je dit voor je plezier
drinkt. |
S |
| Caperdonich
24Y, 52.7%, Distilled 31-10-1980, Bottled 5-4-2005 from bourbon cask
number 7338, 166 bottles. Dewar Rattray Cask Collection. |
85 |
Geproefd
op Whisky Fair Dufftown 1 mei 2005 (12e). Neus: honing, malt, hout,
vanille, perzik; kortom alweer zo'n prachtige typische belegen
Speyside whisky! Smaak is zoals de neus aankondigt elegant, vol,
malty, mellow, mooi hout en zacht fruit. Op deze sterkte al goed te
drinken maar met water wordt de smaak duidelijk zachter en komt er
meer citrusfruit in de neus. Overall met water iets minder
indrukwekkend. Afdronk is glad, filmend, honingzoet en vrij
neutraal. |
S |
| Caperdonich
19Y (1976-1999), 43%, The Ultimate |
77 |
Neus:
bourbon (vanille & hout) en weinig malt. Smaak: scherp, veel
vanille (Cellar 13 niveau), nu wel malt en wat minerale kiezelsmaak.
Afdronk: droog, hout, lijmig en niet zo lekker. |
S |
| Cardhu
Single Malt: zie Cardow |
|
|
|
| Cardow:
Cardhu 12Y |
69 |
Neus
is Interessant: extreem floraal; bijna parfumachtig. De smaak valt
echter enorm tegen: vlakke maltsmaak met wat vanille en veel minder
fruitigheid dan de fraaie neus suggereert. Droge saaie afdronk met
een vleugje turf. |
S |
| Carsebridge?:
Alloa Single Grain Whisky, 40Y, 42.3%, cask strength, no chill
filtration, Old train Line, 114 bottles. Distilled July 1964.
Bottled August 2004. |
83 |
1e
op festivalzondag 2004. Curiositeit op de stand van Ronald Wuijster.
Distilleerderij onduidelijk (er bestond geen Alloa distilleerderij
in die tijd; wel van 1786-1851), maar waarschijnlijk afkomstig van
de enorme grain distilleerderij van Carsebridge in Alloa
(1799-1980). Neus is erg mild en zacht. Doet wat aan Amerikaanse
Bourbon whisky denken, maar dit is veel fruitiger (perzik) en
lichter. Smaak is zoals verwacht heel zoet (toffee, vanille),
fruitig (perzik/abrikoos), drop, anijs. Weinig malt, wel iets
kruidige roggeassociatie. Het hout komt langzaam naar voren en laat
de smaak van zoet naar bitter verschuiven. In de afdronk blijft zoet
en bitter in balans. |
S |
| CELP,
The Seaweed Experience, 55%. The Seaweed Whisky. |
69 |
9e
op festivalvrijdag 2005. Na de fantastische Connemara Cask Strength
is dit even afzien. Neus: veel rook en turf, maar ook spirity met
een beetje ranzige botergeur. Smaak is ruw, grof en onaf. Niet echt
lekker. De afdronk blijft lang doorgaan en laat vooral turf op het
palet achter. Dat stuk zeewier dat in de fles ronddrijft ziet er ook
niet uit naar mijn idee, maar ieder zijn meug. Voor de die-hard
Islay fan. |
S |
| Celtic
Desire 12Y, 40%. Blended and bottled in Rotterdam by Martin Mens |
83 |
Mystery
guest bij Andre op 8-11-2003. Neus: interessante geur: kruidig,
malty, citrus. Mooie zachte en volle smaak met veel malt en vanille
en erg fruitig (sinas). Afdronk is glad, zacht, mooi in balans en
subtiel. Het is een blend van Ierse en Schotse whisky's. |
S |
| Chichibu
single malt: zie Hanyu |
|
|
|
| Chivas
Regal 18Y, 40% |
82 |
Geproefd
mei 2005 bij Strathisla distilleerderijbezoek. Te weinig tijd om
goed te noteren. Eerste indruk: complex en vooral voller en
krachtiger dan de Chivas Regal 12Y. Heeft een lekkere volle
houtsmaak en een minder droge afdronk dan de 12Y. |
S |
| Chivas
Regal 21Y, Royal Salute, 40% |
80 |
Geproefd
11 juni 2005 op vliegveld Bangkok. Ondanks het plastic bekertje is
er een prachtige neus waarneembaar. Mooie belegen malt en hout, zeer
fruitig (mandarijn, perzik) en honingzoet. Doet denken aan belegen
mooie Speyside whisky. De smaak is extreem zacht! Een fluwelen
mondgevoel met frisse en zoete smaken. Het fruit is prachtig in
balans met malt, honing en hout en na enige tijd komt turf en rook
naar voren. Het lijkt naar de uitstekend categorie te gaan, maar dan
begint de afdronk de score te verpesten. Het hout overheerst wat
teveel en de afdronk is vooral droog en plakkerig. Na langere tijd
postzegellijm nasmaak die veel strafpunten kost. |
S |
| Chivas
Regal 12Y, 40% |
77 |
Verliest
in blindtest van JW Premier en Dimple in 2000. Herkansing maart 2003
op boottochtje Rotterdam bevalt een stuk beter. Mooie zoete neus en
redelijk complexe smaak met meer turf dan je in eerste instantie
verwacht. De smaak is een beetje saai, maar de afdronk is prettig
neutraal en niet droog. (75) Derde keer proeven mei 2005 bij
Strathisla distilleerderijbezoek. Neus is vrij vlak en neutraal,
maar wel fruitig (citrus, perzik), malty en licht turf. Smaak is
prikkelend met veel malt, fruit, zoete vanille, rook en een beetje
turf. Mooie balans van smaken met een hoge Speyside invloed van
zachte en mellow malts. Met wat water erbij nog fruit en een vleugje
kokos/anijs. Behoorlijk complex. De afdronk is ietsjes lijmig en
eindigt stroef en droog (strafpuntjes!). Naast een JW Black Label
maakt de Chivas 12Y geen schijn van kans op vliegveld Bangkok
10-6-2005, maar de zoete fruitigheid die ook in de Royal Salute te
vinden is valt meteen op. |
S |
| Classic
of Islay (= Lagavulin 8Y volgens importeur), no age, 58.1%, |
82 |
Whiskyfestival
Den Haag 2003 (22e). Neus: jodium, sherry, kruiden. Smaak is zeer
krachtig, scherp, kruidnagelen, boenwas, medicinaal. Lange afdronk.
Prijs/kwaliteit matig bij deze botteling; moet denk ik onder de
Vintage Islay Malt cask strength. |
S |
| Clontarf,
40%, no age, black label (blended Irish, Grain only?) |
78 |
Zestiende
op het Van Wees Pot Still Festival 2002. Volgens dame bij de stand
is dit single grain (staat niet op de fles, maar wel in whisky bible
2004 van Jim Murray). Na distillatie is deze whisky door houtskool
gefiltreerd en in bourbon vaten gerijpt. De houtskool pept ook dit
zeer zoete drankje behoorlijk op en geeft een wat pittiger en
kruidiger karakter (75). Blind geproefd in rondje mystery guest bij
Huub op 30-10-2004 en duidelijk de beste van de Clontarf reeks!
Herkend als een Ierse whisky. Neus is zoet, vol, uitnodigend met
perzikachtige fruitigheid en ietsje bitter. Mooie zoete en licht
kruidige smaak met veel vanille en prettige bourbontrekjes. Licht
plakkerige afdronk, mogelijk nog beïnvloed door de voorgaande
blended Clontarf. |
S |
| Clontarf
Single Malt Irish Whiskey,
40%, no age |
76 |
Vijftiende
op het Van Wees Pot Still Festival 2002. Na distillatie is deze
whisky door houtskool gefiltreerd en in Bourbon vaten gerijpt. Dit
maakt hem een stuk pittiger dan Iers normaal smaakt; veel minder
zoet en redelijk complex. Afdronk is prettig droog (81). Blind
geproefd in rondje mystery guest bij Huub op 30-10-2004 tussen de
grain en blended Clontarf geëindigd.
Niet herkend als een Ierse whisky (had Lowland gegokt). Neus
is zoet bourbonwood, clean, subtiele frisse citrus/perzikachtige
fruitigheid en ietsje bitter. Mooie zoete en kruidige smaak met veel
vanille en malt. Afdronk is droog, kort en weinig boeiend. Overall
een beetje vlak. |
S |
| Clontarf
Reserve, 40%, no age, gold label (blended Irish) |
72 |
Zeventiende
op het Van Wees Pot Still Festival 2002. Na de lekkere malt &
grain ook de blended maar geprobeerd. Weinig uitdagend van smaak in
vergelijking met de malt. Moet misschien nog eens worden herkanst
zonder voorkennis (75). Blind geproefd in rondje mystery guest bij
Huub op 30-10-2004 en duidelijk de minste van de reeks. Herkend als
een blended en slechts 70 punten gegeven. De neus is zoet,
bourbonachtig en licht. De smaak is niet echt lekker ondanks de
mooie lichte houtsmaak; spoortje zeepsop? Afdronk lijmig. |
S |
| Clynelish
12Y, 57% Gordon & MacPhail |
88 |
8e
op Cadenhead proeverij 21-5-2004 (bonusinbreng Wally). Grote
verrassing! Oude botteling (Ainslie & Heilbron) die qua geur en
smaak meer aan Brora doet denken. Krachtige zilte en rokerige geur.
Smaak is vet en boterig met veel turf en vleugje maggi. Verwarmende
filmende afdronk. Mondvullend en indrukwekkend. Beste Clynelish tot
nu toe zonder die leerachtige smaak. Kopen wanneer je hem ziet! |
S |
| Clynelish
1971, 54.2%, Premier Malt |
87 |
Super
Wigman Tastung 2004. Neus: heerlijk fris en fruitig, beetje turf;
geen spoortje van de karakteristieke licht ranzige leergeur. Smaak
is lekker pittig peaty, malt, vanille en droge fruitsmaak (avocado).
Heerlijke afdronk. |
S |
| Clynelish
12Y, 59.9%, bourbon cask, Adelphi 2005 botteling |
86 |
9e
op WFNN 2006 & 2e in Adelphi masterclass Mc. Lean. Neus en smaak
onverdund zijn zeer gesloten. Met wat water mooie opening. Na de
Glentauchers is dit duidelijk minder malty en fruitig; tamelijk vlak
en weinig indrukwekkend. De smaak maakt echter heel veel goed:
prikkelend kruidig, peperig en toch boterzacht en vettig. Een
heerlijke drinkwhisky zonder het typische Clynelish leerachtige
bijsmaakje. Verrassend weinig zilt t.o.v. de Diageo botteling. |
S |
| Clynelish
11Y 43% (1989-2000) Provenance serie ; non-chill filtered and no
additional colouring |
84 |
12e
wis op festival 2000. Een verademing na alle oud houten. Heel
lichtgeel. Een boterzachte whisky met veel heidebloemen en malt
karakter. Kruidig prikkelende afdronk. |
S |
| Clynelish
14Y, 46%, new distillery botteling 2002-2005 |
84 |
11e
op whiskyfestival 22 nov. 2002. Neus: fruitig, leer, rook, tabak. De
smaak is viskeus, zilt, fruitig, kruidig, peperig en prikkelend. De
afdronk is glad en fris (83). Latere botteling geproefd in
broekerhuis 2005 smaakt beter. Frisser en minder leerachig; wel
duidelijk zilt. |
S |
| Clynelish
14Y (1984-1998) 40% G & M Connoisseurs Choice |
83 |
Heel
anders dan de Provenance Clynelish! Donkerder kleur. Neus
vergelijkbaar maar met meer turf. Ook de smaak heeft meer
turf/rook/zilt karakter. Een droge en wat plakkerige afdronk. |
B |
| Clynelish
14Y, 43%, Flora en Fauna |
83 |
Neus
is zeer aantrekkelijk: fris, ziltig, kruidig en geparfumeerd
(rozen). Smaak tintelend fris op de tong, dan kruidig, vanille, hout
en wat belegen. Lange maar iets droge lijmige afdronk. Erg lekker,
maar in herinnering toch minder dan de G&M versie. |
S |
| Clynelish
1989-2001, 58.9%, Signatory Vintage (dumpy bottle) |
83 |
Tweeëntwintigste
op het Van Wees Pot Still Festival 2002. Deze cask strength komt nog
door al het voorgaande heen. Ondanks de alcohol een zeer
uitnodigende neus. De smaak is malty, kruidig en leerachtig. De
afdronk lang en kruidig. Er is teveel vooraf te gaan om dit goed te
kunnen scoren; verwacht deze bij herproeven in de 82-85 range. |
S |
| Clynelish
1990, 46%, Wilson and Morgan |
83 |
6e
op whiskyfestival 22 nov. 2002. Neus: malty, kruidig, zilt. Smaak is
vol en rijk: kruiden, peperig, malt, gedroogd fruit. De afdronk is
prikkelend, uitdagend en mooi in balans. |
S |
| Clynelish
1989, 12Y, 57.2%, Adelphi |
81 |
12e
op whiskyfestival 23 nov. 2002. Weer de gebruikelijke Clynelish
notities (kruidig, malty, leerachtig, prikkelend). De afdronk is
lang, droog en plezierig kruidig. Doet erg denken aan de Signatory
"South African Sherry" botteling. |
S |
| Clynelish
1989-2001, Signatory Vintage; matured in a South African sherry cask. |
79 |
Neus
is heel vreemd: zilt, achterkant leren riem, olieachtig (op de Jura
manier), kruiden, licht medicinaal. Nauwelijks sherry invloed te
bespeuren. Zachte
kruidige smaak met veel malt. Zilt karakter en weinig sherry
(hooguit wat verschraald). Afdronk prikkelend als Knockando, droog
en kruidig. Heeft wat Campbeltown achtig karakter. Heel bijzonder en
complex. Die licht ranzige smaak is op de lange duur wel jammer.
Geen whisky waar je vaak zin in zult hebben. Als mystery guest intro
bij Andre op 8-11-2003 slechts 75 gescoord. |
B |
| Clynelish
11Y 43% Cadenhead's |
74 |
Weer
een interessante Clynelish. Veel fruit (appel, perzik?), fris en
malt en licht zilt in neus en smaak. Licht turf, rook komt later
opzetten en een prikkelende peperige kruiden smaak. Verliest punten
door een wat postzegelachtige afdronk. Herproefd bij Andre in
blindproef rondje op 4-1-2003 en toen 76 punten gegeven. Er was
echter een zeer vieze oude jenever aan vooraf gegaan. Juni 2003
sample van Andre gekregen en de lage score van januari blijft nu
overeind. Na een paar keer drinken gaat deze smaak je snel vervelen.
Afdronk naast postzegel ook wat leerachtig. |
S |
| Clynelish
12Y, 1989, 57.7%, Cadenhead's |
74 |
Geproefd
(2e) in Cadenhead shop Amsterdam op 7-9-2003. Neus:leerachtig,
kruidig, niet fris. Smaak valt erg tegen (deze werd speciaal
aanbevolen door whiskyschrijver David Stirk). Water erbij maakt het
nog erger. |
S |
| Cnoc:
zie Knockdhu |
|
|
|
| Coleburn
1972 40% G&M Connoisseurs Choice |
77 |
2e
wis bij Henk (19/1/2001). Veelbelovende neus: belegen malt, veel
zoet (appel & mango?) en hout. Komt scherp binnen maar dan
lekker zoet en licht olieachtig. Prettige droge afdronk. Heel wat
meer puntjes dan Jackson's score! |
S |
| Compass
Box Juveniles Vatted Malt Scotch Whisky, 44% |
82 |
Testminiatuurtje.
De neus is meteen al een stuk aantrekkelijker dan bij Asyla en
Hedonism; naast het subtiele lichte karakter van malt, hout, vanille
en citrusfruit is zowaar een vleugje turf te vinden. Subtiele lichte
smaak die tegelijk ook vol is. Prachtige gebalanceerd mengsel van
jonge malt whiskies; zeer fris en citrusfruitig. Mooie zoete afdronk
die naar meer smaakt. Dit is meer mijn stijl dan de Asyla en de
Hedonism. Deze vatted malt is perfect in balans en heeft een
fluweelzacht mondgevoel; prima aperitief (84). Tweede test als
blindganger bij Jos op 16-4-2005 gaat een stuk minder goed.
Vergelijkbare smaaknotities maar de afdronk wordt nu als weinig
indrukwekkend en licht plakkerig beoordeeld (78). |
S |
| Compass
Box The Peat Monster, Vatted Malt Scotch Whisky, 46% |
80 |
Blindganger
bij Jos op 16-4-2005. Neus: Hallo Islay! Jeneverbes, turf, malt,
zeewier. De prikkelende smaak zit ook vol turf en zeekarakter, maar
is tevens wat ruw en onaf. De afdronk is inderdaad behoorlijk peaty,
maar ook plakkerig. Kost strafpunten. Doet het meest denken aan een
jonge Caol Ila. |
S |
| Compass
Box Hedonism Vatted Grain Scotch Whisky, 43% |
79 |
Testminiatuurtje.
Neus: Bourbon is de eerste associatie, maar dit heeft veel minder
hout. Vanille, honing, graan, eiken en zacht fruit komen als eerste
naar voren. Het mondgevoel is in eerste instantie bijna mousserend,
maar de smaak is zeer zacht, fris en wat vettig. De bourbonstijl
blijft helaas op de voorgrond in de behoorlijk complexe smaak met
chocolade, banaan, mint, vanille en malt. De afdronk is zoet, glad
en neutraal en eindigt licht plakkerig. Met water verdwijnt het
licht prikkelende/mousserende effect; niet meer doen dus. De
Hedonism legt het in Dubbeltest duidelijk af tegen de Couvreur grain
(76). Tweede test als blindganger bij Jos op 16-4-2005 bevalt beter
(81). Finale score uit restant miniatuurtje februari 2006. |
S |
| Compass
Box Eleuthera Vatted Malt Scotch Whisky, 46% |
78 |
Blindganger
bij Jos op 16-4-2005. Neus: fruitige malt met licht zilt karakter en
zoete vanille. Smaak heeft redelijk wat turf en ook zout. Doet
denken aan een jonge Talisker (bv. Vintage Skye Malt). Afdronk is
snel weg, maar wel plezierig. |
S |
| Compass
Box Asyla Blended Schotch Whisky, 40% |
75 |
Testminiatuurtje.
Neus is licht en subtiel, wat geparfumeerd met veel bloemen, vanille
en honing. Beetje kaal voor een blended en erg grainy. Malt,
vanille, graan, ex-Bourbonhout en een vleugje turf. In de afdronk
ietsje lijm en er komt meer hout naar voren (79).
Tweede test als blindganger bij Jos op 16-4-2005 verloopt
dramatisch: minste van de 5 met een score van slechts 71. Gemiddelde
score genomen. |
S |
| Compass
Box, The Spice Tree (4 highland malts married in a French Oak cask). |
73 |
1e
op festivalzondag 2002. Neus: hout, harsig en onaantrekkelijk. Smaak
is ook tamelijk bitter. De stroeve houtsmaak overherst de malt en
kruiden. Afdronk is ook niet geweldig. |
S |
| Connemara
Cask Strength, 58.9% dumpy bottle. |
87 |
8e
op festivalvrijdag 2005. Na de Bruichladdich 1986 is de buitengewoon
rijke neus van deze Ierse whisky spectaculair te noemen: turf, rook,
jodium, citrusfruit, bloemen, vanille. Smaak is vol turf, krachtig
en verwarmend. In contrast met de voorgaande cask strength whisky is
dit zo te drinken; geen moment de behoefte om hier water bij te
doen. Floraal en fruitig naast de rook en turf. Ook in de afdronk
gaat alles goed: prettig droog, peaty en verwarmend. De beste cask
strength Connemara die ik tot nu toe heb gehad. Kanjer voor
prijs/kwaliteit verhouding met een prijskaartje rond de 30-35 euro. |
S |
| Connemara
Cask Strength, 59.0% (Irish Whiskey) |
85 |
5e
bij Gert op 21-2-2004. Krachtige neus met veel turf, vanille en
malt. De smaak onverdund is krachtig, maar prima te drinken. Mooie
balans tussen turf en
vanille; niet bijzonder complex maar heerlijk drinken. Licht
kruidige afdronk is ook bijzonder prettig met veel vanille en
honing. Met water geen verbetering. |
B |
| Connemara
Cask Strength, 60.1% (Irish Whiskey) |
84 |
Verrassende
finale bij Henk op 24-6-2002. Prikkelende neus met turf, rook, leer,
fruit en hout. De smaak is nectarachtig, zoet, honing, noten (beetje
Rare Malts karakter). Met wat water verdwijnt nectar, maar wordt de
smaak frisser en gladder (op het zepige af). Heerlijke lange
afdronk. |
S |
| Connemara
12Y, 40% |
82 |
Twee
maal geproefd in Leiden als 5e op festivalvrijdag 2005 (83) en 2e op
festivalzondag 2005 (81). Neus: mooi turf, vanille, honing, citrus,
malt. Smaak ook vol vanille, malt, turf en salmiak. Zoete smaken
zijn niet helemaal in evenwicht met de turf. Wat meer diepgang en
complexiteit dan de no age versie, maar mist de kick van de cask
strength versie. Mooie filmende afdronk met mellow nasmaak. Lekker,
maar niet erg spannend en voor prijs/kwaliteit verhouding minder
interessant. |
S |
| Connemara,
40% (Irish Whiskey) |
82 |
Verrassing:
veel turf bij een Ierse whiskey! Veelbelovende neus met turf, rook,
kruiden, citrus, zee. De smaak is wat minder complex, op het kale
af, maar heerlijk veel turf naast de mooie zoete malt en vanille.
Turf zet ook door in de droge lange en kruidige afdronk. Punten
bevestigd bij Iers introductierondje Jos 20-4-2002 (83). Als 6e op
festivalvrijdag 2005 na de 12Y versie iets lagere score (81). Op
vallend is wel dat de versie zonder leeftijd meer turf heeft dan de
12Y. Score uitgemiddeld. |
B |
| Convalmore
1978, 24Y, 59.4%, Rare Malts |
79 |
Whiskyfestival
Den Haag 2003 (8e). Neus: alcoholisch, fris, fruitig (ananas),
malt,ether; vrij complex. Smaak is scherp en zoet; niet goed te
proeven op deze sterkte. Met water wordt de smaak wat weeïg, oily,
wrang. Zelfde synthetische bijsmaakje als de Convalmore van
Cadenhead, maar gelukkig minder overheersend. Banaan komt duidelijk
naar voren in de droge afdronk. |
S |
| Convalmore
28Y, 1977, 57.9%, bottled 2005, 3300 bottles. |
78 |
2e
op festivalzaterdag 2005. Neus: bubblegum (die bazooka's van
vroeger), fruitig (perzik, citrus), licht rokerig en complex. De
smaak is prikkelend, mooi malty en dan komt die weeïge
zoetstofsmaak naar voren die het voor mij volkomen verknoeit. Met
een scheut water verdwijnt een groot deel van de zoetstofsmaak, maar
het blijft wat synthetisch smaken. Rommelig complex. De afdronk is
een stuk prettiger dan de smaak: zoet en filmend en nog een klein
reste weeïgheid. Convalmore is denk ik niet mijn merk.... |
S |
| Convalmore,
26Y, 46%, Cadenhead's |
77 |
Geproefd
(6e) in Cadenhead shop Amsterdam op 7-9-2003. Vreemde neus:
etherachtig, fris en mierzoet. De smaak is fris en fruitig met een
alles overheersende niet goed te omschrijven wat synthetisch
aandoende zoete bijsmaak ("zoetjes"). Wel mooi filmend en
zacht. De achterblijvende coating op het verhemelte smaakt echter
vooral naar de zoetjes. David Stirk werd moedeloos toen ik ook dit
onder de 80 scoorde. |
S |
| Signatory
Irish Single Malt
Whiskey, 10Y, 46% (waarschijnlijk Cooley) |
78 |
Geen
distilleerderij genoemd op deze mysterieuze fles, gescoord voor 27
euro op de veiling. Mooie donkere kleur. Neus: veel hout, vanille,
honing en ook wat rook. Smaak: scherpe binnenkomst, een sherryvat
gerijpte Ierse whisky maar niet zo goed in balans. Stroeve smaak en
lange afdronk (73). Met water veel beter: neus wordt bijna
citrusfris en de smaak krijgt ook meer typisch milde Ierse trekjes.
Bij herproeven langzaam gestegen in waardering. |
B |
| Cooley's
Slieve na Gcloc Single Malt |
0 |
Nog
niet geproefd |
|
| Cooley's
Waitrose Single Malt |
0 |
Nog
niet geproefd |
|
| Cooley's
Clontarf Single Malt/Blendeds: zie Clontarf |
|
|
|
| Cooley's
Connemara Single Malt: zie Connemara |
|
|
|
| Cooley's
Locke's Single Malt: zie Locke's |
|
|
|
| Cooley's
The Tyrconnell Single malt: zie Tyrconnell |
|
|
|
| Cragganmore
14Y, 47.5%. A millennium botteling for the friends of the Classic
Malts, 4987 bottles. |
88 |
Neus:
is dit een sherry finish? Mooi hout, honing, drop, iets leerachtig,
malt, hooi, licht fruitig. Smaak is scherp, wat gesloten en
behoorlijk heftig voor 47.5%. Hout, sherry, rook en perzik voeren de
boventoon. Beetje water maakt weinig verschil. Verdunnen naar circa
35% (troebeling) maakt wel verschil. Neus is veel fruitiger (perzik,
citrus, abrikoos) en malty. Smaak wordt fris en prikkelend met veel
vanille en honing. Afdronk is zeer lang met mooie houtsmaak. Eindigt
iets te droog. |
S |
| Cragganmore
1978-1995, 61.5%, Gordon and MacPhail |
88 |
Klein
slokje op de proefzolder van Wees; helaas niet meer leverbaar. Te
weinig voor goede proefnotities; leek geweldige kruidige malt die
distilleerderij edities overtrof. De uiteindelijke gescoorde fles
blijkt een andere editie en valt erg tegen. Verificatie blijft
gewenst. |
S |
| Cragganmore
12Y |
86 |
Lijkt
soms "gewone Speyside", maar is complex en erg rokerig.
Waardering schommelt bij blindproeven tussen 80 & 89! Hoort
zeker boven Glenlivet 12Y. Fijne rooksmaak. Afdronk is erg droog,
maar plezierig. Bij Gert (2/3/2002) boven de Distillers Edition
gerankt (87). In 2004/2005 enkele malen nieuwe bottelingen geproefd
in hotelbar, waar de smaak soms wat tegenvalt. |
B |
| Cragganmore
1984 Distillers Edition, 40% (Double matured-finished in Ruby Port) |
85 |
Neus:
complex, zoet, fruit, graan. Smaak: zacht en glad, zoete port, hout,
kruidig (berenburg), licht rook. Afdronk: lang, droog en zoet. Iets
te droog naar mijn smaak, daarom net onder de Glenmorangie portwood.
Balvenie Portwood duidelijk superieur. Bij Gert (2/2/2002) in
dubbeltest toch net iets minder dan de gewone 12Y. |
B |
| Cragganmore
1992 Distillers Edition, 43%, Bottled 2005 |
83 |
15e
op Diageo presentatie 26 september 2005. Neus is weer erg zoet, maar
met veel fruit en een vleugje turf. Smaak is iets te gesausd voor
het mooi; tevens tast de finish het complexe distilleerderijkarakter
nogal aan. Smaak is mooi maar erg zoet voor een Cragganmore. Afdronk
is zacht, zoet filmend en glad, zoete port, hout, kruidig
(berenburg), licht rook. Afdronk is lang, droog en zoet. |
S |
| Cragganmore
29Y, 1973-2003, 52.5%, Diaego Super Premium malt |
83 |
Whiskyfestival
Den Haag 2003 (11e). Neus: rokerige malt; beetje ranzig luchtje.
Smaak is erg gesloten: mooie fruitpotpourri, rook en malt. Met water
fruitiger, maar nog steeds gesloten. Alweer een zwaar tegenvallende
Super Premium Malt; geef mij maar de standaard Cragganmore. |
S |
| Cragganmore
1989, 15Y, 43%, The Ultimate. Distilled
18-4-1989, matured in oak cask 978 and bottled 23-6-2004. |
81 |
Eindejaarsproeverij
Almere 2004. Extra inzet van Marjon (5e). De kleur is bijna
watertransparant. De neus is heerlijk fris, medicinaal en wat kaal
en spiritachtig. Heeft niet de complexiteit van de distilleerderij
botteling. Smaak is rijk aan turf en medicinaal karakter.
Buitengewoon clean en zuiver, maar erg kort. Ook de afdronk blijft
fris prikkelend, licht fruitig, beetje vanille en een spoortje
zeepsop. Een curiositeit van The Ultimate die het
distilleerderijkarakter van Cragganmore op zijn puurst toont, maar
persoonlijk proef ik toch liever een beetje hout in mijn whisky. Als
je dit blind voorgezet krijgt raad je nooit de distilleerderij! Erg
leuke instinker voor Islay-freaks met dat medicinale, maar kan geen
moment in de buurt komen van de kwaliteit van de standaard
botteling. |
S |
| Cragganmore
1978-1996, 61.3%, Gordon and MacPhail |
79 |
De
fles leek uiterlijk sprekend op de geproefde Cragganmore bij van
Wees (een jaartje meer en een paar tiende procent minder alcohol),
maar de smaak valt erg tegen. De cask strength maakt hem moeilijk te
doorgronden en puur absoluut ondrinkbaar. Er moet veel water bij
voor opening en hij blijft dan nog zeer gesloten. Het blijvend
ondoordringbare karakter van deze kruidige malt gaat op de lange
duur punten kosten! Zeker in vergelijking met het plezier dat ik bij
de Rare Malts beleef is dit zeer irritant. Mijn duurste miskoop! |
B |
| Cragganmore
1989-2004, 46%, Signatory Unchillfiltered |
76 |
3e
op Pot Still festival 2004. Neus is weinig uitdagend en niet zo
complex en rokerig als de distilleerderij editie. Kale malt geur en
hout. Smaak beleef ik weinig plezier aan; voornamelijk malt, hout en
vanille. Beetje zepig en heel licht turf. Afdronk is wel aardig,
maar overall een weinig indrukwekkende whisky van dit gerenommeerde
merk (en dan bedoel ik zowel Signatory als Cragganmore). |
S |
| Craigduff:
zie Glen Keith |
|
|
|
| Craigellachie
15Y, 54.2%, Distilled 9-10-1989, Bottled 28-09-2005 from oak refill
cask number 3882, 315 bottles. Dewar Rattray Cask Collection. |
87 |
5e
op festivalzondag 2005. Neus: zoet, bubblegum, vanille, plantaardig,
malty. Smaak is zelfs onverdund nog zacht: een prachtige zoete
verwarmende maltsmaak met zacht fruit (perzik, nectarine). Met water
komt er wat eucalyptus in de neus en de smaak krijgt nog meer
vanille. Een vleugje van het synthetische Convalmore zoetstofsmaakje
van de dag ervoor zit hier ook in. |
S |
| Craigellachie
15Y, 54.9%, Distilled 9-10-1989, Bottled 11-11-2004 from oak cask
number 3880, 308 bottles. Dewar Rattray Cask Collection. |
86 |
Geproefd
op Whisky Fair Dufftown 1 mei 2005 (15e). Kan een Speyside nog na
zo'n prachtige Bowmore? Jawel dus! Deze Craigellachie is onverdund
zeer krachtig en vol van smaak. Kruidig en een beetje turf naast de
gebruikelijk malt/vanille/honing/hout. Duidelijk assertiever dan de
gemiddelde Speyside en perfect te drinken zonder water. Met water
wel zachter en fruitiger. |
S |
| Craigellachie
1978-1995, 16Y, The Ultimate |
84 |
Neus:
droog fruit (tutti frutti), rook, zoet, thee?. Smaak is avontuurlijk
en complex; sherrywood? De afdronk is plezierig en licht droog. Een
uitstekende Ultimate! |
S |
| Craigellachie,
age & percentage?, Dewar Rattray |
84 |
9e
op festivalzondag 2004 en 2e op Dewar Rattray masterclass. Na de
smerige spirit is deze neus een verademing! Heerlijk hout, vanille
en malt. In de smaak mooi turf en malty. Met wat water meer
citrusfruitkarakter. Prachtige volle en complexe whisky. Te weinig
tijd om goed te doorgronden (verificatie gewenst) |
S |
| Craigellachie
1974 (20Y) G&M, 40% |
82 |
4e
bij Andre (29-12-2001). Neus belegen en zoet. Smaak complex en
honingzoet met turf en laurier. Afdronk iets te scherp, maar wel
prettig en droog. |
S |
| Craigellachie
1982-1997, 63.1%, Scott's Selection |
82 |
7e
bij Andre op 4-1-2003. Neus: alcohol, gesloten. Smaak: vuurwater met
veel hout. Met water duidelijk opening: neus wordt fruitiger met
veel turf, malt & hout. Smaak zoals neus met iets kersen en
vanille. Blijft echter erg scherp; ook in de afdronk. Meer water
toevoegen helpt niet. |
S |
| Craigellachie
1982 (G&M Connaisseurs Choice) |
79 |
Neus:
graan, bloemig, zoetig (marsepein?). Stevige binnenkomst. Smaak
prachtig in balans; malt en fruit. Afdronk neutraal. Overall erg
lekker, maar een beetje simpel. |
S |
| Craigellachie,
New make spirit |
10 |
Dit
is geen whisky. 8e en opening van Dewar Rattray
masterclass op festivalzondag 2004. Afstotende neus is enorm spirity
en jeneverachtig. Paar druppeltjes op de tong is al niet te trekken.
Glas snel doorgeschoven. |
S |
| Cutty
Sark |
45 |
smerige
nasmaak bij deze redelijk luxe blend! |
S |
| Dailuaine-Glenlivet,
23Y, 1966-1989, 55.8%, Cadenhead's Original Collection |
92 |
5e
bij Jos op 17-5-2003. Na de Speyburn underdog is ook deze antieke
Cadenhead botteling een sensatie en de winnaar van de dag. Neus is
zeer veelbelovend: belegen malt met zoete fruitgeuren. Onverdund een
sublieme volle zoete en filmende smaak. Perfect in balans en zeer
goed op cask strength te drinken! Een meesterlijke whisky, volgens
Huub nog op kolen gestookt (as in de hand). Een heerlijke reis naar
het verleden. |
S |
| Dailuaine-Glenlivet
1966, 31Y, 56.8%, Cadenhead's Chairmans Stock |
91 |
Super
Wigman Tastung 2004. Een van de hoogtepunten! Neus is "Peerless-fris",
maar duidelijk veel krachtiger met 56.8%. Eerste indruk: "dit
gaat heel mooi worden!…".
Smaak is heerlijk fruitig (zachte exotische vruchten), malty,
noten. Zeer goed gebalanceerd en behoorlijk anders dan de 1966 green
label, hoewel de smaaknotities aardig overeenkomen. Ook hier een
uitstekende lange filmende afdronk. Dit was zo lang genieten dat ik
bijna 2 andere wissen van deze ronde had gemist! |
S |
| Dailuaine
1974 (G&M Connaisseurs Choice) |
80 |
Ruikt
veelbelovend: belegen, boterig, fruitig, malt. Zeer zacht in de mond
met rook en wat turf. Rokerige iets droge afdronk met voldoende
hout. |
S |
| Dallas
Dhu 1975, 21Y, 61.9%, Rare Malts Selection |
85 |
Krachtig
door alcohol, belegen & verwarmend. Toch citrusfrisse en
honingzoete smaak. Complex, nectar maar te scherp om zonder water te
drinken. Met water (tot bijna 1:1 !) opent de wis zich en wordt
zachter, nog frisser en er is ook
wat meer turf & rook te proeven. Bij tweede keer proeven bij
Andre (29-12-2001) kan hij al wat geconcentreerder worden genoten.
Verdunnen naar 45-50% lijkt optimaal. Echte groeiwhisky; blijft een
groot genoegen om te drinken en steeds meer te ontdekken (in
contrast met de G&M Cragganmore). |
B |
| Dallas
Dhu 1980-2004, 40%, Gordon & McPhail |
82 |
Neus
is lowlandachtig: malty, citrusfruit, drop, clean bourbonwood,
versgemaaid gras. Smaak is elegant, licht en subtiel, met veel zoete
malt, honing, citrusfruit, ananas. Afdronk is droog en clean, met
een apart bittertje in de nasmaak. Vol vanille en subtiel. Een echte
startwhisky; het lichte elegante karakter wordt snel overschaduwd. |
B |
| Dallas
Dhu 1982-2001, 18Y, Signatory, 43%, Oak cask. |
78 |
5e
bij Huub op 31-8-2002. Een extreem lichte kleur. Neus heeft veel
bourbon vanille, fruitig, gras, lowland achtig. Smaak komt krachtig
binnen met veel vanille en malt. Verder weinig te beleven. Afdronk
is droog en fris. Lekkere zomerwhisky a la Strathisla van The
Ultimate. Niet te geloven dat dit 18 jaar oud is; beetje zonde van
al die tijd in het warehouse. |
S |
| Dallas
Dhu 12Y Gordon & MacPhail |
77 |
Volgens
3e editie Jackson 85; ik proef het er niet aan af. Verificatie
gewenst. |
B |
| Dalmore
15Y, 57.5%, Cadenhead, Bourbon Barrel, distilled 1989 and bottled
Feb. 2005 |
86 |
14e
op festivalzaterdag 2005. Neus: prachtig kruidig, cacao, gekookte
melk, sherryzoet, fruitig. Smaak is verwarmend en mooi in balans:
vanille, malt, hout, chocolade. Tamelijk korte afdronk. Het was
alweer sluitingstijd; niet helemaal goed kunnen proeven. |
S |
| Dalmore
Cigar Malt |
83 |
5e
wis bij Huub (31/8/2001). Oranje kleur. Heerlijke wis met hout,
sherry, fruit (marmelade?). Smaakt iets zoetig (karamel?) en heeft
moeilijk te omschrijven finish (calvados, likeur, cognac). Met een
sigaar (Balmoral Corona de Luxe) totaal andere smaak: de zoete tonen
worden vrijwel verdreven door de tabak, maar wat over blijft heeft
veel meer hout en rook. Interessant experiment. |
B |
| Dalmore
12Y |
79 |
Lang
geleden geproefd en geen details opgeschreven (79). Op 8 mei 2003
eindelijk verificatie met en sample van Gert. Neus: hout, sherry,
kruiden, leerachtig. Smaak is krachtig en zoet met veel hout. Doet
wat aan Aberlour denken, maar is iets assertiever. |
B |
| Dalwhinnie
1990 Distillers Edition (Double Matured), 43%, Bottled 2005. |
81 |
14e
op Diageo presentatie 26 september 2005. Neus is mooi zoet (vanille,
toffee) en fruitig (perzik, citrus & abrikoos). Zeer zachte en
erg zoete smaak met een vleugje turf dat wanhopig probeert wat
spanning in deze malt te brengen. Afdronk is nogal stroef. Ik raak
alweer niet enthousiast van dit distillaat; drink bijvoorbeeld
liever een 15 jaar oude Glenlivet. |
S |
| Dalwhinnie
1980 Distillers Edition (Double Matured) |
80 |
Neus
is belegen, vanille, sherry, malt. Zeer zachte neutrale
gebalanceerde smaak. Afdronk lang maar kleurloos. Overall: wat saai.
Prima voor mensen die niet van uitgesproken malts houden. |
S |
| Dalwhinnie
15 Y |
78 |
Eerste
indruk 1998: "Lekker, maar niet zo bijzonder". Bij een
tweede test in 2001 tegen de Glenfiddich 12Y een stuk interessanter,
malt, turf en rook duidelijk aanwezig en ook een lekkere honing en
botersmaak. Maart 2003
bij Jaap Bosma punten bevestigd. Afronk is dan wat vettig en licht
olieachtig (i.p.v. boterig). |
B |
| Deanston
12Y |
74 |
Neus
en smaak Lowland achtig. Licht fruitig, bloemen en heide. Smaak OK!
Appelachtig met veel graan en beetje hout. In de afdronk blijft de
plezierige fruitsmaak helaas niet bewaard; droog en licht lijmachtig
kost strafpunten. |
S |
| Dewar's
12Y Ancestor Scotch Whisky, 40%. Botteling van halverwege jaren 80. |
84 |
1e
op Cadenhead proeverij 21-5-2004 (bonus van Wally). Mooie gouden
kleur. Heerlijke geur met veel malt, perzik en vanille. Zachte
smaak, boterig, malty en vet. Met wat water frisser en fruitiger.
Iets te droge afdronk maar wel mooie houtsmaak. Bijzonder goede
blended whisky die zo voor een goede Speyside single malt kan
doorgaan. |
S |
| Dewar's
White Label |
62 |
Gert's
doordrinker (2/3/2002). Ruikt aardig, maar smaak valt toch erg
tegen. |
S |
| Dimple
15 Y |
77 |
Luxe
blend; heel zacht maar wat saai. Tweede kennismaking plezieriger
(naast Chivas en JW). Test naast Glen Talloch Pure Malt nog beter.
In hotelbar in 2005 weer een puntje erbij. |
B |
| Drumguish
no age statement, 40% |
69 |
Ingebracht
in blindtest bij Huub als 2e op 31-8-2002. Neus: malt, boterig,
spiritachtig, geparfumeerd. Smaak: licht fruitig, wat muffe Speyside
(associatie met Speyburn). Met water verdwijnt de parfumlucht en is
de smaak minder boterig en komt een wat kruidige en peperige smaak
naar voren. Hij lijkt ruim in de 70 punten te komen, maar dan komt
de vieze afdronk; droog, scherp en muf die alles verpest. Maar het
blijft natuurlijk toch heel veel beter dan de beruchte christmas
edtion. |
B |
| Drumguish
3Y (Special Christmas Edition) |
10 |
Gootsteen
& misselijkmakend (en dat op vakantie!). |
S |
| Dufftown-Glenlivet
23Y, April 1966 - December 1989, 52.5%, matured in an Oak Cask,
Cadenhead's Original Collection |
91 |
Oktober
2005 gaat eindelijk de in 2003 bij Cadenhead Campbeltown gekochte
antieke botteling open. Na de uitstekende Speyburn en Dailuaine in
dezelfde reeks is de verwachting voor deze Dufftown botteling
behoorlijk hoog. De neus begint al prachtig: rijp zoet fruit
(perzik, ananas, meloen), heerlijke belegen malt, vanille, anijs,
kokos, gember en assig. Onverdund een belegen houtnectar en een
heerlijk zachte honingzoete en licht vettige smaak met daarnaast
duidelijk wat turfinvloeden. Wat een prachtige balans van
perzikfruit, hout, honing, vanille, kokos en chocolade. Zonder water
toevoegen goed te drinken. Filmende zoete afdronk waarin de rook en
de alcohol nog lang doorgaan. Met beetje water toevoegen wordt de
whisky scherper. Met wat meer water (troebeling) wat frisser en nog
fruitiger. Zonder water indrukwekkender. Tweede keer proeven naast
de Dailuaine 1966 bij Supertasting Andre op 29-10-2005 geeft de
doorslag dat de 91 goed gescoord is. |
S |
| Dufftown
29Y, 56.1%, Dewar Rattray, Bourbon Cask |
90 |
16e
op festivalzondag 2004 en 9e op Dewar Rattray masterclass. Heerlijke
florale en fruitige neus: perzik, abrikoos, chocolade, sherry. Smaak
is ook zeer elegant en belegen: hout blijft getemd en prachtig in
balans met fruit, malt en vanille. Beetje water toevoegen geeft zo
mogelijk nog meer fruitsensatie en ook de turf komt nu beter naar
voren. Zeer complex. De afdronk blijft fruitig en zacht; het hout
blijft zeer aanwezig maar gaat geen moment overheersen. |
S |
| Dufftown-Glenlivet
1978-1999, 55.2%. Cadenhead (264 flessen uit sherry hogshead) |
87 |
Ex-proeffles
gescoord door Huub voor 10 pond in Cadenhead shop Campbeltown. Neus
is zeer aromatisch, rijp fruit (peer, mango), alcohol en toch zacht.
Smaakt erg gesloten (Rare Malts achtig) en boterig. Met water
opening, maar smaak wordt niet veel beter meer. Honing, malt, sherry
(Glenfarclas stijl). De droge lange fruitige afdronk is weer
genieten (85). Als 7e bij Gert op 15-3-2003 maakt deze whisky een
prima indruk na het Yoichi 20Y geweld. Meteen veel fruitiger en
heerlijk vol van smaak. |
S |
| Dufftown
1983-2001, 17Y (18Y-4dagen), 43%. Signatory Vintage (720 bottles
from sherry butt 8248) |
78 |
7e
bij Huub op 13-9-2003. Neus: sherry, rook, abrikoos. Mooie volle
smaak, heerlijk zoet, veel hout maar niet overheersend. Afdronk is
ook voornamelijk hout en erg zoet (iets te overdadig). Smaak doet
wat aan Mortlach Provenance denken. Referentieglas ernaast: Mortlach
moet zeker puntje hoger (meer substantie en vettig, minder rook)
(82). Tweede keer proeven beval stuk minder (78; na een Arran
Founders reserve!). Volgende
keren proeven gaat de matige balans steeds meer storen. |
B |